🦢’

me at 3am:

หายไปไม่บอกไม่กล่าว มึงเปนไรมากป่ะ อยากต่อยหน้าว่ะไอ้เหี้ย

อยากถาม

อยากให้เธอกลับมาว่ะ

D-1001

ถ้าคิดว่าทำได้ดีกว่า งั้นมึงมาทำ

พอโตมาก็เริ่มรู้สึกปลง ใครอยากจะออกไปจากชีวิตก็ไปเลย ไม่ได้ยื้อ ส่วนใครที่ยังอยู่ก็จะรักษาไว้เท่าที่ทำได้

อืม :)

เออกูเหี้ยแล้วมึงดีนักเหรอ

ความรู้สึก ‘อิ่มตัวกับทุกอย่าง’ แม่งโคตรน่ากลัว เหมือนใจไม่อยากเอาอะไรอีกแล้ว พอกันที

ชอบตอนที่ตัวเองไม่ได้ยึดติดกับอะไร ไม่ได้ยึดติดกับใครทั้งนั้น เพราะมันสบายใจมาก หัวโล่งแบบสุดๆอะ

ช่างแม่ง เดี๋ยวก็ตายห่ากันหมดแล้ว เดี๋ยวอีก 100 ปีก็ไม่มีใครจดจำเราได้แล้ว เดี๋ยวก็กลายเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ไม่มีตัวตน ไม่มีกายเนื้อ ไม่มีความรู้สึก ไร้ซึ่งดวงจิตและวิญญาณอีกต่อไปแล้ว เดี๋ยวก็ถูกลืมแล้ว เดี๋ยวก็สลายหายไปหมดแล้ว เดี๋ยวทุกอย่างก็จะว่างเปล่าแล้ว

:– )

dear you :– )