شَراره ی شَرور

آنچه مرا رنج می‌دهد این است که‌ زندگی نکرده‌ام... با این حال خواهم مرد. [برادران کارامازوف | داستایوفسکی]

من هنوزم مثل بچه‌ها رو قولِ آدما حساب ميكنم. يعنی اين شكلی‌ام كه اگه فلانی قول داد پس اوكيه ديگه، حتما بهش عمل ميكنه.

از اینکه عکس اعدام شدگان و کشته شدگان ۱۸ و ۱۹ دی رو لایک میکنم از خودم بدم میاد، درد داره ، لایک نداره، اما لایکم به این معناست که دیدم و بی تفاوت نیستم ، چه قدر کشتین بی شررررفا

از آدم‌هایی که توی بله و روبیکا پروفایل می‌ذارن هم یه جور دیگه‌ای بدم میاد. اوکی مجبورت کردن تو اون پلتفرم باشی ولی دیگه خوش‌رقصی و پروفایل و استوری گذاشتنت دیگه چیه؟ خوشت میاد؟

شبا سیرک خیابانی صبحا اعدام

اگر برانداز واقعی هستید و با پهلوی‌ مشکل دارید لازم نیست باهاش بجنگید فقط کافیه که بهش رای ندید. اینکه حاضرید آخوند بمونه ولی پهلوی نیاد شما رو به دشمن ما و‌ آزادی تبدیل میکنن.

من هنوز باور ندارم که جامعه درک دقیقی از عمق فاجعه ۱۸ و ۱۹ دیماه داشته باشه. دلیلش هم مطلقا حساسیت کم و یا کوتاهی جامعه نیست. دلیلش غول آسا بودن فاجعه است که از درک انسان لااقل در کوتاه مدت خارجه. این درست مثل یک زخم بسیار عمیق و دردناکه: در لحظات اولیه، از شدت درد و داغیش، هیچ درکی ازش نداریم. به باور من، ما در لحظات اولیه ی داغی و شدت درد فاجعه ۱۸ و ۱۹ دیماه هستیم….

دلار شد ١٨۵ بیا بگو سس خرسی بخند بیا حرومی بیا بگو کدوم کتاب و بخونیم بیا دیگه حرومزاده بیا بگو رعیت نیستی بیا بگو دموکراسی میخوای

میگن دیدید جنگ شد، فقط مردم عادی بدبخت شدن!! قبل جنگ، مردم عادی خیلی خوشبخت بودن، در اوج خوشبختی، تو خیابونها قتل عام می‌شدن و خانواده‌هاشون با احساس خوشبختی تمام، بین هزاران جنازه دنبال پیکر عزیزشون بودن. آها خوشبختی همچنان ادامه داره با سرکوب و زندان و شکنجه و البته طناب دار.

مستند ایران اینترنشنال از جاویدنام ها رو میبینم میخوام دق کنم بمیرم کاش من جای شما جون داده بودم، حروم خاک باشید.

این بچه هایی که دارن اعدام میشن همونایین که جونشونو گذاشتن کف دستشون دی ماه رفتن بیرون برای آزادی ایران مرگشونو عادی سازی نکنید اعدامشونو عادی سازی نکنید باید حرف زده بشه ازشون

یک چیزی که تو شرایط فعلی فهمیدم اینه که «معاشرت» خیلی بیشتر از تصورمون می‌تونه نجات دهنده باشه.

جمهوری اسلامی اگر عزیزتونو ازتون میگرفت الآن درگیر جنگیدن با پهلوی نبودین، با قاتل عزیزتون میجنگیدین

اقرار می‌کنم توان نگاه کردن به تصاویر عزیزانی که توسط این رژیم جنایتکار اعدام می‌شن رو ندارم. به‌خصوص به چشم‌هاشون. هر بار که توی تایم‌لاین می‌بینم، حقیقتاً نفسم بند میاد.

فقط ده ثانیه به این جمله فکر کنید: به جسد زن تجاوز کردن و عکسش رو برای شوهر فرستادن.

ما هنوز سر سوزنی از جنایت دیماه نمیدونیم جمهوری اسلامی ۱۹ دیماه مادری رو با سه پسرش به رگبار بست هر‌چهار نفر رو در یک قبر گذاشت پسر کوچک فقط ۸ سال داشت . نزارید هیچ چیز عادی بشه . #IranMassacre‌

روان انسان می‌تونه رنج‌های عظیمی رو تحمل‌کنه،اما چیزی که اون رو از پا در میاره، چرخه‌ی تکرار‌شونده‌ی « امیدهای واهی و ناامیدی‌های پی در پی» هست.

چقد از احساساتی که دارم تجربه میکنم متنفرم چقدر از اورتینک کردنام بدم میاد یهو به خودم میام میبینم خودمو کردم توی تاریک ترین نقطه ذهنم درم روش بستم و یه گوشه دارم گریه میکنم . انگار منتظرم یکی بیاد نجاتم بده هیچکس هم نیست

آمریکا دنبال منافع خودشه ولی اخوند چون دنبال منافع مردمشه اینترنتو بسته و ۴۰ هزار نفرو کشته🥰 💞✨💕💖😍