کودکی و نوجوونی و جوونیم به تخمی ترین حالت ممکن گذشت،همش سگ دو و حسرت،نه تونستم درس بخونم درست نه واسه ادمای نزدیکم وقت گذاشتم نه زندگی کردم نه تونستم عاشقی کنم ،از ۱۰ سالگی هم اندازه ی چند نفر کار کردم ولی هیچ وقت به چیزایی که خواستم نرسیدم،کیر تو وجودت آخوند