valezler

Özel hayatınız hakkında çok meraklı olan herkese yalan söylemeyi normalleştirin.

Çok berbat bir zamandan geçiyoruz. Gerçekten siz de farklı hissediyor musunuz? Sanki dünyada değil gibiyim. Saman gibi bazen her şey. Bir cam fanusun içine sıkışmış hissi yaşıyorum. Siz nasıl hissediyorsunuz? Neden böyleyiz.

Sana ait olan şeyler mücadele ettirmez, seni zorlamaz. Sana tüm kapılarını açar ve ne kadar yorgun olursa olsun yanına heyecanla gelir. Çünkü yaşadıkça iyileşeceğini bilir. Size saygı duymayan ve sizi dinlemeyen kişiye zaman harcamayın.

Hayatında istediğin şeye zihnini sabit tut.

“Sevdiğin şeyi bul ve bırak öldürsün seni.” — Charles Bukowski

Küçükken böyle bir yazardım :)

Herkes er ya da geç kendi gerçeğiyle yüzleşir. Hayat bazılarını sabırla, bazılarını kayıpla eğitir. Erkekler gücün sınırını, kadınlar zamanın müthiş acımasızlığını öğrenir. Sonunda kimse kaçamaz; neyse, onunla kalır ve onunla değişir.

Depresyondan çıkmak istiyorsan eğer sadece mantığınla hareket etmek yetmez, dürtülerini de dinlemen gerekir. Ama burada önemli olan, her hissettiğine kapılmak değil; seni gerçekten iyi hissettiren, sana asla zarar vermeyen şeylere yönelmek. Bazen birine yazmak, kısa olan bir yürüyüşe çıkmak ya da hiçbir şey yapmak istemesen bile küçük bir adım atmak tamamen dürtüseldir ama iyileştirir. Mantığın sana neyin doğru olduğunu söyler, hangi insanların sana iyi geldiğini hatırlatır. Dürtülerin ise seni o noktaya götüren itici güç olur. İkisi birlikte çalıştığında, içindeki o ağırlık yavaş yavaş çözülür. Her şey bir anda düzelmez belki ama hareket ettikçe zihnin de peşinden gelmeye başlar. Tabii ki aşkında iyileştirici gücü vardır. Bir ten sana çok iyi gelir…

Hiç konuşmadan binlerce şey söylemek…

☘️

Sakin kalmak ruhuma iyi geliyor ama sakinliğimi bozan bir ülkenin çocuğuyum.

Hayatını öyle bir dengede kur ki, her günün içinde seni ileriye çeken küçük bir beklenti olsun. Büyük hedefler sürekli elbette önemli ama insanı ayakta tutan çoğu zaman o küçük heyecanlardır: sabah uyanınca içini kıpırdatan bir plan, akşamı anlamlı kılan bir uğraş, yarına dair içten bir merak… Beklentisiz geçen günler zamanla ağırlaşır, ruhu yorar. Ama içinde küçücük de olsa bir umut taşıyan insan, en zor günleri bile daha sağlam geçer. Bu yüzden hayatını sadece sonuçlara değil, süreçte seni canlı tutacak o küçük kıvılcımlara göre yönet. Çünkü bazen insanı hayata bağlayan şey, devasa hayaller değil; sessiz ama sürekli bir “yarın ne olacak” hissidir.

Yalnızlık, kimsenin olmaması değil; seni gerçekten anlayanın olmamasıdır.

Amor omnia vincit — “Aşk her şeyi fetheder.”

Cinsellik yoksa normal insan gibi hissetmekte olmaz.

Zeki olmak bir lanet. Oyunu anlıyorsun, yalanları fark ediyorsun, kalıpları tanıyorsun, ama yine de hayatta kalmak için aptalı oynaman gerekiyor.

Bir insan doğası gereği olan her şeyi sürekli düzenli yaşamalıdır. Yaşamıyorsa, stres artar, huzursuzluk artar, hızlı yaşlanma artar.

Samimi söylüyorum dostum..

Güven bazen büyük bir cümle değil, her gün aynı saatte çalan sade bir zil sesidir.

Ne kadar ince birisi olursan ol, nankör bir insanı asla memnun edemezsin.