annie

i’m still healing from shit i don’t speak on

sometimes you just gotta say “someone who truly values me would never do this” and move on

me and your playlist against the world

i love when people do photo dumps especially on their private accounts like yes please show me the mundane, light passing through your window, a sign on the road you liked, a crying selfie, a bowl of what you cooked

เด็กๆ เคยคล้อยตามประโยคที่ว่า ทุกคนมีเวลา 24 ชั่วโมงเท่ากันอยู่เหมือนกัน โตมาถึงเข้าใจว่ามีเวลาเท่ากันก็จริง แต่ที่ไม่มีทางเท่ากันเลยคือ เงิน ต้นทุนชีวิต และเงื่อนไขในการดำเนินชีวิตอะ

that thing you prayed for is coming

รักคนที่เขารักเรา คนที่ให้ความชัดเจนกับเรา ไม่ทำให้เราต้องตั้งคำถามว่าเราเป็นอะไรสำหรับเขา เราสมควรถูกรักอย่างเปิดเผย เพราะงั้นเลือกคนที่เขาดีใจและภูมิใจที่มีเราอยู่ในชีวิต

when you notice my changes remember your actions

ไม่มีใครได้อยู่ด้วยกันตลอดชีวิต ไม่ว่าจะรักมาก หรือจะเกลียดมากกว่า ไม่ว่าจะจากเป็น หรือจะจากตายสักวันก็ต้องมาถึง อย่ายึดติดเลย ไม่ว่าจะกับใคร หรืออะไร

อยากให้ใครก็ตามที่กำลังเป็นทุกข์อยู่ในวันนี้ระลึกได้ว่ามันจะผ่านไป ไม่มีความสุขไหนคงทนถาวร พร้อมกันก็ไม่มีความทุกข์ไหนจะอยู่ไปตลอดกาล วันนึงเราจะดีขึ้นจากบาดแผลทั้งหมดในใจ แผลเป็นหรือร่องรอยที่เหลืออยู่จะเป็นแค่หลักฐานของการยอมรับและฝ่าฟัน ถึงครั้งแล้วครั้งเล่าที่เราลุกขึ้นยืน

“สิ่งใดที่ไม่ใช่ของๆเรา ก็อย่าไปฝืนแบกไว้ให้เป็นทุกข์ เพราะถ้ามันใช่ เราจะไม่มีวัน เป็นทุกข์เพราะสิ่งนั้นเลย”

ส่วนตัวไม่อินกับคำว่า 'ถ้าเราสำคัญพอเขาจะหาเวลามาตอบเอง' เลย เพราะเราไม่มีทางเข้าใจเลยว่าคนอื่นเจอปัญหาอะไรอยู่หรือมันมีปัจจัยอะไรที่ทำให้เขาตอบไม่ได้ รู้สึกว่าการเอาความคาดหวังไปใส่คนอื่นว่าเขาจะต้องตอบเร็วเพื่อมารับผิดชอบที่เราไม่อยากรอเป็นอะไรที่ไม่ healthy กับทั้งสองฝ่ายเลย