Yaatzek

Real Zakopane 2026 💀

Słucham dziś w tle podcastu z panem Makłowiczem, gdzie panowie dyskutują o możliwościach podbicia świata polskimi restauracjami. Pan Makłowicz wspomina o szalenie kochających Chopina Japończykach jako fundamencie pod gastronomię. Mam złe wiadomości, i o Japonii, i o świecie. Przede wszystkim, miłość do Chopina PEWNEJ GRUPY OSÓB w Japonii jest niepodważalna. Przy czym można uznać, że naszym błędem poznawczym jest założenie wyjątkowości tej właśnie miłości. Prawda jest taka, że niemal czegokolwiek byśmy sobie nie wymyślili, w Japonii jest "pewna grupa osób" w to opętańczo wręcz - z naszego punktu widzenia - zaangażowana i zainteresowana. Po prostu ich "zainteresowanie" sięga - statystycznie bym powiedział - daleko dalej, niż nasze. Stąd też są ludzie bardzo miłujący Chopina podobnie, jak ludzie bardzo miłujący niewielki wycinek amerykańskiego hiphopu z lat 90tych. Tych od Chopina jest może trochę więcej, ale daleki byłbym od stawiania tezy o "narodowej miłości". A na pewno nie postawił na to swoich pieniędzy. I drugi, ważniejszy wątek. W Japonii istnieją tysiące restauracji z sushi, z ramenami, z udonami czy yakiniku, w których spędzają czas Japończycy. W Korei istnieją tysiące restauracji z bibimbapami, ze smażonym kurczakiem, z jjigae czy grillem, w których spędzają czas Koreańczycy. We Włoszech sitnieją tysiące restauracji z pizzą i makaronem, gdzie jedzą Włosi. Widzicie w czym polega problem naszej kuchni? Pan Makłowicz wspomina choćby o żurku, mówi się w tych kategoriach też o czerninie, poznańskiej kaczce z pyzami itd. Zasadniczy problem jest taki, że my tego nie jemy na co dzień. Jestem w miejskiej bańce, ale porównuję do innych miast na świecie. W innych krajach, które w udany sposób wyeksportowały własną kuchnię, ta kuchnia jest najpierw w POTĘŻNYCH ilościach jedzona przez autochtonów, w restauracjach. U nas nie ma takiej kultury w ogóle, a popularne polskie jedzenie poza domem (popularne! Mówię o ogromnej liczbie lokali z danym taniem/typem dań) po prostu... nie istnieje. Hot dog i zapiekanki? Żadne tradycyjne, polskie jedzenie nie jest hitem polskich ulic. Żremy pewnie pierogi na potęgę, ale to też nie w knajpach, tylko w Lidlu. Biała kiełbasa? Od dzwona. I to w domu. Jeszcze długo, dłuuuugo minie - jeśli kiedykolwiek - aż nasz "soft power" wypracuje cokolwiek popularnego, kojarzonego z Polską, jedzonego w Polsce, a dopiero potem wyeksportowanego za granicę. Nie interesują mnie tu pojedyncze restauracje z wyższej półki czy część z niższej, bo nie mają one żadnego znaczenia w większej skali. Nie mając własnej kultury jedzenia w mieście swojego jedzenia nie będziemy w stanie stworzyć jej zagranicą. Po prostu. A szkoda! Trzymam kciuki za powrót fajnych, młodzieżowych, ładnych, tanich i dostępnych barów mlecznych. Milk bary byłyby świetne.