Түмээ🚀

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Намар бөөн баяр хөөрөөр дүүрэн сургуульд орсон нэгдүгээр ангийн бяцханууд хавар гэхэд ядарч туйлдсан, залхсан, сургуулийг жигшсэн, цаашид сургуульд явах урам зориггүй урвайсан , гал цоггүй хүмүүс болоод таардаг. Энэ юунаас болдог вэ? “Үр дүн” гээч юмаа нотлож цалингаа авахын тулд багш нь хүүхдүүдийг шахаж шаардна, учир утгагүй, уйтгартай сунжруу гэрийн даалгавраар дарна, эцэг эхчүүдэд хүүхдийг нь ховлно, үүнийг буруу гэх аргагүй учир нь багшийг “тэгэхээс” өөр аргагүй байдалд оруулах бодлогыг яам гээч нь гаргадаг. Багшийн шаардсан заасан хэмжээнд хүүхдийг яаж ийгээд хүргэхийн тулд айл гэрүүдэд алаан болно, бусдаас дутахгүй гэх үзэлтэй мулгуудуу эцэг эхчүүд хүүхдээ төрөл бүрээр хүчирхийлнэ. Үр дүнд нь хүүхэд “сургууль нураасай” гэж сэтгэл дотроо хүснэ. Нэгдүгээр ангиас эхлээд бүх анги ийм л байдаг. Боловсрол нэртэй ийм хүчирхийлэл, хорих ял, хүүхэд гэмт хэрэг үйлдээгүй мөртлөө зандруулах занчуулах шийтгэл амсах болдог хөгийн бодлогоосоо монгол улс хэзээ сална аа? Амны хаалт шиг байсгээд солигдох намч сайдууд, сурах бичиг ба дүрэмт хувцасны чээнжүүд боловсролын салбарыг атгаж байгаа цагт хэзээ ч салахгүй биз. Нэгдүгээр ангийн нялх амьтныг хичээлд нь суулгах гэж өглөө 6 гээд гэрээсээ гардаг захын хорооллын эцэг эхчүүд байдгийг сонсоод дотор арзайсан. Өвөл үүрийн 6 цагт ямар байдаг билээ, тийм цагаар өглөө бүр босч хүйтэн харанхуй дундуур явах шийтгэл хүлээж байгаа бяцхануудыг бодохоос хүрэл зүрх хайлнам. Энэ бол монголын ирээдүйг боловсролтой болгох биш боол манкурт болгох хөтөлбөр, өөр юу ч биш. Бүрхэг байна даа, яана даа.

Засгийн газрын хуралдаанаар "ногоон тогтоол" баталлаа. Энэ хүрээнд: -Сэргээгдэх эрчим хүч бий болгосон иргэн, ААН-ийг төвийн шугамд шууд холбоно. Өөрөөр хэлбэл, хэрэглээнээсээ илүү гарсан эх үүсвэрээ зарж болно гэсэн үг. -Сэргээгдэх эрчим хүчний ногоон зээлийг 60 сарын хугацаатай болгож байна -Бензин, цахилгаан хосолсон автомашинуудад ногоон дугаар олгож, нэгдүгээр эгнээгээр хөдөлгөөнд оролцуулна