Doğanın Fısıltısı

"Yolun sonunda âşık mâşuk ile kavuşacaksa sabrın lafı mı olur. " Mevlâna Celaleddin

Herşey bütün muhteşemliği ile yerli yerinde.

Sis var diye dağlar kaybolmaz. Sen göremezsin!

Ölürsün... Kapanır yollar geriye; Ben mezarla sırdaş olur, beklerim. Varılmaz hayale işaret diye, Toprağında bir taş olur, beklerim... NFK

İçindeki dışındaki perdeler kalksın. Kimin ihtiyacı var ise ona gitsin.

@_sevgice Eyvallah.

Sadece O, 'Ben, Ben'im' diyebilir.!

O vakit bendeki ben zannın ne önemi var.

"Beni ben yapan yegane şey benden olmayandır. "

@Burakme52 Hissetmedigimiz zamanlardaki halimiz yaşama ait değil o zaman. Sadece zorunlulukları yaşayıp, kodlanmış robotlar gibi ruhsuz olduğumuz haller meselâ.

Hissediş dediği Açığa çıkıştır. Rabbin sende açığa çıkışlarla yani Hissedişlerle işlevini görür. Kuantum Beyin bu hissediş mekanizmasını kullanır. Yaşamak hissetmekle olur... Yaşam sahibi İlim sahibi olandır... İlmi yaşamını yönlendirir...

Notlara not düşmeli unutuyoruz.

Bazı hikâyeleri süslü cümleler ile yazmak her noktasının doğru olduğunu göstermez . Kelimeler arasına gizlenen haksızlıkları muhatapları anlar.

Sebebli olana değil sebebsiz olana vurgunuz . Bu hâli meftun ediyor Yaradanın.

Bazı günler içinden kocaman sevgi ırmağı akıyor. Çorak toprağı, boz bulanık gökyüzünü bir başka görüyor insan.

Ne bir sene önce ne sonra, ne başka diyarlarda. Olman gereken yerde, kişilerle. Ve denk geldiklerinle gelemedikkerinle .

Herkesin aksine tam da olmamız gereken çağda varolduk. İçselleştirince şükrediyor insan, bu bir yandan teslimiyeti de getiriyor razı olmayı , şikayetten vazgeçmeyi.

@Roniya_Jiyan 🤍🌷

@sound_wind1 ❤️

Kalpten kalbe bir yol vardır görülmez, Gonülden gonüle gider,

@iz_asl 🌷lale gibi görünür de tek ama açılınca katman katmanve umudun simgesi nokta , her an oradan hakkın kuvvesi tecelli edecek .

Sûveyda Sûveyda, kalbin ortasında, tüm damarların birleştiği o kara noktadır. Kalbin çekirdeği…sevâd-ı kalb. Anne karnında ruh üflendiğinde, kalpteki bu siyah nokta insanın ilk can bulduğu, ruhun yerleştiği yer olarak kabul edilir. Her nefes alış verişte, her gece bir anlamda ölüp yeniden dirilişte, kalbin o noktası zikrini sürdürür. İnsan diliyle zikri unutsa da, süveyda zikri bırakmaz. Sûveyda, kalbin en gizli latifesi. Kul ile Allah arasında, başkasının nüfuz edemeyeceği özel bir bağ noktasıdır. Sufiler burayı, ilahi sırların tecelli ettiği merkez olarak görürler. Özün özü, mahremin mahremi… Kişinin en saf yönünün Allah’a açıldığı merkezdir. Kalpte küçük bir nokta; fakat kainatın etrafında tavaf ettiği bir merkez gibi. İnsanın tüm varlığının hakikati oradadır. Nasıl ki bir meyvenin çekirdeğinde o ağacın potansiyeli saklıysa, sûveyda denilen bu noktada da kainat bir öz halinde mevcuttur. Bu yüzden sûveyda, gönül noktasıdır. İlahi anlamın nüshası gönüldür; sırların taşıyıcısı da yine gönüldür. Kim ki kendi gönlüne varır, zahmetten uzaklaşıp can ve gönül sohbetine erer. Gören gönlün göz bebeğidir sûveyda… Gözün akında doğan ışık gibi, gönlün karanlığında parlayan bir nurdur. Kalpte küçük bir nokta… ama varlığın merkezinde, kainatın etrafında tavaf ettiği hakikat noktası. Mühcetü'l-kalb - kalbin ruhu.. Kalbin içinde gönül, gönlün içinde kişinin Rabbiyle en doğrudan bağ kurduğu latifecik. İnsan varlığında ilâhi tecellinin odak noktası..🖤

@Maharaj__ @Kaderimmmm2f Bu manada sizin yazdıklarınız da bizim bildiklerimiz oluyor, aslında herşey kendinden kendine bunu tam manasıyla idrak etmek müthiş olurdu.

Rüyamızda gördüğümüz şeylerin sûretleri, fiilleri, isimleri ve varlıkları bize aittir. Rüyada başka şeylerin ve başkalarının var olduğunu zannederek yaşamış olmamız, bizim orada tek gerçek olduğumuz hakikatini değiştirmez İşte bu hâl, uyanıklık dediğimiz âlem için de bir işarettir. Zira insan, dışarıda gördüğünü “başka” sanır; hâlbuki gördüğü, kendi varlığının sûretlere bürünmüş hâlidir. Her yüz, içindeki bir hâlin aynası; her ses, gönlünde yankılanan bir mânânın yansımadır Rüyada korktuğun da sendin, kaçtığın da. Sevdiğin de sendin, sarıldığın da. Uyanınca nasıl ki hepsinin senden ibaret olduğunu anlarsın, hakikate uyanan gönül de bu âlemdeki ayrılık vehmini öylece terk eder Bil ki bu âlem, büyük bir rüyadır; fakat öyle bir rüya ki, uyanışı ölümle değil, idrakle olur. Gözünü kapatmakla değil, gönlünü açmakla uyanırsın. Ve o uyanışta anlarsın ki, sen ne yalnızca bir seyircisin ne de sadece bir sûret. Sen, hem gören hem görünensin

Ortada bir kişi yoktur; fakat kendisini “bir kişi” olarak kabul eden zihin, her yerde kişiler görür Eğer ortada hiç kimsenin olmadığını idrak edebilseydik, hiç kimseyi dert etmezdik

Akışta sorun varmış. Yeni birşeyler öğrenme olanı sindir , ruhuna kat diyor belki de.

@MuzikGulcin 🌷🪷🌸

... 🕯