‌مویِ عاقل

این دو قلم شد ۱ میلیون و ۵۰ هزار تومان.

تو کافی شاپ رفتم قهوه سوارش بدم دختر وایت ازم پرسید ایرانی هستی؟ گفتم اره چطور مگه؟ گفت: say King Reza Pahlavi گفتم خانم الان وقتش نیست کلی آدم تو صفه. چیزی نگفت. بعدا دیدم اسمم رو روی لیوان قهوه‌ نوشته Mozdoor

احمقانه ترین سوالی ک همیشه تو ذهنم بود و نمیارزید فهمیدن جوابش : « چجورییی ۸ سال تو جنگ بودین و عادی زندگی میکردین ؟! »

کاملا مزخرف! ۲۰ ساله تو کشور انگلیسی زبان زندگی میکنم. اون دختر خودش رو با همچین ریسکی مواجه نمیکنه که به کسی بگه مزدور چون نه تنها که میشه کارش رو از دست بده بلکه میتونه عواقب قانونی زیادی براش داشته باشه. البته درست تشخیص داده که این مردک مزدوره و بابت این مزخرفات مزد میگیره.

حتما اینجا هم سناییه؟ اصلا فکر نمیکردم جایی که ۲۰سال ‌پیش زندگی میکردم اینقدر عوض شده باشه و پاتوق. اون موقع فقط ساندویچ طلایی بود و چاپاتی. یه رستوران ایتالیایی هم بود خیابون بغلی اسمش بود فدریکو فلینی

تو این روزهای جنگ یه چیز جالب هنوز هست اینکه مردم رو می‌بینم، که هنوز می‌خندن، هنوز بیرونن، هنوز دارن زندگی رو ول نمی‌کنن… منم از همون لحظه‌ها جون می‌گیرم…