🐰XIAOSORN💗

คิดโทษตัวเองมาได้สักพักแล้วว่าชีวิตมันล้มเหลว แต่พอคิด-วิเคราะห์-แยกแยะแบบลงดีเทล เราคิดว่าเรามาได้ไกลมาก และไม่ได้ล้มเหลวเลย กลับกัน เรามันเจ๋งมากด้วยซ้ำ

ลาออกโดยยังไม่มีงานรองรับ เพื่อแลกกับสุขภาพจิตของตนเอง ในสถานการณ์ที่ใครต่อใครก็บอกว่าให้เกาะงานเอาไว้แน่นๆ แบบนี้ถือว่าตัดสินใจผิดไหม ถ้าให้ตอบตามหลักการ ก็ต้องบอกว่าไม่มีปัญหา ถ้าเรามีเงินสำรองฉุกเฉินพอ ไม่ได้มีหนี้สินอะไรที่จะเป็นภาระ และในระหว่างนั้นก็หางานใหม่ได้

ทุกวันนี้ ความสุขง่ายๆ ของแต่ละคนคืออะไร

อาชีพอะไรที่เงินเดือนโคตรน้อย แถมโดนเอาเปรียบตลอด

ผมยังไม่ถึง 30 นะ แต่ใกล้ละ แนะนำใครทำตามนี้ชีวิตสบายแน่นอน 💸 - ทำงานเยอะๆ + ศึกษาเพิ่มให้มากๆ ทำงานที่เราทำให้เชี่ยวชาญที่สุด เอาแบบพอเรื่องนี้ต้องคิดถึงเรา และจะโตเรื่อยๆในสายงานนั้นๆ - จบมาใหม่ๆอย่าลืมที่จะถาม ถามไปเถอะ ทำตัวโง่ก็ไม่เป็นไร แต่เรียนรู้และพยายามอย่าผิดเรื่องเดิมๆซ้ำ - หารายได้เพิ่มเติมนอกจากงานประจำ - อย่าใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อ พอมีเงินแล้วไม่จำเป็นต้องซื้อทุกอย่าง - ศึกษาเรื่องการลงทุนบ้าง แล้วแบ่งเงินเก็บมาลงทุนในความรู้ที่เรามี อย่าตามคนอื่นเด็ดขาด - ออกกำลังกายไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ เริ่มตอนใกล้ 30 บอกเลยว่าเหนื่อยมาก หรือใครไม่ออกอยู่ๆจากผอมๆอ้วนมาไม่รู้ตัว - คุมเรื่องน้ำหวานดีๆ รู้ว่าทำงานมันเครียด แต่อย่ากินน้ำหวานทุกวัน > ตรวจเลือดมาไขมันเกินมาทุกราย - อย่าลืมที่จะใช้ชีวิต ไปหาเพื่อน ไปเที่ยว ไปให้รางวัลตัวเองบ้าง เหมือนเติมไฟให้เรามีแรงทำงานต่อไป เพราะชีวิตไม่แน่นอนครับ - อย่าลืมทำประกันสุขภาพเผื่อกรณีฉุกเฉิน หาอันที่เหมาะกับเราที่สุด - อย่าติดเม้า นินทา ชีวิตคนอื่นช่างมัน ใช้แค่ชีวิตเราก็พอ แค่นี้ก็เหนื่อยมากแล้ว - สุดท้ายอย่าลืมที่จะเริ่ด รักตัวเองเยอะๆ ให้กำลังใจตัวเองเยอะๆ มั่นใจไปเลย ใครดูถูกเราช่างมัน คิดไว้เสมอว่าเราทำได้ แล้วรอเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ Good luck friends ✌🏻

นางซินเจนซี คิดได้ไง 555555

เริ่ด 555555555555555555

ถ้ามีเงินมากพอ เป้าหมายสูงสุดของฉัน คือการไม่ทำห่าอะไรแล้วล่ะค่ะ แต่ก็มักจะมีคนหยิบยื่นความปรารถนาดีมาเตือนเสมอว่า ทำไม่ได้หรอก เพราะคุณทำงานจนชินแล้ว คำเตือนเหล่านั้น ฟังดูเหมือนการสันนิษฐานว่า หากทาสถูกเฆี่ยนตีมานานพอ เมื่อได้รับอิสรภาพ จะวิ่งกลับไปหาหวายแช่เยี่ยวด้วยความโหยหาเพราะชินมือ ความเข้าใจผิดที่แพร่หลายที่สุดในระบบทุนนิยม คือการคิดว่าความขยัน คืออวัยวะส่วนที่สามสิบสามของมนุษย์ และการที่ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิต แลกจิตวิญญาณกับค่าตอบแทนรายเดือนนั้น มันคือความจำยอมเพื่อความอยู่รอด ไม่ใช่การค้นพบความหมายของชีวิต อย่างที่พวกคุณพยายามยัดเยียดให้ หากใครใคร่คิดว่าการนอนอยู่บ้านเฉยๆ แล้วให้พัดลมเป่าปิ๊ไปวันๆของฉันทำได้ยาก ฉันเกรงว่านั่นอาจไม่ใช่ปัญหาของฉันแล้วล่ะ แต่น่าจะเกิดจากความสามารถในการมีความสุขด้วยตัวเองของผู้พูดมากกว่า ซึ่งน่าเห็นใจไม่น้อยทีเดียวค่ะ

คนไทยเป็นอะไรกับคนเก่างับบบบบบบบบบบ555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ถ้าไม่ใช่ระดับ manager ไม่มีใครสนหรอก junior senior เก่งๆตกงานมีเกลื่อนตลาดตอนนี้ เรียกเท่าไหร่เค้าก็เอาใช้ไม่หน้าได้ยุคนี้

ทำไมวันนี้ที่บริษัทคนลากันเยอะ มันเป็นวันอะไรนิ่

เกิดปี 1997 (เจนซีปีแรก) โตมากับอะไร เกิด : วิกฤตต้มยำกุ้ง อนุบาล : การเล่นแบบอนาล็อก ประถม : สึนามิ / ซานติก้า / กามิกาเซ่ / Hi5 ม.ต้น : น้ำท่วมใหญ่ / เฟสบุ๊คยุคแรก ม. ปลาย : รัฐประหาร เคอร์ฟิว มหาลัย : ทีวีจอดำ / เปิดตัวสตอรี่ไอจี เรียนจบใหม่ : โควิด19 ทำงาน : ยุค AI

สิ่งที่ผมอยากบอก คือ … - ไม่ต้องเชื่อพวกเราทั้งหมด ลองผิด ลองถูก เรียนรู้จากมัน ประสบการณ์ของคนรุ่นก่อน สอนคนรุ่นใหม่ได้ไม่ทั้งหมด - อ่านหนังสือเยอะๆ ยิ่งคนไม่ค่อยอ่านกันแล้ว ยิ่งควรอ่าน เพราะการเป็นคนส่วนน้อยในทางที่ดี คือ ทางลัดของการประสบความสำเร็จ - Never complain, never explain.

เดินเต๊ะจุ๊ย

เรียบร้อยโรงเรียนจีน

จากค่าตอบแทนค่ะ ปรากฎว่า งานหนัก เจ้านายใจเย็นดี แต่หุ้นส่วนร้านกริยาแย่มาก ตวาด ดุ ตลอดทุกวัน toxic อาทิตย์เดียวลาออก แต่ก็ได้สกิลมาเยอะมากเพราะทำร้านทอง

- ทุกคนไม่จำเป็นต้องทำงานตรงสาย เลือกทำในสิ่งที่ชอบ เลือกตอนนี้ก็ไม่ได้สายไป ดีกว่าต้องทนทึกข์เพราะการทำงานแบบไม่มีความสุข - ไม่ต้องรีบเป็นหนี้ ในการซื้อคอนโด ซื้อรถ ต้องมีทุกอย่างในวัยนั้นวัยนี้ ค่อยๆทำไปทีละอย่าง อย่ากดดันตัวเอง จะได้ไม่ต้องเป็นภาระหนักเกินไป

เก่งขนาดนี้ ผมว่าต้องถึงมือพี่จริงๆครับ คนอื่นไม่น่าไหว

ลงทุนในตัวเอง ครอบคลุมทั้ง • ความรู้ • สุขภาพ • คุณภาพการนอน (หมอน, เตียงนอน) • คบคนดี ไม่เอาเปรียบกัน ไม่ว่าจะ เพื่อน ครอบครัว ญาติ พี่น้อง หวังดีต่อกัน • รูปร่างหน้าตา ให้มั่นใจเวลาคุยกับคนอื่น • สภาพแวดล้อมดี ๆ รอบตัว (โรงเรียน, สังคม, ที่ทำงาน, บ้าน) ทำเต็มที่เท่าที่ไหวก็พอ ชีวิตเรามีจังหวะของตัวเอง อย่ากดดัน

โตขึ้นเรื่อยๆแล้วรู้เลยว่า
หลายอย่างที่เราพลาดในชีวิต
ไม่ใช่เพราะ “ทำไม่ได้” แต่เพราะ “กลัว” กับ “อาย” มากเกินไป กลัวคนมอง
กลัวโดนตัดสิน
กลัวเริ่มช้า
กลัวไม่ดีพอ สุดท้ายเลยไม่ได้ทำอะไรเลยทั้งที่จริงๆอยากทำมาก ตอนนี้เลยรู้สึกว่า
ถ้ามันไม่ได้ทำร้ายใคร
แล้วมันทำให้ชีวิตเราดีขึ้นหรือมีความสุขขึ้น ก็ทำไปเถอะ เพราะเวลาในชีวิตมันผ่านเร็วมากจริงๆ ☘️

การรักษาสุขภาพจิตเป็นสิ่งที่ราคาแพง และใช้เวลายาวนานกว่าใจเราจะกลับมาเป็นปกติ เพราะฉะนั้นแล้ว อย่าเสียเวลาไปกับคนที่ทัศนคติไม่แมตซ์กับเราไม่ว่าเขาคนนั้นจะเป็นใครก็ตาม อย่าเขิลอายที่จะปฏิเสธในสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบ และอย่ามีศักดิ์ศรีอะไรมากมายกับคนที่เขารักเรา และเราก็รักเขาเหมือนกัน