Yarış Atı Binicileri Derneği

Jokeylerin talepleri kendilerince haklı olabilir. Devletin gelir vergisi dilimlerindeki değişiklikler nedeniyle net gelirlerinin düşmesini elbette dile getirebilirler. Buna kimsenin itirazı olmaması lazım. Mücadelelerini versinler! Ancak burada cevaplanması gereken çok önemli bir soru var. Türkiye’de jokeyleri kim yetiştiriyor? Türkiye Jokey Kulübü. Apranti Okulu’nun eğitiminden konaklamasına, beslenmesinden ekipmanına kadar tüm finansmanı TJK tarafından karşılanıyor. Peki bu kaynak nereden geliyor? TJK’nın para basan bir matbaası mı var? O kaynak, her gün bahis oynayarak bu sistemi ayakta tutan yarışseverlerden ve milyonlarca liralık yatırım yaparak at yetiştiren ve yarışlara at getiren at sahiplerinden geliyor! Yani bugün profesyonel olarak ata binen her jokey, aslında tüm YARIŞÇILIK EKOSİSTEMİNİN ORTAK KATKISIYLA yetişiyor. Gelin görün ki, sorunun esas kaynağı devletin vergi politikası olmasına rağmen çözüm adresi olarak TJK gösteriliyor! 2019 yılında değiştirilen jokey montu uygulamasının eski haline getirilmesi talep ediliyor ve aksi halde boykot yapılacağı açıklanıyor. Vergi yükünü getiren devlet, bu konuda profesyonellerini seferber eden, jokeylerin yanında yer alan Kulüp ama bu yükün maliyetini üstlenmesi beklenen kurum yine Kulüp! Çünkü Devletle baş etmek zor, ama kendisini yetiştireni hizaya getirmek belki de mümkün! Şayet 3 sene okutup meslek sahibi yaptığı ve 21 gün önce diplomasını törenle ve gururla verdiği apranti bile bugün boykota katılıp Kulüple karşı karşıya geliyorsa, belki de artık mevcut sistemi yeniden düşünmenin zamanı gelmiş hatta geçmiştir diye düşünüyorum! Belki de TJK’nın görevi jokey yetiştirmek değil, yarışçılığı geliştirmek, yarışları düzenlemek ve sektörün devamlılığını sağlamak olmalı!