Sabitlenmiş Tweet
(1/2) #รีวิวราคี #ราคีTHESTAIN
Note: รีวิวตามความเข้าใจส่วนตัว และตระหนักถึงความตั้งใจ ทุ่มเททำงานหนักของผู้เกี่ยวข้องทุกคน
----
Love vs. Lust
“รัก” หรือ “หลง”
ราคีเป็นหนังที่ทำให้เราตั้งคำถามกับคำนี้มากๆ ตลอดการดู
เพราะดูเหมือนว่าตัวละครทุกตัว จะใช้คำว่า ‘รัก’ มาแทนค่าความ ‘ลุ่มหลง’
ปราณสเน่หาและต้องการครอบครองมาลี แม้ว่าเธอจะมีสามีอยู่แล้ว
มาลีก็สเน่หาและต้องการครอบครองปราณแม้ว่าเธอจะสิ้นลมหายใจไปแล้ว
อัสนัยเองก็สเน่หาในตัวปราณ มากพอที่จะทำเรื่องเลวทรามในนามของการ “ปกป้อง”
ขณะเดียวกัน คนที่ดูจะไม่รู้เรื่องอะไรแบบน้ำใส ก็หลงเข้ามาในวังวนนี้ด้วยกับเขา เกือบจะต้องโดนลูกหลงไปกับวังวนสเน่หา เพราะพายุแห่งตัณหาที่รุนแรง
เมื่อดูจนจบเราจึงรู้สึกว่านี่ไม่ใช่หนังรัก แต่เป็นหนังแห่งราคะ (ซึ่งอาจเป็นสิ่งที่หนังตั้งใจสื่ออยู่แล้ว ตามชื่อหนัง "ราคี") กิเลสและตัณหา ใครตัดก่อน ก็หลุดจากวังวนได้ก่อน ใครตัดไม่ได้ก็ต้องวนเวียนอยู่ไม่รู้จบสิ้น และสิ่งที่คิดว่าเป็นความสุขในตอนสุดท้ายก็อาจจะไม่ใช่ความสุขแท้จริงก็ได้…หากต้องอยู่เคียงข้างกันในร่างสัมภเวสีเช่นนั้น
---
ในแง่ของหนัง เรามองว่าสิ่งที่น่าเสียดายที่สุด คือหนังไม่ได้เลือกสักทางว่าจะไปทางไหน ทั้งๆ ที่ถ้าทุ่มเทกับบทมากกว่านี้น่าจะออกมาดีทั้งคู่
80% ของหนังเป็นดราม่าความสัมพันธ์และความรักที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับคำว่า “รัก” และคำว่า “หลง”ดังที่กล่าวไปข้างต้นได้อย่างน่าสนใจ
อีก 20% เป็นผีตลกที่มีกิมมิคดีมาก เราชอบซีนมาลีกินเครื่องเซ่น กับซีนที่อัสนัยด่ามาลีมากๆ และรู้สึกว่าถ้าไปทางผี weirdๆ ประหลาดๆ แบบนี้ไปเลยก็คงสนุกอย่างน่าดูชมอีกทาง
ส่วนตัวเราอินไปกับแต่ละซีนได้ เราหัวเราะ เราขมวดคิ้ว เราหดหู่ เราน้ำตาคลอได้ แต่เป็นการอินแบบเป็นซีนๆไปตามที่หนังตัดต่อมา การร้อยเรียงโดยรวมยังดูแปลกสำหรับเรา หากใช้ภาษาเรา คงพูดว่า บทยังไม่สุด ประมาณนั้น
—-
ในเรื่องของนักแสดง เราให้เลย ไม่แปลกใจที่ทุกคนเป็นขวัญใจที่มีแฟนๆ รักมากมาย เพราะทั้ง อาโป อิงฟ้า พี่เจษ และฟรีน ต่างก็แสดงความสามารถกันอย่างสุดฝีมือ ไม่มีใครยอมใคร
อาโป กับบทปราณ ถือเป็นอีกบทบาทใหม่ที่ไม่เคยเห็น บทปราณลึก เก็บทุกอย่างไว้ในหัว เลยไม่แปลกที่จะไม่ได้เห็นแอคติ้งเบอร์ใหญ่แบบเกินคาด แต่อาโปเป็นปราณที่ดูแล้วเราเข้าใจในความป่วย ความรักความหลงของเขา ขอชื่นชมจากใจ
อิงฟ้า เราเคยเห็นฝีมือการแสดงจากเรื่องก่อนๆว่าขนาดไหน เรื่องนี้ฟ้าพาเราอินไปกับความน่าสงสารของมาลีได้ เราชอบสายตาของมาลีกับฉากหน้ากระจกมากๆ แต่อย่างที่บอกว่า บทยังไม่สุด ซึ่งพอบทยังไม่สุด เลยมีบางความรู้สึกที่เสียดายฝีมือเธอ
ฟรีน มีเสน่ห์อย่างน่าประหลาดใจในบทของน้ำใส มันทั้งน่าหมั่นไส้และน่าเอ็นดูในคราวเดียวกัน ส่วนตัวกลับรู้สึกว่าบทของน้ำใสคือเข้าปากมาก หลายประโยคจากเธอกลายเป็นไวรัล เสริมให้หนังสนุกไปกับคำพูดของเธอได้
สำหรับพี่เจษ เราเซอร์ไพรส์เขามาก เพราะไม่ค่อยได้เห็นเขาเล่นแอคติ้งดราม่าถึง range นี้เท่าไหร่ ประทับใจมาก พี่เจษพาอัสนัยไปสุด เป็นตัวละครที่มีมิติที่สุดในเรื่อง
(ต่อ) @TheStainMovie @PondSodabro @Nnattawin1 @jesjpp @EWaraha @srchafreen
ไทย
