Sabitlenmiş Tweet
Çok öfkeliyim.
Son zamanlarda kendimi iPhone dünyasında kalmış bir Samsung gibi hissediyorum. Gerçekten artık neler olduğunu anlamıyorum.
Evet, köpekler tarafından hayatını kaybeden bir çocuk vardı. Bu korkunç bir trajedi. İnsanlara zarar veren tehlikeli hayvanlar elbette kontrol altına alınmalı. Agresif köpeklerle ilgili sorumluluk alınmalı.
Ama şu anda yaşanan şey bambaşka bir boyuta geçti.
Sokak hayvanlarına ve onları seven insanlara karşı adeta bir cadı avı var.
İnsanlar hayvanlara açık açık işkence ediyor. Dövüyorlar. Taş atıyorlar. Zehirliyorlar. Yakıyorlar. Zulmü eğlence gibi görüyorlar. Ve bir şekilde saldırılan şey merhamet olmuş durumda.
Bir reklam yasaklanıyor çünkü bir kadın kendine “köpek annesi” dedi.
Bir televizyon programı sunucusu, Anneler Günü’nde hayvan annelerini de kutladığı için işinden oluyor.
Bir aile iki köpek sahiplendi diye evleri ateşe veriliyor.
Biz neye dönüşüyoruz?
Ve dürüst olmak gerekirse, bu durum özellikle de Cumhuriyetimizin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk gibi hayvan sevgisiyle bilinen bir liderin ülkesi için daha da üzücü.
Bugün yaşanan bu nefreti görse ne düşünürdü? Bizim ne hale geldiğimizi görse ne kadar üzülürdü?
Savunmasız canlıları sevmek ve korumak ne zamandan beri utanılacak bir şey oldu?
Çocukları önemsemek için hayvanlardan nefret etmek zorunda değilsiniz. Toplum güvenliğini savunmak için köpeklere işkence etmek zorunda değilsiniz. Aile değerlerini korumak için merhameti yok etmek zorunda değilsiniz.
Ve dürüst olalım… İnsanların hayvanlara nasıl davrandığı bazen onların korkulu ya da agresif olmasının sebebi oluyor. Şiddeti insanlar da öğretiyor.
Keşke toplum aynı öfkeyi çocuk istismarı, tecavüz, aile içi şiddet ve her gün masumlara zarar veren iki ayaklı canavarlar için de gösterebilseydi.
Bu nefretten yoruldum. Bu zalimlikten yoruldum. Ve gerçekten bu büyüyen sadizmin nereden geldiğini anlamıyorum.
Eğer hayvanlara karşı merhamet sizin dünya görüşünüzü tehdit ediyorsa, belki de sorun hayvanlar değildir.
📷 Sevgi Bahçe, Marmaris.
Türkçe
