Benjamin🌹

#VVC_Commu Benjamin | Dove | 30 Y | แมร์ | เจ้าของสวนดอกไม้ “มองคนแค่ภายนอก ระวังนะครับ” “ผมชอบกุหลาบนะ สวยงาม บอบบาง แต่มีหนามแหลมเหมือนกันเลยเนอะ😊” “อยากได้กุหลาบ🌹 สักดอกไหมครับ?” 🌹[Roleplay]🕊️ "..." : พูด ... : บรรยาย (…) : ผปค. doc : shorturl.asia/N3tOi

@Zilpher_VVC ริมฝีปากอิ่มสวยคลี่ยิ้มเต็มใบหน้าด้วยคสามยินดี ทันทีที่ได้รับฟังคำพูดของคนตรงหน้า เบนจามินยิ้มทั้งน้ำตา เขาพยักหน้าช้าๆ "ครับ ยินดีมากเลย ผมดีใจที่สุดเลยครับ" เขานึกไม่ถึงว่าจะได้รับฟังคำนี้จากคนพี่ในวันนี้ "ผมก็ขออยู่เคียงข้างพี่นะครับ ได้ไหม"

@Benjamin_VVC "เจ้ามีรอยยิ้มที่สวย ซีฮัน ซึ่งข้าชอบมันมาก และหากเป็นไปได้ข้าก็อยากจะเห็นมันในทุกวัน" "..ดังนั้นข้าจึงอยากปกป้องมันไว้ เจ้าอนุญาติหรือไม่?"

(เปิดโรล/แยกรูท) 12:38 PM อากาศเริ่มอุ่นขึ้นบ้างแล้ว เป็นสัญญาณว่าฤดูหนาวกำลังใกล้จะสิ้นสุดลงและวสันต์กำลังจะเข้าแทนที่ ทุกอย่างดูผ่านไปเร็วสำหรับชายหนุ่มที่เพิ่งกลับมาบ้านเกิด ซิลเฟอร์เดินเที่ยวเล่นตามลานน้ำพุกว้าง ดื่มด่ำบรรยากาศหนาวก่อนที่มันจะหาย..

@Zilpher_VVC น้ำตาที่เอ่อล้นถูกเช็ดออกอย่างแผ่วเบา พร้อมอ้อมกอดแสนอบอุ่นของคนพี่ เบนจามินสบใบหน้าลงกับมือของซิลเฟอร์ "ขอบคุณครับ ผมดีใจจริงๆที่ได้พบพี่อีกครั้ง" ดวงตาสวยสบตาเอ่ยอย่างจริงจัง

@Benjamin_VVC สบมองดวงตาคู่สีแดงสวยทำให้ความรู้สึกผิดเกาะกุมขึ้นที่หัวใจ ในยามยากลำบากเขาไม่อาจอยู่ช่วยเหลือคนสำคัญได้เลย.. ไม่เลยสักนิด แต่เพราะแบบนั้น ปัจจุบันจึงยิ่งต้องมั่นคงเพื่อรักษาไว้ ไม่ให้มันหายไปอีก “เรื่องมันผ่านไปแล้ว..ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ตอนนี้ไม่มีใครคิดหลอกหรือทำร้ายเจ้าแล้ว”

@Zilpher_VVC "อืม...คงต้องเริ่มในตอนที่ผมอายุ 19 ปี หลังจากได้ฟังเรื่องราวการพจญภัยของพี่ ก็ทำให้ผมอยากจะลองสัมผัสความรู้สึกนั้นด้วย อยากออกไปเห็นโลกกว้างด้วยตาตัวเอง" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเย้ยหยันความฝันเกินตัวของตน ก่อนจะเอ่ยต่อกับคนด้านข้าง +

@Zilpher_VVC "ถ้าต้องเริ่มคงต้องย้อนไปตามผมอายุ 19 หนาว หลังจากได้เจอพวกพี่ๆ ผมก็มีความคิดที่อยากจะเดินทางบ้าง แต่เป็นการเดินทางในฐานะเจ้าของร้าน ฐานะพ่อค้าคนหนึ่ง" เขาเว้นจังหวะหายใจนิดหน่อย ก่อนจะเล่าต่อ "ผมจำได้ว่าพี่เล่าถึงบ้านเกิด รวมถึงมีคนรู้จักของคุณป้า ติดต่อให้ผมมายังทวีปนี้" +

@Zilpher_VVC "แต่...เราไปหาที่นั่งเงียบๆดีหรือไม่ครับ มันค่อนข้างจะยาว และผมอยากขอเวลาเรียบเรียงเรื่องราวเสียหน่อย" นกพิราบหนุ่มเอ่ยชักชวนคนพี่ขณะจับมือของอีกฝ่ายเอาไว้

@Zilpher_VVC สัมผัสแผ่วจากฝ่ามือสากแตะลงบนแก้มขาว ทำให้เบนจามินรู้สึกอุ่นวาบขึ้นมาในใจ ราวกับความเหงาที่ผ่านได้จางลง แก้มนวลแนบลงกับฝ่ามือของคนพี่ออดอ้อนไม่รู้ตัว นัยต์สีแดงหลับพริ้ม มือขาวยกขึ้นแตะมือที่แนบแก้มของตนเอาไว้ "ผม..อยากเล่าครับ" เขาเอ่ยขึ้นหลังจากเงียบไปสักพัก +

@Zilpher_VVC "แม้ผมจะไม่อยากเล่าให้ใครฟังเท่าใด แต่ถ้าเป็นพี่ ผมก็พร้อมจะตอบทุกเรื่องนะครับ อยากฟังเรื่องอะไรดีละครับ?"

@Zilpher_VVC "อ่า พี่อยากจะฟังเรื่องอะไรหรือครับ เรื่องราวของผมมันค่อนข้างน่าเบื่อ จำเจ และเต็มไปด้วยความโง่เขลาของตัวผมทั้งนั้น" เขาเอ่ยหลังจากปรับสีหน้าให้กลับมาเจอยิ้มบางเบาอีกครั้ง หากแต่น้ำเสียงยามเอ่ยพูดกลับมีความเย้ยหยันตัวเองแฝงอยู่ +

@Zilpher_VVC เขาอดที่จะนึกความฝันในวัยเยาว์ ยามที่เขายังเป็นแค่เด็กหนุ่มไฟแรง ฝันที่จะเป็นพ่อค้ามีชื่อเสียง เดินทางไปทั่วขยายกิจการที่สืบทอดมา แต่สุดท้ายก็เป็นเพียงแค่ฝันของเด็กหนุ่มไร้พลัง และฝันเฟื่อง เบนจามินสะบัดความเศร้าออก ก่อนจะหันไปคุยกับซิลเฟอร์ต่อ "พี่คิดถึงการพจญภัยไหมครับ?"

@Zilpher_VVC เบนจามินตอบยิ้มสดใส ก่อนจะเอ่ยต่อเสียกลั้วหัวเราะน้อยๆ "แต่ต้องยอมรับนะครับ พี่เก่งมาที่คิดทางออกมาได้ ฮะฮะ แย่งของกิน " ชายหนุ่มหัวเราะเสียงใส ก่อนที่แววตาจะวูบเจือความเศร้าเล็กน้อย +

@Zilpher_VVC "อ๊ะ" เสียงอุทานหลุดผะแผ่วยามที่มือของคนพี่ประสานเข้ากับมือของเขา โดนที่เบนจามินไม่ทนตั้งตัว ใบหูขาวขึ้นสีระเรื่อชมพูน้อยๆ ใบหน้าสวยพยักตอบรับพลางคลี่ยิ้มหวานให้ "เอาสิครับ ดีเลย" เบนจามินกระชับมือกอบกุมมือซิลเฟอร์บ้าง "พี่ช่วยเล่าเรื่องที่พี่เคยพจญภัยให้ผมฟังไเ้ไหมครับ?"

@Benjamin_VVC "ว่าไง เจ้าอยากเดินเล่นในเมืองกับข้ามั้ย?"

@Zilpher_VVC "ดีสิครับ" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเต็มใบหน้าด้วยความยินดี ฝ่ายมือขาวเอื้อมไปรองรับเกล็ดหิมะโปรยแผ่ว กาลเวลาผันผ่านรวดเร็วทำให้เบนจามินอดใจหายไม่ได้ "ฤดูหนาวใกล้จะหมดไปแล้ว ผมก็อดเสียดายไม่ได้ ถึงจะไม่ชอบฤดูนี้มากนัก แต่ก็ต้องยอมรับนะครับ ว่ายามที่หิมะปกคลุมขาว มันสวยจริงๆ"

@Benjamin_VVC ซิลเฟอร์พยักหน้ารับเข้าใจทุกถ้อยคำที่กล่าวมา ในฤดูใบไม้ผลิไม่ว่าใครก็ล้วนมีงานที่ต้องทำ ไม่เว้นแม้แต่เขาเอง “ชาหรือ.. ก็ดีนะ ชาฝีมือเจ้าข้าชอบนัก เอาไว้เป็นหลังข้าช่วยจัดสวนให้เจ้าเมื่อยามเวลานั้นมาถึง เป็นไง?”

@Zilpher_VVC "ผม.." เบนจามินครุ่นคิด แล้วเอ่ยตอบตามที่ตนวางแผนเอาไว้ "คงลงเมล็ดดอกไม้ในสวน เตรียมสำหรับดอกไม้ฤดูใบไม้ผลิน่ะครับ และคงจะทำเครื่องสำอางค์ใหม่ๆ" ชีวิตของเขาตั้งแต่มาอยู่หมู่บ้านนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมาก ทำวนเป็นกิจวัตรที่เรียบง่าย "อ้อ อาจจะอบชาด้วยน่ะครับ พี่มีชาอยากดื่มไหม?"

@Benjamin_VVC "อืม.. ข้าอยากดูดอกไม้ เที่ยวเดินป่าชมธรรมชาติที่เริ่มผลิบาน.. โอ้ ใช่! แล้วข้าก็ต้องช่วยพ่อแม่ข้าปลูกผักเสียใหม่ด้วย" ชายหนุ่มตอบอย่างขำขัน ไม่ลืมที่จะถามอีกฝ่ายกลับ "แล้วเจ้าล่ะ?"

@Zilpher_VVC "ขอบคุณครับ" เขาคลี่ยิ้มเอ่ยขอบคุณคนอายุมากกว่า พลางยื่นส่งตะกร้าดอกไม้ในมือให้อีกฝ่าย เบนจามินไม่คิดจะปฎิเสธความหวังดีของซิลเฟอร์ "พี่ซิลช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้างครับ อากาศใกล้จะอุ่น เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว พี่ซิลคิดจะทำอะไรในฤดูนั้นเหรอครับ?" ชวนคุยให้บรรยากาศไม่เงียบเหงา

@Benjamin_VVC คิ้วหนาเลิกขึ้นฟังคำขอของอีกฝ่าย ก่อนยิ้มรับพยักหน้าตกลง "เอาสิ มีคนเดินเป็นเพื่อนย่อมดีกว่าคนเดียว" "มา เดียวข้าช่วยถือตะกร้าให้ เจ้าทำงานเสร็จควรจะได้เที่ยวเล่นสบายๆ" เขากล่าวไป มือยื่นออกมาตั้งใจหมายจะรับตะกร้าในมือของเบนจามินมาถือแทน

@Zilpher_VVC เบนจามินคลี่ยิ้มรับคำชมของคนพี่ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ้อนน้อยๆ "งั้นขอผมเดินกับพี่ด้วยได้หรือไม่ครับ?" งานที่ทำก็เสร็จแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องรีบกลับอะไร เขาเลยเลือกที่จะขอใช้เวลากับคนตรงหน้าดีกว่าล่ะนะ

@Benjamin_VVC “เป็นเช่นนั้นเองหรอกหรือ เจ้านี้ขยันไม่เบาเลย” เขาพ่นลมหัวเราะออกมาเบาๆ เอ่ยแซวไปพลาง “ก็อยากที่เจ้าเห็นนั้นแหละนะ เดินเล่นกินลม”