Ｓｕｇｕｒｕ🍀

📍 #srkcommu "แบบนี้จะไหวมั้ยนะ?― " " ประมาณนี้คงจะโอเค...โอเคมั้ง?" " นี่ーรับขนมไปชิมซักชิ้นมั้ยครับ? " ~ Nanami Suguru | นานามิ สึงุรุ 2 nd : วิชาการ #srkrep : ขนมอบใหม่ Doc : bit.ly/3N1R8Yt Co • Role 🍀 DM 24/7

@SRK_KUYA ( เยยย้ ขอบคุณสำหรับโรลน่ารักๆนะคะ 😭✨️)

@srk_Suguru เขาเดินออกจากร้านแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมากดส่งข้อความ : ( คราวหน้าอยากให้เลี้ยงอะไรก็ส่งร้านมานะ ) : ( ห้ามชิ่งอีกล่ะ ) แล้วเขาก็เก็บโทรศัพท์ กลับที่พักของตัวเองเหมือนชีวิตปกติสุขที่ผ่านมา (ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันคับผม สิ่งนี้สนุกมาก😭)

[โรลเปิด | วันหยุด ] หลังจากที่ออกมาเดินห้างเพื่อซื้อของเล็กน้อยกลับหอพัก เขาก็สะดุดตาเข้ากับโซนเกมอาร์เคดที่มีเหล่าวัยรุ่นเล่นกันอยู่ไกลๆพร้อมเสียงจังหวะสนุกสนานดังแว่วมาจากเครื่องเล่น สายตากวาดมองรอบๆ พบว่าอะไรที่เขาอยากเล่นดันเป็นตู้ที่เล่นแบบคู่ได้เกือบทั้งหมด เอาไงดีนะ?

@SRK_KUYA " ก็..... ถ้าผมจ่ายรอบนี้..." " จะได้มีข้ออ้างให้นายมาเลี้ยงขนมอีกไง " เขาใช้อีกมือคลายมืออีกคนออกแล้วกระชับเงินในมืออีกคนกลับแทน "ไปนะ" พอยัดคืนอีกรอบก็วิ่งออกจากร้าน ชิ่งไปแล้ว

@SRK_KUYA " !? " เดินๆอยู่ก็ชะงักกึก !!! หูแมว!!! " อ๋า－ให้ตายสิ.. " มือนึงก็จับหูแมวบนหัวถอดออกมาวาง อีกมือก็โดนยัดเงินคืน " กะว่าเนียนแล้วเชียว... " บ่นอุบอิบ +

@SRK_KUYA " โทษทีนะ " เขาว่าพลางรีบกินที่เหลือไปอีกนิดหน่อย พาร์เฟ่ต์พร่องไปกว่าครึ่ง " งั้นผมไปก่อนนะ ! " " ส่วนอันนี้ วางไว้นี่นะ " เขาหยิบกระเป๋าตะงค์ก่อนวางเงินค่าไอศกรีมจำนวน 2 ถ้วยไว้บนโต๊ะด้วย

@srk_Suguru พูดเสียงเบาตอบกลับทันที “ก็ทำหน้าเหมือนเป็นงั้นจริงๆนี่นา…” พยักหน้าเข้าใจ ก็คนที่บ้านติดต่อมานี่นา “ถ้ากินเสร็จแล้วสึงุรุคุงจะกลับก่อนไหมล่ะ?” เขายังไงก็ได้อยู่แล้ว พูดไปก็งับเนื้อลูกพลับเข้าปากนิ่งๆ “ถ้าอยากคุย ไว้เราค่อยคุยกันทางโทรศัพท์ได้นะ?” ยังไงก็ไม่ใช่ติดต่อไม่ได้

@SRK_KUYA " ด..โดนยึดของเล่นอะไรกัน.. " " อย่าพูดเหมือนเป็นเด็กประถมสิ! " เถียงสุดใจก่อนจะห่อเหี่ยวอีกรอบ " ถูกส่งข้อความมาว่าให้กลับไปช่วยงานที่ร้าน... " " ทั้งๆที่วันนี้วันหยุดแท้ๆ " " อยากนั่งคุยด้วยกันอีกหน่อย.. " เขาพูดด้วยท่าทีเสียดาย ถ้ามีหูมีหางก็คงจะเห็นหูลู่หางลู่

@srk_Suguru พอคนฝั่งตรงข้ามทำหน้าแบบนั้นก็รู้สึกอธิบายรีแอคชั่นไม่ถูก แค่นี้ทำไมต้องดูแฮปปี้ขนาดนั้นกันนะ ละความสนใจกลับมากินให้หมดดีกว่า… “หืม มีอะไรเหรอ?” เขาถามไปอย่างสงสัยเพราะปฎิกิริยาของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปอย่างปุบปับ “ทำหน้าเหมือนโดนยึดของเล่นเลย”

@SRK_KUYA " ฮี่~" ยกยิ้มอย่างผู้ผู้มีชัย พออุ่นมืออีกคนได้ที่ (?) ก็นวดให้นิดหน่อยก่อนจะปล่อยกลับไป *ติ๊ง* เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้น เขาชะเง้อมองข้อความบนหน้าจอแล้วทำหน้าห่อเหี่ยวขึ้นมาทันที " อ๊ะー！！"

@srk_Suguru เขานิ่งมองคนที่เหมือนจะทำหน้าออดอ้อน(?)โดยไม่รู้ตัว แล้วเบือนหน้าหนี ตอบเสียงค่อย “ก็ไม่ได้ห้ามอะไรนี่นา…” สุดท้ายก็ถอนหายใจยาว หันมองสบตาอีกครา “อยากทำก็ทำสิ?”

@SRK_KUYA " .... " อ๊ะ แอบทำตัวไม่ถูกนิดหน่อยพอถูกกุมมือกลับแฮะ... " แบบนั้นกว่าจะอุ่นก็ใช้เวลานานนี่... " เขาพูดพลางหลุบสายตาลง " แบบนี้ทำไม่ได้เหรอ? " 🥺 ก่อนจะวกกลับมาช้อนสายตามองอีกคน

@srk_Suguru โดนจับมือไว้แบบนี้เขาก็ชะงักเอียงคอมองว่าอีกคนจะทำอะไรอีก ที่แท้ก็อุ่นมือให้? เขากะพริบตาปริบ แล้วขยับปลายนิ้วกุมมืออีกคนกลับ ตอบโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า “ถ้าอยากให้อุ่น แค่จับไว้แบบนี้ก็ได้นี่?” ถึงแบบนี้จะทำให้อีกคนหนาวแทนก็เถอะ

@SRK_KUYA " อ๊ะ! " พอมือเย็นๆมาแตะหู เขาก็สะดุ้งนิดๆ จนรีบจับมืออีกคนเอาไว้ทันที " อ๋า.... เดี๋ยวเถอะ.... 💧 " เพราะจั๊กจี้ปนตกใจด้วยนั่นแหละ... " ถ้าเย็นก็ต้องกุมมือแบบนี้สิ " เขาจับมืออีกคนไว้ก่อนจะเป่าเบาๆที่ปลายนิ้วอีกคน จำได้ว่าตอนเด็กๆทำแบบนี้แล้วจะอุ่นขึ้น.. มั้ยนะ...

@srk_Suguru “หนาวยังไงมือนายก็ยังอุ่นกว่าอยู่ดี” “ถ้าเป็นเวลาปกติ ผมจะซุกมือข้างนึงไว้ในกระเป๋าเสื้อล่ะ” พูดแล้วเขาก็ขยับมือไปแตะหูอีกคน “หึ เย็นแค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?” เขามองด้วยสายตาเหมือนคนจงใจแกล้งสนุกๆ “กินของพวกนี้ไม่ได้ทำให้อิ่มนี่นา กินไหวอยู่แล้วล่ะ—แต่อาจจะต้องช้าขึ้น”

@SRK_KUYA " ครับ คร้าบ－" คนขี้เห่อตอบรับหน้าระรื่น " หืม? หนาวสิ! " " ถึงได้กินไม่หมดซักทีแบบนี้ไง " " แต่ยังไม่ได้หนาวถึงขั้นนิ้วเย็นแบบนาย.. " " ถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องกินแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ.. " ลูบๆปลายนิ้วอีกคน สีหน้าประมาณว่า 'หวา เย็นอ่ะ '

@srk_Suguru “คนขี้เห่อ” เขาแซวหน้าตาย “นึกว่าคนทำของหวานจะกินได้หมดซะอีก” แปลว่าไม่ใช่สินะ “ก็นิดหน่อย…” จริงๆหนาวมาก กินไปปากสั่นไป แต่ก็กลัวมันละลายแล้วไม่อร่อย “แต่กินของพวกนี้มันก็ต้องหนาวตามอยู่แล้วนี่นา” พอโดนแตะก็ชะงักมือแล้วเหลือบมอง “สึงุรุคุงไม่หนาวบ้างหรอ?”

@SRK_KUYA แหน่ะ ได้ยินนะ " ช่วงนี้กำลังเห่อน่ะ " ตอบอย่างอารมณ์ดี " สำหรับผมกับไอศกรีมมันทำให้รู้สึกเลี่ยนง่ายกว่าน่ะ.. " " แต่คูยะคุงกินไปตั้งเยอะไม่หนาวแย่เหรอ " " อ๊ะ นิ้วซีดแล้วไม่ใช่เหรอ－! " แตะนิ้วอีกคน " เย็นเจี๊ยบ! "

@srk_Suguru “เอะอะก็ถ่ายรูปตลอดเลยสินะ…” เขาเปรยเบาๆแล้วหลุบมองของตัวเองที่พร่องไปเยอะมาก “ไม่ใช่ว่ามันเป็นถ้วยขนาดปกติหรอกเหรอ” พาร์เฟ่ของเขาดันใกล้จะหมดอย่างรวดเร็ว บ่งบอกว่ากินไวมากถ้าเป็นของที่รู้สึกว่าถูกปาก “สึงุรุคุงนี่กินไม่เก่งสินะ”

@SRK_KUYA เขาตักพาร์เฟต์เข้าปากก่อนจะช้อนตามองอีกคนพูด " ก็นะ เข้าครัวกับเพื่อนน่าจะสนุกอยู่แล้ว ไว้ถ่ายรูปไปอวดทุกคนด้วย!☆ " พออีกคนบอกให้รีบกินก็รีบกินเข้าไปจนจี๊ดขึ้นสมอง " โอ๊ย... " กุมหัว " กินพาร์เฟ่ต์ทั้งถ้วยหมดคนเดียวเนี่ย ท่าทางจะไม่ไหวจริงๆแฮะ "

@srk_Suguru “หืม นายคิดว่ามันสนุกแน่หรอ” กอดอกมองยิ้มๆมุมปาก “ก็ไม่รู้สิ ผมอาจจะตื่นเต้นก็ได้มั้ง” ล้อเล่นน่ะ “เอาล่ะ รีบกินก่อนที่มันจะละลายเร็วเข้า” จ้วงเข้าปากอีกที แม้จะเริ่มรู้สึกว่าอากาศในร้านกับตัวพาร์เฟ่มันเย็นจนมือเริ่มซีดเย็นจนปลายนิ้วชาก็ตาม แต่ของอร่อยจะทิ้งก็น่าเสียดาย

@SRK_KUYA " แบบนั้นก็สนุกดี－ ละมั้ง? " ยิ้มรับแต่ชักไม่ปน่ใจแล้วสิ(?) " พอพูดแบบนี้คืนนั้นน่าจะนอนไม่หลับชัวร์เลย " ใช้ช้อนในมือชี้อีกคน

@srk_Suguru “ก็หน้าตาไม่สวยน่ะสิ” ตอบหน้านิ่งไม่ปิดบัง เพราะความจริงก็คือความจริง “อื้อ คืนนั้นจะรีบนอนแล้วตื่นเช้าไปแบบไม่เมาขี้ตาแล้วกันนะ” ถึงปกติจะตื่นเช้าได้สบายอยู่แล้วก็เถอะ😌 แต่พูดดักไว้ก่อนแล้วกัน

@SRK_KUYA " อะไรคือการทำขนมออกมาหน้าตาเสียชาติเกิดน่ะ ... " กระพริบตาปริบๆ มันคือความหมายแฝงหรืออะไรกัน " แต่แค่ได้ก็พอแล้ว! ช่วงเช้าสุดสัปดาห์แล้วกัน? " เขาเอียงคอพลางถาม

@srk_Suguru คำถามมาโดยฉับพลัน เขากลับตอบกลับทันทีราวกับไม่ต้องคิด “ก็ได้นะ?” ไม่ได้ติดอะไร “แต่ไม่รับประกันหน้าตาว่าของที่ทำจะออกมาเสียชาติเกิดรึเปล่านะ” คนไร้ความสามารถด้านนี้ก็ยังเป็นอยู่วันยังค่ำแหละน่า

@SRK_KUYA " ถ้าอยากกินขนาดนั้นล่ะก็ー" " ลองมาทำด้วยกันดูมั้ย? " ถามพลางตักพาร์เฟ่ต์คำโตเข้าปาก เคี้ยวหงุบ ! พอมาลองคิดดีๆแล้ว.. ชวนแบบนี้มันจะแปลกๆมั้ยนะ.. " แต่ถ้าคูยะคุงไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะ💦 " รีบพูดเสริม

@srk_Suguru จินตนาการภาพตามแล้วรู้สึกอยากกิน “ถ้าทำแล้วบอกหน่อยสิ” ชี้โทรศัพท์ตัวเองที่วางไว้บนโต๊ะ “จะรีบมาเลย” มีแต่ของน่ากินทั้งนั้น

@SRK_KUYA " ทำสิ " " พวกขนมก็มีทำแทบทุกอย่าง แล้วแต่เดือนน่ะ " " เพราะเป็นโฮมเมดบ้านๆเลยด้วย บางครั้งลูกค้าก็จะตื่นเต้นทุกครั้งที่มา " " พายแอปเปิ้ล... พุดดิ้ง? อืม－？ เค้กลูกพลับเสิร์ฟคู่พุดดิ้งกับไอศกรีมก็น่าจะดี แต่งจานง่ายด้วย " เลียริมฝีปาก คิดแล้วก็อยากลองทำจัง!

@srk_Suguru ตอบหน้านิ่งตาไม่กะพริบ “อือ” “อยากกินนั่นแหละ” ก็มันของอร่อยหมดเลยนี่นา “ที่ร้านบ้านนายทำพวกนี้รึเปล่าน่ะ?” เผื่อว่าบางทีอาจจะไม่ได้มีขนมพวกนี้อยู่ในเมนู

@SRK_KUYA กระพริบตาปริบๆมองอีกคนที่ดูจริงจังสุดๆ พอพูดเมนูออกมาเรื่อยๆ เขาก็ยิ้มนิดๆ " ...อยากกินเหรอ? " ทั้งหมดนั่นน่ะ

@srk_Suguru ชะงักมือที่จ้วงเข้าปากแล้วคาบช้อนทิ้งไว้พลางกลอกตาคิด ชี้ไปที่ลูกพลับในถ้วย “เอาลูกพลับไหม สีเข้ากับฮาโลวีนอยู่นะ?” ถอนช้อนออกแล้ววางทิ้งไว้ ประสานมือตอบหน้าขรึม “มีพวกพายแอปเปิลนิดหน่อยก็น่ากิน…” “เอ หรือจะมีพวกพุดดิ้งด้วยดีนะ” คิดหนักมาก

Winter Ball ~ Enchanted Night Beneath the Crystal Waves ~ ( Unofficial Event for #srkcommu) ✦ งานเต้นรำฤดูหนาว #srktoWB2025 ✦ ระยะเวลาในคอมมู : 24 / 12 / 2025 ระยะเวลาการเล่น : ตั้งแต่วันที่ลงอีเว้นท์ ประเภทตัวละครที่สามารถเข้าร่วม : นักเรียน และอาจารย์ (รวมทั้งศิษย์เก่า)

@SRK_KUYA " ก็วางแผนไว้อยู่นะ" ตอบคำนึงก็จ้วงสองที "ที่จริงก็คิดพวกวัตถุดิบหลักว่าลูกพลับ แอปเปิ้ล แล้วก็ฟักทอง" นับนิ้ว " แต่พอมีช้อยส์เยอะๆ ก็เลือกพระเอกของเดือนนี้ไม่ได้ซักที! " "แล้วก็มีเมนูฮาโลวีนอีกอัน..." "มีอะไรที่อยากกินมั้ย?"

@srk_Suguru “ได้ลองกินตอนนี้แล้วอยากกลับไปทำขนมลูกพลับบ้างไหมล่ะ?” ถามเล่นๆ แต่ก็ดึงถ้วยกลับมากินต่อตรงหน้าตัวเอง ตั้งใจกินมาก “หรือว่าช่วงนี้มีแพลนจะทำขนมเฉพาะฤดูกาลบ้างไหม” เห็นร้านอื่นๆตามเว็บเริ่มทำกันแล้ว

@SRK_KUYA "ชิม!" ตาวาววับ " เคยกินขนมจากลูกพลับอยู่บ้าง แต่ไม่เคยกินพาร์เฟ่ต์เลย " ตักไปปลายช้อนก่อนเอาเข้าปาก " หวานๆ.. หอมแฮะ! " ตาโตดูประทับใจไม่น้อย " แบบนี้เรียกว่ากลิ่นของฤดูใบไม้ร่วงรึเปล่านะ " พอกินอร่อยแล้วพูดเยอะเป็นพิเศษ

@srk_Suguru “ไหนๆ” เขาจิ้มช้อนตักเนื้อสตรอว์เบอรืรี่ขึ้นมาคำเล็กๆกับไอศกรีม ก่อนนำเข้าปากแบบเงียบๆ “อร่อยนะเนี่ย ยังไงสตรอว์เบอร์รี่ก็สมเป็นเมนูฮอตสุดของที่นี่จริงๆแหละ” ดูอร่อยกว่ารสที่เขาสั่งมาอีก “อยากลองชิมของผมด้วยไหมล่ะ” ยื่นของตัวเองให้ชิมบ้าง แลกกัน—

@SRK_KUYA "ลองชิมดูสิคูยะคุง! สมกับที่เป็นเมนูซิกเนเจอร์เลยล่ะ" ดันแก้วของตัวเองให้อีกคน " ที่จริงก็ไม่ได้คาดหวัง ขนาดนั้น แต่เกินคาดเลยแฮะ! "

@srk_Suguru ถือช้อนมาแบบพร้อมจิ้ม พอสังเกตว่าอีกคนจะถ่ายรูปเลยถือค้างไว้ทื่อๆ คำแรกก็กินลูกพลับรสหวานฉ่ำ พยักหน้าหงึกๆ ปลื้มปริ่มในใจ เหลือบตาเห็นภาพในแชท ก็กดเซฟเงียบๆแล้วกินต่ออย่างสบายใจเฉิบ “อร่อยก็ดีแล้วล่ะ ไม่งั้นเสียดายแย่” ถึงจะเลี้ยง ก็อยากให้กินอย่างอร่อย