◟✦✩‧100 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ "Okay-okay. Relax lang kayo. It's my fault. Di ko nilinaw. Pareho ko ngang sinabi yun," natatawang sabi ni Rosie. "𝘈𝘺𝘶𝘴𝘪𝘯 𝘮𝘰, 𝘣𝘰𝘴𝘴 𝘳. 𝘔𝘢𝘨-𝘢𝘢𝘸𝘢𝘺 𝘱𝘢 𝘺𝘶𝘯𝘨 𝘣𝘢𝘨𝘰𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘨𝘫𝘰𝘸𝘢 𝘴𝘢𝘺𝘰 𝘦𝘩𝘩." "𝘏𝘢𝘭𝘢. 𝘉𝘢𝘬𝘢 𝘨𝘶𝘴𝘵𝘰 𝘯𝘪𝘺𝘢 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘨𝘩𝘪𝘸𝘢𝘭𝘢𝘺 𝘴𝘪𝘭𝘢. 𝘑𝘰𝘬𝘦 𝘭𝘢𝘯𝘨, 𝘣𝘰𝘴𝘴 𝘳." "Hoy. Grabe kayo sa 'kin. Hindi ha. Nawala lang sa isip kong linawin yun. Sorry na. Anyway, when I say go dun na lang kayo mag-tap. I'll count to three then say go tas magtap kayo on or after go. Malinaw?" "Geh! Game!" sambit ni babi. "Yes! Malinaw!" sagot ko naman. "Okay. Try muna natin yun para matignan. Ready? Oneㅡtwoㅡthreeㅡgo!" Taranta naman akong nag-tap sa table at kahit anong bilis nung kilos ko ay naunahan parin ako ni babi. Napakagat na lang ako sa labi nung di ko siya naunahan. Kelangan doblehin or triplehin ko bilis ko para maunahan ko siya. "Ayan. Gets na. Game na ba for the practice round." "Yes!!! Game na!" sagot ng lahat. "Alright. Let's start. Again the picture on the screen is for the practice around. Okay, kamay sa baba. In one—two—three—go!" Exactly the moment Rosie said go ay nag-tap agad ako. Napalakas pa nga pag-tap ko sa table at ilang beses ako nag-tap kaya tawang-tawa mga katrabaho ko. Kahit sila Rosie at Lexis ay natawa. Even babi laughed dahil sa sobrang lakas ng pag-tap ko. Kitang-kita at ramdam na ramdam kasi yung taranta ko. "Okay. Ken, you can relax now. Ikaw nauna kay Cy. So, what's the famous line for this meme? You or anyone in your group can answer," Rosie said while holding her laugh. "Alam ko yan! Keratin?!?!?! May plus?!?!?!" I immediately said a bit louder than my usual voice. Napatawa ko na naman ulit ang mga katrabaho ko including babi. Medyo pumiyok pa kasi ako sa kakamadali kong magsalita. I shyly laughed with them. Onti-onti nang nag-sisink in sa 'kin kung gaano nakakahiya yung ginawa ko. "Ken, isa pa nga. Ulitin mo yung pagkakasabi mo ng keratin," natatawang biro ni Ate She. "Okay na 'yon!" sagot ko naman. Bigla naman akong kinalabit ni babi sa may braso ko, "Sige na, babi. Ulitin mo. Parinig ulit." Sinamaan ko naman ng tingin si babi. Talagang aasarin pa ko nito. Dahil sa kanya tumataas adrenaline ko ngayon ehh. "𝘉𝘢𝘣𝘪 𝘵𝘢𝘸𝘢𝘨𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘺𝘰? 𝘈𝘺𝘪𝘦𝘦𝘦𝘦. 𝘈𝘯𝘨 𝘤𝘶𝘵𝘦 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯." "𝘗𝘢𝘨𝘣𝘪𝘨𝘺𝘢𝘯 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘣𝘢𝘣𝘪 𝘮𝘰, 𝘒𝘦𝘯. 𝘜𝘭𝘪𝘵𝘪𝘯 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘺𝘶𝘯." "𝘉𝘢𝘣𝘪! 𝘉𝘢𝘣𝘪! 𝘉𝘢𝘣𝘪!" Tangina. Narinig pa nila yun. Bulong lang akong kinausap ni babi ha. Nahihiya ako. Di ko naranasan ganito kay Xixi dati. Kung sabagay di naman kami naging magka-trabaho. Though naranasan ko namang asarin sa kanya pero dahil lang yun sa mga kaibigan namin. Huminga ako ng malalim bago magsalita, "Okay! Fine! Uulitin na! Wait lang!" Bwisit yan. Napapasubo ako sa mga 'to. Everyone fell silent and really waited for me to repeat the words again. Mas lalo akong binalot ng hiya pero nilakasan ko na lang loob ko atsaka sinigaw ulit yung sagot. "Keratin?!?! May plus?!?!" And in an instant the crowd went nuts. Laughters were louder than before. Pagkasabi ko nun bigla na lang akong napalapit kay babi at binaon ko mukha ko sa may balikat niya. Sa sobrang hiya ko yun talaga unang pumasok sa isip ko na gawin. Niyakap naman niya ko at doon napalitan ng pang-aasar yung mga tawa ng katrabaho namin kanina. Mas lalo akong binalot ng hiya at narinig ko namang pinatigil ni ayuk mga katrabaho namin sa pang-aasar. Inangat ko lang ulit ulo ko nung tumigil na sila. Babi was smiling from ear to ear pagkatingin ko sa kanya. Ewan ko pero bigla na lang humupa yung hiya ko nung makita ko ngiti niya. Alam ko talagang mahal ko na siya kasi napapakalma niya ko kahit sa simpleng ngiti niya lang.

◟✦✩‧101 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ Nagpatuloy naman ang laro namin at kahit anong bilis kong mag-tap sa table nauunahan parin ako ni babi. "Teka lang. Lugi ata ako. Ang haba ng braso ni Cyrus kumapara sa 'kin kaya ang bilis niyang ma-tap yung table.” reklamo ko. Napansin ko sa gilid ng mga mata ko na napatingin sa 'kin si babi kaya napatingin din ako sa kanya. Nakatitig siya sa ‘kin na para bang di siya makapaniwala sa sinabi ko. His eyes were so round and his mouth was half opened. He looked like he was flabbergasted with what I said. Di ko napigilang matawa kasi ang cute niya tignan. “Wow. Wow naman talaga, Kenrick. Kasalanan na bang magkaron ng mahabang braso ngayon? Edi sorry nabiyayaan ako ng mahabng braso.” Mas lalo akong natawa sa sinagot niya kahit mga katrabaho namin ay natawa. “Sige. Dun na lang ako sa may pintuan tas takbo na lang ako papunta dito sa table para mag-tap. Ayos na ba tayo dun, boss?” Di ko napigilang matawa na ng malakas. Napalapit pa ko sa kanya at napayakap sa may braso niya. Even our co-workers were laughing hysterically sa sinuggest niya. “Okay ba tayo dun, Kenrick? Willing naman ako gawin yun wag lang tayo mag-away.” Bwisit na ‘to. Aasarin na naman kami ng mga kasama namin sa sinabi niya ehh. "𝘈𝘺𝘪𝘦𝘦𝘦𝘦. 𝘎𝘢𝘨𝘢𝘸𝘪𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘭𝘢𝘩𝘢𝘵 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘥𝘪 𝘮𝘢𝘨-𝘣𝘳𝘦𝘢𝘬." "𝘒𝘪𝘵𝘢 𝘬𝘪𝘭𝘪𝘨 𝘴𝘢 𝘮𝘶𝘬𝘩𝘢 𝘯𝘪 𝘒𝘦𝘯." “Oy, di ako kinikilig. Natatawa lang ako,” agad kong depensa pagkalingon ko sa katrabaho kong nagsabi nun. "𝘜𝘺𝘺, 𝘥𝘦𝘧𝘦𝘯𝘴𝘪𝘷𝘦." "𝘊𝘰𝘯𝘧𝘪𝘳𝘮𝘦𝘥. 𝘒𝘪𝘯𝘪𝘬𝘪𝘭𝘪𝘨 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢." Bwisit ‘tong mga ‘to. Mukhang palagi na talaga kaming aasarin ng mga katrabaho namin. Kasalanan ko rin naman. Lintek kasing daliri ‘to. Nagturo pa talaga. Rosie tried to settle us down para magpatuloy sa nilalaro namin. Everyone did naman at agad kaming nagpatuloy sa laro. Dahil sa pabirong reklamo ko inusog ni babi yung upuan niya ng ilang pulagad palayo dun sa table.  “Huy. Joke lang sinabi ko kanina. Wag ka umusog.” “Hindi, okay lang. Gets ko point mo, Kenrick. Para fair sa difference ng haba ng mga braso natin usog ako onti.” “Kenrick? Bakit Kenrick tawag mo sa ‘kin?” "𝘈𝘺𝘢𝘯. 𝘔𝘢𝘨-𝘢𝘢𝘸𝘢𝘺 𝘯𝘢 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘴𝘪𝘭𝘢." '𝘓𝘢𝘨𝘰𝘰𝘰𝘰𝘵. 𝘊𝘺𝘳𝘶𝘴. 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘮𝘰 𝘬𝘢𝘴𝘪 𝘵𝘪𝘯𝘢𝘸𝘢𝘨 𝘴𝘢 𝘱𝘢𝘯𝘨𝘢𝘭𝘢𝘯." "𝘏𝘢𝘱𝘱𝘺 𝘱𝘪𝘭𝘭 𝘬𝘰 '𝘵𝘰𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘨-𝘫𝘰𝘸𝘢 𝘯𝘢 '𝘵𝘰. 𝘈𝘯𝘨 𝘤𝘶𝘵𝘦 𝘯𝘪𝘭𝘢." "𝘒𝘢𝘭𝘮𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘬𝘢𝘺𝘰. 𝘞𝘢𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘨-𝘣𝘳𝘦𝘣𝘳𝘦𝘢𝘬 𝘩𝘢?" "𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺!" Babi looked a bit panicked sa sabay-sabay na sinabi ng mga katrabaho namin. A part of me asked him that to tease him but the other part wants to genuinely know why he still called me by my name. Yung kanina gets ko kasi nabigla siya sa naging komento ko. Pero yung ngayon di naman na niya need tawagin ako sa pangalan ko tutal alam naman na ng lahat ng andito sa kwartong ‘to ang tawagan namin so why not continue using it. “Ayy sorry, sorry. Sorry na po, boss babi. Di na po yung mauulit.” Naghiyawan na naman ang mga kasama namin para asarin kaming dalawa. Nginisian at kinindatan ako ni babi kaya mas lalong lumakas ang hiyawan. Langya ‘to. Alam niyang mananahimik ako kapag inasar kami lalo ehh. Fine. I’ll keep quiet na para di na kami maasar pa lalo. Hindi ko na lang pinansin yung pagkindat at pagngisi niya sa ‘kin para di na tumagal ang pang-aasar sa ‘min. Muli na namang pinatahimik ni Rosie mga katrabaho namin. At dahil tumagal ng tumagal oras ng nalaro namin dahil sa mga seremonyas namin ay tinapos na ito ni Rosie dahil kailangan nang mag-discuss ulit ni Lexis. Rosie declared team one as the winner for the game. Tanggap naman ng team namin kasi bukod sa mabilis mag-tap si babi di namin alam karamihan nung pictures na pinakita sa ‘min samantalang sila may ka-team sila na chronically online at alam na alam yung mga memes na pinakita. Bawi na lang kami sa next game. Sabi naman ni Rosie dalawa yung prinepare niyang group games. Dun sisiguraduhin naming kami na mananalo. The discussion continued and the more we were getting close to the end of the slides the more I felt my eyes were about to shutdown. Ewan ko bakit bigla akong nakaramdam ng antok. Siguro dahil narin sa boses ni Lexis. Ang lambing kasi. Para kang hinehele. Tas dagdag mo pa yung dinidiscuss niya sobrang haba aantukin ka talaga. That discussion lasted for almost an hour kaya agad na pumunta sa harap si Rosie pagkatapos na pagkatapos ni Lexis i-discuss yung last slide ng presentation niya. “Okay! Buhay pa ba kayo?” "𝘏𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘯𝘢 𝘱𝘰, 𝘢𝘵𝘦. 𝘈𝘺𝘺, 𝘉𝘰𝘴𝘴 𝘙 𝘱𝘢𝘭𝘢." "𝘔𝘢𝘨𝘭𝘢𝘳𝘰 𝘯𝘢 𝘵𝘢𝘺𝘰." "𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘮𝘢𝘨-𝘢𝘸𝘢𝘺 𝘯𝘢 𝘢𝘯𝘨 𝘣𝘢𝘣𝘪 𝘤𝘰𝘶𝘱𝘭𝘦 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯." Langya. Kami na talaga pagtritripan nila simula ngayon. May isa pa namang couple dito di lang naman kami. Sana ngayon lang sila ganyan kasi ngayon lang nila nalaman yung tungkol sa amin ni babi.

◟✦✩‧102 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ "Di kami mag-aaway," sagot ni babi. "𝘚𝘶𝘳𝘦 𝘬𝘢 𝘯𝘢 𝘥𝘺𝘢𝘯?" "Oo. Kasi I'll let him win." "𝘖𝘺𝘺! 𝘊𝘺𝘳𝘶𝘴!" "𝘜𝘮𝘢𝘺𝘰𝘴 𝘬𝘢, 𝘊𝘺!" "𝘞𝘢𝘨 𝘨𝘢𝘯𝘶𝘯, 𝘊𝘺. 𝘋𝘢𝘱𝘢𝘵 𝘧𝘢𝘪𝘳. 𝘞𝘢𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘫𝘰𝘸𝘢-𝘫𝘰𝘸𝘢 𝘥𝘢𝘱𝘢𝘵." Tawang-tawa naman kami sa mga reklamo ng ka-team niya. Di naman magkanda-ugaga si babi sa kakatawa. Napalapit pa nga siya sa 'kin at akala ko mahahampas ako pero hinawakan niya lang ako sa may braso. Ang cute ni babi kapag tawang-tawa siya pero minsan sarap niyang tanggalan ng mga kamay kasi nanghahampas siya o kaya manunulak na para bang di siya malaking bulas. Ganun siya kapag sobrang saya niya. Minsan naiiyak pa yan sa sobrang tawa. Ako rin naman ganun pero di ako nanghahampas. Nangyayakap lang. Nung natapos na sa pagtawa ang lahat ay nagsimula nang ipaliwanag sa ‘min ni Rosie yung sunod na lalaruin namin. “So for our next game, you guys will be playing Jeopardy. So there are five categories and in each category there are varying point values. The higher the point the more difficult the question is. Na-gets ba?" "𝘠𝘦𝘴!!!" majority shouted. "Great. So here are the categories and the point values. For the categories we have gen z, around the world, anything under the sun, let's play, and pinoy ako pinoy tayo. There are five point values in each category. We have one hundred points, two hundred, three hundred, four hundred, and last is five hundred. Since this is a pointing system if the team who answers first gets the answer wrong, points will be deducted on their current score, and whatever the point they chose to answer will be the amount deducted to their current points. For example, in the game team one's current score is three hundred then the category point they got wrong was two hundred then two hundred points will be deducted to their current points, which will give them a current score of one hundred. If ever they got five hundred points wrong then it will bring their current score to a negative. May utang pa silang points." "𝘕𝘢𝘨𝘬𝘢-𝘶𝘵𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢 𝘯𝘨𝘢." All of us laughed. "𝘗𝘸𝘦𝘥𝘦 𝘮𝘢𝘨-𝘱𝘢𝘴𝘴 𝘬𝘢𝘱𝘢𝘨 𝘥𝘪 𝘢𝘭𝘢𝘮 𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵?" "Yes. Each team will be given three passes. The other team also has the chance to steal if they know the answer. And if they get the answer right that will be double points for them but if not, minus points will be double as well. But if they decline to steal then no points will be deducted. Gets ba yung scoring system?" "𝘠𝘦𝘴!!!!!!!" all of us responded. "Okay. Also, each team will still be given five seconds to answer ha? Since mamimili muna kayo ng category at kung anong points gusto niyong sagutin instead of paunahan mag-tap sa table bato bato pick na lang." Napatingin ako kay babi at nakatingin narin siya sa 'kin. "Bato bato pick na. Di ka naman na siguro magrereklamo sa haba ng braso ko 'no?" tanong niya sa 'kin. Tumawa naman agad ang mga kasama namin sa sinabi niya habang ako ay ngumiti lang habang pinipigilan ko ang sarili kong mainis sa kanya. Dati pa naman na kong mabilis mapikon sa kanya pero dahil kami na gusto kong mabawasan yung bilis kong mainis sa kanya pero sinusubok din ako minsan nitong mythical creature na 'to ehh. "Hindi na po, kuya," sagot ko habang nakangiti na pinipigilan ang inis. Bigla namang nanlaki mga mata niya habang nakatitig sa 'kin na para bang di siya makapaniwala sa sinabi ko. Napangisi ako ng maliit kasi alam kong I hit a nerve. Ayaw niyang tawagin ko siyang kuya ehh simula't sapul ayaw niya kaya nga naging ayuk ang tawag ko sa kanya. But I felt teasing him this way would be really entertaining and I wasn't wrong. His reaction alone already pleased me. Ang cute nung biglang paglaki ng mga mata niya tas yung titig niya pa ramdam kong nanggigigil siya. Serves him right. Minsan ko lang naman siya inisin ng ganito. "What did you call me?" Wow. Napa-english na siya. I really struck a nerve. "Ku–ya," sagot ko na may pang-aasar. He took a breath and the way how he smiled alam ko nainis ko siya. Nagulat naman ako nung bahagya siyang lumapit sa 'kin. I could hear our co-workers teasing us but I couldn't understand the words they were saying. Para bang humina pandinig ko pagkalapit sa 'kin ni babi. Yung ngiti sa labi niya ay napalitan ng ngisi. "Kuya? Hmm... okay. Kuya pala ha. Mamaya ka sa 'kin pag-uwi," bulong niya. Agad-agad namang bumilis ang tibok ng puso ko at para akong kinilabutan sa pagbulong niya. Pakiramdam ko nanigas na ko sa kinauupuan ko at hindi ko alam kung paano mapapakalma ang kakaibang pagtibok ng puso ko. Bigla naman siyang lumayo sa 'kin at sinabi niyang simulan na namin yung laro. I was still in a disheveled state but I tried my best to focus. "So the game will have the same cash prize. Each member of the winning team will get one thousand. Plus a five hundred peso e-voucher that will be sent via email." "𝘕𝘪𝘤𝘦. 𝘠𝘢𝘯 𝘣𝘢 𝘺𝘶𝘯𝘨 𝘱𝘸𝘦𝘥𝘦𝘯𝘨 𝘮𝘢𝘨𝘢𝘮𝘪𝘵 𝘴𝘢 𝘨𝘳𝘰𝘤𝘦𝘳𝘺?" "Yes. It's the same e-voucher that we did last year. Okay. Game. Simulan na natin laro. Isang bagsak na lang ba sa bato bato pick?" "𝘖𝘰, 𝘪𝘴𝘢 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘮𝘢𝘣𝘪𝘭𝘪𝘴." "Oh, isang bagsak na lang ha? Ready na kayo, Ken, Cy?" "Ready!" sabik na sagot ni babi. Tumango at nag-thumbs up na lang ako kasi di pa ko nakaka-recover sa sinabi sa 'kin ni babi. I lifted my hand and closed it into a fist. I was preparing myself to play rock paper scissors but since my mind was still in daze I didn't think much of what I would do. I ended up doing rock and luckily babi did paper. Dapat pala distracted ako para manalo ako sa kanya. I glanced over the wall to check the categories again. Nilingon ko naman agad mga ka-team ko at tinanong ko sila kung anong gusto nilang piliin. "𝘍𝘪𝘷𝘦 𝘩𝘶𝘯𝘥𝘳𝘦𝘥 𝘢𝘨𝘢𝘥." "Anong category?" "𝘎𝘦𝘯 𝘡 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨!" Tumango ako at muli akong tumingin sa harap. "We choose Gen Z for five hundred." "Okay. Gen Z for five hundred here is the question." This time my brain finally focused on the game. I waited for the question to flash and as it did Rosie read the question for us. "A slang word that means obsessed or mentally exhausted by internet content." "Luh. Ano yan," agad na sabi ko. Di ko alam yun. I'm not chronically online kaya this is the first time I'm hearing that. Even my teammates don't know it. Lugi ata kami sa category na yun. "𝘉𝘳𝘢𝘪𝘯 𝘳𝘰𝘵." Napalingon naman ako kay babi sa pagbulong niya. He wasn't looking at me but he got a bit closer. "Ha?" I murmured. "𝘉𝘳𝘢𝘪𝘯 𝘳𝘰𝘵 𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵." My eyebrows slightly furrowed 'cause I'm confused why he's telling me the answer. Or was it the correct answer? Feeling ko naman di sasabihin ni babi sa 'kin ang maling sagot. But that's supposed to be their team's answer. Ayoko naman agawin yun sa kanila. "Why are you–" "𝘐𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨. 𝘋𝘢𝘭𝘪." "Pero–" "𝘑𝘶𝘴𝘵 𝘢𝘯𝘴𝘸𝘦𝘳 𝘪𝘵." Napabuntong hininga naman ako at ginawa ko na lang sinabi niya lalo na paubos na yung oras namin. "I know it!" agad kong sabi bago pa umabot sa two yung pag-countdown ni Rosie. "Okay. What's your answer, Ken?" "Brain rot!" "Final answer?" "Final answer." Pag talaga mali yun i-chochoke hold ko talaga 'tong si Cyrus pero kung tama hahalikan ko siya sa lips. Joke.

◟✦✩‧103 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ "Alright. Ken has locked in their team's answer. Let's see if it's correct." Pinindot ni Rosie yung pindutan para ipakita yung tamang sagot at nung nag-flash yung tamang sagot sa screen ay agad na nagsigawan ang mga ka-team ko at kahit ako ay napasigaw dahil tama ang sagot ko. "And his answer is right! The correct answer is brain rot. Now, team one has five hundred points and team two has zero." I can't believe babi really told me correct answer. Was he serious when he said na he'll let me win this time? Pero ayoko naman gawin niya yun. Unfair talaga sa mga ka-team niya. I'll let this one slide and if on the next he'll still help me I'll just ignore him. Nilingon ko naman siya pagkatapos naming magsaya ng mga ka-team ko. He was already staring at me with a suspicious smile on his face. It looked more like a smirk rather than a smile. Di ko alam pero kinilabutan ako dun. Nagpatuloy laro namin at nagbato bato pick ulit kami. This time siya ang nanalo. "Five hundred for around the world," he said following what his teammates told him. "Okay. Five hundred for around the world here is the question." The room once again fell silence and everyone was focused to see the question. As the question flashed on the screen Rosie read it again. "It is the smallest island in the world. Again, I'll repeat. It is the smallest island in the world. Team two you guys have five seconds to answer and your time starts now." Hindi pa nakakabilang si Rosie at agad na sumagot si babi. "Hub Island." "Wow. Ang bilis nun ha. Final answer, Cy?" "Yes. Oh, it's also called as Just Room Enough Island in case that's what you guys put on there." Namangha naman ako kay babi. He sounded so confident with his answer, which I can confirm that his answer was correct. Alam kong matalino si babi but I didn't know he knows these kind of things too. Pakiramdam ko lalo akong nahuhulog sa kanya. Gwapo na may sense of humor na, may pleasing personality na, matalino pa. And oh, on top of that mayaman pa. Ang blessed ko na may nagkagusto sa 'kin na ganitong klaseng tao. Pero napapaisip parin talaga ako kung bakit sa lahat ng tao sa mundo at sa lahat ng nakilala niya ako yung nagustuhan niya. Kaya minsan maniniwala ka na lang talaga sa tadhana ehh. That's mostly explains why you fall for someone just like that. Kasi kayo ang nakatadhana para sa isa't isa. As expected, babi's answer was correct. Everyone in the room was impressed 'cause all of us didn't know that. Nagpatuloy naman kami sa paglaro at si babi na naman ang nanalo sa bato bato pick. Pucha. Mukhang yung ngisi niya kanina may ibigsabihin talaga, which could possibly meant was for him taking over the game at pinagbigyan niya lang ako sa simula. If that's the case, I won't let him win again. Gagalingan ko na talaga. "Okay team two, please choose your category and point." "Let's play for five hundred." "Okay. Let's play for five hundred here is the question." Pagka-flash nung tanong sa screen ay agad na binasa ito ni Rosie. "A game where players compete to be the last person or team standing on a shrinking island map." Hindi ako mahilig sa games kaya di ko alam yung sagot dun. Babi plays video games kaya panigurado alam niya yan. "Again, it's a game where payaers compete to be the last person or team standing on a shrinking island map. Team two you have five seconds to answer again, and your timer starts now." Akala ko sasagot agad si babi pero he was staring at the screen obviously reading the question in his mind. Hindi niya alam yung sagot? He knows a lot of games so maybe he's confused on what game it was. "You three seconds left, two and–" "Wait! Let me try!" biglang sabi ni babi. "Okay, Cy. What's your answer?" "I'm not super sure but I think it's Fortnite." "Fortnite? Final answer?" Nilingon ni babi mga ka-team niya at clueless sila sa sagot kaya tumango na lang sila sa sagot ni babi. Muling humarap si babi kay Rosie atsaka tumango. "Yes. Final answer." "Okay. Cy is locking in his answer. Let's see if he's right. And the correct answer for this question is–" Pagkapindot ni Rosie sa tamang sagot ay nagsitilian agad ang mga ka-team ni babi habang kaming team two ay manghang-mangha. Di naman na ko nagtaka na tama ang sagot ni babi pero sobrang nakakamangha talaga na kahit anong category maalam siya. "And Fortnite is correct! Another five hundred points for team two. Habol-habol tayo team one. Team two now has one thousand points and you guys have five hundred points." "𝘒𝘢𝘺𝘢 𝘯𝘢𝘮𝘪𝘯 𝘺𝘢𝘯!" "𝘛𝘢𝘮𝘢! 𝘓𝘦𝘵'𝘴 𝘨𝘰! 𝘕𝘦𝘹𝘵 𝘯𝘢!" "Team one sounds like they're heated to win this. Okay, let's continue the game. Ken, Cy, bato bato pick na ulit." Humarap ulit kami sa isa't isa ni babi at agad kaming nag-bato bato pick. Pagkabagsak ng mga kamay namin pareho kaming nag-papel. Sa pangalawang try ay pareho ulit kaming nag-gunting. Sa pangatlo ay pareho na naman kaming nag-papel. Pareho kaming natawa kasi di namin alam bakit nagkakapareho kami. Kahit mga katrabaho namin ay natawa sa sunod-sunod na pagkakapareho namin. "𝘚𝘰𝘶𝘭𝘮𝘢𝘵𝘦𝘴 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘴𝘪𝘭𝘢 𝘰𝘩𝘩." "𝘊𝘺, 𝘣𝘪𝘨𝘢𝘺 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘴𝘢 '𝘮𝘪𝘯 𝘢𝘯𝘨 𝘳𝘰𝘶𝘯𝘥 𝘯𝘢 '𝘵𝘰." "𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢. 𝘒𝘪𝘴𝘴 𝘬𝘢 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘥𝘢𝘸 𝘯𝘪 𝘒𝘦𝘯 𝘮𝘢𝘮𝘢𝘺𝘢." Bigla naman akong napalingon sa ka-team kong nagsabi nun. "Hoy! Desisyon yan?!" Tawang-tawa naman sila sa naging reaksyon ko. Hindi naman ako against dun lalo na sinabi ko rin kanina na kapag tama yung binigay niyang sagot sa 'kin bibigyan ko siya ng kiss. Pwede ko namang pag-isahin na lang yun. "Sige na. Sa inyo na 'tong round na 'to kahit walang kiss." Mabilis namang napabaling ang tingin ko kay babi. Nakangiti siya sa 'kin at kita ko namang he really meant what he said. "Sigurado ka? Tanongin mo muna mga ka-team mo, babi." "𝘈𝘺𝘰𝘴 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘢 '𝘮𝘪𝘯, 𝘒𝘦𝘯." "𝘖𝘬𝘴 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘢 '𝘮𝘪𝘯, 𝘒𝘦𝘯. 𝘉𝘢𝘴𝘵𝘢 𝘣𝘪𝘨𝘺𝘢𝘯 𝘮𝘰 𝘯𝘨 𝘬𝘪𝘴𝘴 𝘮𝘢𝘯𝘰𝘬 𝘯𝘢𝘮𝘪𝘯." "𝘒𝘪𝘴𝘴 𝘴𝘢 𝘭𝘪𝘱𝘴!" "𝘒𝘪𝘴𝘴 𝘴𝘢 𝘭𝘪𝘱𝘴! 𝘒𝘪𝘴𝘴 𝘴𝘢 𝘭𝘪𝘱𝘴! 𝘒𝘪𝘴𝘴 𝘴𝘢 𝘭𝘪𝘱𝘴!" Walangya mga 'to. Ayan na naman sila sa pang-aasar. Babi tried to stop them pero ayaw paawat ng mga kasama namin. Tumigil lang sila nung si Rosie na ang nagsaway sa kanila. "Okay. Enough na sa asaran. Nauubos na oras natin. Let's continue with the game. So, team one na for this round?" "𝘠𝘦𝘴!" sabay-sabay na sigaw ng team two. "Alright. Team one, please choose your category and point." "𝘍𝘪𝘷𝘦 𝘩𝘶𝘯𝘥𝘳𝘦𝘥 𝘶𝘭𝘪𝘵, 𝘒𝘦𝘯." "𝘖𝘰, 𝘨𝘰 𝘧𝘰𝘳 𝘧𝘪𝘷𝘦 𝘩𝘶𝘯𝘥𝘳𝘦𝘥." "Five hundred daw," sambit ko. "What category? We have Anything Under the Sun and Pinoy ako Pinoy tayo categories left with five hundred points." "𝘗𝘪𝘯𝘰𝘺 𝘢𝘬𝘰, 𝘗𝘪𝘯𝘰𝘺 𝘵𝘢𝘺𝘰, 𝘒𝘦𝘯!" "𝘉𝘢𝘬𝘢 𝘮𝘢𝘩𝘪𝘳𝘢𝘱 𝘺𝘶𝘯." "𝘋𝘪 𝘺𝘢𝘯. 𝘒𝘢𝘺𝘢 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯 𝘺𝘢𝘯." "𝘗𝘢𝘨 𝘺𝘢𝘯 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘩𝘪𝘴𝘵𝘰𝘳𝘺 𝘵𝘢𝘭𝘰 𝘯𝘢 𝘢𝘨𝘢𝘥 𝘵𝘢𝘺𝘰." "𝘔𝘢𝘨-𝘱𝘢𝘴𝘴 𝘯𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘵𝘢𝘺𝘰 𝘬𝘶𝘯𝘨 𝘥𝘪 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯 𝘢𝘭𝘢𝘮." "𝘚𝘪𝘨𝘦. 𝘒𝘢𝘺𝘰 𝘣𝘢𝘩𝘢𝘭𝘢. 𝘎𝘰 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘺𝘶𝘯, 𝘒𝘦𝘯." Pati ako naghehesitate sa category na gusto nila. I'm not good with history let alone Philippine history. Growing up yang subject na yan ako kulelat. "Pinoy ako, Pinoy tayo na category, Rosie." "Okay. Five hundred for Pinoy ako, Pinoy tayo, here is the question." Pagkapindot ni Rosie sa five hundred under Pinoy ako, Pinoy tayo ay bumungad agad sa 'min ang mahabang tanong. "𝘖𝘩𝘩 𝘵𝘢𝘯𝘨𝘪𝘯𝘢 𝘯𝘪𝘺𝘰. 𝘚𝘢𝘣𝘪 𝘬𝘰 𝘴𝘢 𝘪𝘯𝘺𝘰 𝘸𝘢𝘨 𝘺𝘶𝘯 𝘦𝘩𝘩." Tawang-tawa kami sa sinabi ng ka-team namin kasi halos lahat kami napa-mura sa haba nung tanong. We weren't wrong. Philippine history nga ang category na yun. Dapat pala nag-anything under the sun na lang kami. "Okay, settle down everyone. Let's start. For the question, foreign influences were evident on most aspects of Filipino culture - the Philippine languages, for example. Now, from which Asian language do these words came from, 'alam', 'hukom', and 'salamat'?" "𝘗𝘶𝘯𝘺𝘦𝘵𝘢. 𝘈𝘯𝘰 𝘺𝘢𝘯?!" "𝘛𝘶𝘭𝘰𝘨 𝘢𝘵𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘯𝘶𝘯𝘨 𝘵𝘪𝘯𝘶𝘳𝘰 𝘴𝘢 '𝘮𝘪𝘯 𝘺𝘢𝘯." "𝘈𝘬𝘰 𝘢𝘵𝘢 𝘢𝘣𝘴𝘦𝘯𝘵." "𝘈𝘣𝘴𝘦𝘯𝘵 𝘥𝘪𝘯 𝘢𝘵𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘯𝘪𝘺𝘢𝘯. 𝘔𝘢𝘺 𝘣𝘶𝘭𝘶𝘵𝘰𝘯𝘨 𝘢𝘵𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘯𝘶𝘯𝘨 𝘵𝘪𝘯𝘶𝘳𝘰 𝘺𝘢𝘯." Di namin napigilan mga tawa namin sa mga komento ng ibang ka-team ko. I really doubt na masasagutan namin 'to. Ewan ko lang sa team ni babi. Baka may maalam sa kanila sa Philippine history o kaya si babi baka alam niya rin 'to. "Team one, ano? Do you guys have an answer or pass?" "𝘗𝘢𝘴𝘴 𝘬𝘢𝘮𝘪!" "𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢. 𝘓𝘢𝘯𝘨𝘺𝘢𝘯𝘨 𝘵𝘢𝘯𝘰𝘯𝘨 𝘺𝘢𝘯. 𝘈𝘯𝘨 𝘩𝘪𝘳𝘢𝘱." "Pass kami, Rosie," sagot ko. "Okay. Pass daw team one. How about team two? Do you guys want to steal?" Napaharap naman si babi sa mga ka-team niya. "𝘈𝘭𝘢𝘮 𝘯𝘪𝘺𝘰 𝘣𝘢?" "𝘈𝘬𝘰, 𝘥𝘪 𝘬𝘰 𝘢𝘭𝘢𝘮. 𝘒𝘢𝘺𝘰 𝘣𝘢?" "𝘋𝘪 𝘬𝘰 𝘳𝘪𝘯 𝘢𝘭𝘢𝘮. 𝘞𝘢𝘨 𝘯𝘢 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯 𝘪-𝘴𝘵𝘦𝘢𝘭." "𝘐𝘬𝘢𝘸 𝘣𝘢, 𝘊𝘺? 𝘈𝘭𝘢𝘮 𝘮𝘰 𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵?" "I have a guess. Pagkakatiwalaan niyo ba ko?" Wow. May isasagot si babi. Ang talino talaga niya. Boyfriend ko yan! "𝘖𝘰 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯. 𝘐𝘬𝘢𝘸 𝘯𝘨𝘢 𝘯𝘢𝘬𝘢𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘥𝘶𝘯 𝘴𝘢 𝘧𝘪𝘳𝘴𝘵 𝘵𝘸𝘰 𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵𝘪𝘰𝘯𝘴 𝘯𝘢𝘵𝘪𝘯 𝘦𝘩𝘩." "𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢, 𝘊𝘺. 𝘚𝘶𝘳𝘦 𝘬𝘢𝘮𝘪 𝘺𝘢𝘯𝘨 𝘨𝘶𝘦𝘴𝘴 𝘮𝘰 𝘵𝘢𝘮𝘢. 𝘒𝘢𝘺𝘢 𝘨𝘰. 𝘐-𝘴𝘵𝘦𝘢𝘭 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘺𝘢𝘯." "Pag mali di niyo ko sisisihin ha?" "𝘏𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘺𝘢𝘯 𝘮𝘢𝘭𝘪. 𝘚𝘶𝘳𝘦 𝘯𝘢 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢𝘯𝘨 𝘵𝘢𝘮𝘢 𝘺𝘢𝘯." "𝘖𝘰 𝘯𝘨𝘢. 𝘛𝘢𝘮𝘢 𝘺𝘢𝘯, 𝘊𝘺. 𝘒𝘢𝘺𝘢 𝘪𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘮𝘰 𝘯𝘢 𝘺𝘢𝘯." Tumawa lang si babi at muli siyang umayos ng upo at humarap kela Rosie. "We'll steal." "Wow. Team two will steal. Okay, so again, for the question, foreign influences were evident on most aspects of Filipino culture - the Philippine languages, for example. Now, from which Asian language do these words came from, 'alam', 'hukom', and 'salamat'? What is your answer team two?" "Just a wild guess, Arabic." "Is Arabic your final answer?" "Yes. Final answer." "Again, if your answer is correct you'll get double points but if it is wrong double points will be deducted to your current score. Lock in na ba yang sagot mo, Cy?" "Lock in na." "Alrighty. Let's see if your answer is correct." The room once again fell silence. Sa sobrang katahimikan ay parang maririnig mo na ang kaba sa dibdib ng bawat isa. Pagkapindot ni Rosie para ipakita yung tamang sagot ay agad na nagsitalunan ang mga ka-team ni babi dahil tama ang sagot niya. Our team couldn't believe babi got it. He truly is smart. Kahit anong subject o topic maalam siya. Ang galing. Pero di ako natutuwa. Naka-double points sila. Dapat hinayaan na lang niya at di na sinagot yun ehh. "Nice. Ang galing mo dun, Cy. Your answer is correct. That is indeed Arabic. Now, team two will be getting double points for that round making their current score two thousand." Napatiklop naman mga braso ko habang kunot noo akong napatitig kay babi. Napansin niya agad ako kaya napabaling ang tingin niya sa 'kin. "𝘏𝘢𝘭𝘢. 𝘓𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘬𝘢, 𝘊𝘺. 𝘎𝘢𝘭𝘪𝘵 𝘢𝘯𝘨 𝘣𝘢𝘣𝘪 𝘮𝘰 𝘴𝘢𝘺𝘰. 𝘉𝘢𝘬𝘪𝘵 𝘥𝘢𝘸 𝘵𝘢𝘮𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘴𝘪𝘯𝘢𝘨𝘰𝘵 𝘮𝘰." "𝘞𝘢𝘭𝘢 𝘬𝘢 𝘯𝘢 𝘳𝘢𝘸 𝘬𝘪𝘴𝘴." "𝘗𝘢𝘴𝘦𝘯𝘴𝘺𝘢 𝘬𝘢 𝘯𝘢 𝘳𝘢𝘸, 𝘒𝘦𝘯. 𝘞𝘪𝘭𝘥 𝘨𝘶𝘦𝘴𝘴 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘯𝘢𝘮𝘢𝘯 𝘥𝘢𝘸 𝘺𝘶𝘯." I playful eyed him pretending that I am sulking. Di naman ako naiinis. I'm proud pa nga ehh kasi ang talino niya. "Dapat di mo na sinagot ehh," reklamo ko. "Sorry na. Di ko alam na tama yun." "Sus. Di alam. Wag ako, Cyrus." "𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺! 𝘈𝘸𝘢𝘺!" "𝘗𝘢𝘨 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘴𝘪𝘭𝘢 𝘯𝘢𝘨-𝘢𝘸𝘢𝘺..." "𝘓𝘘! 𝘓𝘘! 𝘓𝘘! 𝘓𝘘! 𝘓𝘘!" Mga loko-loko rin talaga 'tong mga katrabaho namin eh 'no. Pero kahit ganyan sila I really enjoy their wit and humor. I'm really glad babi got me here. I feel like I didn't just find a good paying job but I also found co-workers that felt like a family to me.

◟✦✩‧104 dat pinanalo ko sila ayuk 🤧

◟✦✩‧105 care na care 😮‍💨

◟✦✩‧106 may matang mga nakabantay sayo ayuk 😂

◟✦✩‧107 sa kanya lang siya 😛

◟✦✩‧108 napadasal na lang siya ihh 😆

◟✦✩‧109 ໒꒱₊˚✧ Dali-daling bumaba si Kenrick nung pababa na si Cyrus. Takang-taka naman yung mga kasama nila sa bahay kung bakit parang aligaga siyang bumaba ng hagdan. "Kenken, ayos ka lang?" tanong nung matagal ng katulong sa kanila. "Ahh, opo, manang. Ayos lang po ako." "Osige. Si Cyrus ba gising na? Di pa yun kumakain simula kahapon. Gisingin mo na siya baka malipasan na yun ng gutom." "Gising na po siya, manang. Naligo lang po." "Ayy buti naman. Hintayin mo ba siya para sabay kayo kumain?" Dali-dali namang tumango si Kenrick. Grabe yung kabog sa dibdib niya. Akala niya makikita siya ni Cyrus kanina na sumisilip sa kwarto. Bago siya nagmadaling bumaba mukhang di naman siya nakita. Sana nga di siya nakita. Umupo na sa may hapagkainan si Kenrick at doon na lang niya hinintay si Cyrus. Nakahain naman na ang lahat. Tapos narin kumain mga kasama nila sa bahay kaya nagsimula nang maglinis ang mga ito sa sala atsaka sa may hardin. Pagkababa ni Cyrus ay muling kinabahan si Kenrick. Pilit niyang itinago ang kaba niya para hindi ito mapansin nung isa. "Babi, bakit di mo ko ginising kahapon? Ang tagal kong natulog," bungad na sabi sa kanya ni Cyrus. Mas lalong humupa naman dito yung kaba ni Kenrick. That just shows na hindi talaga siya napansin ni Cyrus kanina. "Di kita ginising para makabawi ka ng tulog. Atsaka ang himbing ng tulog mo babi kaya di rin kita magigising." Napabuntong hininga na lang naman si Cyrus. Kahapon pa talaga siya kinukulit ni Kenrick na matulog ng matagal-tagal ngayong weekend para makabawi sa puyat niya nitong mga nakaraang araw. Buti na nga lang na-postpone yung team building nila kaya nakabawi talaga siya ng tulog. Umupo naman siya sa tabi ni Kenrick at nasabik siya sa mga nakahaing pagkain sa harap nila. "Wow. Dami niyo niluto ha, babi?" "Di ka nakakain kahapon ehh kaya nagluto ako ng at least tatlong ulam. Dahan-dahan lang sa pagkain ha babi baka mabigla tyan mo." "Okay. Thank you, babi." Ilalapit na sana ni Kenrick yung lalagyan kung saan nakalagay yung sinangag pero napatigil siya dahil bigla siyang hinalikan ni Cyrus sa may sintido. Napalingon siya rito na para bang bumagal ang pag-ikot ng mundo niya. Di niya alam bakit ginawa yun ni Cyrus kasi enough naman na yung pag-thank you niya di na need na halikan pa siya sa may sintido. Ngiting-ngiti lang naman si Cyrus habang sabik na sabik sa pagkuha ng kanin at ulam. Onti-onti namang napangiti si Kenrick dito at medyo bumalik na siya sa wisyo. "By the way, babi. Sabi ni ate miss na ko ng mga pamangkin ko. She told me to take them out today and to bring you with us. Ayos lang ba?" "Oo naman. Let's take them out on a date." "Sama natin si Keli. I'm sure Emie and Love would be thrilled to know Keli's joining." "Ohh, as much as I would love to babi kaso Sunday is family day panigurado lalabas sila nila mom and dad today baka kasama rin si kuya." "Hindi ka kasama?" "I already talked about that kay mom. Sabi ko di ako makakasama if aalis sila ng Sunday kasi nga night shift tayo kaya babawi ako ng tulog. It was fine with mom and dad para makabawi raw ako sa pahinga." "Gusto mo na bang mag-morning shift?" "Ha? Hindi. Okay lang sa 'kin night shift. Mas gusto ko nga yan kasi sa gabi rin talaga active utak ko." "I see. Sabihan mo lang ako kapag gusto mo magpapalit ng sched para irerequest ko." "Thank you babi but I'm still good with my sched." "Okay. Kain ka narin, babi. Gusto mo bang subuan kita? O busog ka na?" Bigla namang napakuha ng kanin at ulam si Kenrick. "Kaya ko na! Asikasuhin mo na lang dyan sarili mo kasi kaya ko na sarili ko! Hindi pa nga ako kumakain pano ako mabubusog." Bahagya namang natawa si Cyrus sa naging reaksyon nito. Sa sigaw niya alam mong nagpanic siya bigla. "Ahh, akala ko busog ka na kasi I saw you kanina." "Ha? You saw me? Saan?" "Kanina sa taas. Nakita kita sinisilip ako sa kwarto nung nagbibihis ako. Akala ko nabusog ka na sa abs ko." Napatigil si Kenrick sa paglagay ng ulam sa plato niya na para bang nanigas ang buong katawan niya. He had a bit of fear inside him na baka nakita siya kanina ni Cyrus at di nga siya nagkamaling matakot kasi nakita pala talaga siya ni Cyrus. Napapamura na lang siya deep inside sa sobrang hiya dahil sa pangyayaring 'yon.

◟✦✩‧110 ໒꒱₊˚✧ “A—anong sinisilip? Hoy. Di kita sinisilipan ha. Ang akala ko tulog ka pa kaya tumingin ako sa loob ng kwarto pero ganun bumungad sa ‘kin. And speaking of that nga pala, bakit dun ka sa banyo sa kwarto naligo? Diba sabi ko dun ka sa banyo sa labas ng kwarto?” “Dun naman ako naligo. Naabutan mo lang akong naghugas ng kamay sa banyo sa loob. Ayoko na kasing lumabas pa ulit para lang maghugas ng kamay. And to let you know narin, may suot na 'kong pangbaba nun di palang ako nakakapagsuot ng t-shirt.” Kenrick eyed him but somehow he believes him kasi ganun naman din ang nakita niya kanina. “Okay. Fine. I’ll let this one slide.” “Nakita mo naman abs ko kaya di ka na luge at mukhang deep inside your tummy nabusog ka talaga." “Wow. Wow naman talaga. Ang kapal talaga ng libag mo, Cyrus. Di ako nabusog!" Napatingin naman si Cyrus dito at bahagya siyang napangisi. “Di ka nabusog? Hmm... okay.” Tinaas niya ng dahan-dahan ang suot niyang t-shirt para ipakita ulit kay Kenrick ang abs niya. Nakatuon ang pansin ni Kenrick sa kinukuha niyang ulam kaya di niya masyadong pinansin ang sinabi nito pero naaninag niya sa gilid ng mata niya ang pagtaas nito sa suot niyang t-shirt kaya di niya napigilang mapatingin doon. "Hoy! Cyrus! Nyeta ka! Anong ginagawa mo?! Ibaba mo yan!" Taranta namang napakilos si Kenrick at agad siyang napahawak sa damit ni Cyrus pero dahil sa taranta niya imbis na ibababa niya yung t-shirt nito ay mas lalo niya itong tinaas. Agad na natawa ng malakas si Cyrus dito lalo na mas tumindi yung taranta ni Kenrick sa ginawa niya at bahagya pa itong napasigaw. "Ayy! Mali! Sorry! Sorry! Sorry!" Cyrus couldn't help but laugh at the top of his lungs. Sobrang namula ang tenga ni Kenrick sa tindi ng hiya na naramdaman niya. Cyrus found it really cute. You know that he's at the peak of embarrassment when his ears turn red. And he can't help but fall for him more. "God, babi. Happy pill talaga kita," sambit ni Cyrus. Hiya namang napatingin si Kenrick dito at sinamaan niya ito ng tingin. "Stoooooop. Nahihiya na nga ako rito ehh." "What? I just said happy pill kita." "Mas lalo nga akong nahihiya. Kumain ka na nga dyan." Aayos na dapat ulit ng upo si Kenrick pero mabilis itong hinawakan ni Cyrus sa braso at muling hinarap sa kanya. Bahagyang nagulat si Kenrick dito at mas lalo siyang nagulat nung diretso siyang niyakap ni Cyrus. "Thank you for making me happy everyday, babi. I always look forward to each coming day because of you. I love you. Salamat sa buhay mo." The warmth of Cyrus' hug and the sweetness of his words slowly calmed Kenrick. May maliit na ngiti ang humulma sa kanyang mga labi bago niya niyakap pabalik si Cyrus. "Salamat din sa buhay mo, babi. Salamat sa pagbibigay kulay sa buhay ko. My life wouldn't be this happy and worthwhile if it wasn't for you. Mahal kita. Sobra." Napatingin si Kenrick sa mukha ni Cyrus habang nakasandal ang baba niya sa dibdib nito. Tinignan din naman siya ni Cyrus at pareho silang may matamis na ngiti sa labi habang pinagmamasdan ang isa't isa na may kislap sa kanilang mga mata. They stayed like that for more than a minute. Pinag-iisipan ni Cyrus kung hahalikan niya ba sa labi si Kenrick o pipigilan niya sarili niya. Napapaisip din naman si Kenrick kung hahalikan ba siya ni Cyrus o dapat siya ang kumilos dahil malakas ang kutob niyang hindi kikilos si Cyrus hangga't di ito nakakasiguradong pwede niya siyang halikan. Pasimple namang huminga ng malalim si Kenrick at dahan-dahan niyang inilapit ang ulo niya sa ulo ni Cyrus. Nanlaki naman agad ang mga mata ni Cyrus at agad siyang nasabik nung kumilos si Kenrick para halikan siya. Deep inside natataranta si Cyrus pero ayaw niyang mahalata 'yon ni Kenrick kaya pilit niyang ikinalma ang sarili niya at dahan-dahan niya ring ikinilos ang ulo niya para ilapit ang labi niya sa labi nito. Pa-onti ng pa-onti ang distansya ng mga labi nila at patindi ng patindi naman ang kabog sa mga dibdib nila. Nung ilang pulgada na lang ang layo ng mga labi nila sa isa't isa ay bigla namang may tumawag sa kanila mula sa labas ng bahay. "𝘒𝘦𝘯? 𝘊𝘺? 𝘚𝘰𝘳𝘳𝘺 𝘴𝘢 𝘪𝘴𝘵𝘰𝘳𝘣𝘰! 𝘔𝘢𝘺 𝘱𝘪𝘯𝘢𝘱𝘢𝘥𝘢𝘭𝘢 𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘴𝘪 𝘸𝘰𝘸𝘢 𝘱𝘢𝘳𝘢 𝘴𝘢 𝘪𝘯𝘺𝘰!" Sabay namang napalayo yung dalawa sa isa't isa nung marinig nilang boses 'yon ni Ked. Mas lalo silang kinabahan at nataranta dahil kapag nahuli silang dalawa na nasa ganung posisyon matinding sermon ang maririnig nila rito.

◟✦✩‧111 matutuloy yan tiwala lang (´ ▽｀)

◟✦✩‧112 inangkin niya inangkin niyaaaaaa

◟✦✩‧113 yabang-yabang na niya 😝

◟✦✩‧114 | cyrus' pov ໒꒱₊˚✧ It’s been a week since the last time I saw my family. Simula nung lumipat ako sa bahay ni babi di ko na ulit nagawang bumisita sa bahay lalo na naging abala rin ako pagbalik sa work. Nakalipat na sa dati kong tinitirhang bahay sila ate. Sila naman talaga dapat ang titira dun. Tumira lang ako dun para di naman sayang yung bahay. Pinatayo yun nila dad sa tabi ng bahay namin para malapit sila ate sa 'min. Decisions just changed nung nalipat ng work late husband ni ate. And it took a while for ate to finally decide to move there since her husband passed away. Nahirapan siyang pakawalan yung bahay na pinundar nilang mag-asawa. Ayaw man niya yun pakawalan kaso mas praktikal para sa kanya na tumira na lang sa bahay na pinatoy para sa kanila nila dad. She needs the help she could get. The girls are getting older and ate was also promoted sa work niya kaya may araw na pumapasok na siya sa opisina nila. She really needs help with taking care of the girls kaya living close to our parents was more practical for her. The money selling the house they bought would also help with the girls’ expenses lalo na lahat ngayon nagmamahal na. My parents try to help her financial pero ate usually refuse. Siguro kasi nahihiya siya at ayaw niyang problemahin pa siya ng mga magulang namin pero bilang magulang ayaw nila mom at dad na makitang nahihirapan si ate. Yung mga magulang naman ng brother-in-law ko nagbibigay din ng tulong.  Pero ate always insist na kaya niya kaya pa-minsan-minsan lang siya nabibigyan ng financial help ng mga magulang ng bayaw ko. Kita ko naman na kinakaya parin ni ate and I’m glad she got promoted sa work niya kaya mas lalo niyang kinakaya. I mostly help her with taking care of the girls. Simula nung nawala brother-in-law ko ako na halos tumayong tatay sa mga pamangkin ko. Di ko nga alam if I’m even a good father figure to them. Feeling ko pang-tito lang talaga ako. Kami na lang ni babi ang pumunta kela ate para naman makita rin namin mga magulang ko. Past ten na kami natapos mag-ayos kasi pumunta kanina si vice chair. Saglit lang naman siyang nag-stay sa bahay. Kinamusta niya lang kami at ang mga kasama namin sa bahay bukod sa dinala niya yung mga prutas na gustong ibigay sa ‘min ni wowa. Pagkarating namin sa bahay nila ate ay kasambahay nila ang nagbukas ng gate pero sinalubong din kami ng mga pamangkin ko. "𝘛𝘪𝘵𝘰 𝘊𝘺!" Pareho kaming nagulat ni babi sa sigaw nung dalawa. Dali-dali silang tumakbo palapit sa ‘kin atsaka yumakap sa mga binti ko. “Hello, my little princesses. I missed you both.” “We miss you too, tito!” sabay nilang sabi sa ‘kin. Pareho ko silang niyakap ng mahigpit at sinubukan ko rin silang buhatin ng sabay kaya di nila napigilang mapatili. “Tito Ken! You’re here! Yey!” biglang sigaw ni Emie. “Tito Ken!!!” sabik na tili naman ni Love. Dali-dali namang nagpababa yung dalawa. Dahan-dahan ko silang nilapag kahit na nagmamadali yung dalawa. Tumakbo naman agad sila kay babi at sinalubong naman sila ng yakap nito. “Hello, Emie. Hello, Love. I missed you both.” “We missed you rin po, Tito Ken!” sagot ni Emie. “Miss you, Tito Ken!” sagot naman ni Love. “Tito Ken, sasama po sa ‘tin si Keli?” tanong ni Emie. “Hindi ehh. May lakad din sila kasama parents po namin. Next time I’ll make sure makakasama na si Emie sa ‘tin.” “Yey! Sige po! I’ll wait for that day, Tito Ken!” “Me too!” Tumayo naman na si babi at napatingin siya sa ‘kin. “Puntahan ba muna natin parents mo, babi?” “Pakita muna tayo kay ate tas atsaka natin puntahan sila mom.” Tumango na lang naman siya at hinawakan niya ang mga kamay nila Emie at Love bago kami pumasok sa loob. Nasa bungad palang kami pero nilabas na kami ni ate. “Cy! Ken!” Sabay kaming napatingin kay ate at bitbit na niya ang mga bag nung mga bata. Ngiti namang bumeso sa ‘min si ate pagkalapit niya sa ‘min. “I’m so glad you both are free to take the girls out. Thank you Ken sasamahan mo sila.” “Wala yun, ate. I’d love to spend time with these girls.” “Di niyo isasama kapatid mo? Si Keli?” “May lakad din po sila ehh, ate. Next time I’ll make sure makakasama si Keli. Ipapaalam ko po siya sa parents namin.” “Okay. That would be nice. I would really love for these girls to get out every weekend para naman di lang sila naka-stuck dito sa bahay. As much as I want to take them out myself, my work is a bit demanding recently.” “Don’t worry, ate. We can help out with that,” sagot ko. “Thank you, bunso. Sila mom at dad din willing ilabas every weekend ‘tong dalawa kaso may lakad sila today kaya di nila malalabas ‘tong dalawa.” “Ohh, wala sila dyan ngayon?” Ate nodded, “They left this morning. Pupunta silang Tagaytay for a gathering with friends ata." "Ahh... bisitahin sana namin sila bago umalis siguro pag-uwi na lang namin mamaya." "Ohh you should. Ang lapit mo nga lang daw pero di mo magawang bumisita." "Sorry na. Naabala lang sa work. Promise this week we'll try to visit at least an hour a day." "Tell that to mom later. By the way, musta naman kayo? How's living together so far? Di ka ba pinapahirapan ng kapatid ko, Ken?" Umiling naman si babi, "Hindi po, ate. He's responsible po." "I'm glad to hear that. Di namin siya pinalaki na pahirap sa bahay ehh. Kaya kapag pinahirapan ka niyan sabihan mo lang kami at kamo nang bahala sermonan niya." "Sige, ate. Noted on that." "Osige na. Umalis na kayo at anong oras na. Sabik pa naman nang gumala 'tong dalawa." Inabot ni ate sa 'min mga gamit nila Emie at Love at kinuha ko naman yun. Nagpaalam muna kami kay ate bago kami sumakay sa kotse. Inayos muna namin yung dalawang bata sa backseat. Si babi nag-asikaso kay Emie habang ako naman kay Love kasi nilagay ko siya sa car seat niya. "Emie, Love, magsisimba muna po tayo ha? After natin magsimba dun tayo pupunta sa mall. Is that alright?" "Yes po, tito!" masiglang sagot ni Emie. "Yes-yes po, Tito Cy!" sunod na sagot naman ni Love. "I've noticed umaayos na pagsalita ng baby love namin ha?" komento ko. "Opo, tito! She's saying some words tama na po." sagot ni Emie. "Wow. That's very good. Dahil dyan later tito will buy you a toy." "Really po, tito? Yey! Thank you po!" "You're welcome po. Ikaw din Ate Emie. Tito will buy you a toy din kasi I heard you got a perfect score sa English test mo." "Yes po, tito! Alam mo po tito dapat perfect ko rin po yung sa Filipino test ko kaso may nabaligtad po akong sagot kaya may mali po akong dalawa." "That's okay, ate. Bawi ka na lang sa next exam. But having only two mistake is still impressive. Keep up the good work, ate. Ikaw din bunso keep up the good work." "Yes po, tito! We will!" Ngumiti naman ako sa masiglang pagsagot nila. Proud na proud ako sa dalawang 'to na para bang totoong anak ko sila. They're really growing up so fast. Kelan lang pinapalitan ko pa sila ng diaper at pinapa-dede sa bote. Pagkatapos kong maayos sa car seat si Love ay napatingin ako kay babi. Nakatingin na siya sa 'kin at may maliit pero matamis na ngiti sa labi niya. "Bakit, babi?" He shook his head, "Nothing. I just admire how good you are with kids. You'll be a great dad someday. A great dad to our future kids." Agad namang tumigil ang mundo ko sa huling sinabi ni babi. Tama naman pagkakarinig ko diba? To OUR future kids yun diba? Hindi to your? Holy crap. Talagang papakiligin pa ko sa harap ng mga bata! Shet talaga babi di ako prepared dun! Gusto ko ilabas kilig ko pero di ko alam kung pano lalo na may mga bata kaming kasama. Mamayang gabi na lang siguro. Bago matulog. Yung naudlot na kiss kanina at yung kiss nung isang araw itutuloy na natin yun! Sisiguraduhun kong matutuloy 'yon!

◟✦✩‧115 | cyrus' pov ໒꒱₊˚✧ Pagkarating namin sa simbahan ay hindi pa naman nagsisimula yung misa. May sampung minuto pa kami para maghanap ng mauupuan. Medyo marami na rin yung tao pero may nakikita pa naman akong mauupuan namin sa loob. Habang naglalakad kami papasok ng simbahan ay may sumalubong naman sa ‘min. "𝘊𝘺𝘳𝘶𝘴, 𝘪𝘬𝘢𝘸 𝘣𝘢 𝘺𝘢𝘯?" Napalingon ako sa tumawag sa ‘kin at nakita ko naman ang isa sa mga kaibigan ni mom dito sa simbahan. Dito na lang kami sa simbahan kung saan kami palaging nagsisimba as a family. Ever since I was a kid dito na talaga kami nagsisimba kaya madami-dami ang nakakakilala rito sa ‘min at ang kilala ni mom. I wasn’t sure kung sinong kaibigan ni mom ang tumawag sa ‘kin pero sigurado akong kaibigan ‘yon ni mom kasi pamilyar sa ‘kin ang mukha niya. “Good morning po, tita,” hiya kong bati. Ngumiti naman siya sa ‘kin at doon na niya ako tuluyang nilapitan. “Ikaw nga. Akala ko ibang tao kasi may mga kasama kang bata. Hindi ko alam na pamilyado ka na at malalaki na mga anak mo.” Bahagya namang namilog mga mata ko rito, “Hala. Hindi po. Mga pamangkin ko po ‘to.” “Ayy. Eto na ba sila? Ang lalaki na nila. Akala ko naman sikreto kang kinasal at nagkapamilya.” “Nako, tita. Hindi po. Hindi ko po isesekretong kasal ako at kung may anak man po ako.” “And I’m sure your mom won’t too. Hindi mo kasama magsimba mom at dad mo?” “Hindi po. Umalis po kasi sila. Kaya ang kasama ko po mga pamangkin ko at boyfriend ko po. This is my partner po pala si Kenrick.” Pinigilan ko naman ilabas kilig ko pagkapakilala kong partner ko si Kenrick. It still feels surreal. Pakiramdam ko isa siyang panaginip na nagkatotoo. Napatingin naman yung kaibigan ni mom kay babi at hiya namang bumati si babi sa kanya. “Good morning po.” “Good morning din, iho. Ang gwapo naman ng boyfriend mo, Cyrus. Bagay na bagay kayo. Is it your first time going to church here, iho?” “Yes po.” “Ohh, then, welcome to our church. I’m surprised di pa nababanggit ng mom ni Cyrus sa ‘min na may partner na pala anak niya.” “Recently lang din po naging kami ni Cy. Kaya po siguro di pa po nasasabi ni tita.” “Ohh, that explains why. It’s nice to meet you, Kenrick. Come. Let’s go inside. The mass is about to start. May upuan pa dun sa may bandang harap. Come.” Sumunod naman kami sa kaibigan ni mom at dinala niya kami sa harap sa pangalawang upuan. Medyo nahiya naman ako kasi kadalasan umuupo kami either sa bandang gitna o malapit na sa dulo. Pero dahil dito kami dinala wala kaming choice kundi dito na lang maupo. Pinaupo namin sa gitna namin ni babi yung mga bata para mabantayan namin ng maigi. Behave naman sila Emie at Love kapag nasa simbahan pero mas maigi paring paupuin sila sa gitna namin. Habang naghihintay kaming magsimula yung mass ay kinakausap ng mga pamangkin ko si babi. "𝘛𝘪𝘵𝘰 𝘒𝘦𝘯, 𝘣𝘶𝘺 𝘣𝘢𝘭𝘭𝘰𝘰𝘯 𝘱𝘰 𝘭𝘢𝘵𝘦𝘳,” request ni Love. Napatingin naman si babi sa labas at kung saan tumuro si Love. “You want a balloon?” “Yes po. Me want balloon po. Hewow Kitty.” “Okay. After the mass we’ll buy a Hello Kitty balloon. Ikaw po, Ate Emie? You want a balloon too?” “I want the bubbles po, Tito Ken. Yung may pinipindot po.” “Ahh… okay, sige po. We’ll get you that later.” “Yey! Thank you po, Tito Ken!” “Thank you po!” Pareho namang lumapit sila Emie at Love kay babi at binigyan nila ito ng halik sa pisngi. Halata naman sa ekspresyon ni babi na di niya ‘yon inaasahan pero kita rin sa mga mata niya na nanlambot siya sa ikinilos ng mga bata. Ibang klase rin talaga ‘tong mga pamangkin ko. Nasa simbahan palang may hinihingi na pero magiging malambing din para mabigay yung gusto nila lalo na kapag pagbibigyan sila. “Babi, ang cute at sweet ng mga pamangkin mo.” “I know. Mana sa ‘kin.” “Wow. Lakas mo. Mahiya ka nga sa ate mo.” Tumawa na lang naman ako lalo na sumusungit na tingin niya sa ‘kin.

◟✦✩‧116 | cyrus' pov ໒꒱₊˚✧ Di naman katagalan ay nagsimula na ang misa. Agad namang nagpakabait ang dalawa kong pamangkin at tahimik lang silang nag-obserba sa paligid. Nung nagsimulang kumanta ang choir at pinatayo ang lahat di ko inaasahan na sasabay sa pagkanta si babi. Di ko lang inaasahan na alam niya yung kanta. Ang alam ko kasi hindi siya nakakapagsimba. Sabi niya nga ang dami na niyang kasalanan kasi di siya nagsisimba. Siguro ako na yung solusyon para mabago yun. Siguro isa yun sa dahilan kaya kami tinadhana. Pasimple akong napatingin sa kanya. Mas lalo akong napangiti nung nakita kong seryoso siyang kumakanta. Sinabayan pa siya ng mga pamangkin ko kaya di ko mapigilang mas mapangiti pa ng husto. Babi really has a beautiful voice. Yung boses niya pang-singer talaga. His voice alone could really make him famous. Pero nabanggit na niya dati na ayaw niyang maging singer. Like yung sikat na singer talaga. He just sings for fun. It was just a hobby for him. Siguro if I met him before during high school I might have made him join the band I had back then. Siguro natupad na pangarap kong magkaron ng sariling banda dati if I only met a really great singer like him. Nagpatuloy ang misa at taimtim naman kaming nakikinig sa sinasabi ng pari. It wasn't long enough nung nainip si Love at inaaya niya kong lumabas. I tried to convenience her that we have to stay but she was really at her limit. I was about to give in but babi stepped in and made Love come close to her. She carried her and made her sat on his lap. He talked to her so calm and gentle that made Love listen to every word he said. He tried distracting her with other things while still making her listen to the mass. And amazingly what he was doing worked. Love was settled and listened to him and to the mass. She's only three kaya di na ko nagtataka na maikli attention span niya kaya mabilis siyang mainip. Buti na lang alam ni babi kung paano i-handle yun. Kung ako kasi talaga ilalabas ko na lang si Love para di siya umiyak kapag di napagbigyan gusto niya. Somehow she was like that nung one year old siya tas nung nag-two na siya medyo nabawasan at ngayong three na siya medyo nawala na kasi may times parin na iiyak siya kapag di napagbigyan. Naalala ko pa dati sabi ko parang di pa ko ready maging tatay talaga. Nakita at naranasan ko kasi kung gaano kahirap alagaan mga pamangkin ko. Nasabi ko pa dati na I might not want to have kids but upon meeting babi nagbago ang lahat. It will be worth it to have kids with him atsaka medyo nahasa na ko ng mga pamangkin ko sa pag-aalaga ng bata. Malapit na kami sa dulo ng misa nung nakatulog si Love habang karga siya ni babi. Kinarga na lang siya ng tuluyan ni babi at hinayaan na lang namin matulog si Love. Sabi ni Emie maaga raw kasi nagising si Love kaya siguro kanina inaantok na siya sa inip kaya gustong lumabas. Ayaw niya sigurong makatulog kaya gusto na lang niyang aliwin sarili niya sa labas kaso di siya nakapalaga sa Tito Ken niya kaya nauwi parin siya sa pagtulog. I told babi na ako na lang magbubuhat kay Love but he insistead on doing it kaya I let him be. He was gently craddling her while she slept so peacefully on his arms. Parang sanay na sanay siya kumarga ng batang tulog dinaig pa si ate. Pagkatapos ng mass ay nagising si Love nung kumanta na ng masayang kanta yung choir. Emie ran to the priest para mag-bless kaya nung nakita siya ni Love ay dali-dali itong nagpababa dahil gusto niya rin makapag-bless kay father. Binaba naman siya ni babi at sinamahan namin siyang pumunta kay father. Madaming bata ang lumapit kay father kaya naghintay pa kami ng ka-onti bago nakapag-bless sila Emie at Love sa kanya. Nakakatuwa lang tignan yung mga bata. The eagerness they have to get the priest's attention was so adorable. Kahit si Emie nakipagsiksikan para maunang makapag-bless kay father. Growing up, I was like that too. Dahil kay granny I grew up going to church every Sunday. Di ako sobrang relihiyoso pero naging parte na ng routine ko ang mag-simba dahil sa ganun ako pinalaki. Pagkalabas namin ng simbahan ay binilan na namin sila Emie at Love nung gusto nila. Nakapili agad si Emie ng gusto niya habang si Love ay nagdalawang isip kung ano ang kukunin niya. She wanted the Hello Kitty balloon but she also wants to dog one. Sabi ko she can only get one kaya nahihirapan siyang mamili. Muntik na naman akong bumigay na pareho na lang ibili sa kanya para di na siya mahirapan pero babi helped her and she was able to pick what she really wanted. She still wnet with Hello Kitty kasi yung kwarto niya puro Hello Kitty at pwede niya i-display dun yung balloon. Hopefully by the time we get home buhay pa ang balloon niya. Naglalakad na kami papunta sa kotse nung bigla akong hinawakan sa braso ni babi kaya napatigil ako sa paglakad. Pagkalingon ko sa kanya ay nakatingin siya sa labas specifically doon sa nagtitinda ng mga kakanin. "Babi, bili tayo kakanin." Pigil naman akong napangiti kasi ang random na gusto niya bigla ng kakanin. "Sige. Tara. Bili tayo." Dumiretso kami doon sa nagtitinda ng kakanin at may iilang bumibili. Napatingin ako sa mga tinitindang kakanin ni manong at iilan lang doon ang pamilyar ako. "Manong, magkano po per slice?" tanong ni babi. "Beyntesinko ang isa. Kapag apat isang daan." Napaisip naman ako sa sinabi manong at mentally napa-compute ako. Agad naman akong natawa kasi one hundred naman talaga kapag apat. "Manong, one hundred naman po talaga kapag apat akala ko may discount." Tumawa naman si manong kaya mas lalo akong tumawa. Napatingin si babi sa 'min at kitang-kita sa mukha niya ang pagtataka kung bakit kami tumatawa. "Bakit?" pabulong na tanong niya sa 'kin. "Si manong sabi kapag four slices binili natin one hundred siya ehh twenty-five isang slice kaya one hundred talaga ang four slices." "Ohh... twenty-five pala yung beyntesingko. I was thinking it was twenty-seven for some reason." "Singko is five, babi. Seven naman ay syete." "Ohh! Right. Syete nga pala yun. Sorry na babi I'm not good with the Spanish based numbers." "Ayos lang yun babi di lang ikaw yung hirap dyan. Ano nakapili ka na ng gusto mo?" "Yes. I want two slices for each kakanin." "Two slices? For each kakanin? Sure kang mauubos mo yan, babi? I mean there's like ten kakanin na binebenta ni manong." "Di ko naman kakainin lahat ngayon. I-uwi natin yung iba syempre." "Ahh, okay. Then, let's make it tig-apat na slices bigyan natin si ate. Hindi kaya yan mapapanis sa kotse kapag iniwan natin dun?" "Pwedeng umuwi muna tayo para iwan yang mga kakanin. Mas malapit naman bahay niyo rito kesa sa mall." "Sige. We can do that din." Ako na bumili nung mga kakanin ni babi kahit na nagpupumilit siya na siya ang magbabayad. Syempre di ako pumayag kasi ako nag-aya lumabas sa kanya ngayon kaya ako ang gagastos. Hinayaan na lang niya ko nung nakita niyang di ako magpapatalo sa kanya. I'm sure babawi yan within the next coming days. Ganyan siya kapag nilibre ko gusto niya malibre niya rin agad ako. I don't mind naman. Whatever makes him contented and happy then I'll support him.

◟✦✩‧117 iba ka na kenken (∩∀｀*)

◟✦✩‧118 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ Wala pa kaming isang oras dito sa mall pero pagod na ko. Ang taas ng energy nila Emie at Love tapos sumabay pa si babi di ako maka-keep up sa kanila. Tapos na kami sa arcade at ngayon sa Fantasy world naman kami. Kahit na paubos na ang energy ko ay pinilit ko paring makipaglaro sa kanila. The place looked really fun though madaming naglalaro kasi Sunday ngayon. Pero dahil request ng mga bata maglaro dito syempre pagbibigyan namin. Kung saan-saan sila tumatakbo para maglaro at habol lang kami ng habol ni babi sa kanila. Kita ko medyo pagod narin si babi pero pinipilit niya paring makipaglaro sa mga pamangkin niya. I tried to play with them as well kaso kalagitnaan ay di ko na kinaya kaya na-upo muna ko sa may gilid para makapagpahinga. I guess this is the sign of aging or me not exercising. Maybe I should start going to the gym again just simple workout just for my health. Si babi laging nag-ggym kapag may free time siya. Sabay na lang siguro ako sa kanya para may kasama ako. Hopefully, sipagin ako. Ayoko kasi talagang pinagpapawisan pero para na lang talaga sa kalusugan ko susubukan ko. "Babi, you okay?" Napatingin ako kay babi sa biglang pagtawag niya at naglalakad siya palapit sa 'kin habang bitbit si Love sa gilid niya at si Emie ay nakasunod sa kanila. Di ko mapigilang matawa kasi literal na binuhat niya si Emie na naka-ipit sa may kili-kili niya at tuwang-tuwa naman yung bata. "I'm okay. Bakit ganyan naman bitbit mo kay Love?" "Ang harot ehh. Kelangan ganito siya buhatin para di makawala sayo." "Upo muna kayo rito. Let's rest muna." Dali-dali namang tumakbo si Emie palapit sa 'kin kaya sinalubong ko siya ng pagpunas sa mukha. Pawis na pawis narin siya kaya kailangan mapunasan agad bago pa siya matuyuan ng pawis. Inupo naman ni babi sa gilid ko si Love at kinuha niya yung isa pang tuwalya na nilabas ko. Pinunasan niya rin ito sa mukha at sa likod bago ito sinapinan. Napansin ko namang pawis na pawis din si babi. Wala kaming dala na pamunas o kahit damit na pamalit niya pero may mga extrang tuwalya naman sila Emie at Love kaya binigyan ko ng isa si babi. "Babi, ohh. Pawis na pawis ka rin. Punasan mo pawis mo para di ka matuyuan." Kinuha niya agad sa 'kin yung tuwalya atsaka pinunasan ang mukha niya. Mas tagaktak pa pawis niya kesa sa mga pamangkin niya. Pero nabanggit narin niya sa 'kin dati na pawisin siya. As in grabe raw siya magpawis kapag kilos siya ng kilos. Dapat dito laging may dalang pamunas at pamalit na damit just in case ehh. Sa susunod sabihan ko siya para sa tuwing aalis kami may dala na kami. Nung matapos kong punasan ng pawis si Emie ay napansin kong nahihirapan si babi na mapunasan ang likod niya kaya pinalapit ko siya sa 'kin atsaka kinuha yung pamunas sa kanya. "Ako na magpupunas sa likod mo para mapunasan ng maigi. Upo ka rito sa tabi ko," sambit at utos ko. Sumunod naman siya agad at naupo siya sa tabi ko. Itataas ko sana yung t-shirt niya pero napansin kong may mga babaeng nakatingin sa 'min at ang haharot ng tingin nila kay babi. Agad namang kumunot noo ko. Sarap pagtutusukin mga mata. Ako lang pwedeng tumingin ng malandi sa kanya. I tried to shake it off and wiped his sweat on his back. Hindi ko na tinaas t-shirt niya kasi ayokong makita pa ng iba ang toned body niya. sinapin ko rin sa kanya yung tuwalya at gusto ko sana lagyan ng baby powder likod niya. Nagdalawang isip muna ko pero in the end nilagyan ko narin ng pulbos likod niya. I did the same to Emie and Love para fresh pakiramdam nila. They even thanked me for doing so and I even received a kiss on the cheeks and that truly made me melt. "Thank you, babi." Napalingon ako kay babi at sumalubong agad sa 'kin ang matamis na ngiti sa labi niya kaya pati ako ay napangiti. "You're welcome." Di ko alam bakit akong nahihiyang sabihin yun kahit simple lang naman ang sinabi ko. Pagkaharap ko ulit sa mga bata ay bigla akong hinalikan sa pisngi ni babi na talagang ikinatigil ng pagkilos ko. "Just a thank you kiss for taking care of me too. Di pwedeng si Emie at Love lang ang makakakiss sayo," he whispered near my ears. Bwisit talaga 'to. Ayaw patalo. But it's okay. At least those girl saw who he belongs to.

◟✦✩‧119 iba ka na ngang tunay kenken 😆

◟✦✩‧120 future babi family 🔜(?) 🫢

◟✦✩‧121 ໒꒱₊˚✧ It was almost midnight when Kenrick and Cyrus got back to their house. Hindi agad sila pinaalis ng mga magulang ni Cyrus kasi ngayon lang sila naka-bisita sa kanila. Napagalitan pa ng halos isang oras si Cyrus ng mom niya kasi ang lapit na nga lang daw nila hindi pa sila magawang bisitahin. Kaya Cyrus, alongside Kenrick, promised na every first and third Sunday of the month bibisita sila o sasama sila sa mga pasyal nila then the second and fourth Sunday ay para sa pamilya ni Kenrick. They don't want to leave them out. His mom agreed. At least dun may pahinga parin sila tuwing weekend. Laking pasasalamat na lang din talaga ni Kenrick na may kasama sila sa bahay kaya may gumagawa na ng mga gawain bahay katulad ng paglinis at paglaba kaya di na siya masyadong namomroblema. Hindi naman din talaga siya papabayaan ng mga magulang niya kaya kapag nalaman nilang nahihirapan siya sa bahay siguradong gagawa ng paraan mga magulang niya para matulungan siya. Pagkarating nila sa bahay ay agad silang nag-ayos para sa pagtulog. Nauna si Kenrick kaya nauna rin siyang nakaligo at nakapagbihis. Habang naliligo pa si Cyrus ay inayos ni Kenrick ang mga gamit niya sa aparador para iligpit ang mga naplantsa niyang damit. Dinamay narin niya yung kay Cyrus para matabi na niya yung mga lalagyan. Nung matapos siyang magligpit ay natapos narin maligo si Cyrus. Pumasok si Cyrus sa loob ng kwarto na pinupunasan ang basang-basa niyang buhok. Napatingin si Kenrick sa kanya at agad siya nitong nginitian. "Babi, niligpit ko na mga damit mo." Nabaling ang tingin ni Cyrus sa kanya at nginitian din siya nito pabalik. "Thank you, babi. Sorry sa abala." "Di yun abala ano ka ba. Natural lang yun gawin kasi boyfriend kita." Para namang kinuryente sa kilig si Cyrus. Di niya talaga mapigilang di kiligin kapag sinasabi ni Kenrick na boyfriend siya nito. Nilapitan niya ito atsaka binigyan ng halik sa may noo bago nagpasalamat ulit. Medyo natigilan si Kenrick sa ginawa niyang yun pero agad din namang kinondisyon ni Kenrick ang sarili niya. "Onga pala, babi. Nabanggit sa 'kin ni ate kanina malapit na foundation day sa school nila Emie. Nasabi na ba sayo yun ni Keli?" "Ohh... hindi pa. Di ko pa siya nakaka-usap ulit ehh. Kelan daw?" "Start at February 2 then last day is February 8, which is family day. Pinapasama ako ni ate sa family day. Pupunta kaya parents mo dun? Baka isama rin nila ikaw at si vice chair." "Most likely yan nga mangyayari. I'll ask mom tomorrow." "Sige. Ang saya nun. Andun buong pamilya mo tas andun din buong pamilya ko magiging isang malaking pamilya tayo nun." Bahagyang napangisi si Kenrick sa sinabi nito. Ramdam mo kasi sa tono ng boses ni Cyrus na sobrang sabik at masaya siya. Kahit si Kenrick ay masaya. He's happy to bein a relationship that is accepted by both families. Wala siyang kailangan isakripisyo, hindi niya kailangan magtago, at higit sa lahat ay maayos sila ng mga magulang niya. Matagal na niyang gustong maging ganito kaayos ang sitwasyon niya. He could only imagine if this happened nung sila pa ni Xixi baka talaga natupad yung mga plano nila. But things happen for a reason. Katulad nga ng sabi ni Cyrus sa kanya baka sila kasi ang nakatadhana para sa isa't isa kaya ganun ang naranasan niya sa unang relasyon niya. Di niya alam bakit pinaranas pa sa kanya yung relasyon na yun kung di rin naman sa kasalan matutuloy. Pero kahit ganun madami parin siyang natutunan dun at kung hindi rin dahil dun ay hindi niya makikilala si Cyrus. "Ayy babi, alam mo na-cucurious parin ako paano tayo naging friends sa Facebook." Napabaling ulit ang tingin ni Kenrick kay Cyrus dahil kanina ay inaayos niya yung mga lalagyan na ginamit sa mga naplantsa nilang damit. "Ako rin, honestly." "Natanong kasi ni ate kaya naalala ko ulit. I know wala ka nang maaalala kung paano kaya ako na lang mag-eeffort mag-isip kung paano nangyari yun." Napapamewang naman si Kenrick at agad siyang lumapit sa kama sabay hablot ng unan at binato yun kay Cyrus. Nagulat si Cyrus doon dahil di niya akalain na babatuhin siya ng unan. Alam niyang maiinis si Kenrick sa sinabi niya pero ang inaasahan niya lang ay hahampasin siya sa braso. "Hoy. Grabe ka sa 'kin, Park. Oo makakalimutin ako pero kaya ko parin namang makaalala kapag sinagad ko ang brain power ko." Hindi napigilan ni Cyrus ang matawa ng malakas kaya mas lalong nakaramdam ng inis si Kenrick dito kaya hinampas niya ito sa braso at kinuha ulit yung unan atsaka tinakip sa mukha nito. Nawalan naman ng balanse si Cyrus kaya napahiga siya sa kama. Puma-ibabaw naman si Kenrick sa kanya atsaka patuloy na tinakpan ang mukha nito ng unan. "Ano?! Tatawa ka pa?! Tatawa ka pa?!" gigil na sabi ni Kenrick. Mas lalong lumakas tawa ni Cyrus kaya mas lalo ring diniin ni Kenrick yung pagtakip niya ng unan sa mukha nito. Doon lang naman tumigil si Cyrus sa pagtawa dahil ramdam na niyang hindi na siya makahinga. Dahil sa hindi siya makapagsalita ay kumapa-kapa siya para mahawakan si Kenrick kaso aksidente niyang nahawakan ang pwet nito.

◟✦✩‧122 ໒꒱₊˚✧ Sa sobrang bigla ni Kenrick ay agad siyang napatigil. He was frozen in place while Cyrus' hands were on his butt. He wanted to say something but he couldn't get himself to utter any word. Hindi niya alam kung bakit parang nawalan siya ng abilidad na gumalaw at magsalita. Cyrus, on the other hand, wasn't sure what he was touching so he gently squeezed them. He was a bit confused why it felt soft and tender to him. Naisip niya hindi naman ganun kalaman si Kenrick para maging ganun kalambot ang likod niya. He was thinking his touching him on his lower back but feeling it now tells him that he wasn't. He gently squeezed a couple more times before Kenrick finally had the strength to speak. "Sige. Himasin mo pa pwet ko. Makikita mo talaga si Lord ngayong gabi." Pagkarinig nun ni Cyrus ay dali-dali niyang inalis ang mga kamay niya kung saan siya nakahawak at kabado siyang naghintay sa mga susunod na mangyayari. Tinanggal ni Kenrick yung unan na tinakip niya sa mukha ni Cyrus at doon nagtagpo ang mga mata nila. Puno ng kaba, sabik, at takot ang mga mata ni Cyrus habang kay Kenrick naman ay tila ba walang kahit anong emosyon itong pinapakita. He's good at hiding and suppressing his emotions. Ganun kasi ginagawa niya nung nagtratrabaho pa siya sa ibang bansa lalo na kapag magkausap sila sa video call ni Xixi. Ayaw niyang makita nito ang halo-halong emosyon na nararamdaman niya habang nasa malayo siya. "Soㅡsorry, babi. Di ko alam na pwet mo yun. Akala ko likod mo." "Matambok at malambot ba likod ko para isipin mong likod ko talaga nahawakan mo?!" "Soㅡsorry na. I was just wanting to hold you on your back. Di ko akalain na sumobra." Kenrick eyed him. Kabado namang ngumiti si Cyrus dito atsaka nag-peace sign bago muling humingi ng tawad. "Sorry, babi. It was an accident. Sorry." Hindi agad nagsalita si Kenrick at sinamaan niya muna ito ng tingin ng ilang segundo bago niya binago ang ekspresyon ng mukha niya. "Fine. You're forgiven. And just to make it clear I wasn't mad. I was just startled. And when I'm startled ganun defense mechanism koㅡang mainis." Gets naman ni Cyrus ibig niyang sabihin pero medyo nalito siya. "You weren't mad na hinawakan kita sa pwet mo?" "No. It was an accident. Di mo nakita. Kaya bakit ako magagalit. And if you touch my pwet intentionally I wouldn't get mad too." "Huh?" Cyrus got stunned at what he just heard. Pakiramdam niya mali siya ng narinig kahit na sobrang linaw nung sinabi ni Kenrick. "I'm just saying kahit na hawakan mo pwet ko ng sadya di ako magagalit. But if you did that in public ohh I would definitely get mad." Cyrus stared at him mouth half open and eyes bewildered. Hindi siya makapaniwala sa sinasabi ni Kenrick. Pakiramdam niya nananaginip na siya. "So... ayos lang sayo na hawakan ko pwet mo?" "Yeㅡah. Basta yung tayong dalawa lang. Yung walang makakakita." "Reㅡreally? Pwede ko hawakan pwet mo?" "Oo. I'm giving you the permission to do that but with limits. Same goes with kissing." "KISSING?!" Nagulat si Kenrick sa biglang pagsigaw nito at taranta niyang tinakpan bibig nito para pitigilin sa pagsigaw. "Why are you shouting, babi?! Ang oa mo talaga," he said in a whisper. Gustong magsalita ni Cyrus kaso nakatakip kamay ni Kenrick sa bibig niya pero sinubukan parin niyang magsalita at tinanggal naman agad ni Kenrick kamay niya. "Sorry. Nabigla lang ako. I didn't expect you'd brought that up." "Well, we haven't really talked about that and we really should." "Iㅡagree. We should really have a talk aboutㅡthose." "Right. So, since we're officially dating it's normal for couples toㅡyou knowㅡhold hands, hug, be clingy to each other, to kissㅡ" Para namang napapigil sa paghinga si Cyrus sa pagbanggit ulit doon ni Kenrick. His heart was already filled with joy and excitement. He's definitely going to kiss him once he confirms again that it's okay to kiss him whenever, wherever. "Okay... so I could kiss you anytime I like?" "Wag lang in public." "Define public. I mean like outside or just around other people?" "Huh?" "Kasi we could be outside and alone then outside but not alone." "Ohhh... I haven't thought of it like that. I guess around other people?" Mabilis namang lumawak ang ngiti ni Cyrus. He doesn't mind about his request. Their relationship is just at the start eventually magbabago din yun. "Okay. So, just to be clear. I can kiss you inside or outside as long as it's just the two of us?" "Ye...ah... yeah. As long it's just the two of us." "Like right now?" "Yes. Like right now." "So I can kiss you right now?" Bigla namang nakaramdam ng hiya at pag-init si Kenrick. Pakiramdam niya namumula mukha niya dahil sa biglang hiya na naramdam niya. "Baㅡbakit ka nagpapaalam? I made it clear naman." "I just want to make extra sure kasi ayokong maging uncomfortable ka. I don't want to just kiss you then make you feel uncomfortable. I want you to be always comfortable around me." Cyrus' words really touched Kenrick. Priority talaga ni Cyrus ay unahin ang nararamdaman niya and that's one of the qualities he loves about him. And that definitely deserves a kiss. Ngumiti si Kenrick at nilapit niya ang mukha niya kay Cyrus na medyo ikinagulat nung isa. Kenrick gave him a kiss on the forehead then on the nose. At pagdating sa labi ni Cyrus ay pinagmasdan niya ito habang may maliit na ngisi sa mukha na para bang inaasar niya si Cyrus. Napakilos naman ang mga kamay ni Cyrus at napahawak siya sa bewang nito. Dahan-dahan siyang napalunok dahil ayaw niyang mahalata ni Kenrick na kinakabahan siya pero mukhang kita at ramdam nito ang kaba niya dahil sa ngisi nito sa labi. Di niya alam bakit siya kinakabahan siguro kasi this will be their first official kiss as a couple with consent and everything. He wants to make it special. He wants to make it memorable. He's not sure if he's good at kissing. Ayaw niyang ma-disappoint si Kenrick kaya siguro siya kinakabahan. Kenrick finds it cute how it was so obvious in Cyrus' eyes how tensed he was. Siya yung may gustong maghalikan sila pero grabe yung kabang nararamdaman niya. Naiintindihan naman niya kung bakit. This is his first relationship. Although, it's not his first kiss. Naalala na naman niya yung first kiss ni Cyrus. Kahit na aksidente at naglapat lang ang mga labi nun bumalik na naman yung ka-onting inis na naramdaman niya. Bigla naman niyang inilayo ang mukha niya at dali-dali siyang bumangon na ipinagtaka naman ni Cyrus. Akala niya hahalikan na siya ni Kenrick. Onti na lang magdidikit na mga labi nila. "It's getting late. Tulog na tayo, babi." Pagkabangon ni Kenrick ay pinabangon niya narin si Cyrus. Cyrus was left there really confused but he still did what he was told to. Habang inaayos ni Kenrick kama nito ay nakatitig lang siya rito na para bang gulong-gulo siya sa nangyayari. Kita naman ni Kenrick yung sa gilid ng mga mata niya at sikreto siyang napapangisi dahil para sa kanya ang cute ng isang confused na Cyrus. Pagkatapos niyang pagpagin ang kama niya at ayusin ang mga unan niya ay hinarap niya ulit si Cyrus. "Let me help you fix your bed, babi," he said with the sweetest smile he could show. Cyrus was taken aback from that. He hasn't seen Kenrick smile like that. As in yung tatagos sa buto mo yung tamis ng ngiti niya. Kumilos naman si Kenrick para kunin yung nakatiklop na kutson sa may gilid ng aparado pero pagkahakbang niua ay natalisod siya sa doormat kaya nawalan siya ng balanse pero mabilis namang kumilos si Cyrus kaya nasalo siya nito bago siya bumagsak sa lapag. "Babi! Are you okay?!" alalang tanong ni Cyrus. Kenrick laughed to ease his worry. And it's funny to him na after all that bigla siyang matitisod. "I'm fine, babi. Let's fix your bed na."

◟✦✩‧123 iba na gusto 😆

◟✦✩‧124 ໒꒱₊˚✧ Cyrus kept tossing and turning on his bed trying his best to fall asleep but no matter what he does he just couldn't. Nanuod na siya ng kung anu-ano sa Youtube pero di parin siya makatulog. He even tried counting in his head but still nothing. Di niya alam kung bakit hindi siya makatulog. Siguro dahil di mawala sa isip niya yung itsura ni Kenrick kanina nung nasa ibabaw siya nito at nung ilang pulgada lang ang layo ng mukha nito sa mukha niya. He could really picture in his head what he looked like at that very moment. He never thought that he'd get to see Kenrick from that view. Pakiramdam na naman niya isang panaginip ang nangyari. Everything that's happening between him and Kenrick felt like a fever dream to him. Well, it was once his dream to end up with him kaya di na katakataka na ganun ang pakiramdam niya ngayon. He grabbed his phone on the side to check the time. It was already past one in the morning. Feeling niya mag-aalas tres na. He quietly sighed and placed his phone back on his side before sitting down to take a peak at Kenrick if he was already sleeping. Kenrick was laying on his side. He couldn't tell if he was already sleeping. He knows he tends to snore when he's already deep in his sleep but right now he's not so he thought that maybe he's still probably awake and trying to get to sleep too. He moved closer to the bed and tried to take a look at Kenrick's face. He did it as quietly as possible as he doesn't want to know he's trying to check on him or to wake him up if he was already sleeping. He saw his peaceful sleeping face. He couldn't tell if he was really sleeping or not but one thing he's sure of was he really looked breathtaking even when he's sleeping. He quietly moved to sit on the edge of the bed so he could stare at his face better. Thankfully, that didn't wake Kenrick up kaya naka-upo siya ng maayos sa gilid nito. He leaned closer to get a better look at his face. He could also smell the shampoo he used when he took a bath before sleeping. It was a scent he was getting more familiar too. A powdery musky scent. If he smells it anywhere he'd definitely immediately think of Kenrick. Dahan-dahan naman niyang hinawi ang buhok nito para iipit sa gilid ng tenga nito. His hair's getting longer. He remembered Kenrick asking him if he should get a haircut or leave it as is and he told him that his medium length hair really suits him well kaya hindi muna ito nagpagupit. Pero minsan nakikita niya na nahihirapan na ito sa haba ng buhok niya. Maybe telling him to get a haircut will make him do it. He just didn't think his opinion would matter that much. Maybe that's one of the changes in their relationship now that they're dating. For Kenrick, his opinion matters. Napakilos naman bigla si Kenrick kaya tarantang napabalik si Cyrus sa kama niya na para bang ilegal ang ginawa niya. He tried to pretend to be asleep as he laid down and faced on the opposite side para di makita ni Kenrick na gising pa siya. He heard ruffling sounds from the latter's bed so he knew he was getting up. That made him more nervous and anxious. Hindi niya alam kung bakit but it just did. He nervously waited what Kenrick was going to do and to his surprise naramdaman na lang niyang may brasong yumakap sa kanya at may humiga sa tabi niya. He felt his heart raising extremely fast to the point he felt like he needs to be brought to the hospital. He could feel Kenrick's breath near his neck as the latter scootched closer to him and cuddled as if he was cold. Cyrus was baffled as to what was going on but he sure did like it. "Babi," Kenrick mumbled in his deep sleepy voice and that kind of jolted Cyrus. "I know you're still awake. You don't have to pretend that you're sleeping." Cyrus was still nervous but Kenrick's voice sounded calm and sincere so he let his guard down. "Akala ko tulog ka na," he responded in a soft tone. "I was almost pero naamoy ko amoy mo kaya di natuloy." "Naamoy mo amoy ko?" Cyrus chuckingly asked a bit amused. "Yeah. Amoy na amoy ko yung amoy ng body wash mo kanina kaya I figured nasa tabi kita and I wasn't wrong. Bakit ka biglang bumalik dito?" Binalot naman ng hiya si Cyrus. He feels a bit ashamed to admit that he got scared when he suddenly moved. But he still admitted to it and Kenrick thought it was adorable 'cause Cyrus was too afraid for him to get mad. "Babi, it's okay. You're all good. You don't have to be afraid to check on me when I'm sleeping. I would love to get randomly woken up at an ungodly hour seeing your face." Onti-onti namang napangiti si Cyrus. Kumilos naman siya para humarap kay Kenrick kaya bahagyang napabitaw si Kenrick sa yakap niya rito. Kahit na nakapatay ang ilaw ay may liwanag parin na pumapasok na nanggagaling sa bintana mula sa labas. Kaya pagkaharap ni Cyrus kay Kenrick ay kita niya parin ang mukha nito. Pareho silang napangiti sa isa't isa at agad namang hinawakan ni Cyrus sa pisngi si Kenrick. Marahan niya lang itong hinaplos sa pisngi habang pinagmamasdan ang mukha nito. Tahimik niya lang itong ginawa kaya tahimik lang din siyang tinignan ni Kenrick na may ngiti sa labi. Cyrus felt he could stare at Kenrick until they both fall asleep. Hinding-hindi siya magsasawang tignan ito. He loves staring at him. Looking at him gives him warmth and calm. He feels at peace whenever he stares at him and whenever he's close to him. Yayakapin na sana niya si Kenrick pero biglang kumilos yung isa at hinawakan siya nito sa pisngi sabay nilapit ang mukha nito sa mukha niya. Sobrang bilis ng pangyayari at nagulat na lang si Cyrus na nakalapat na ang labi ni Kenrick sa labi niya. Nanlaki na lang ang mga mata niya sa sobrang gulat. Hindi niya magawang makakilos at kahit makahinga ay hindi niya magawa. Ramdam na ramdam niya ang lambot ng labi ni Kenrick. Nakalapat lang ang labi nito sa labi niya at gusto niyang kumilos para mabigyan ito ng maayos na halik kaso nahihirapan siya. Hindi niya alam kung paano niya ito gagawin. Kenrick wasn't sure as well on how to do a proper kiss so he just tried to stay calm and place his lips onto Cyrus' lips. Alam niyang hindi ganun ang maayos na halik pero di niya alam kung paano gagawin yun. He mentally counted to five and waited if Cyrus would do something. He's nervous so he'll depend on what Cyrus would do sa susunod niyang gagawin. The moment he reached counting to four Cyrus finally moved. He felt his lips and hand moved. His hand held him tighter on his cheek and his lipsㅡhis lips moved as if he was wanting to invade not only his lips but the entirety of his mouth. Strangely, Kenrick slightly open his mouth and followed through how Cyrus started kissing him back. Not only were their lips moved in sync but their tongues were also moving invading each other's mouth. Parehong tumaas ang temperatura ng katawan nila at pakiramdam nila ay bumibilis ang tibok ng mga puso nila habang naghahalikan. Nagsimula sa mabagal ang halikan nila hanggang sa onti-onti itong bumilis. Sa sobrang tahimik ng paligid nila ay rinig na rinig nila ang tunog ng halikan nila. Their lips smacking, their tongues being sucked, and the soft moans that Kenrick couldn't stop from doing surrounded them. Mas lalong tumindi ang nararamdaman nilang init dahil dito. Cyrus wanted more. Kenrick does too. Pero pareho nilang alam na hindi pa sila handa. They're not ready to do more than just kissing. This is the first time time they kissed like this too so this is more than enough for now. Cyrus was the first one to pull back. If he didn't, he's afraid he might break his promise to Kenrick's older brother. Pareho silang naghahabol ng hininga habang nakatitig sa isa't isa. They were both pleased with the kiss though they felt a bit embarrassed 'cause they almost lost control over themselves. They both smiled and laughed after few seconds of stares. Dito niyakap na ni Cyrus si Kenrick pero binigyan niya muna ito ng halik sa noo. Niyakap din naman siya pabalik ni Kenrick at ibinaon nito ang mukha niya sa dibdib ni Cyrus. "I love you, babi," Kenrick mumbled. A pleasing satisfied smile formed on Cyrus' lips before he responded, "I love you too, babi. Sobrang mahal na mahal na mahal kita, chimken."

◟✦✩‧125 hapi 4 ü chinken 😝

◟✦✩‧126 wag patahimikin ang chimken na yan (｡･з･)

◟✦✩‧127 bawi agad ehh 🤣

◟✦✩‧128 na-hihighblood si puque sa inyo 😆

◟✦✩‧129 nag-overthink siyaaaa

◟✦✩‧130 ໒꒱₊˚✧ Hindi na natiis ni Kenrick kaya tinawagan na niya si Cyrus. On the first ring, Cyrus did not answer pero sa pangalawa sinagot na niya. “Hello, babi?” “Bakit sa pangalawang ring mo sinagot tawag ko?” Nagulat naman si Cyrus sa agad na tanong nito. Di niya malaman kung inis ba ito o nagbibiro lang. “So—sorry babi kausap ko kasi yung nagtitinda. Kuya, hello ka nga po sa boyfriend ko.” ‘𝘏𝘦𝘭𝘭𝘰 𝘱𝘰, 𝘴𝘦𝘳.’ “Diba kuya kausap kita kanina bago ko sinagot yung tawag?” ‘𝘖𝘰 𝘴𝘦𝘳 𝘬𝘢𝘶𝘴𝘢𝘱 𝘱𝘰 𝘢𝘬𝘰 𝘯𝘨 𝘣𝘰𝘺𝘧𝘳𝘪𝘦𝘯𝘥 𝘮𝘰 𝘬𝘢𝘯𝘪𝘯𝘢.’ Bahagya namang natawa si Kenrick. Gusto niya lang sana magtampu-tampuhan pero di niya inaasahan na magpapaliwanag ito sa kanya at idadamay pa yung nagtitinda. “Thank you po sa pag-confirm, kuya.” ‘𝘞𝘢𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘢𝘯𝘰𝘮𝘢𝘯, 𝘴𝘦𝘳.’ "Okay na, babi? Di ka na nagtatampo?" “Hindi na po. Binibiro lang kita ehh. Anyway, sorry napatawag na ko di ko kasi maintindihan mga message mo. Bakit ba isang kamay lang pinangttype mo? May ka-holding hands ka ba sa isa mong kamay ha?” Narinig ni Kenrick ang malalim na pagbuntong hininga ni Cyrus sa kabilang linya kaya di niya napigilan ang tawa niya. “Joke lang, babi. Pagod ka na ba sa ‘kin?” he asked laughing. “Oyy, hindi ha. Never. I will never gettired of your shenanigans. Kahit araw-araw mo ko biruin o asarin ayos lang. Ako mag-aadjust.” “Sabi mo yan ha? De joke lang. Ano na pala binili mo?” “Uhh... let's see... kwek-kwek atsaka kikiam. Ano pa gusto mo, babi?” “Ano nga ulit meron?” “Squidball, fishball, isaw, mini hotdog, betamax, leeg ng manok—pwedeng leeg ko na lang kainin mo.” Cyrus laughed at his own joke while Kenrick felt a bit embarrassed but deep inside he felt a bit giddy about it. “Mahiya ka naman dyan, babi. Naririnig ka ni kuyang nagtitinda dyan.” “Natawa nga si kuya ehh. Sabi niya tama raw ako.” "Ewan ko sayo. May pritong isaw?" "Meron." "Yun. Gusto ko yun, babi." "Okay. Kuya, lima po nung fried isaw. Thank you po. Ano pa, babi?" "Bilan mo rin sa bahay niyo. Kela tita at ate." "Sige, babi. Kuya, make it twelve na po sa fried isaw then sa kwek-kwek isang order three pieces po diba? Gawin niyo na pong ten orders yun. Tapos yung sa kikiam po yung isang order ten pieces po diba? Five orders na po nun. Thank you po. Anything else, babi?" "Madami na ata yun, babi." "It's okay. Mauubos naman yan kasi madami din sila sa bahay." "Sabagay. Dito kasama rin natin sila manang. Dagdag ka na lang ng mini hotdogs. Gusto yan ng mga pamangkin mo. Atsaka softdrinks to pair with the snacks." "Okay, sige. I'll just buy everything then daan ako kela mom at ate to drop theirs tas uwi na ko." "Sige. Thank you, babi. I love you." Para namang kiniliti sa tyan si Cyrus sa pag-i love you ni Kenrick. Madalas kasi siya unang nagsasabi nun but lately Kenrick casually says it too him lalo na kapag may ginawa siya para rito. Ramdam niya talagang nag-level up na ang relasyon nila. "I love you too, babi. You're welcome. I'll be home soon." "Ingat ka. Doorbell ka na lang kapag nandito ka na." "I will. I'll see you soon." "Okay. See you." Binaba na nila ang tawag at ngiting-ngiti namang binili ni Cyrus ang lahat ng pinapabili ni Kenrick. Buti na lang di pa ganun karami ang bumibili sa may tindahan kaya agad siyang naka-order. Hinintay niya lang maluto lahat ng inorder niya bago siya bumili ng softdrinks at pumunta sa bahay ng mga magulang niya at ng ate niya. He just dropped off the foods and drinks and had a quick talk with his family before going home to his loving boyfriend. Hindi na nawala ngiti sa labi niya hanggang sa maka-uwi siya. Pagka-doorbell niya ay agad-agad na bumukas yung gate. Di niya inaasahan na naka-abang na sa labas si Kenrick. "Babiㅡ" Napatigil si Kenrick sa masiglang pagbati niya dahil agad niyang nakita na may bandage ang isang kamay ni Cyrus. Now he understands why he couldn't type with both of his hands. Injured pala ang isang kamay nito. "Hala! Ano nangyari sayo?! Tumulong ka lang sa paglipat ng mga gamit sa office umuwi ka nang may galos!" alalang sambit ni Kenrick. Agad siyang napahawak sa injured nitong kamay at napangiti nalang si Cyrus dito. "Nasugatan lang ako, babi. Di ko kasi napansin yung isang box na bubuhatin ko may matalas sa gilid." "Hala. Malalim ba sugat?" "Hindi naman ata ganun kalalim. Sabi naman ni Nurse Jay gagaling din agad 'to." Di maiwasan ni Kenrick na mag-alala sa sugat nito. Mas gusto niya pa atang may ka-holding hands na lang ito kesa na may injury eto. Pero syempre ayaw parin niyang may ka-holding hands ito na iba. Gusto niya siya lang. "Buti na lang rest day na natin. Sana gumaling agad yan bago tayo bumalik sa office. Wag ka mag-alala babi I'll take care of you. I'll be your other hand until it gets healed. Tara na sa loob para makapagpahinga ka na."

◟✦✩‧131 tugon ni jua: sana all (シ_ _)シ

◟✦✩‧132 iba na ang kenken na yan (｡･з･)

◟✦✩‧133 ໒꒱₊˚✧ Simula nung maka-uwi si Cyrus ay asikasong-asiko na ito ni Kenrick. Isang kamay lang ang di nito magalaw pero parang ang trato rito ni Kenrick ay buong katawan na ang di nito magalaw. Ayaw ni Kenrick pagalawin ito masyado pati nga paglakad ay sinisita niya ito at dapat ay naka-upo lang ito. Natatawa na nga lang si Cyrus kasi nakikita niya ang sarili niya kay Kenrick. Ganun din kasi siya ka-oa sa mga ganitong klaseng sitwasyon. Baka nga mas oa pa siya. Hinayaan na lang niya si Kenrick na alagaan siya nito ng ganito ka-strikto. He enjoys it and he'll make the most out of it. "Babi, maliligo ka ba o maghihilamos?" tanong ni Kenrick. "Maliligo." "Okay. Ayusin ko lang sa banyo at kuhanan lang kita ng damit. Wait lang. Upo ka lang dyan sa kama." Dali-dali nang kumilos si Kenrick at pumunta agad siya sa banyo para ayusin ang mga gagamitin ni Cyrus sa pagligo. "Babi, ako na lang kukuha ng damit ko! Kaya ko naman!" sigaw ni Cyrus. Tatayo na sana siya pero mabilis na sumagot si Kenrick sa kanya, "No! Ako na! Upo ka lang dyan sa kama! Wag na makulit!" Napatigil si Cyrus sa pagkilos at sinunod niya agad ang utos nito. Gusto niya lang sana mabawasan gagawin nito kasi kaya naman niyang kumuha ng damit pero mukhang hindi talaga papayag si Kenrick na magkikilos siya lalo na kung gagamitin niya ang mga kamay niya. Lumabas din naman agad si Kenrick mula sa banyo at naririnig niyang nakabukas na ang gripo sa banyo. Mukhang sa bathtub siya nito papaliguin. Kaya naman niyang mag-shower kung ipipilit niyang ikilos yung injured na kamay niya. Kenrick probably thought he would do that kaya yung bathtub na lang ang hinanda niya. Habang naghahalungkay ng damit si Kenrick sa kabinet ay nakatitig lang dito si Cyrus habang may ngiti sa labi niya na pilit niyang tinatago. Ayaw niya lang makita ni Kenrick na sobrang saya niya sa mga nangyayari kasi baka isipin nito gugustuhin niyang masugatan ulit para alagaan siya ulit nito ng ganito. Deep inside him he would want to just to experience this extreme care from him then again he doesn't want to worry him this much again. Kita niya kasi talaga kanina yung pag-aalala nito. Di mapinta yung mukha niya kanina nung nakita niyang naka-bandage ang kamay niya. Lalo na siguro kapag nakita nito yung sugat niya. "Babi, eto na lang ba suotin mo? White shirt at pajama? Or gusto mo yung pares na pajama mo rito?" "Okay na yang white shirt at pajama ko, babi. Thank you." "Sige. You're welcome. Yung sa brief moㅡ" "Ako na lang kukuha ng brief ko!" Nagulat naman si Kenrick sa biglang tarantang salita ni Cyrus. Pagkalingon niya rito ay namumula ito at dali-dali itong lumapit sa kanya. Napangiti na lang naman si Kenrick. Nahihiya parin talaga si Cyrus sa kanya pagdating sa mga underwears nito. Kung sabagay siya rin naman nahihiya pa. Ilang linggo palang silang magkasama rin sa bahay. Eventually they'll be comfortable seeing and touching each other's underwear. Hinayaan na lang ni Kenrick si Cyrus na kumuha ng underwear nito. Nilapag naman ni Cyrus ang kinuha niya sa ilalim ng mga damit niyang pinatong ni Kenrick sa kama. "Come here, babi. Hubaran na kita." Napatingin agad si Cyrus dito at di niya napigilan ang mapangisi. "Gusto mo na ko hubaran ha," asar nito. Bahagya namang kumunot ang noo ni Kenrick pero natawa rin siya nung mapagtanto niyang iba ang dating nung sinabi niya. "Bwisit ka. What I mean is let me remove your clothes para makaligo ka na." "I know what you mean. I'm just teasing you. Eto na lang shirt ko hubarin mo babi ako na sa pants." "Siguroda ka? Let me just unbutton and unzip it for you para di ka mahirapan." "Aㅡahh... siㅡsige." Lumapit na si Cyrus dito at agad namang tinanggal ni Kenrick ang butones ng suot nitong polo shirt. Agad namamg bumingad sa kanya ang toned chest at abs nito kaya bahagya siyang napalunok. "Wala ka palang suot na t-shirt sa ilalim, babi." "Makapal naman 'tong polo shirt na sinuot ko ehh kaya di na ko nagsuot nun." "I see. Dito ko muna alisin sa left arm mo then sa right arm para di ka mahirapan." "Sige." Dahan-dahang inalis ni Kenrick yung sleeve sa kaliwang braso ni Cyrus. Agad niyang sinunod alisin yung sa kanang braso nito. He was extra gentle with this one. Ayaw niya lang masaktan yung sugat nito. Hindi niya alam kasi kung gaano kalalim ang sugat nito. He's worried at how deep his cut could have been. Nilagyan ng kasi ng bandage kaya iniisip niya na malalim ang sugat nito. Pagkatanggal niya ng polo nito ay tinanggal niya na sa pagkakabutones ang pantalon nito atsaka binaba ang zipper nito. Medyo nakaramdam ng ilang doon si Cyrus kasi nahihiya siya pero pilit na lang niya iyong tinago at ibinaling na lang niya ang atensyon niya sa ibang bagay. "Ayan. Are you sure na ikaw na lang maghuhubad ng pantalon mo, babi?" tanong ni Kenrick. "Yeㅡyes. Kaya ko na." Kenrick was still worried. He'll need both of his hands to remove it. Alam niyang nahihiya lang si Cyrus sa kanya kaya gusto nitong siya na lang ang maghubad. Pwede naman siyang pumikit habang hinuhubad pantalon niya para mabawasan hiya niya. He really wants to make this easy for him. Kaya hangga't kaya niyang gawan ng paraan gagawan niya ng paraan. Maglalakad na dapat si Cyrus papunta sa banyo pero pinigilan siya ni Kenrick. "You know what babi I'll just remove it for you." "Haㅡha? Peroㅡ" "Wag na makulit, babi. Mahihirapan kang hubarin yan mag-isa. Let me just do it. Pipikit na lang ako para di ka mailang." Mapilit talaga si Kenrick kaya di na nakasagot pa si Cyrus. Nahihiya lang talaga siya. Nahihiya siyang makita nitong naka-suot lang ng brief. Di niya nga alam bakit nahihiya pa siya ehh nakita na nga siya nitong nakatapis lang. As Kenrick said pinikit niya ang mga mata niya atsaka niya dahan-dahang hinubad ang pantalon ni Cyrus. Napaluhod siya para gawin yun para di siya mahirapang tanggalin yung pantalon nito sa may paa. Cyrus did what he can to make it easier for Kenrick too. Kaya mabilis na nahubad ni Kenrick ang pantalon nito. "See? It was easier and quicker if I helped you diba?" "Yeㅡyes. Thank you, babi. I really appreciate you." Napangiti si Kenrick at bigla siyang napamulat ng mga mata kasi gusto niya sanang tignan sa mukha si Cyrus. Kaso nakalimutan niyang nakaluhod siya sa harap nito kaya pagkamulat na pagkamulat ng mga mata niya ay tumambad sa kanya ang humuhugis na kalalakihan ni Cyrus sa suot na brief nito. Agad na nanlaki ang mga mata niya at bahagya pang napabukas ang bibig niya dahil sa bigla. "Woowh," he unconsciously muttered. Nanlaki rin ang mga mata ni Cyrus nung titig na titig si Kenrick sa alaga niyang bumabakas sa brief niya. Agad niyang tinakpan ang alaga niyang naninigas at dali-dali siyang kumilos patakbo papuntang banyo. Kenrick was left there stunned. He was in too much daze 'cause he can't fathom how big Cyrus' buldge was. He knows he's a huge person so it's not impossible for him to be big down there too. But to be 𝙩𝙝𝙖𝙩 𝘣𝘪𝘨. He wasn't expecting that.

◟✦✩‧134 sana ayos ka pa pikachu 😆

◟✦✩‧135 gigil na gigil ang manok (ɲ˃ ˈ̫̮ ˂ɳ)

◟✦✩‧136 | kenrick's pov ໒꒱₊˚✧ Mahigit isang oras na sa banyo si babi. Di ko na siya natulungan maligo dahil sa nangyari kanina. Kahit gustuhin ko parin pagkatapos nung nangyari di na ko mapasok sa banyo kasi ni-lock niya. Kaya wala akong nagawa kundi maghintay na lang dito sa labas ng kwarto. I hope he's okay inside. Hirap pa naman kumilos na isa lang yung kamay na magagamit mo ng maayos. I hope he won't force himself to use his injured hand. Baka lalong mapano sugat niya. Hindi ko na napigilan at tumayo na ko para lumapit sa pinto ng banyo. Kumatok ako ng ilang beses bago ako nagsalita. "Babi, ayos ka lang dyan? If you need help andito lang ako.," malambing na sabi ko. "I'm fine, babi! I'm almost done! Kaya ko na." I sighed with his answer. Di ko na pipilitin. Baka nailang din talaga siya sa nangyari kanina. Sorry, babi. Di ko napigilan reaksyon ko kanina. Nabigla lang talaga ako. Bumalik na lang ako sa kama at muling naupo I patiently waited for babi to finish and it took another fifteen minutes before he did. Agad akong napatayo nung lumabas siya sa banyo atsaka dali-dali siyang nilapitan. Nakatapis siya at basang-basa buhok niya. Di na ko nagtaka kasi isang kamay lang ang nagagalaw niya ng maayos. "Ayos ka lang talaga, babi? Di ka nahirapan maligo?" "Ayos lang ako, babi. Taking a bubble bath rather than a shower was a bit convenient kasi naka-upo ako at niligay mo lahat nung gamit ko sa may gilid gn bathtub. Thank you for doing that, babi." "You're welcome. Wait. Let me get another towel and help you dry your hair." Agad akong kumilos at kumuha ng tuwalya sa kabinet. Pagkalingon ko ulit kay babi ay naka-upo na siya sa kama. Doon ko lang naman napansin na wala na yung bandage sa kamay niya kaya dali-dali akong napalapit sa kanya para tignan yung sugat sa kamay niya. "Tinanggal mo na pala yung bandage sa kamay mo. Let me check your hand, babi. Gamutin ko narin at lagyan ng bandage para di lumala yan." Palapit palang ako sa kanya pero bigla niyang tinago yung kamay niyang may sugat. "It's alright, babi. Ako na lang gagawa mamaya." Napakunot naman noo ko sa naging reaksyon niya. From that alone I just know malalim yung sugat sa kamay niya. "Babi, let me see," I said in a serious deep tone. Napatitig siya sa 'kin at kitang-kita ko sa mga mata niya na nag-aalinlangan siyang ipakita ito sa 'kin. "Babi, show your hands. Don't even make me force you." I really showed him I was serious. Well, I was. Mas lalo talaga akong magagalit kapag di niya kusang pinakita sa 'kin. He hesitantly showed his hand and I could see on his face how worried and afraid he was. Ganun ba kalaki sugat niya? Ano ba nakasugat sa kanya? He showed his hands not showing his palm that was injured. I sighed and gently held his hand to turn it over. I wasn't able to hold my gasp when I saw how big the cut was. "Oh my God, Cyrus! Ang lala pala ng sugat mo! Shouldn't this be stitched?!" I heard him sigh kaya napatingin ako sa kanya. "Sabi ni Nurse Jay hindi naman na daw kasi mababaw naman daw yung sugat but if I want it to be stitched I can. I refused kaya nilagyan na lang ng bandage." "You should've had it stitched babi para di lumala." "It's fine, babi. Di naman ganun kalalim ehh. A bandage would be do. Binigyan din niya ko ng gamot para dito kaya it will heal in no time." Napabuntong hininga na lang ako habang nakatitig sa kanya. Di ko naman siya mapipilit gawin ang ayaw niyang gawin. I guess what I can do at this point is make sure na nalinis sugat niya at nalagyan ng gamot. Pakiramdam ko matagal-tagal pa bago gumaling 'to pero sana di ganun katagal. Kawawa si babi if he only has one hand to use lalo na sa office. "Akin na. Ako na maglilinis at maglalagay ng gamot sa sugat mo. Nasan yung bandage at gamot?" "Nasa work bag ko, babi." "Okay. Wait here. Kunin ko lang." Agad akong kumilos at dali-dali kong kinuha yung bag niya sa lamesa. He told me where it put the ointment and bandage kaya agad ko rin yun nakuha. For a moment nawala yung ilang na pumapalibot sa 'min kanina. Napunta atensyon ko sa sugat niya kaya pati siya ay doon napunta ang atensyon. After tending to his wound, I know we'll eventually remember what happened kanina at babalik ulit yung ilang. We really have to talk about it para mawala yung ilang sa 'king dalawa. Tinulungan ko muna siyang magbihis pagkatapos ko gamutin sugat niya. Hinayaan ko rin siyang suotin boxer brief niya at pajama lalo na he told me he'll do it himself. I wasn't wrong. Bumalik ulit yung awkwardness between us. Ramdam ko na naman yung hiya niya sa 'kin at kahit ako ay nahihiya sa kanya. I know it was rude that I stared at his 𝘵𝘩𝘪𝘯𝘨 kanina. I'll apologize for that lalo na it was the reason why he felt embarrassed. Once he was done dressing, I took the towel and dried his hair with it. Lumuhod ako sa may likuran niya at dito na ko nag-isip kung paano ko i-brobrought up yung nangyari kanina. Tahimik ko lang na tinutuyo buhok niya habang siya ay tahimik lang na nakatingin sa lapag. At least I think he is unless nakapikit siya. I took a deep breath before finally deciding to open up that conversation, "Babi," I called out. "Hmm? Bakit, babi?" "About what happened... I'm sorry." "Ha? What happened? Saan?" "Yung anoㅡyung hinubad ko pantalon mo." "Ohh... that. Don't think about it too much, babi. You're good." "Still, sorry. It was rude of me to stare and reacted like that. I know it made you feel embarrassed. So, I'm really sorry, babi. I could have reacted better." "Babi, you're good. Don't worry about it. Nahiya lang din ako. Ewan ko ba. Mas okay lang sa 'kin na makita akong nakatuwalya lang kesa naka-suot ng brief," he said laughing. "But really, you're good, babi. I might have felt a bit embarrassed but that will happen din talaga. Kelangan ko narin masanay na makita mo akong naka-ganun lang kasi sooner or later baka makita mo na 'kong walang suot." Naramdaman ko naman ang pag-init ng pisngi ko. Totoo naman sinabi niya. Sooner or later dadating din kami sa point na yun ng buhay namin lalo na kapag kinasal na kami. "Onga pala, babi. Bukas sa family mo tayo sasama diba?" "Ahh, oo. Last week sa family mo tayo sumama ehh. Alternate na lang gagawin natin diba?" "Yes. Mas maganda alternate para fair." "Pero babi kaya mo ba? Matindi pa sugat ng kamay mo ehh. I could tell my parents na you're injured kaya we'll skip for now." "Nooooo. Wag, babi. Malayo sa bituka 'tong sugat ko kaya tuloy parin tayo. I can manage." "Sigurado ka?" "Yes. I am. Don't worry about it too much." "Okay, sige. But I'll give them a heads up na lang din para di sila magulat na may bandage kamay mo." "Okay. You do that. Aalis din pala sila mom bukas tas sila ate rin may sariling lakad kaya buti na lang sa family mo tayo bukas. Nasakto rin talaga." "Oohhh, really? San punta nila tita? San din punta nila ate?" "Sila mom may aattendan na kasal tas si ate bibisita sila sa in laws niya." "Ahh, I see. Babi, out of curiousity, ikaw ba gusto mo yung kasal mo on a Sunday or any day ayos lang sayo?" Bigla siyang napalingon sa 'kin kaya napatigil ako sa pagpunas ng buhok niya. May maliit na ngisi sa labi niya habang nakatitig sa mga mata ko. "Ang random naman ng tanong mo, babi." "You mentioned kasi na may kasal na aattendan sila tita then I remembered umattend din sila ng kasal before at Sunday din yun kaya I just thought of asking you kasi parang yung iba preferred na Sunday wedding nila and I understand why naman." "Hmm... honestly, I would be fine with any day. Sabi ko nga sayo handa kitang pakasalan any time and anywhere kasi ang importante sa 'kin ay makasal sayo." Bahagya naman akong natawa sa sagot niya. I was already expecting he'd answer like that. Pero curious parin ako baka may preferred parin siya kahit papano. "Ikaw ba, babi? Meron?" "Wala naman. Ang gusto ko lang hindi umulan sa araw ng kasal ko para hindi hassle sa mga bisita." "Then we should have a summer wedding." "Wag din naman sobrang init, babi." "Then safe to say around Ber months?" "Hmm... maybe around October to December pwede rin January and February kasi malamig pa naman ng ganitong panahon." "Okay. Noted. We could have our wedding either on your birth month or my birth month." "Na para bang nag-propose ka na sa 'kin," I said with a laugh. Bigla siyang napaupo ng maayos atsaka humarap sa 'kin. Yung titig niya sa mga mata ko ay para bang may gusto siyang sabihin at ipahiwatig. Di ko naman napigilang makaramdam ng kabaㅡng sabik sa mga titig niya sa 'kin. "Babi," he said in a serious tone. Mas lalo namang tumindi ang kabog sa dibdib ko. Di ko alam pero bakit parang mag-ppropose siya na hindi? I don't know why I'm thinking he already has a ring and he's just waiting fort he perfect moment to propose. "Baㅡbakit?" kabadong tanong ko. Tinignan niya lang ako sa mga mata ko at pakiramdam ko nilalamon na ko ng mga titig niya. Just say what you want to say, babi! Wag ka na pa-suspense! Please! Yung puso ko di na alam mararamdaman! "I've been meaning to tell you something and I just couldn't find the right time to do it but now I feel likeㅡ" *𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘳𝘪𝘯𝘨* Biglang naputol ang sasabihin ni babi dahil sa biglang pagtunog ng phone ko. Punyeta. Sino 'tong tumatawag ng oras na 'to?! Gabi na ohh! Bakit di pa kayo tuloy?! As much as I want to ignore the phone call and let babi continue with what he was saying, I'm worried na baka ssi mom or si dad ang tumatawag kaya I have to check on it. "Wait lang, babi. Let me answer that quickly." Kinuha ko agad yung phone ko na nakapatong sa bedside table at tinignan ko muna kung sino yung tumatawag. Bahagyang napakunot noo ko nung makita kong unknown number siya. I was contemplating if I should answer it or not kasi baka mamaya spam call lang siya but at this hour? "Sino tumatawag, babi?" "I don't know. Unknown number ehh." "Baka spam call lang yan." "What if it's not? Pano kung new number lang pala ng kakilala ko?" "Then, answer it. You eill never know if you don't answer." "Kaso kinakabahan ako sagutin pano kung spam call nga? Di pa naman ako marunong magtapos ng call." "Give me. Ako sasagot." Hindi na ko nakapagsalita pa kasi kinuha na sa 'kin ni babi phone ko at siya na ang sumagot. Hinayaan ko na lang naman siya. Di ko talaga magawang sagutin tawag kapag galing sa unknown number kaya mas magandang siya na lang pasagutin ko.