ศิฌนช์ วัชโณทัย

เมื่อได้คำตอบจากภราดรและสายตาเชิงอนุญาตของเซีย ปกป้องจึงไล่ถามต่อ “เวลาเหลืออยู่ไหมครับสตาฟ” “ได้อีกเพลง ? โอเคครับ” มือเบสผงกหัวรับน้อย ๆ “เพลงสุดท้ายแบบท้ายสุด ถือเป็นเพลงแถมนะครับ” “เด็กอรุณพะเยามาสร้างทะเลดาวกันหน่อยเร็ว” ( โควท ‘💥’ เพื่อเปิดแฟลช )

ราวกับไออุ่นของฤดูร้อนได้แทนลมหนาวปลายปีไปหมดสิ้น “I'm okay now” | จวบทั้งสามได้ดำเนินเพลงถึงท่อนฮุกสุดท้าย กลางเสียงกลองอึกทึก คมบาดของเบส ภราดรกรีดนิ้วลงบนสายทั้งหกเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะโยนปิ้กสีเงินออกไปสู่มวลชน ( คนแรกที่โควทอิโมจิ ‘🚬’ จะได้ปิ้กชิ้นนั้นไป )