موچی

قلب زلالش، چشمای مشکی کوچیکش که اگه به موقع غذاش میدادم تحسینم میکرد، پاهای کوچیکش که تو بغلم جمع میکرد تو شکمش هیچ وقت حضورت برای من کافی نبود که رفتنت بتونه ازم آدم خموده تری بسازه بخشی از این خشکی احساسم بخاطر عمق عشقی هست که بهت داشتم و هیچ مقدار از حضورت خوشحالم نمیکرد

امشب یکی یه دونه گردو‌ی زیبام فوت کرد عشق من بود تقریبا آخرین کسی بود که بعد از مدت ها از ته قلب میتونستم دوستش داشته باشم برای همیشه خوابید درست موقعی که نگران نگهداریش برای بیش از این مدت بودیم خودش رفت تا مزاحم هیچ کس نباشه