Mustafa retweetledi

Bizim nesil şöyle büyüdü:
Annemizden çekinirdik, babamızdan korkardık.
İzin verilmezse istesek de bir yere gidemezdik.
Okul çıkışı bir an evvel eve gitmek zorundaydık.
Öğretmenlerimizin disiplininden gocunma lüksümüz yoktu; aileler de bunu desteklerdi.
“Kızım el evinde yatmasın, oğlum el ekmeği tatmadın” düsturu hakimdi.
Tercihlerimiz de bile aileler etkindi.
Peki, mutsuz mu olduk?
Çoğumuzun cevabı hayır. Çünkü o sınırlar, aslında bizi hayata hazırlayan görünmez çerçevelerdi.
Bugün ise “özgürlük” adı altında sınırsızlık, “özgüven” adı altında başıboşluk teşvik ediliyor. Oysa rehbersiz özgürlük savrulma üretir. Tam da o noktadayız.
Şimdi asıl soruyu sormalıyız:
Bağımlılıkların pençesinde kaybolan çocuklar mı istiyoruz; yoksa ailesine bağlı, kökleri sağlam bireyler mi?
Mesele tam da buradan başlıyor.
Türkçe












