🐈

Yetlerde de birbirine karşı körlük mü var?

Erkekler zaten iki yüzlü, o cepte ama bir teorim var. Şahsen ben de çok ayırt edici bir özelliği olmadığı sürece erkekleri birbiriyle çok karıştiran ve benzeten biriyim. Acaba bize uzakdoğulularin/ zencilerin çok benzer gelip kendilerinin rahatça ayırt etmesi gibi farklı cinsi+

@Zkusagiz Farklılık olsun diye millet ağzını alnına mi koydurtsun abartmayın siz de. Ayırt edilebiliyor hepsi.

Seri üretim (yapay zeka değildir)

Tekinlerde cidden açıklanması zor bir cenabetlik bereketsizlik var. Hiç de fena gelirleri olmamasına rağmen yaşadıkları fakirliği geçtim, Şevket o kadar büyük parayı yürüttü, ellerine ne geçti ki? Bir de Ferhunde sorumlu tutulur ama o daha da paradan hiçbir fayda görmedi ki.

"Avucundan kayıp gitmeyeceğim" Leyla da olsa iç ısıtan, umut dolu bir sahne ne yalan söyleyeyim

@DNZWaves @feministtkadin Onu da çok sağlıklı biçimde aşamamışsın sanki

@thecatyusha @feministtkadin yoo, ben reddedilsem bile devam ettim yoluma ve mutlu bir ilişkiye başladım aksine. Evet üzüldüm de ağladım da ama sonra farkettim ki boşa yani, iyi ki de çıkmamışım öyle bir kızla, gelen geçen herkesle öpüşüyormuş, öyle bir kızla asla olmam

Lise çağındaki oğlanlar, kızlarla konuşmak istiyor. Fakat kızlardan karşılık alamadıklarında, bu ömür boyu kadın nefretine dönüşüyor. Yani ta küçücük yaşta, kadınların onlara karşılık vermek gibi bir borcu olduğunu düşünüyorlar. Bu durum ileride kadın cinayetine kadar gidebiliyor. Karşılık vermedi diye öldüren, boşanmak istedi diye öldüren erkekler daha çocuk yaşta bu zihniyete sahip oldukları için işi korkunç boyutlara taşıyabiliyorlar. Katil ruhlu olmasa bile, kadın kendisine karşılık vermedi diye içi nefret ve öfke dolu bir sürü erkek var. Öfkesini, kendisine karşılık veren kadından çıkarıyor. Önceki kadının intikamını şimdikinden alıyor. Yani bir kadın ne yaparsa yapsın, bir erkeğe karşılık verse de vermese de, her açıdan başı belaya giriyor. Bu hasta ruhlu herifler kendilerini kadınlar üzerinde hak sahibi zannettikleri sürece de bu böyle devam edecek.

@dunya_yalan_ @feministtkadin Sevgilim de var, kedi köpek de seviyorum, istesem şimdiye kadar 2+ defa evlenmiştim ama ben de aynısını düşünüyorum. Sizin asla anlamadığınız şey, bizim erkek nefretimiz kadın nefreti duyan erkeklerin aksine, karşı cinsten yanıt alamamakla oluşmuyor.

@feministtkadin Sendeki erkek nefreti nasıl oluştu. Dışarıya bak evliler sevgililer mutlu gülüp eğleniyorlar. Sen en fazla bu nefretle kedi köpek seversin herkesin mutsuz olmasını istersin. İnanmayın buna bebeğiniz olsun onunla kırlarda oynayın köpek çocuğa hiç benzemez.

@feministtkadin 15 yaşında yaşadıkları reddedilmeyi hayatları boyunca atlatamiyorlar. Sırf var oldukları için bi şeyleri hak ettiklerini düşünüyorlar. Bir de kadınlara duygusal derler. 40 yaşında evli çocuklu olduğu halde hâlâ incel psikolojisinde oluyorlar. İşin daha komik tarafı kız karşılık+

@feministtkadin verse yiyeceği damga malum. Çiftlere nefret saçıyorlar oysa istediklerini yapabilselerdi onların da sevgilisi olacaktı.

@shechinal Mevzu manto muydu cidden sence velet Ayşe

Sonradan görme neclaya zenginliğine tenezzül etmeden cevabını yapıştırdı filozof ayşecik

Şöyle dostluklara hasret kaldık

Ailece overthink time

Bir yaprak dökümü klasiği: ihaneti öğrenen karakterin aynada kendi yansımasını izlemesi. Oğuz- Ceyda ilişkisi ARizanin kulağına kadar geldi

@fenerkolik78182 Yanlışlamak için örnek olarak atılan kadınlar kendi milletlerinin en beyazı. Haklılık payını oradan ölçün. Bir de gördüğüm kadarıyla esmerlik ve açık havada zaman geçirmenin verdiği bronzluğu insanlar pek ayırt edemiyor, bunu kanıt olarak sunuyorlar.

YARMA AQ HAHAHAHHA

Sen babaysan o da anne. Gururu bir tek Hayriyeye geçiyor sanırım. Çok bencil bir adam, bir tek kendi duyguları var sanki.

ARiza Fikreti merak ediyor, dayanamayip kimseye bir şey demeden ziyaret ediyor. Suçu daha büyük olduğu için Neclayi uzaktan izlemekle yetiniyor. Ama bir şekilde merak ve sahiplenme duygusunu iyi kötü tatmin ediyor. Hayriye ağzını açsa azarlıyor, bağrına taş basmasını bekliyor.+

@amatorsezarr Ne zaman doğduğundan ziyade hangi standarta hangi nesil yetişti durumu bence bu. Nesile göre genelleme, yaygın eğilim olabilir ama bilinçlenme arttı (hatta bazen gereksiz titizliğe vardı) diye aynı dönemde yaşayan herkes bunu benimsemiyor.

Biz gerçekten hayatta kalma mücadelesinden sağ çıkan bir nesil olabiliriz.80-90lar tayfası yani. Z kuşağı mesela öyle değil. Proje çocuk gibi laboratuvar titizliğiyle büyütülüyorlar. Bunlara bakınca bizler daha ziyade doğal ortamına salınmış belgesel hayvanı gibi hayatta kaldık diyebiliriz. Ben çocukken telefon yoktu, hiçbir şey yoktu. Akşam ezanina kadar nerdeyiz kimse ilgilenmiyordu. Bizim coğrafi konum, Allah'a ve mahalle bakkalına emanetti. Akşam ezanı okunmadan evde ol yeterdi yani. Şimdiki çocuk parkta iki saniye gözden kaybolsa mahalleye komando taburu çağrılıyor. Aksam eve vardığında kafandaki yariktan beynin gözükmüyor ise bu ailemiz için gayet makul bir durumdu. Bir de üstünü kirletme yeter. Öyle otomatik çamaşır makinesi falan yok çünkü . Terliği yersin. Sokakta düşsek dizimiz kanasa ya tükürük ya limon kolonyası. Mahallede kanayan dizle bir tur atıyorsun, bitti gitti . Bir yerimiz kırılsa kırık çıkıkçı teyze var. Kadın iki omuz atıyor, kolunu mukavvaya sarıyor. Tamam. Ortopedist de kim yahu? Bizim neslin kemikleri bile hep şans eseri kaynamış olabilir. Hani bazen yağmur yağınca omzunuz sızlar ya mukavvadan kaynaklanıyor olabilir. Ama emin değilim tabi. Canim sıkıldı, psikolojim bozuldu falan yok öyle bir şey. De bakim annene canım sıkılıyor. Senin canını bir sıkarım diye başlıyor cümleye. Psikolojim bozuldu diye bir şey zaten yok. İçine cin kaçmıştır. Cinci bir teyzenin tükürüklü pis nefesiyle muhatap olmamak için de halıdaki ya da perdedeki desenleri sayacaksn mecbur. Bu sayede Gauss gbi bir şey olmuştum aq. Ama şimdiki nesil, tostun içindeki kaşarın inceliğine bozulup benim sinirlarim ihlal edildi. Varolusum örselendi diye saati 6 bine terapiye gidiyor . Lan biz misafirliğe gittiğimiz evde, yer yatağında 8 kuzen yan yana kafamız birinin ayağına gelecek şekilde tetris gibi dizilerek büyüdük. Kim gece kime sarılmış, kim kimin yüzüne osurmuş belli değildi. Sabah uyandığımızda hayatta kaldığımız için birbirimizi tebrik etmemiz gerekiyordu aslında. Kahvaltıda da ne bulursan o. Şimdiki çocuklar guler yüzlü pankek falan yiyorlar kahvaltida. Biz güler yüzlü insanı bile bayramdan bayrama görürdük. El bebek gül bebek büyütülmedik. Şımartılmadık. Dönemin tüm aksilikleri, imkansızlıkları içinde bazen sokakta, bazen yan odada ne bileyim bazen de akraba oturmalarinda yer yer unutulan ama büyümek zorunda kalan çocuklardik biz.

YD'nde ailece TV izlediklerinde arkada Aşkı memnu dönmesi alakasız bir yerde bir tanıdığı görmüşsün gibi hissettiriyor.

"Anne mukavva var mı" mizahını anlamak için jetonun geç düşmesi çünkü ödev yapmak/ ders çalışmak için çingene gibi kavga etme gerekliliği Klâsik öğrenci yalanı olarak "Öğretmenim annem çantama koymamış" a "nE, anneniz mi hazırlıyor" şaşkınlığı Neyse, sorumluluk öğrendik diyelim