Ardas
6.2K posts


The U.S. is seeking international partners to form a new coalition, the Maritime Freedom Construct (MFC), aimed at restoring freedom of navigation in the Strait of Hormuz. The initiative has been approved by Secretary of State Marco Rubio. - Reuters

۱۷ مارس ۲۰۰۳ #بوش به صدام ۴۸ ساعت فرصت داد تا عراق را ترک کند. ۲۰ مارس ۲۰۰۳ شروع رسمی جنگ؛ ۹ آوریل ۲۰۰۳ سقوط بغداد. نه قیمت نفت بالا رفت، نه مردم بیگناه اعدام شدند! فاصلهی حرف تا عمل! ۲۰ روز بود. #پاينده_ایران




In line with the ceasefire in Lebanon, the passage for all commercial vessels through Strait of Hormuz is declared completely open for the remaining period of ceasefire, on the coordinated route as already announced by Ports and Maritime Organisation of the Islamic Rep. of Iran.


WATCH: After meeting with Vice President JD Vance, Oman’s Foreign Minister Badr Albusaidi – a key mediator in the U.S.-Iran nuclear talks – tells @margbrennan "the peace deal is within our reach.” He also said, “I don't think any alternative to diplomacy is going to solve this problem.” See the full interview.


Omani Foreign Minister Badr Albusaidi says Iran would give up their enriched material, and there would be "zero accumulation, zero stockpiling and full verification" of its nuclear fuel. "I think that there is agreement now that this will be down blended to the lowest level possible, to a neutral level, a natural level, and converted into fuel, and that fuel will be irreversible," he tells @margbrennan.





پیشنهادی به تیم مذاکره کننده: غنی سازی صفر برگشت پذیر؛ پیشنهاد میشود در صورت به بنبست خوردن مذاکرات و با توجه به حساسیت شدید طرف مقابل به مسئله غنیسازی صفر در خاک ایران، این مدل اولیه پیشنهاد شود تا فضا برای چانهزنی باز شود: ۱. اعلام حفظ حق غنیسازی بر اساس NPT و تعهد مجدد به عدم انحراف به سمت سلاح هستهای و تعلیق نامحدود غنیسازی اورانیوم در خاک ایران در برابر تعلیق نامحدود بخش یا تمام تحریمها. ۲. ایجاد یک کنسرسیوم بینالمللی/منطقهای با مشارکت کشورهای چین، روسیه، بخشی از کشورهای آسیای مرکزی (مثلا قزاقستان) و ترجیحاً یکی از کشورهای منطقهای مانند عمان یا قطر (با نظارت مستقیم IAEA و حتی نماینده آمریکا) برای غنیسازی محدود در خاک یکی از این کشورها (چین یا روسیه در اولویت، کشورهای آسیای مرکزی در اولویت دوم، کشورهای خاورمیانه در اولویت سوم) ۳. حفظ کامل حق تحقیق و توسعه هستهای و زنجیره تأمین تولید سانتریفیوژ، قطعات پیشرفته و صنایع مرتبط در داخل کشور (بدون محدودیت کمی یا کیفی). ۴. تقسیم سانتریفیوژهای تولیدشده در کشور به دو بخش: بخش اول (اکثریت) به مقر کنسرسیوم در خارج منتقل شود. بخش دوم (تعداد محدود) در تأسیسات زیرزمینی داخل ایران نگهداری شود، اما تعداد آنها به گونهای تنظیم شود که زمان breakout یک سال باشد و تحت نظارت ۲۴/۷ آژانس قرار گیرد. ۵. غنیسازی در کشور ثالث با استفاده از سانتریفیوژها و دانش فنی ایرانی انجام شود، مواد اولیه اولیه ایرانی باشد و در صورت اعلام نیاز توسط ایران، کشورهای کنسرسیوم مواد مورد نیاز را تأمین کنند. ۶. سانتریفیوژهای مستقر در خاک ایران دائماً با گاز فاقد اورانیوم (یا بدون تزریق گاز اورانیوم) مشغول به فعالیت تحقیقاتی/غیرغنیسازی باقی بمانند. ۷. ایران حق کامل تعمیر، نگهداری و بهروزرسانی سانتریفیوژهای داخل و خارج کشور را دارد. ۸. تمامی مواد غنیشده منتقلشده به کشور ثالث، پس از غنیسازی به میله سوخت تبدیل شود و در رآکتورهایی که توسط کنسرسیوم/کشور ثالث ساخته میشود، استفاده گردد. کشور ثالث/کنسرسیوم متعهد شود در تأمین منابع مالی، فنی و ساخت رآکتورهای جدید به ایران کمک کند. ۹. در صورت هرگونه خلف وعده عمده توسط طرف آمریکایی در حوزه تحریمها (مانند عدم تعلیق یا اعمال تحریم جدید) یا عدم عمل کنسرسیوم/کشور ثالث به تعهدات (ارسال بهموقع میله سوخت یا پیشرفت ساخت رآکتور)، تعلیق غنیسازی در خاک ایران و فعالیت کنسرسیوم کانلمیکن تلقی شده و ایران حق ازسرگیری غنیسازی در خاک خود با تزریق گاز به سانتریفیوژهای داخلی و افزایش کمیت آنها را خواهد داشت. ۱۰. مواد غنیشده سطح بالا (۶۰٪ و بالاتر) در یک فرایند تدریجی سهساله و بر اساس میزان پایبندی طرف آمریکایی به تعهدات (تعلیق تحریمها و پیشرفت کنسرسیوم) در خاک ایران رقیق میشود. نکته مهم این طرح آن است که اولا غنی سازی صفر در خاک ایران را پذیرفته و پس از سه سال (یا یک بازه زمانی قابل مذاکره) هیچ ماده رادیواکتیو غنی شده قابل استفاده جهت تولید سلاح در ایران وجود نخواهد داشت.












