밤라인시우

Columbia Üniversitesi’nde bir öğrenci, matematik dersinde uyuyakaldı. Uyandığında, diğer öğrenciler sınıftan çıkarken tahtada yazılı iki problem gördü. Bunların ödev olduğunu sanarak defterine not aldı ve eve gidince çözmeye karar verdi. Evine vardığında, bu problemlerin son derece zor olduğunu fark etti. Ancak yılmadı. Durmaksızın çalıştı, araştırmalar yaptı, kütüphanede kitaplar inceledi… ve sonunda, dört sayfalık uzun hesaplamalarla bu problemlerden birini çözmeyi başardı. Bir sonraki derste, profesörün bu sözde ödevden hiç söz etmediğini görünce şaşırdı. Elini kaldırarak sordu: — Hocam, geçen derste verdiğiniz ödev hakkında neden hiç konuşmadınız? Profesör şaşkınlıkla cevap verdi: — Ödev mi? Onlar ödev değildi… Şimdiye kadar kimsenin çözmeyi başaramadığı matematik problemlerinden örneklerdi sadece! Öğrenci afallamış halde yanıtladı: — Ama… ben ikisinden birini çözdüm! Çözümü incelendi, doğruluğu onaylandı ve Columbia Üniversitesi kayıtlarına, artık onun adıyla birlikte geçti. Bu hikâye hâlâ üniversite koridorlarında anlatılır. Farkı yaratan neydi? Profesörün bu problemlerin “imkânsız” olduğunu söylediğini duymamıştı. Sadece, çözülmeleri gereken problemler olduğunu düşünmüştü. Zorluğa boyun eğmedi. Azim, kararlılık ve cesaretle hareket etti. Ders: Sana “yapamazsın” diyenleri dinleme. Bu mesaj sınıfta uyumayı teşvik etmiyor; ne olursa olsun kendi potansiyeline inanmanı söylüyor. Fiziksel olarak bir yerde bulunmak yetmez. Farkı yaratan senin kararlılığın olacak. Başarı seninle olsun.