ふふ

mood ตอนนี้

สงสัยมานานละ การไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่เล่นยา ไม่ติดเที่ยวกลางคืน การไม่เจ้าชู้ สะอาด อาบน้ำวันละ 2 รอบ นี่มันโคตรเป็นเรื่องปกติสำหรับผู้หญิงเลย สามารถทำได้สบาย แต่ทำไมถ้าผู้ชายสักคนทำได้นี่ถึงมองว่าหายาก แรร์ไอเทมมาก ทั้งที่แม่งโคตรจะ Bare minimum

สรุปคอนเซปนักเรียนญี่ปุ่นปีนี้คือ เอสคุปส์ : ครูพี่คุปส์ โจชัว : เด็กมหาลัยวัย 31 ปี (ฟีลพี่ป.เอก) จุน : น้องม.4 (เพื่อนบูกับบี๋) ดิเอท : นักเรียนแลกเปลี่ยน มินกยู : พี่ม.5 ซอกมิน : พี่ม.5 ซึงกวาน : น้องม.4 เวอร์นอน : น้องม.4 ดีโน่ : นักเรียนม.ปลายวัย 27 ปี (ฟีลเรียนซ้ำๆอยู่อย่างงั้น55555555)

อยากเขียน slice of life พีเรียดไทย ให้ตัวละครใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ ในยุคโบราณ จับปลา ทำกับข้าว ไปวัด ไปตลาด ขายของ ใดๆ เอย บางทีแค่อยากอ่านโมเมนต์ตอนตัวละครใช้ชีวิตเฉยๆ แต่ slice of life เขียนไม่ให้เบื่อเขียนยากมากกก นับถือคนเขียนแนวนี้เก่งๆ

ตลกร้ายมั้ยล่ะ คนออกข้อสอบเคยเฉลยไว้แบบนึง พอ นร. ยื่นทักท้วงแล้วเพิ่งมาบอกว่า เออจริงด้วย ที่ นร. ทักท้วงรับฟังได้ งั้นเปลี่ยนเฉลยให้นะ = มึงเฉลยผิดเองตั้งแต่ต้นค่ะ การแก้ไขให้ถูกต้องเป็นสิ่งที่ดีแน่ แต่มึงต้องสำนึกและออกมาขอโทษเด็กว่า มึงเฉลยไว้ผิดด้วยค่ะ เพราะ ในขณะที่มันมีคนที่ได้คะแนนเพิ่ม มันมีคนที่ต้องคะแนนลด ไม่ใช่มาบอกว่า การเปลี่ยนเฉลยคำตอบ เป็นเรื่องปกติ แล้วจบ! มันไม่ปกติค่ะ! แล้ว ทปอ. คือคนในรั้วอุดมศึกษาทั้งนั้น หรือทุกวันนี้สภาพสังคมในรั้วอุดมศึกษา มันหล่อหลอมให้พวกมึงมีอาการ/ภาวะความรับผิดชอบบกพร่องกันเหรอ? คนทำผิดลอยตัวตลอด ปล่อยให้เกิดขึ้นไปเรื่อย ๆ ตั้งแต่ปี 65 เป็นต้นมาเจอปัญหาแบบนี้ตลอด แล้วเลิกนะคะ จะรับไปแก้ไขในโอกาสถัดไป เพราะยิ่งปีหลัง ๆ มาตรฐานยิ่งตกต่ำลงหนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ

ถ้าใครคิดว่าตัวเองเป็นคนคิดว่าตัวเองไม่สมควรถูกรักบ่อยๆ แนะนำให้มีสมุดเล่มเล็กๆไว้สักเล่มนะครับ เอาไว้จดเวลาเจอเรื่องดีๆในแต่ละวัน เช่นวันนี้แม่ค้ายิ้มให้ วันนี้แมวจรเดินมาคลอเคลีย วันนี้ได้ดูหนังสนุกๆ วันนี้อ่านหนังสือจบหนึ่งบท อะไรก็ได้ แล้ววันไหนหดหู่ก็หยิบมาอ่าน

พูดตรง ๆ ไม่รู้จะเรียนอะไรแล้วอ่ะ คะแนนกาก ๆ ยื่นไรได้ จะคณะ มหาลัย เรียนที่ไหนก็ไม่เหมือนกัน จะหางานได้ไหม เงินเดือนจะดีไหม มั่นคงไหม เราจะมีความสุขไหม เรียนไหวไหม โคตรจะเครียด กังวลล่วงหน้าไปแล้ว

ประเทศที่ AI แปลภาษายังเอาชนะไม่ได้

ท่านขุนน่ะ จนทำนักวาดต้องเปลี่ยนนามปากกากับชื่อเรื่องแยกใหม่เพื่อดำเนินซีซั่นใหม่เลยด้วยซ้ำ ละมีเว็ปตูนใหม่ออกมาแซะนายทุน ก็คิดเอา เป็นนี่นี่ก็แค้น

พนง : หาเล่มไหนอยู่คะ ชั้น : มนุษย์เราเป็นแค่รูตูดอ่าค่ะ พนง : แป๊บนะคะ น่าอยู่แถวนี้ (หาไม่เจอเลยหันไปถามพนง.อีกคน) รูตูดอยู่ไหนนะ เห็นรูตูดมั้ย พนงอีกคน : รูตูดอยู่ทางนี้ค่า ใครอยากได้รูตูดคะ ชั้น : ค่าาาา 🙌🏻 *ทุกคนหันมอง* กุดูเป็นคนยังไงวะเนี่ย 555555555555554454555555555

นี่หลบข้อถูกเก่งมาก ควรได้รังวัลอะไรสักอย่าง #dek69

กุก็สดใสของกุอยู่ดีๆจนกระทั่งทปอ.ออกเฉลย

D-92 until Jeonghan returns SVT: ❤️‍🔥🧨👹💥🔥 Jeonghan: ✨💕🪽🫧🥰 เป็นการรวมตัวที่กลมกล่อมมาก พาร์ทเดียวกันแต่คนนึงว้ากเท่ ๆ โหด ๆ ส่วนอีกคนนุ่ม ๆ หวาน ๆ ไอเริ้ปเซเว่นทีน ละเอ็นดูอ้วมอะ โฮชิว้ากดังทั้งสเตเดียม พออ้วมอยากว้ากไม่มีไมค์บ้างต้องบอกให้ทุกคนเงียบก่อน เดะไม่ได้ยิน55555

ตรวจเสร็จพร้อมเสิร์ช อนาคตใกล้ฉัน ยื่นที่ไหนมันจะติด 😭

คะแนนออกเหมือนไม่เคยจับหนังสือเรียนมาก่อนทั้งที่อ่านจนไม่ได้นอนบัดซบนัก

ความรู้สึกหลังเฉลยทางการของทปอ.ออก : มืดแปดด้าน ไปไหนดีวะ เรียนอะไรดี คณะสำรองจะติดไหม พอจะมีลุ้นคณะอันดับ1หรือเปล่า

ฮวาเฉิงมันเท่เนาะ พูดไรไว้ทำได้ทุกอย่าง ตอนอารามเซี่ยเหลียนโดนเผาก้บอกอย่าเสียใจไปเลย ข้าจะสร้างให้ใหม่ กุแบบ ไอเหี้ยเอ้ย "เพราะมีแต่ท่านคนเดียวเท่านั้นที่เปนเทพที่แท้จริง" กุเข้าใจเลยอะ ชีวิตบัดซบของเขาคงจะเคยอ้อนวอนเทพทั้งหลายไม่รู้กี่ครั้ง แต่คนเดียวที่รับฟังคือเซี่ยเหลียนอะ

หน่วยพี่สุนใช้เพลงเซบคุ้มมากอะ โปรโมตดีกว่าเพลดิสอีกแล้วคือหลังจากนี้ไปคอนเซบจะเต็มไปด้วยพี่ทหารแน่นอนเพราะฮีไปฟาร์มเพื่อนมาแล้วล้านคน

จะเข้ามหาลัย : รอบพอร์ทเสียค่าสมัคร รอบโควตาเสียค่าสมัคร รอบแอดมินชันเสียค่าสมัคร ทีแกททีแพทเสียค่าสมัคร เอเลเวลเสียค่าสมัคร ยื่นอันดับเสียค่าสมัคร เด็กซิ่วเสียอีกคูณร้อย ที่พูดมายังไม่เจอคำว่าฟรีสักอย่าง แต่อยากได้แรงงานไปขับเคลื่อนประเทศ แค่การศึกษายังเข้าถึงทุกคนไม่ได้เลย