solitaire

#wonbin #원빈

@noticdsv ฟรีครับ ทักมาได้เลย

#ปาทู

กลับไปหา nerdy interests ของตัวเองแม่งคือความสุขสูงสุดละ อะไรที่เราชอบโดยไม่สนสายตาใคร งานอดิเรก สิ่งที่สะสมแต่เด็ก หนังเรื่องนั้นที่ดูได้เป็นร้อยรอบ ศิลปินที่พูดว่าชอบโดยไม่ต้องสนว่าใครจะคิดยังไง life gets so much better when you reconnect with these

เป็นออลแอนมีความสุข แต่ไม่มีเพื่อน

niy

กูเต็มไหม

@shartlyfe 5!5!5!5!4!4!4!!5!5!55!!5!5!5!5! เดี๋ยวไปหาเพลงเต็มมาฝึก เราจะร้องให้คุณยูจินฟังเอง

เข้าไอจีไปเจอเพื่อนของเพื่อนร้องเพลง เปลี่ยนจากปลายพู่กัน พร้อมคุกเข่าลงไปร้องกับพื้น กุตราย

@shartlyfe อมอะไรน่ะ 🫪

ร้องกันไปแล้วแปดพันล้านครั้ง อ่านอีกรอบร้องอีกรอบ ดูอนิเมร้องอีกรอบ กลายเป็นหนังคนแสดงร้องอีกรอบ ไปดูคนอื่นรีวิวแล้วเขาร้องก็ร้องตามอีก 20ปี+ผ่านไปวนมาร้องไปแล้วกี่ครั้ง เดี๋ยวรีเมคอนิเมใหม่ก็ร้องอีก บ่อน้ำตาตื้นกว่าหลุมสิว ชีวิตพังๆ เมื่อไรมันจะจบ (พูดไปงั้น อย่าจบได้ไหม)

เป็นฉากจากหนังเรื่องนี้ที่จำได้แม่นที่สุด เพราะบีบคั้นอารมณ์มากกก เป็นฉากที่ฌอน (นักจิตบำบัดรับบทโดย Robin Williams) พูดกับวิล (รับบทโดย Matt Damon) ด้วยประโยคเดิมซ้ำ ๆ เป็น 10 รอบว่า "It's not your fault." ตอนแรกวิลตอบกลับไปว่า "Yeah, I know" แต่นั่นคือการรับรู้แค่ในเชิงตรรกะ (เขารู้ดีด้วยตรรกะว่าเด็กไม่ควรถูกทำร้าย เล่านิดนึงว่าวิลเป็นเด็กกำพร้าที่เป็นเหยื่อของ child abuse จากครอบครัวอุปถัมภ์ค่ะ) วิลใช้สติปัญญาเป็นเกราะป้องกัน ใช้ "ความรู้" มาเป็นกำแพงไม่ให้ "ความรู้สึก" ที่เจ็บปวดไหลเข้ามา พยายามตัดขาดความรู้สึกเจ็บปวดออกไป ในทางอารมณ์วิลไม่เคยรู้สึกจริงๆว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาไม่ใช่ความผิดของเขาเลย ลึก ๆ เขายังเชื่อว่าที่เขาถูกกระทำแบบนี้เพราะตัวเองไม่ดี ไร้ค่า ไม่คู่ควร ใช้กลไกการโทษตัวเอง เด็กที่ถูกทำร้ายมักจะสร้างกลไก Self-blame ขึ้นมา เพราะการเชื่อว่า "เป็นความผิดของฉันเอง" ยังทำให้รู้สึกว่ามีอำนาจควบคุม (ถ้าฉันทำตัวดีขึ้น พ่อจะไม่ตี) ซึ่งมันน่ากลัวน้อยกว่าการยอมรับว่า "โลกนี้โหดร้ายและฉันทำอะไรไม่ได้เลย" การที่ฌอนยืนหยัดที่จะพูดประโยคนั้นซ้ำๆ แม้วิลจะเริ่มมีท่าทีโมโหหรือผลักไส คือการแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถรองรับอารมณ์ที่รุนแรงของวิลได้โดยไม่เดินหนี นี่คือพื้นที่ปลอดภัยของคุณ และการที่ฌอนก็เคยผ่านประสบการณ์เลวร้ายมาเหมือนกัน คำพูดของเขาจึงมีน้ำหนักและเป็นการบอกวิลว่า "ฉันเห็นความเจ็บปวดที่แท้จริงของคุณ และคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว" เมื่อเกราะป้องกันพังทลายลงวิลก็ระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างรุนแรง ร้องไห้เหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง (อาการ Breakdown) และนี่คือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา เพราะความเจ็บปวดที่ถูกแช่แข็งไว้ภายใต้ท่าทีแข็งกร้าวได้ถูกละลายออก การกอดกันในฉากนี้คือการเติมเต็มที่ขาดหายไปในวัยเด็ก 😭😭😭

브리즈는 여기서 살아 나는 갈 거야 youtu.be/Za2a8d0q45s #RIIZE #라이즈 #RISEandREALIZE #SURPRIIZE

ใช่ ตอนย้อนอดีตคุมะ ฉันร้องหนักกว่าเอสตายอีก ร้องไห้มาราธอนอยู่สี่ชั่วโมง ร้องจนไม่มีแรง ร้องจนไข้กุขึ้น เจ็บปวดกับคุมะ คนที่แสนดีขนาดนั้นทำไมต้องถูกพวกชาติเปรตทำลายชีวิตด้วย เกลียดเผ่ามังกรฟ้ากับพวกห้าผู้เฒ่าหน่อแตสจริง ๆ

เมื่อคุณคิดว่าพอละ ฉันร้องไห้กับวันพีซมาจนชินละ หลังจากนี้คงไม่มีซีนไหนเศร้าไปกว่าที่ผ่านมาแล้วน่า โอดะ : *เปิดอดีตคุมะออกมา*

When I hear one piece I act like Luffy when shanks is mentioned

แอนรึนแม้งเป็นงี้ทุกคนปะวะ

🤎