sisao

ขอให้ไม่ต้องสมบูรณ์แบบไปทั้งชีวิต แค่ไม่ร้องไห้เหมือนฟ้าจะถล่มลงมา

ขอให้ไปที่ไหนก็มีแต่คนเอ็นดู อุปถัมภ์ หนุนหลัง

ไม่ใช่ว่าเขาหยิบยื่นสิ่งไม่ดีให้ แต่แค่ยื่นสิ่งที่ไม่มีความสุขให้ก็เท่านั้น

ไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเพราะมันไม่มีประโยชน์ เพราะต่อให้ย้อนไปได้อีกครั้งกูก็ทำแบบเดิม เพราะมันคือกูตอนนั้น

ผมเป็นพวก all or nothing แบบสุดโต่งมาก ๆ รู้สึกว่าตัวเองยึดติดในสิ่งที่ต้องการมากเกินไป ไม่ยืดหยุ่น ถ้าไม่ได้แบบที่ต้องการก็ไม่เอาเลย ให้ได้รับแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ก็ขอไม่ได้เลยดีกว่าอะไรแบบนั้น

มอบดอกไม้ให้ฉันแค่ในงานศพฉัน ก็พอ

พอหงุดหงิดก็ชอบใช้เงินโง่ ๆ รู้ตัวอีกทีก็เสียดายเงินชิบ🫩🫩

ร้องไห้แล้วทำไง คำตอบ ทำให้ดี แย่ก็ทำให้ดี อย่าให้โลกนี้มันไม่น่าอยู่เพราะตัวเองคนเดียว

อย่าไปยึดติดศีลธรรมอันดีงามอะไรมากนักเลย นั่นน่ะเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นมาทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ เลือกตัวเองก่อน เลือกความรู้สึกและความสุขของตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก ต่อให้คนทั้งโลกจะเกลียดชังการตัดสินใจ แต่ถ้าวาระสุดท้ายของชีวิต มีความสุขมันก็คุ้มไม่ใช่เหรอ

ถ้าไม่กินข้าวเพียงเพราะไม่หิว พวกความทุกข์ที่อยู่ในตัวเรา ก็จะคอยหาจังหวะ ปรากฏตัวออกมา การเติมอาหาร เข้าไปในร่างกาย เหมือนปกติ ถึงจะแค่เล็กน้อยก็ดี มันจะช่วยพิสูจน์ กับเจ้าพวกนั้นว่าเรา ยังไม่ยอมแพ้ในตัวเรา

การได้รื่นรมย์กับช่วงเวลาหนึ่งในห้วงเวลาอันแสนยาวนานเช่นนั้น จะเป็นอะไรไปเล่า

เพราะในโลกทุนนิยม คนวิ่งไล่ตามฝัน และความสิ้นหวังกำลังกัดกิน การเติบโต

พอชีวิตยิ่งโตขึ้น ยิ่งเข้าใจคำว่า people come and go อย่างแท้จริงอะ เราต่างมีหน้าที่ และชีวิตของตัวเองกันทั้งนั้น ผ่านมาเพื่อเจอกันในบางเวลาแต่คงอยู่ตลอดไปไม่ได้ มีบ้างที่เสียใจ อยากหาคำตอบ แต่มันก็คงเหมือนตัวเราที่เคยชอบอะไรสักอย่าง แต่มาวันนี้กลับไม่ได้ชอบมันเหมือนเดิมอีกแล้ว

ยาวนาน จนนึกว่ามันจะดำเนินต่อไปตลอดแท้ๆ

เพราะลึก ๆ มึงยังเชื่อในความหมายมันอยู่แค่ตอนนี้ ไฟมันไม่ได้สว่างแบบเดิม มันเหมือนเทียนที่กำลังนิ่ง ๆ ก่อนจะติดใหม่