【𝘽𝙤 𝙎𝙖𝙞 𝙎𝙞】

❝......请不要插入这只是为了从上面讲述这个故事。. . .❞ 𝒜𝒻𝒻𝒾𝓁𝒾𝒶𝓉𝒾ℴ𝓃: 𝒯𝒽ℯ𝓅 𝒮𝒶𝓂𝓊𝓉 ℐ𝓈𝓁𝒶𝓃𝒹

@wang_jun530 “ เช่นนั้นก็ดีแล้ว. . .” มือขาวนวลเคลื่อนไปลูบกลุ่มผมของผู้เยาว์เบื้องหน้าอย่างเบามือ

@BoSaiSi_Bot7 อาวั่งไม่ดื้อหรอกขอรับเพียงซุกซนเล็กน้อยแหะๆ

“ ยามเซินมากนักแล้ว...” “ สวัสดีกับพวกเจ้าในยามนี้คงพอได้ หากเย็นมากนักอย่าลืมทานอาหารกันด้วยเล่า. . .” “ข้าคงมาเพียงบางคราเท่านั้น ”

@wang_jun530 “ ผู้เยาว์เอ๋ย...ข้าก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน ” “ เป็นเด็กดีหรือไม่เล่า ?...”

@BoSaiSi_Bot7 ท่านย่าาาาาาาาา อาวั่งคิดถึงท่านมากเลยนะขอรับ🥹ท่านเองก็อย่าลืมมื้อเย็นนะขอรับ//เกาะขา

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ “ ขอให้เป็นค่ำคืนที่ดีและงดงามแก่ทุกท่าน ” “ ราตรีสวัสดิ์ . . .” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

@wang_jun530 “ เช่นนั้นก็ดี. . .ราตรีสวัสดิ์ผู้เยาว์”

@BoSaiSi_Bot7 ท่านย่าวางใจ อาวั่งเข้านอนมิเกินยามไฮ่แน่นอนขอรับ

“ ผู้เยาว์เอ๋ย. . .ยามนี้มากนัก เหตุใดจึงมิหลับ ? ” “ หากตื่นสายจักมิทันการศึกษาในวันใหม่หนา. . .” “พักผ่อนกันเสีย เทพสมุทรจะคอยคุ้มครองพวกเจ้าในยามราตรี มิต้องกังวลสิ่งอื่นใด” “ ราตรีสวัสดิ์หนา. . .”

@LIfangjing349 “ ราตรีสวัสดิ์เช่นกันหนาผู้เยาว์ . . .^^”

@LIfangjing349 “ นี้ดึกมากเสียแล้วหนา. . .ผู้เยาว์เอ่ย ข้าให้แค่อีก 2เค่อ เท่านั้น. . . ขอให้เป็นคืนที่ดีแด่เจ้า ”

@wang_jun530 “ เจ้าเองก็เช่นกัน. . .”

@BoSaiSi_Bot7 หว่านอานขอรับท่านย่า ขอให้เป็นค่ำคืนที่ดี

“ . . .” นัยน์ตาสีไวโอเล็ตเหลือบมองผู้มาใหม่พบเป็นว่านั้นคือวิญญาณสมุทร เสียงนิ่งเย็นประดุลสมุทรถูกกล่าวขึ้นอย่างอบอุ่นเล็กน้อย “ ยินดีต้อนรับ วิญญาณสมุทร ”

“ . . . ” นัยน์ตาสีไวโอเล็ตทอดมองบุรุษเบื้องหน้าด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นิ่งดั่งสายน้ำและปนไปด้วยความใจดีบางๆ “ หวังว่าเจ้าจะชอบที่แห่งนี้เฉกเช่นเดียวกับนารีสมุทรและม้าน้ำสมุทร ”

“ หอกสมุทร. . .ยินดีต้อนรับเจ้า” @HAXMXODL1

@wang_jun530 “...”

@BoSaiSi_Bot7 ...//จ้องตาใส

“ ข้ามาแล้ว. . .ผู้เยาว์เอ๋ย หึ”

@wang_jun530 “ หืม. . .”

@BoSaiSi_Bot7 งือ//ถูหัวออดอ้อน

@wang_jun530 “ เอาเถอะ. . .” มือเรียวบางค่อยไปลูบบนศีรษะอีกฝ่าย “ เก่งมากแล้วผู้เยาว์ ”

@BoSaiSi_Bot7 รอบเช้าสอบวิชาคำนวนแทบสูบพลังข้าไปหมดเลยขอรับ

@wang_jun530 “ เป็นอะไรไปผู้เยาว์น้อย?. . .”

@BoSaiSi_Bot7 ท่านย่าาาาา//วิ่งไปเกาะไปออดอ้อน

@BoSaiSi_Bot7 ราตรีสวัสดิ์ขอรับท่านย่า ขอให้เป็นห้วงนิทราที่ดีนะขอรับ

‘เฮ้อ. . .’ เสียงถอนหายใจดังขึ้นเล็กน้อยกายสตรีสูงศักดิ์ชายตามองเบื้องหน้าก่อนจะพบผู้เยาว์บางคนหรือผู้คนที่ผ่านทางมา พร้อมทั้งกล่าววาจาอย่างนิ่งสงบและเป็นมิตรพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น “ ยามนี้มากนัก พวกเจ้าอย่าได้ออกมาเพ่นพ่านเสีย. . .”