The “S”
28K posts
The “S”
@sepideh11
Be kind ♥️ It wouldn’t kill you! 🙃 (~~~Don’t be kind to B!t€hes! They don’t deserve your kindness 🙂~~~)
Katılım Temmuz 2008
464 Takip Edilen794 Takipçiler
نظریه نامحبوب: فقط دخترای پیکمی ارتباط گرفتن با دخترا براشون سختتره...
Nel@nelahemi
دخترا شماهم ارتباط گرفتن با دخترا براتون سختتره؟
فارسی
@meymunonthemoon بچههای طفلکیشو قربونی خودخواهیاش کرده. حالا خلاصه مراقب باش و مرزگذاری شدید بکن از همین الان!
فارسی
@sepideh11 اوووف یه چیزیه کجاشو دیدی. تازه نامزد من بهش رو نمیده. با اون یکی پسرش یه کارایی میکنه که نگم.
فارسی
شوهر دوستم سر شام خونه ما،
هرچی خورد گفت این بهترینی بوده که تابحال خوردم!
بهترین کرفس… بهترین تهچین عمرم… میرزاقاسمی بینظیر…
دوستم لبخند میزد ولی بوضوح خوشش نیمد.
شوهرم فضارو فهمید، گفت:
نگو اقا. امشب میری خونه، یه فس کتک میخوری، میگی این بهترینی بوده که تابحال خوردم.😂🤣💀
رُزِ آبی@Nil_abi0
اگه براشوهرم غذا پختم و اون گفت غذاهای مامانم خوشمزه تره چی؟؟
فارسی
The “S” retweetledi
گویا گلشیفه سال گذشته با مجله پاریس مچ یک مصاحبه داشته و با قضیه عشق افلاطونی اوکی بوده همین ماجرا هم باعث شده تا شائبه ها درباره رابطه ش با مکرون بین کامنت فرانسوی ها بیشتر بشه:
«در فرانسه هم فرهنگ معشوقه و رابطه پنهانی وجود دارد. چرا باید وقتی دیگر عاشق همسرمان نیستیم یا عاشق فرد دیگری شدهایم، همچنان با همسرمان بمانیم؟»
«نظریه من این است که همه مردان فرانسوی به نوعی به مادرشان وابستهاند. اولین زن زندگیشان همان مادری است که هرگز نداشتهاند و بعد هم دیگر او را رها نمیکنند.»
AlertesInfos@AlertesInfos
🇫🇷 Les déclarations troublantes de l’actrice iranienne Golshifteh Farahani, tenues l’an dernier : "En France aussi, il y a la culture de la maîtresse et de l’amant. Pourquoi rester avec sa femme si nous ne sommes plus amoureux d’elle ou si nous sommes amoureux de quelqu’un d’autre ?" "Ma théorie, c’est que tous les hommes français sont coincés avec leur mère. Leur première femme c’est la mère qu’ils n’ont pas eue et là, ils ne la lâchent plus". (itw Paris Match datée du 13 mars 2025)
فارسی
وقتی دکتر بهم گفت: تقصیر تو نبوده که وزنت بیدلیل رفته بالا و نقشی توش نداشتی و in fact، همهی کارایی که کردی از ورزش تا رژیم خیلی اصولی بوده، ۲ روز شدید گریه کردم! زنگ زدم به دوستم و عر میزدم پشت تلفن! جوری که نفسم بالا نمیومد و سرفه میکردم! تا همین الان هم بهش فکر میکنم بغضم میگیره! البته یاد تمام کسایی افتادم که بخاطر اضافه وزنم بهم حس بد دادن و آسیب زدن بهم! تا عمر دارم نمیبخشمشون! امیدوارم کاری که باهام کردن سرشون بیاد!
بعد حرف دکترم، برای اولین بار توی ۳۳ سال عمری که از خدا گرفتم، بدون عذاب وجدان غذا خوردم! طعم همهچیز با قبل فرق داشت! و این عذاب وجدان نداشتن هم باز منو به گریه انداخت!
خوشحالم که بالاخره جامعهی پزشکی سرعقل اومد تو این یه مورد!
#جاويد_شاه
دیکتاتور حانیه@hanieh35
این مقاله گاردین در واقع یه جور جمعآوری تجربه زنهاییه که سالها با چیزی که به اسم PCOS سندروم تخمدان پلیکیستیک میشناختیم زندگی کردن. اما الان یه گروه از متخصصها میگن این اسم از اول هم درست نبوده، چون باعث شده همه فکر کنن فقط مشکلِ تخمدانه، در حالی که این بیماری تقریباً کل سیستم هورمونی و متابولیک بدن رو درگیر میکنه. برای همین اسم جدیدی پیشنهاد شده: PMOS، یعنی «سندروم متابولیک و چندهورمونی تخمدان». خیلی از زنهایی که توی گزارش حرف زدن میگفتن مشکل فقط پریود نامنظم یا ناباروری نبوده. بعضیا از ۱۲-۱۳ سالگی با بدنشون احساس غریبی میکردن. موهای ضخیم روی صورت و چونه درمیآوردن، موهای سرشون نازک و کمپشت میشده، پوستشون شدیداً چرب و پرجوش بوده، دائم خسته بودن یا وزنشون بدون دلیل بالا میرفته. ولی هر بار که پیش دکتر میرفتن، جواب میشنیدن: «کمتر بخور»، «بیشتر ورزش کن»، «این طبیعیه». یکی از زنها گفته بود سالها فکر میکرده مشکل از اراده خودشه. چون هر کاری میکرد وزن کم نمیکرد و همه بهش حس تنبلی میدادن. بعداً فهمیده مقاومت به انسولین داشته؛ یعنی بدنش انسولین رو درست استفاده نمیکرده و همین باعث میشده وزنش بالا بره و هورمونهاش به هم بریزن. خیلیها توی مقاله از این ناراحت بودن که سیستم درمانی عملاً تا وقتی بحث بچهدار شدن پیش نیاد، بیماری رو جدی نمیگیره. یعنی ممکنه یه دختر سالها از درد، اضطراب، افسردگی، خستگی یا تغییرات ظاهری عذاب بکشه، ولی چون هنوز قصد بارداری نداره، کسی دقیق بررسیش نکنه. یکی از زنها گفته بود حس میکرده دکترها فقط به رحمش اهمیت میدن، نه خودش به عنوان یه آدم. یه زن دیگه تعریف کرده بود وقتی نوجوان بوده، موهای صورتش انقدر زیاد شده بوده که هر روز مجبور بوده اصلاح کنه و از خجالت نمیخواسته از خونه بیرون بره. گفته بود توی مدرسه مسخرهاش میکردن و خودش هم نمیفهمیده چرا بدنش این شکلی شده. سالها طول کشیده تا اصلاً تشخیص بگیره. خیلیها هم درباره اثر روانی بیماری حرف زده بودن. این که حس میکردن بدنشون «زنونه» نیست یا انگار بدنشون بهشون خیانت کرده. بعضیا گفته بودن حتی رابطه عاطفیشون تحت تأثیر قرار گرفته، چون اعتمادبهنفسشون نابود شده بوده. یکی گفته بود وقتی موهای سرش شروع به ریختن کرد، احساس کرد بخشی از هویتش رو از دست داده. یه موضوع مهم دیگه اینه که خیلی از آدمهایی که PCOS دارن اصلاً «تخمدان پلیکیستیک» هم ندارن. یعنی اسم بیماری از نظر علمی هم خیلی دقیق نبوده. برای همین متخصصها میگن اسم جدید PMOS بهتر توضیح میده که مشکل فقط تخمدان نیست؛ یه اختلال پیچیدهست که هورمونها، سوختوساز بدن، قند خون، قلب، وزن، پوست و حتی سلامت روان رو درگیر میکنه. توی مقاله اشاره میشه که این بیماری خطر دیابت نوع دو، بیماری قلبی، فشار خون بالا و مشکلات خواب رو هم بیشتر میکنه. اما چون سالها بیشتر به عنوان یه «مشکل زنونه» دیده شده، خیلی از جنبههای خطرناکش نادیده گرفته شده. بعضی از زنها هم گفته بودن وقتی بالاخره تشخیص گرفتن، یه جور حس رهایی داشتن. چون بعد از سالها بالاخره فهمیدن «دیوانه» یا «تنبل» نیستن و بدنشون واقعاً یه مشکل پزشکی داشته. یکی نوشته بود: «فقط دلم میخواست یکی زودتر حرفم رو باور کنه.» کل فضای مقاله یه حس مشترک داشت: خستگی از این که سالها درد و مشکلشون کوچک شمرده شده. و این امید که شاید با اسم جدید و شناخت بیشتر، نسل بعدی دخترها مجبور نباشن همون مسیر پر از شرم، سردرگمی و بیتوجهی رو تکرار کنن #Echobox=1778589895" target="_blank" rel="nofollow noopener">theguardian.com/society/2026/m…
فارسی
@sepideh11 بزرگترین لطفی که آدم میتونه در حق خودش بکنه کنار گذاشتن آدم های سمی هست. به قدری باعث رشد انسان میشه که هیچ چیزی به گردش هم نمی رسه. شما قبل از اینکه جامعه پزشکی به همچین حقیقتی برسه باید خودت دست به کار می شدی و سیفون رو می کشیدی.
فارسی
@dr_pariissa چه عجب واقعاً!!
It makes absolute sense now! It was never about the cystic ovaries! Always a metabolic issue!
English
آقا من بعد چهار سال تراپی یکی از بزرگ ترین دستاوردام سکس بود، دیگه عذاب وجدان ندارم،حس نمیکنم کثیف میشم یا حس سنگینی ندارم رو بدنم،ته ذهنم هیچ shame و guilt ای ندارم و بایت اینکه از انجام دادنش خوشم میاد دیگه از خودم متنفر نمیشم. حالا بگید تراپی خوب نیست زنده باد رواندرمانی
فارسی
