Yıldırım Ağanoğlu

Kaybettiğimiz İstanbul'un bir sokağını Anadoluhisarı'nda buldum. Çeşme, dar sokak, ahşap ve yeşil birarada @Seda_Ozen @hayalleme @IstanLOOK

Üniversitemiz Seyitler Yerleşkesinden süs elması görsellerim. Merkez Artvin.

"Misafirliğe gelen 3 yaşında çocuk elindeki telefonu fırlattı ve televizyonumuz kırıldı. Babası özür dilemek şöyle dursun bu kırdığı dördüncü telefon ikinci de televizyon diye pişkin pişkin güldü. 6 yaşındaki çocuk pazar tezgâhındaki dolmalık biberleri parmağıyla tek tek popit gibi deldi, pazarcı ardından ürünleri tek tek ayıklayıp kaldırmak zorunda kaldı ve annesi bir kere bile yapma demedi. Evimize gelip tuvalete çocuğunun peşinden "özgüveni kırılır" diye gitmeyen anne sayesinde, çocuğun batırdığı banyoyu ben temizledim. Elinde kıyır kıyır elmalı kurabiyeyle evin içinde dolaşan çocuk için "örtü sereyim de öyle yesin" dedim. Annesi "Oturup yemez ki" diyerek omuz silkti. Komşu çocukları bahçe aydınlatmalarını kırıyor. Söyleyince, "Çocuğumdan daha kıymetli değil" karşılığını alıyorsun. Sorun çocuklarda değil. Sorun, kitap okumayan, pedagojiden bihaber ama Instagram'da izlediği iki videoyla kendini "çocuk ruhundan anlayan ebeveyn" ilan eden yetişkinlerde. Neymiş efendim, çocuk özgürmüş, keşfederken engellenmezmiş, hayır denmezmiş, yoksa özgüveni kırılırmış. Peki hangi psikoloji, hangi din, hangi kültür, hangi örf bu vurdumduymazlığı meşrulaştırıyor? Yeni bir akım ortaya çıkardılar: "sorunlu davranışları özgürlük sanan bir ebeveynlik" Disipline "travma", sınır koymaya "baskı" adını verdiler bir de... Çocuk merkezli olmak; her şeyi çocuğa bırakmak değil, onun iyiliği için sağlıklı sınırlar çizebilmektir. Özgürlük; başkasının hakkını çiğnemek değil, saygı duyarak var olabilmektir. Ebeveynlik; sadece sevmek değil, yön gösterebilmek ve sorumluluk vermektir. Çocuklarımızı özgürleştiriyoruz sanırken, aslında onları ölçüsüzlüğe teslim ediyoruz. Topluma, hayata, başkasının varlığına karşı duyarsız bireyler yetiştiriyoruz. Ama unutmayın, çocuklar her zaman öğrenir. Ya sorumluluğu ya sorumsuzluğu... Ve çoğu zaman derslerini öğretmenlerinden değil, ebeveynlerinden alırlar. O yüzden mesele çocuk değil. Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik." Şeyma Çekici

DİYAR-I MEMALİK-İ OSMANİYE’DEN: SELANİK Ümraniye Bel. ve UKİD işbirliğinde düzenlenen Selanik konferansımıza davetlisiniz. H. Yıldırım Ağanoğlu Dr. Mustafa Alper Öztürk 17 Nisan 2026, Cuma Saat: 20.00 UKİD Sarı Saltuk Kül. Mer. İnkılap Mah. Sokullu Cad. No:1/1 ÜMRANİYE-İSTANBUL

Osmanlı'nın en eski saat kulesi Üsküp'te Sultan (II.) Murad Camii yanında yer alıyor. 1566-1573 yılları arasında yapıldığı düşünülüyor, çünkü saat 1566'da fethedilen Zigetvar'dan getirilmiş ve 1573'te Fransız seyyah Philippe du Fresne Canaye şöyle yazmış: "Bu şehrin bütün şehirden duyulan ve saatleri Fransız usulü çalan bir umumi saati vardır. O, iyi bir maaş alan ustasıyla birlikte Macaristan'daki Zigetvar'dan getirilmiştir ve Türkler saatleri oldukça sevmelerine ve onlara büyük önem vermelerine rağmen bütün Türkiye'de başka bir umumi saat bulunmamaktadır." Saat kulesi depremlerde zarar gördüğü için şu an orijinal halini taşımıyor.

@nadidefotograf Adeta bir film hikayesi gibidir Adakale. Nüfusunun neredeyse tamamı Türklerden oluşan Adakale'nin 250 yıllık tarihini bu kitabımda inceledim.

Tuna'nın yitik incisi: Adakale 📍24 Nisan 1953

@hayriaytac59 Artık randevuları enabız'dan alıyorsun abi.

MHRS çalışmıyor mu?

@hayalleme "şurada beni cuma günü bekle" Yazıyor

Şişli Tramvay İstasyonu. Hemen arkasında buradan ismini alan İstasyon Apartmanı ve Haydar Bey Apartmanı (Halen ayaktalar) Sağ taraf günümüzde Şişli Meydanı ve Şişli Camii'nin olduğu alan. Fotoğrafın çekildiği tarihte karakol... 📅1914

📢 İstanbul üzerine yazılmış kitapların sitesi istanbulmonografi.com son güncellemesi ile yayında! İstanbul semtleri, kurumları, yapıları ve yapı türleri üzerine 4.000’e yakın kitap künyesini ister çevrimiçi inceleyin, ister Excel olarak indirin. Son eklenenler şöyle: ⬇️

@sebebiteliffff @mehmetbrksn Osmanlıca çeviride eksik olan kısımları yazıyorum. Başında: "İsmail Vefik işte sana hayatım bir levhası...." Sonunda: "Seni seven amcan Halid Ziya. 10 Teşrin-i sani 1332. miladi tarihe çevirdiğimizde 23 Kasım 1916" yazıyor.

Beş yıl önce bir depodan onlarca çuval kitap almıştık. Çoğu su almış, acayip bir rutubet kokusu. Yarısından fazlası çöp çıktı. Dağılmış, eksik birkaç Osmanlıca kitap da bir ara bakarım diye aylarca bekledi. Hiçbiri tam olmadığından bir işe yaramaz diyip atacakken bu notu gördüm.+

REVNAKOĞLU KOLEKSİYONU
Nerededir, nasıl ulaşılır? Cemaleddin Server Revnakoğlu Koleksiyonu, TÜYEK Süleymaniye Yazma Eser Kütüphanesi’nde muhafaza ediliyor. 386 büyük dosyada on binlerce evraktan oluşan bu devasa arşiv paha biçilmez bir hazine. Ediplerden şairlere, sûfîlerden şeyhlere; müderrislerden musikişinaslara uzanan geniş bir yelpazede, camilerden dergâhlara, mezarlıklardan fütüvvetnâmelere kadar pek çok konuya dair bilgi ve tarihî belgeyi bünyesinde barındırıyor. Fermanlar, beratlar, mektuplar, edebî notlar, şiirler ve fotoğraflar bu zengin içeriğin yalnızca bir kısmı. Ediplerden şairlere, şeyhlerden müderrislere, musikişinaslardan birbirinden farklı meşgale sahiplerine uzanan geniş bir yelpazede, camilerden dergâhlara, mezarlıklardan fütüvvetnâmelerden, fermanlar, beratlar, mektuplar, edebî notlar, şiirler ve fotoğraflara kadar pek çok konuya dair bilgi ve tarihî belgeyi ihtiva ediyor. Revnakoğlu’nun kayıtlarına ve dijital görüntülerine, dünyanın en büyük yazma eser portalı olan TÜYEK Yazma Eserler Veritabanı’ndan erişebilirsiniz:
👇
portal.yek.gov.tr/works/search/f… Türkiye, Mustafa Koç’un “Revnakoğlu’nun İstanbul’u” kitabıyla Cemâleddin Server Revnakoğlu’nu yeniden keşfetti. Mustafa Koç, yıllarını verdiği; adım adım izini takip ettiği, yıllardır adeta beraber yaşadığı merhumun hatırasına büyük bir vefa gösterdi. Bunu, kitabın tanıtım gecesindeki konuşmasında çok duygulu bir şekilde hepimize hissettirdi. Son derece önemli ve Revnakoğlu araştırmalarına rehberlik yapacak bir esere imza attı. Mustafa hocayı yıllardır tanırım, üniversite öğrenciliğini bilirim. Her karşılaşmamızda hürmetinden mahcubiyet duyuyorum. Abisini biraz da ziyaret etse :)) Editörlüğünü yaptığım “Divân-ı Sırrî” ve Mecmûatü'z-Zarâif “Sandûkatü'l-Maârif”in metinlerine çok ciddi emek verdi, adeta yeniden okudu. TÜYEK’in yayınları arasında da büyük külliyatlarda imzası var: 1- İhyâ Tercüme ve Şerhi - Yusuf Sıdkî el-Mardinî (10 cilt)
2- El-Kânûn Fi't-Tıb Tercümesi - Tokadî Mustafa Efendi (6 cilt)
3- Kâmûsu'l-Muhît Tercümesi - Mütercim Asım Efendi (6 cilt)
4- En-Nûru'l-Furkân fî Şerhi Lugati'l-Kur'ân - Hasîrîzâde Elif Efendi (2 cilt)
5- Vankulu Lügati - Vankulu Mehmed Efendi (2 cilt)
6- Ahlâk-ı Alâ'î - Kınalızâde Ali Çelebi
7- Reşehât-ı Muhyî - Muhyî-i Gülşenî
8- Menâkıb-ı İbrâhim-i Gülşenî - Muhyî-i Gülşenî
9- Tercüme-i Hiyel - Ebu'l-'İzz el-Cezerî Başka eserleri de var elbette. Sevgili kardeşimi gıpta ile takip ediyor, takdirle alkışlıyorum. Allah, yolunu ve bahtını açık; izzet ve devletini kaim ve daim kılsın. Fotoğraflar:
1- C. S. Revnakoğlu (oturan), Ali Rıza Sağman’la, 12.07.1949.
2- Mustafa Koç, Revnakoğlu’nun İstanbul’u.
3- Hakkı Tarık Us Kütüphanesi’nin açılış merasimi (C. S. Revnakoğlu, fotoğrafın sağ köşesindeki ikinci şahıs) 21.10.1966. 4- Revnakoğlu’nun İstanbul’u külliyatının tanıtım gecesi hatırası 25.03.2026

Direksiyon başında iki yol arkadaşı, rotada ise Anadolu’nun eşsiz coğrafyası var! 🗺️ Dünyanın en tehlikeli virajlarından asırlık manastırlara, sisli zirvelerden yüreklere dokunan kahramanlık hikâyelerine uzanan amansız bir serüven başlıyor. İbrahim Şentürk ve Cemrehan Karakaş ile doğanın sınırlarını zorlarken, Karadeniz’in samimiyetine ve Trabzon’un kadim yollarına konuk oluyoruz. 🏔️🚙 “Macera Planı: 4x4’lük Yolculuklar”, ilk bölümüyle 20 Mart Cuma 20.30’da TRT Belgesel’de.

Mustafa Koç Hoca’nın büyük emeği, İstanbul için bir hazine değerinde bilgiler içeren “Revnakoğlu’nun İstanbul’u” adlı eserin 5 ciltlik Fatih Belediyesi edisyonu (2011) ile 8 Ciltlik Ketebe edisyonu (2026) arasında ne farklar var, merak edenler buyursunlar efendim… 🤓 +

Sadrazam Sarı Süleyman Paşa Boşnaktır ve Hisarcık/Priyepolye doğumludur. Prijepolje şehri günümüzde: Sancak/ Sırbistan'dadır. Paşa Üsküdar'da kendi yaptırdığı caminin bahçesine defnedilmiştir.

@hayriaytac59 Tebrik ederim abi. Allah CC anasına babasına memleketine milletine dinine hayırlı evlat eylesin.

@coskunyilmaz66 Ülke TV'de Endülüs programınız çok samimiydi. İnsanların kadir kıymetini bilerek takdir etmek, Kitapların yolculuğu, tarihe kitaplar üzerinden bakmak, tarihi objeler üzerinden okumak coğrafya ve tarih bilinci ile insan hikayelerini ön plana çıkarmayı vurgulamanız takdire şayandı.

Endülüs’e Ağıt (Feryadnâme) Ebu’l-Bekâ Sâlih b. Şerîf
Tercüme: Sezai Karakoç Ey göğsünü gererek “benim ülkem, saltanatım” diyen, kurumundan geçilmiyenler!
Siz Hıms’ı gördünüz mü? Hıms’tan sonra hangi vatan verir insana vatan fikrini, duygusunu? Endülüsün başına gelen felâket tarihin bütün felâketlerini unutturdu;
Ama dünya durdukça unutulmayacak, yâd edilecek bir felâkettir bu! Ve siz ey yarış yerlerinde şahin gibi uçan,
Yay gibi gergin Arap atlarının üstüne kurulu
Süvariler! Ve siz savaşın karanlığı toz dumanı içinde
Pırıl pırıl kılıçlarını savuran kahramanlar ordusu! Ve hele siz denizaşırı ülkelerde, bin nimet içinde,
Saltanat içinde muhteşem bir hayat sürenler; bir hayat kesiksiz bir ömür boyu! Endülüs’ten, Endülüs’ün zavallı halkından var mı haberiniz?
Her yer, onların felâketini duydu, sizin kulağınız sağır, gözünüz kör, kalpleriniz mefluç mu? Ölen asker, esir kadın, ufuklara bakıp bizden
İmdat ummuş beklemişti, son ana dek. Hiç düşündünüz mü bunu? Onların sesi, insan olanın yüreğini eritirken,
Siz müslümanlar, onların kardeşi, kayıtsız, halinden memnun ve haz maymunu! Yürekli, utanan, alçalmaktan korkan, kardeş için can veren kimse kalmadı mı yeryüzünde?
Hakkın yardımcısı, hak peşinden giden, kendini hakka adamış tek kişi yok mu? Dünyanın efendisiydi bu millet, şimdi dünyanın kölesi.
Neler çekiyorlar? Yüzleri bile tanınmaz hâle geldi. Yarabbi ne kaderdir bu! Kendi yurtlarında bey idiler, şimdi küfr ülkesinde uşak.
Ululuğun doruğundan eziliş uçurumuna yuvarlanan bu halka acıyan yok mu? Alçalışın örtüsü kalın bir gece gibi sarmış dört yanlarını.
Başsız, şaşkın, olup bitene hayrette, gözleri büyümüş, bakışları korkulu. Sen de şahit olsaydın benim gibi onların
Yurtlarından koparılıp satılışlarına pazarda, ey Tanrı kulu. O hıçkırıklar senin de aklını komazdı yerinde benim gibi.
Canı vücuttan çeker gibi ayırdılar anadan yavrusunu. Ya o kızlar ki, yakuttan ve mercandan dökülmüşlerdi sanki.
Ve sabah bir dağ ucundan yeni çıkan bir güneşin masumluğu İçindeki o Meryem yüzlü kızları da saçlarından sürükleyip götürdüler.
Kirli yataklarına. Haykırışları yırttı gökleri. Yürekleri parça parça, babalarsa kan kustu. Daha ne anlatayım, yüreklerin erimesi için bir tanesi yeter anlattıklarımın:
Eğer o yüreklerde İslâmdan ve imandan bir eser varsa elbet ey Tanrı dostu!

Mahmutbey son durakta da inmedi. Uyku tatlı vesselam.

Mecidiyeköy'den metroya binip Mahmutbey'e kadar büyüklere yer vermemek için uyuma numarası yapan kedi tepki neden oldu. İstanbulkart'a basmadan Kaçak geçtiği rivayeti de var.

Şunu bir doğru yazan çıkmadı Allah aşkına! "18 Mart Çanakkale Deniz Savaşı Zaferi" #18MartÇanakkaleZaferi

"Trink para" tabirindeki "Trink" kısmının kökenini biz paranın sesi zannediyoruz ama kazın ayağı öyle değilmiş. Osmanlı son devrinde İstanbul'da birkaç mağaza açılıyor, sahibi Avusturyalı M.Tiring diye bir müteşebbis. Boyner mağazaları misali, adını sahibinden alıyor. Buranın özelliği hiçbir hâl ve şartta veresiye satış yapmıyor ve mutlaka peşin para ile alışveriş edebiliyorsunuz. Dönemin kaymak tabakası, şehzadeler, kalemiye erbabı buradan giyiniyor. Osmanlı âdeti "taksitli satış" olduğundan (ki bu âdet halen devam ediyor), insanlar peşin para ile aldıklarını ifade etmek için "tiring aldım" diyorlar ve bu tabir zamanla "peşin alışveriş" manasında yerleşiyor, "tiring" kısmı da "trink"e dönüşüyor. Böyleyken böyle... via @y_aganoglu

@hamdiakyol_ Mehazlar önemli tabii. Ancak bu değerli kaynakların müelliflerini de belirtmek gerekirdi. Tsorlis efendi beni aradı: "Her ne kadar Rum olsak da İslam kaynaklarını okumuşluğumuz vardır bu durumu Hamdi bey'e ilet" dedi.

Mesele: Zeyd-i nâdân, şehr-i Ramazan’da gurûb-ı şems vaktinde taama el uzatırken Amr’a dönüp “Hadi iftarımızı açalım” dese, hâlbuki lügatte “iftar” lafzı bizzat “orucu açmak” manasına geldiğinden, bu tabir “açmayı açmak” gibi aklî ve lisanî bir garabete mahal verse; Zeyd’in “iftar etmek” yahut “oruç açmak” lafızlarını terk edip bu galat-ı fahişte bulunması caiz midir? Lisanı bu vecihle tahrif eden Zeyd’e ne lâzım gelir? El-Cevap: Câiz değildir. İlm-i lügat ve belâgat indinde “iftar”, esasen savmın hitama erdirilmesi, yani açılması demektir. Binaenaleyh, “iftar açmak” tabiri, lisanın kavaidini tahrip eden ve mantığı ifsat eden fahiş bir galattır. Bu vecihle, kelimâtı yerli yerince istimal etmeyip cemaatin lisanını bozan Zeyd’e, meclis-i ulema kararıyla ta’ziren kırk celde vurulması iktiza eder. Şayet aldığı ukubete rağmen bu cehaletinde musır olup “iftar açmak” lafz-ı kabihini inatla tekerrür ettirirse, lisanın kadrini ve mantığın kaidesini öğrenip tam manasıyla ıslah-ı nefs edene değin zindana ilka olunması meşru ve dahi elzemdir. Allahu a’lem bi’s-sevâb. Edille ve Me’hazlar: - Fetâvâ-yı Hâkâniyye fî Reddi’l-Galatâti’l-Avâmiyye, Kitâbü’s-Savm ve’l-Lisan, Cilt III, Sahife 145. - Şerh-i Te’dîbü’l-Avâm fî Kavaidi’l-Kelâm, İbnü’l-Müellif el-Mantıkî, Sahife 89. - El-Kavlü’l-Kâtı’ fî Hapsi’l-Câhil, Babü’t-Ta’zîr, Sahife 212.