namo

ถึงตัวข้า

เหลือเวลาที่อยู่ด้วยกันอีกไม่ถึงเดือน การออกจากเซฟโซนนี่มันแย่มากๆเลยเนาะ

การเปลี่ยนแปลงมันยากจัง

555555555555555555

หนังที่มันฉายซ้ำไปซ้ำมาในใจ เมื่อไหรก็เจ็บปวด

แผลในใจไม่เคยหายไป

ชอบคำพูดจากเรื่อง Winnie the Pooh ที่ว่า "ตอนนั้นเราไม่รู้เลยว่าเรากำลังสร้างความทรงจำ เรารู้แค่ว่ามันสนุกมาก" "ตอนนั้นทุกอย่างธรรมดา"แค่อยู่ด้วยกันก็พอ เราไม่รู้เลยว่ามันจะกลายเป็นความทรงจำสำคัญ แต่พอเวลา ผ่านไปมันกลับมีค่าที่สุด แค่ได้นึกถึงใจก็ยังอุ่นขึ้น เหมือนเดิม

ฉันในวัย28 ที่กลับมาหลงทางเหมือนตอนที่เรียนจบใหม่ๆ

สวัสดีการทำงานปีที่4 หลังจากเพื่อนร่วมงานที่เคยทำงานด้วยกันมาทยอยออกจนหมด เราที่เป็น senior มือใหม่ที่ไม่มีคนยืนเคียงข้างเลย เคว้งคว้างชิบ

ทำไมต้องเป็นกูอยู่เรื่อยลเยวะ

ถ้าเป็นงั้นจริงก็คงเป็นเวรกรรมของกูเอง

ไม่มีกุคงดีกว่านี้

ร่างกายปฏิเสธความสุข

ขอบคุณคนแปลกหน้าใน #blissiam มากๆเลยค่ะ เราไปปรึกษาปัญหาเรื่องงานกับคนนึงมา แล้วเผลอกดออก ยังไม่ทันได้ขอบคุณเลย ยังไงก็ขอบคุณนะคะ :)

ถ้าตายไปแล้วคนข้างหลังไม่เสียใจก็คงดี..

เครียดด

เหนื่อยจัง

เมื่อก่อนการไปทำงานไม่ใช่เรื่องยากเลย ตอนนี้การไปทำงานเป็นเรื่องที่ยากมากๆ เกือบทุกวันที่ต้องร้องไห้ก่อนไปทำงาน กังวลทุกอย่าง มื้อไม้ไม่มีแรง ต้องไปฝืนยิ้มอีกแล้วสินะ

การรักใครสักคนมันดีอย่างนี้นี่เอง แต่การได้รักใครสักคนมันก็เจ็บปวดอย่างนี้นี่เอง…

สั่นไปทั้งตัว

ปีใหม่ผ่านมาแล้ว คำพูดของคนยังติดฝังอยู่ในใจ เมื่อไหร่หลังงานลบมันจะส่งกลับไปที่คนพูดบ้าง