B

Bakın burası çok önemli bir detay: Kahramanmaraşta saldırının olduğu gün öğretmenler sendika eylemine katıldığı için sınıflarda öğretmenler yokmuş!! 5. sınıf öğrencileri sınıflarında tek başlarınaymış. Ayla öğretmen ise o gün dersi olmamasına rağmen gönüllü olarak okula gitmiş. O gün öğrencileri tek başına savunmasız bırakan öğretmenler de sorgulansın.

''Ayla öğretmenimize maşallah çocuklarını da çok güzel yetiştirmiş'' 🚨Kahramanmaraş'taki saldırıda hayatını kaybeden Ayla öğretmenimizin iki oğlundan biri olan Furkan Kara: ''Annemin vefatına, şehitliğine üzüldüğüm kadar bir taraftan da çok gurur duyuyorum.'' ''Annemin benim kahramanım olduğunu biliyordum ama okulunda da kahraman oldu annem.'' ''Bizi şu an ayakta tutan gerçekten imanımız. İmanımız olmasa ayakta durulacak veya dayanılacak bir acı değil.'' "Tek tesellimiz, annemin siper olduğu öğrencilerden birinin hayatta kalması. O şekilde şehadet makamına erdiği söylendi.'' ''O kardeşim adına çok sevindim. Yüzümüzü güldüren tek olay diyebilirim. Temennimiz, başka annelerin, öğretmenlerin ve öğrencilerin böyle acılar yaşamaması." ''Canı sıkkın olduğu zamanlar bile 'okula gideyim, mutluluğum, huzurum yerine gelsin' diye düşünürdü. Emeklilik yaşı gelmesine rağmen okuldan hiç kopmak istemedi.'' 'Yaşım yettiği kadar, gücüm yettiği kadar öğrencilerime destek olayım' düşüncesinde bir insandı. Emek verdiği yolda da hakkın rahmetine kavuştu, şehit oldu.'' ''Şehit çocuğu olduğum için bu konuda çok mutluyum. Allah bu makamı anneme nasip etmiş. Allah'ıma hamdolsun.'' (AA)

Kahramanmaraş'ta saldırının yaşandığı okulda okuyan 6. sınıf öğrencisi: "Saldırgan ilk başta 5-A sınıfına girip herkesi taramış. Tam bizim kata çıkacakken bir öğretmenimiz arkasından sopayla vurup etkisiz hale getirdiğini biliyorum."

OKUL SALDIRGANLARI ANALİZİ Peter Langman, yıllarca okul saldırganlarının günlüklerini, mektuplarını, adli raporlarını okumuş. Vardığı ilk sonuç rahatsız edici derecede sade. Tek bir okul saldırganı profili yok. Tek bir neden yok. Tek bir saldırı tipi yok. Bu basit görünen cümleler, medyanın onlarca yıldır tekrarladığı klişeyi çürütüyor. Ergen, yalnız çocuk. Şiddet içerikli video oyunları oynuyor. Zorbalığa uğruyor. Bir gün dayanamıyor ve kendisine eziyet edenleri vuruyor. Langman diyor ki bu hikâye yanlış. Sadece eksik değil, yanlış. Üç Psikolojik Tip Langman saldırganları üç kategoriye ayırıyor. Her biri farklı bir iç dünyanın fotoğrafı. PSİKOPATLAR. Aşırı narsisizm. Ahlakın reddi. Empatinin, suçluluğun, pişmanlığın yokluğu. Sadizm. Kendilerini hep kurban olarak görüyorlar, hiçbir şey onların hatası değil. Çabucak öfkeleniyor, kendilerini her şeye hak kazanmış sayıyorlar. PSİKOTİKLER. Halüsinasyonlar. Paranoid sanrılar. Dağınık konuşma ve davranış. Derin bir yalıtım. Daha başarılı akranlarına karşı kıskançlık. TRAVMATİZE OLMUŞLAR. Dağılmış, kaotik aileler. Ebeveynde madde bağımlılığı, suç geçmişi. Fiziksel, cinsel, duygusal istismar. Sık taşınmalar. Değişen bakım verenler. Bu Tipoloji Bize Ne Söylüyor? İlk ders, tekil nedenselliğin çöküşü. Medya bir saldırı sonrası hep aynı soruyu sorar. Video oyunları mı, silahlar mı, zorbalık mı, ruh sağlığı mı? Langman'ın verisi bu soruya tek bir cevabın olmadığını gösteriyor. Bütün saldırganları aynı çerçeveyle açıklayamazsınız. Biri narsist bir avcı. Öteki yaralı bir çocuk. İkisi de öldürdü ama motivasyonları, iç dünyaları, acıları aynı cinsten değil. İkinci ders daha rahatsız edici. Psikopati, psikoz ya da travma tek başına saldırıyı açıklamıyor. Langman bunu açıkça söylüyor. Bu özelliklere sahip insanların büyük çoğunluğu hiç kimseyi öldürmez. Saldırı çok etkenli bir olay. İçsel yapı artı toplumsal tetikleyici. Kim olduğun artı başına ne geldi. Tetikleyiciler listesi tanıdık. Akademik başarısızlık. Disiplin sorunları. Romantik reddedilme. Hukuki sorunlar. Akranlarla çatışma. Gelecek algısının çökmesi. Kariyer hayallerinin bitmesi. Hepsi sıradan ergenlik krizleri aslında. Fark şu. Psikopatik, psikotik ya da travmatize bir zihin, sıradan bir başarısızlığı kozmik bir adaletsizliğe dönüştürebilir. Diğerlerinin atlattığı şeyler, bu zihinlerde farklı yankılanır. Hedef Meselesi ve Zorbalık Miti "Okul saldırganı kendisine zorbalık yapanı vurur" anlatısı yanlış. Saldırganların büyük çoğunluğu personeli vuruyor. Öğretmenleri, yöneticileri, güvenlikçileri. İkinci sırada kadınlar var. Romantik reddedilme, cinsel hınç, yapısal misoji. Sonra aile. Zorba en altta. Demek ki saldırı bir intikam eylemi değil büyük ölçüde. Bir otorite, cinsiyet ve aile meselesi. Bu, sosyolojik olarak ayrıca incelenmesi gereken bir örüntü. Tehdit Değerlendirmesi ve Uyarı Sinyalleri Saldırganlar büyük çoğunlukla ne yapacaklarını önceden birilerine söylerler. Böbürlenmek için. Birini uyarmak için. Bir arkadaşı dahil etmeye çalışmak için. Hayran oldukları başka saldırganları taklit etmek için. Sosyal medyada, günlüklerde, sohbetlerde. Verinin Sosyolojik Okuması Veri bize ne söylüyor? Birkaç katman var. Birincisi, psikolojik indirgemeciliğin sınırı. Üç tipoloji (psikopat, psikotik, travmatize) önemli ama olayın bir boyutunu ortaya koyuyor. Bu tiplere sahip milyonlarca insan var, çok azı öldürüyor. Demek ki bireysel patolojiyi, toplumsal düzenin reddettiği, küçük düşürdüğü, seçeneksiz bıraktığı koşullarla birlikte düşünmek gerekiyor. Saldırganlık bir karakter değil, bir kesişim noktası. İkincisi, erkeklik ve hınç meselesi. Hedeflerin dağılımı tesadüf değil. Kadınların ve otorite figürlerinin öne çıkması, reddedilmiş erkekliğin şiddete dönüşümü hakkında kuvvetli bir sinyal veriyor. Üçüncüsü, sızıntının sosyolojisi. Saldırganlar izole değil aslında. Çoğu önceden konuşuyor, paylaşıyor, ima ediyor. Demek ki sorun sadece "yalnız kurt" değil. Sorun çevrenin sinyalleri işleyememesi, kolektif inkar, ve raporlama altyapısının çalışmaması. Bu bir bireysel psikoloji sorunu kadar bir kolektif dikkat sorunu. Dördüncüsü, cezalandırıcı mantığın iflası. Uzaklaştırma, atma, sert disiplin, hiçbiri problemi çözmüyor. Hatta büyütebiliyor. Bu, Türkiye'deki güncel çocuk suçluluğu tartışmalarında dikkate alınması gereken bir konu. Cezanın yaşını indirmek ya da sertleştirmek, önleme değildir. Önleme, erken tespit ve müdahale sistemidir. Bu sistemi kurmak hem pedagojik hem kurumsal bir iştir. Özetle Langman'ın çerçevesi bize şunu söylüyor. Okul saldırganlığı çok etkenli bir olgudur. Bireysel patoloji (psikopat, psikotik, travmatize) toplumsal tetikleyicilerle (akademik, romantik, ailevi, hukuki başarısızlıklar) buluştuğunda, ve çevre sızıntı sinyallerini göremediğinde, ve kurumlar ceza-merkezli düşündüğünde, saldırı olasılığı büyür. Önleme mümkündür ama disiplin değil, dikkat ister. Tehdit değerlendirmesi statik bir karar değil, süreklilik gerektiren bir süreçtir. Ve en önemlisi, bu çocuklar genellikle söylüyorlar. Biz duyamıyoruz.

POLİSİN GÖREVİ OKUL BEKÇİLİGİ DEĞİLDİR HİC KİMSE KUSURA BAKMASIN HERKES İŞİNİ YAPSİN OKULDAN SORUMLU OLAN ÖĞRETMENLER VE OKUL YÖNETİMİDİR YILDA 6 -7 AY ÇALIŞIYORSUNUZ BARİ ÇOCUKLARA VE OKULLARA SAHİP ÇIKIN

Samsun’da okullara saldırı yapılacağı yönünde asılsız paylaşımlar yapan ve lise duvarına tehdit içerikli yazılar yazan 6’sı çocuk 7 kişi yakalanarak adliyeye sevk edildi.