اینقدر ذهنم بهم ریخته که عجیبترین گندهای ممکن و ناممکن رو تو پروژه اخیر زدم و به حدی از خودم عصبی هستم و از خودم بدم میاد که نمیدونم باید با خودم چیکار کنم!
لمیز همون چیزیه که باید باشه. موقعی که همهیکافه ها تاریک بودن و به دیواراشون تابلوی چگوارا و پرویز پرستویی آویزون بود، لمیز هویت بصری نوآورانهی خاص خودش رو داشت. رنج قیمت و کیفیتش همیشه متوسط بوده، فرقی نمیکنه دیت باشه یا یه قهوهی عجلهی قبل از کار، لمیز همیشه انتخاب خوبیه