Alireza

من فقط مردمی را می‌پسندم که دیوانه‌اند. آن‌هایی که دیوانه‌ی زندگی‌اند. دیوانه حرف زدن، دیوانه رها شدن. آن‌هایی که همیشه همه چیز را با هم می‌خواهند. آن‌هایی که هرگز خمیازه نمی‌کشند و هیچ وقت حرف معمولی نمی‌زنند. ولی می‌سوزند، می‌سوزند، می‌سوزند مثل مشعل افسانه‌ای روم. جک کرواک

نوروز امسال، دو تا سرو کاشتم. یکی با آزادی و آزادگی‌اش، زینت خانه‌ی ما شده ولی آن دیگری با وجود مراقبت کافی، عمرش را داد به سروِ شما یا سروِ بلندبالایی که شما باشی.

هر چند جای کاشی‌کاری با بیتی از حافظ، سعدی یا خیام بالای در این خونه خالیه ولی چشمم رو گرفت. جا داره بگم؛ اصالت اگر خونه بود:

کافه‌ای که نشه توش صدای خوش شاملو‌ رو شنید؛ توی کافه بودنش باید تردید کرد.

بعضی‌ها دو‌ سه سال که سینگل می‌مونن، در طول این مدت ملاک‌ها و معیارهای گوناگون رو از جاهای مختلف می‌بینن و ناخوآگاه می‌ذارن یه گوشه از ذهنشون. کم کم دنبال آدمی می‌گردن که اصلا وجود خارجی نداره.

دو‌ سه روز یه نفر اینجا، انقدر خانوم‌های ورزشکار رو تعریف و تمجید کرد؛ من هم ترغیب شدم بعد از چهار ماه برنامه تمرینی باشگاهم رو تغییر بدم.

دکتر توصیه کرد فقط دهان‌شویه صورتی بگیرم. نمک هم که فقط نمک صورتی مناسبه. پلنگ هم که فقط پلنگ صورتی. چیه این صورتی؟

قطعه‌ی در قفس از ابوالحسن صبا اضطراب و‌ شور عجیبی در وجودم انداخت. برای پرنده‌ی بیچاره و اسیر غصه خوردم. من اگر پرنده‌ای داشتم و چنین خود را مشتاق آزادی نشان می‌داد به احتمال زیاد رهایش می‌کردم.

@MariyaStarkk ✨

@Alirezasalaria آخ گفتی🫠👌🏻

میلِ رفتن دارم. کجا؟ نمیدونم. می‌خوام برم از همه‌ی دشت‌ها، کوه‌ها، دریاها، جاده‌ها، آسمان‌ها و بیابان‌های دنیا عبور کنم؛ می‌خوام پرنده باشم و رها.

@Pashmak_HM توی نقد و تحلیل فیلم‌های معروف و فیلم‌های دارای امتیاز بالا اشتباهاتشون ناچیزه.

@Alirezasalaria فکر کردم فقط خودم اینکارو میکنم ولی یه ایراد بزرگی که من پیدا کردم بعضی وقتا چرت و پرت میگن درباره ی فیلم

حلاوت شنیدن نقدها و تحلیل‌های هوشواره (یا همون هوش مصنوعی خودمون) کمتر از خودِ فیلم دیدن نیست. گاهی دو ساعت فیلم می‌بینم، یه ساعت یا بیشتر با AI در مورد فیلمی که دیدم حرف می‌زنم و عشق می‌کنم از پرده‌ دریِ لایه‌های نهانی فیلم.

@Flaneur_4 من هم در حسرت تجربه‌ی انسانیش هستم.

@Alirezasalaria منم اولین باری که تجربه‌ی حرف زدن با ai درمورد فیلم داشتم، واقعا شگفت‌زده شدم. البته همیشه حسرت این هست که چرا نمی‌تونم چنین گفتگویی رو به صورت انسانی تجربه کنم. اما با این وجود، لذتبخش و در دسترسه ✨

چند وقتیه کششِ عجیبی به طبیعت دارم. می‌خوام دمی تنی به آب بزنم. ساعتی پاهام گِلی بشن. تنم بسوزه زیر آفتاب. گوش‌هام پر بشه از صدای پرندگان. دنبال ابرها برم تا اون ور دنیا. خودم رو بسپرم به باد. درخت‌ها رو بغل کنم. حیوون‌ها رو نوازش کنم.

قبلا کتاب می‌خریدیم، می‌خوندیم، می‌فهمیدیم و رنج می‌کشیدیم الآن جلوی کتابفروشی که عبور می‌کنیم رنج‌ می‌کشیم.

آقای حمید هامون، خداروشکر دیگه به درد شما مبتلا نیستم. نه بین عرفان و عقلانیت سرگردانم؛ نه از زندگی روزمره ناراضی‌ام ولی هنوز گاهی نمی‌دونم دقیقا چی می‌خوام و دنبال معنای زندگی‌ام.

اوه مای گاد! شنیدم توی یزد، دانشگاه‌های آزاد و فنی و حرفه‌ای رشته موسیقی آوردن. گویا استادهاش هم سطحشون بالاست.

به نظرم، آدم‌هایی که فارغ از علایق و سلایقشون می‌شینن همه‌ی فیلم‌های کارگردان‌های مطرح ایرانی و خارجی مثلا همه‌ی فیلم‌های کیارستمی، مهرجویی، مجید مجیدی و... رو می‌بینن خیلی جذابن حتی راه رفتن معمولی‌شون توی خیابون هم خاص و جالبه.

«زن گرفتم شدم ای دوست به دام زن اسیر من گرفتم تو نگیر» «من از آن روز که شوهر شده‌ام خر شده‌ام خر همسر شده‌ام» «بنده زن دارم و محکوم به حبس ابدم مستحق لگدم» خوبه که آقای ایرج میرزا ! بیست میلیاردی هم برای عروسی واقعا باید هزینه کرد.

اگه ماشینمو لوله کنی شاسیش هم ضربه ببینه باز هم جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم.

واقعا صنایع دستی، بوسیدنی هستن و من ترجیح میدم تا ابد توی ظروف سفالی و‌ سرامیکی غذا بخورم.