موشیرو میشونه

«یه روز قرار بود جهانو زیر و رو کنی،حالا رفتی تو غارت. از اونجا فقط نگاه میکنی؛ می‌تونستی نگاه هم نمی‌کردی.»

@FlymingoX آقا الان آخه وقت اینکاراست؟

آسنترا رو در یک روند منظم کم کردم و الان رسیدم به 50 میلی گرم در روز. حالا پخ بکنی برات گریه می‌کنم.

منظورش از اینکه یه تمدن نابود میشه، موندن آخوند بود، چون هیچکی جز اینا، نمیتونه تمدن ایرانی رو نابود کنه.

دوباره کنار آخوند زیر نیروگاهاییم

در حال زندگی با نگرانی برای از دست نرفتن فلان جا و فلان چیز، به ما هم که پاک باخته به حساب میایم بگید چه جوری میشه به تعلیق دلخوش تر از تکلیف بود.

وقتی نور لیزر رو میندازن رو سینه ات و تو نمیدونی دارن میترسوننت یا قراره یه گلوله بیاد. زیرساخت تخمتم نیست دیگه

قسم به خون یاران،ایستاده ایم تا قبل از اولین سختی که به ما و خانواده ما وارد بشه!

شنا کن جنازه. تو در روزهایی هستی که حتی نمیدونی از چی نگرانی و از چی می‌ترسی‌.

این حرف که رضا پهلوی مردم رو توی ۱۸ ۱۹ دی بی دفاع به خیابون فرستاد و به کشتن داد نهایت رذالت و پلشتیه. میلیون ها نفر رفتن بیرون و ۵۰ هزار نفر کشته شدند و تو اونها رو آدمهای بدون عاملیت و کم هوشی میبینی که به حرف یک نفر (هر کسی) جون خودشون رو‌به خطر انداختن. آدمهایی که ویدیوهاشون هست که میدونستند برای چی میرند بیرون و میدونستند که چه خطری تهدیدشون میکنه.

من حتی یک نفر ندیدم که دیماه خیابون بوده باشه، اون کلایمکس جنون شیعه رو مستقیم لمس کرده باشه، موقع فرار از دست آدمکشا پاش روی خون هموطن کف پیاده‌رو رفته باشه، صدای بابا بابا فریاد زدن بچه‌ای که باباش نیست یکی دیگه بغلش زده داره میدوئه شنیده باشه و…. و الان برای پل کرج مویه کنه

جدی جدی ناراحتین که فردا باید برید سر کار؟؟؟ همین که کارتون هنوز پابرجاست خوشحال باشید بامزه ها

سر یه ساعت های مشخصی بدنم لمس میشه، یه تعداد مشخصی از خواب میپرم و خوابم می‌بره. یه تعداد نامشخصی حس میکنم دیگه نمی‌کشم و باید بمیرم. و به تعداد نامتناهی اشک می‌ریزم. حالا اینا عجیب نیست، این عجیبه که همه اینارو با حجم عظیمی از امید و دل روشن تجربه می‌کنم.

یه عزیزی چند روز پیش توییت زده بود که «قبح خریت ریخته». دقیق‌ترین و درست‌ترین جمله‌ای بود که اخیراً خوندم.

کار کردن بی‌معنیه، کار نکردن بی‌معنی‌تر، استراحت کردن از همشون بی‌معنی‌تر. آدم نمی‌دونه صبح چرا باید بیدار شه، غروب چرا باید بیدار شه، آدم، امروز در ایران نمی‌دونه چرا باید زندگی کنه. اصن اگه این زندگی بود که ما کردیم، کیر سگ اصحاب کهف بره تو این زندگی.

نمی‌دونم بالاخره این نوشته اینجا ثبت میشه یا نه ولی من همه چیزی که ساخته بودم تا زنده بمونم رو از دست دادم، این بین یک روز برای مرگ اون باعث و بانی لعنتی خوشحال بودم و تمام. من و آرزوهام و اعتماد و امیدم با هم تموم شدیم.

یا راهی خواهم یافت یا sui خواهم cide

وارد ۱۵ دقیقه‌ی قبل از نابودی من شدیم.

نمی‌دونم والا من اگر هشتگی که زدم رو صداوسیما و شعاری که دادم رو مریم رجوی ازش تشکر می‌کرد خودمو می‌کشتم. خوب سفله و کونده‌پررویید.

زن، زندگی، آزادی در قلب تمام آزادی‌خواهان واقعی زنده‌ست. این شعار نه حذف میشه و نه سلب. کسی که این شعار رو در مقابل شعار جاویدشاه میبینه، دغدغه آزادی ایران و خون‌های ریخته شده رو نداره، بلکه درگیر ایگوی زخمی و ایدئولوژی‌های شخصی خودشه. #جاویدشاه #زن_زندگی_آزادی

دوستی‌ها به صرفِ اختلاف نظر سیاسی از هم نمی‌پاشه. علت قطع روابط، اغلب اختلافی عمیق‌تر در ارزش‌های درونی و نحوه مواجهه افراد با این اختلافاته. سیاست موضوع حساسیه که این تفاوت ارزش‌ها رو برای طرفین آشکار می‌کنه؛ حساس از این جهت که به ارزش‌های بنیادین و اخلاقی آدم‌ها گره خورده.