Esfurtia Magic Academy (SS2)

“ยินดีต้อนรับสู่สถาบันเอสเฟอเทีย สถาบันเวทมนตร์แห่งสุดท้าย ที่จะเติมเต็มทุกจินตนาการของทุกคน” ใบไม้แดงผ่านพ้นเข้าสู่ฤดูกาลใหม่ การเรียนในภาคเรียนที่ 2 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ขอให้เทอมนี้เต็มไปด้วยความทรงจำอบอุ่นและประทับใจ #EMA_Commu SS2 — Start — bit.ly/3VcEHx0

ทางทีมงานจะทยอยส่งโค้ดให้กับผู้เล่นในช่วงที่ SS3 ใกล้จะมาแล้ว ดังนั้นโปรดเฝ้ารออย่างใจเย็น ผู้ใดที่ต้องการส่งคืนโค้ด สามารถทักมายัง DM แอคอฟช.หรือเฟสบุ๊คได้ตามความประสงค์ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนตลอดมา ทีมงาน EMA

📌ประกาศเกี่ยวกับ EMA SS3 Invite Code📌 See more: bit.ly/EMASS3Code ืสืบเนื่องมาจากตั้งแต่ SS3 เป็นต้นไป #EMA_Commu ได้เปลี่ยนแปลงระบบจากเปิดให้เข้าร่วมได้ทุกคน เป็นการใช้ Invite code เท่านั้น ซึ่งการแจกโค้ดเป็นไปตามเกณฑ์การประเมิน สามารถดูได้ทางลิ้งค์ด้านบน +

#EMA_Commu #EMA_Montly 📌 ประกาศอัพเดท📌 เมื่อสิ้นสุดการอัพเดทรายละเอียดในรอบนี้แล้ว จะไม่มีการอัพเดทรายเดือนอีกจนกว่าจะถึงช่วงที่ SS3 กำลังจะมา ผู้เล่นสามารถเล่นได้ตลอดเวลา โดยใช้เนื้อหานี้เพื่ออัพเดทสตอรี่ของตัวละครได้เสมอ ขอบคุณสำหรับการสนับสนุน Doc: bit.ly/EMAMontly

[— EMA Time Travel ⏳—] เวลาแห่งความสุขและระทึกใจมักจะผ่านไปไวเสมอ แต่สิ่งที่เรียกว่าความทรงจำนั้นสร้างขึ้นมาได้ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม เพื่อให้ทุกท่านได้ย้อนกลับไปยังวันวานได้ถูกที่ถูกเวลา ทางทีมงานจึงได้เตรียมสารบัญคอนเท้นทั้งหมดของ #EMA_Commu SS2 เอาไว้ให้แล้ว! ใครหาอะไรไม่เจอ ตรงไหนเริ่มจากไหน สามารถหาดูจากที่นี่ได้เลย! คำแนะนำเพิ่มเติม - แนะนำให้ติดแท็กอีเว้นท์ที่กำลังย้อนเอาไว้บนชื่อแอค หรือในไบโอ เพื่อป้องกันการสับสน! - รวมกลุ่มเพื่อย้อนในช่วงเวลาเดียวกันอย่างสนุกสนาน (ชวนทีมงานได้เสมอ) - สามารถใช้แท็ก #EMATimeTravel เพื่อประกาศหาตี้ย้อนเวลาไปด้วยกันได้ ใช้แท็กอีเว้นท์ประกอบด้วยก็ได้นะ! ขอให้สนุกกับการย้อนเวลา! bit.ly/4f5eQyG ⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳⏳

[After #EMA04] 'Until we meet again' _____________________________ อืม... เอนเดเลอัสเพิ่งเคยเป็นผีครั้งแรกในชีวิต ...มันก็แน่อยู่แล้วล่ะ ในเมื่อเขามีชีวิตอยู่มายืนยาวจนไม่อยากจะนับกาลเวลา ที่ผ่านมาพ่อมดนิรันดร์ใช้ชีวิตหลากหลายรูปแบบ เคยปลอมตัวเป็นใครอื่นก็เยอะ เปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์มากมาย ทำเรื่องเลวร้าย ทำเรื่องดี ปะปนกันไปเท่าที่ชีวิตคนคนหนึ่งจะเปรอะเปื้อนได้ อย่างไรก็ตามเขาเกิดมาเป็นพ่อมด ใช้ชีวิตอยู่อย่างจอมเวท พึ่งพาพลังนี้มาตลอดชีวิต เสมือนว่าเป็นแขนขาของตน พอจู่ๆ ต้องกลายมาเป็นผีไร้เวทมนตร์แล้ว รู้สึกแปลกชะมัด วิญญาณเผ่านักเวทไม่เหมือนกับพวกสัตว์วิเศษหรือเอลฟ์ หากปราศจากภาชนะรองรับ พวกเขาก็ไม่ต่างจากมนุษย์ล่องหนทั่วๆ ไป ไม่มีฤทธิ์อะไรเลยสักอย่าง ที่พอจะมีติดตัวอยู่บ้าง คงจะเหลือแค่เวทมนตร์ 'กาลเวลามิอาจอวสาน' .... เพราะมันคือสิ่งเดียวที่ท่านแม่หลงเหลือไว้เขา สลักเอาไว้ในดวงวิญญาณให้คงอยู่ไปชั่วกัลป์ โลกเอสเฟอเทียกำลังวนกลับมายังสิ่งที่มันควรจะเป็นแล้ว วิญญาณสิ่งมีชีวิตที่ใช้เวทมนตร์ได้ ก็จะกลับไปเวียนว่ายตายเกิดตามปกติอีกครั้ง ใช้เวลาไม่นานนัก ผลึกเวทมนตร์อาจจะหายสาบสูญไปหมดโลกก็ได้ หรือไม่แน่ ใครจะรู้อนาคตกันเล่า "...เจ้าเองตอนนี้ก็มองไม่เห็นฝันร้ายแล้วสินะ" เอนเดเลอัสพึมพำถึงภรรยาของตนเอง ผู้ที่กำลังจะกลับมามีชีวิตในภาชนะใบใหม่อีกครั้ง เพราะการผิดสัญญา ไม่อาจรักษาคำสาบานเอาไว้ได้ ทำให้เขาไม่สามารถไปพบหน้าเธอได้ในทันที ต่อให้คิดถึงมากเพียงใดก็ตาม... หนึ่งคนเสียร่างกายนิจนิรันดร์ อีกคนสูญเสียดวงตาเห็นอนาคตที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง พวกเรา...เหมือนได้ย้อนกลับไปเป็นเพียงแค่คนธรรมดา "เฮ้อ..." เพราะเจ้างั่งดีวานคนเดียวเลย

#EMA_Montly (สำหรับอัพเดทรายเดือน) 1 December E.S 837 เดือนสุดท้ายของปี 837 ได้เดินทางมาถึงแล้ว ขณะนี้ทั่วโลกต่างกำลังเฝ้ารอวันหยุดยาวที่จะมาถึงและงานเทศกาลท้ายปี ดินแดนเวเลนด์ บอกข่าวว่าพวกเขาเก็บเกี่ยวผลผลิตได้มากมาย พร้อมรอต้อนรับการมาเยือนของนักท่องเที่ยว แม้ทางเชื่อมต่อผ่านไลเซลันด์จะใช้งานไม่ได้ แต่ประตูมิติได้ถูกเตรียมเอาไว้เพียงพอสำหรับรับจำนวนคน สิ้นปีนี้ หากจะเที่ยวล่ะก็ ยังไงก็ต้องที่เวเลนด์! - ช่วงนี้พนักงานโรงแรมขาดคน กำลังเปิดรับสมัคร ตำแหน่งเชฟด้วย - รับสมัคคคนคุ้มประตูมิติสำหรับนักท่องเที่ยว แม้อากาศจะไม่หนาว แต่ก็เที่ยวได้ตลอดทั้งปีนะ! ——— ทางด้านบลันธาเรีย จำนวนประชากรหนาแน่นขึ้นมาก ไม่เหมาะกับการเที่ยวช่วงงานเทศกาลสักเท่าไหร่นัก ถึงทวีปไฮเรน่าจะไม่มีวันหนาวเย็น แต่เรื่องความรื่นเริงไม่เคยน้อยหน้าใคร หากอยากหนีหนาวมาสังสรรค์ส่งท้ายปีที่นี่ ต้องรีบจองแล้วนะ! ดาธเวลด์เต็มไปด้วยมอนสเตอร์จำนวนมาก อาชีพการล่ามอนสเตอร์กำลังมาแรงในดินแดนนี้! เพราะจะขาดเนื้ออร่อยๆ จากดาธเวลด์ในงานฉลองไม่ได้นี่นา! ————— ทุกๆ ปีไลเซลันด์เคยเป็นทวีปในฝันสำหรับการจัดงานเลี้ยงส่งท้ายปี และเริ่มต้นวันใหม่ไปด้วยกัน ทว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นทำให้ยากจะหวนคืนมาได้ อย่างไรก็ตามบาเรียที่ติดตั้งไว้สำหรับเดือนนี้ จะช่วยให้ไลเซลันด์เริ่มต้นด้วยฤดูใบไม้ผลิ 1 สัปดาห์ ถัดมาคือฤดูใบไม้ร่วง 5 วัน และฝนตกยาวตลอดจนถึง 31 ธันวาคม ทางหน่วยงานเวทมนตร์และเทคโนโลยีกำลังเร่งสร้างบาเรียคุณภาพสูงออกมา เพื่อให้การปรับปรุงพื้นที่ทวีปเป็นไปได้โดยเร็วที่สุด

RT @EMA_event1: [ประกาศการจบ #EMA_Commu SS2 อย่างเป็นทางการ] วันที่ 30 พฤศจิกายน 837 (2567) ในตอนนี้คอมมูนิตี้ EMA SS2 ได้เดินทางมาถึงตอน…

After #EMA04 [#EMA_Story: From now on, and then] 'สิ่งที่ควรทำในตอนนี้และเรื่องราวหลังจากนี้ไป' ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทั่วโลกได้รับรู้มันมีน้ำหนักมากเกินกว่าจะปรับตัวและเข้าใจได้ ภายในระยะเวลาไม่กี่วัน บางทีอาจเป็นเดือน เป็นปี หรือนานกว่านั้น ผู้คนที่สับสนกับอดีตของตนเอง ภาพสงคราม ตั้งคำถามกับเวทมนตร์ ต่างยังคงต้องแบกรับความสับสนทั้งหมดไว้ แล้วใช้ชีวิตต่อไปในวันพรุ่งนี้ ปัจจุบันยังไม่มีการต่อต้านหรือตั้งกลุ่มอะไรขึ้นมาเพื่อแสดงออกในจุดยืนของพวกเขา เพราะทั้งโลกยังอยู่ในความสับสนเกินกว่าจะทำความเข้าใจ ต้องให้เวลาพวกเขา เช่นเดียวกับที่ต้องใช้เวลาเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์สูงสุด _____________________________ บทสรุปของทุกๆ เรื่องจะเป็นไปตามเธรดข้างล่างนี้สำหรับการจบ SS2 อย่างเป็นทางการ

#EMA04 #EMA_Commu 📌 แบบฟอร์มกรอกข้อมูลตัวละครเพื่อรับ Code SS3📌 (ยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ) ทางคอมมูนิตี้ EMA ตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงระบบในซีซั่นต่อไปเป็นแบบ Invite Code เท่านั้น โดยมีเกณฑ์การได้รับโค้ดจากผู้เล่นสำหรับ SS2 ดังนี้ - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 = ได้รับการยืนยันให้ไปต่อ SS3 (ผ่านการรีแอคสถานการณ์ สตอรี่ หรือการตีมอนไม่ครบวันก็ได้) - ผู้ที่เข้าร่วม EMA04 โดยไม่หมดสภาพ (HP 0) จะได้สิทธิพิเศษไปต่อในระดับ (ชื่อยศ *อัพเดทภายหลัง*) ทันที ซึ่งถือเป็นระดับสูงกว่าคนทั่วไป (การอยู่จนถึงวันสุดท้ายได้อย่างปลอดภัย) - ผู้ที่ต้องการไปต่อ แต่ไม่ทันเข้าร่วม 04 สามารถย้อนหลังสตอรี่แล้วรีแอคส่งมาได้ ตามกำหนดการณ์ที่กำหนด เปิดรับตั้งแต่วันที่ 29 พ.ย 67 - 31 ธ.ค 67 ขอบคุณมากค่ะ forms.gle/D3SENGoywiGT3R…

After #EMA04 News ทั่วโลกต่างสลดให้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับไลเซลันด์! ความเสียหายจากสงครามไม่ทันตั้งตัวที่ชาวไลเซลันด์ได้พบเจอนั้น สร้างความเสียหายให้ทวีปไปกว่า 80% ของพื้นที่ทั้งหมด หลงเหลือเพียงแค่ซากของสถาบันเอสเฟอเทียที่ยังพอใช้การได้บางส่วน ทว่าการสร้างขึ้นมาใหม่จำเป็นต้องใช้งบประมาณมหาศาล รัฐบาลโลกและสภาเวทมนตร์ตั้งใจจะสนับสนุนการสร้างทวีปขึ้นมาใหม่ ขณะนี้กำลังติดตั้งบาเรียที่ทำมาจากเทคโนโลยีผสมเวทมนตร์ซึ่งใช้ทุนสร้างมหาศาลทั่วไลเซลันด์ เพื่อให้สภาพอากาศคงที่ได้มากที่สุด อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีนี้ยังไม่สมบูรณ์ มันยังคงจำเป็นต้องใช้ผลึกเวทมนตร์จำนวนมาก และต้องเปลี่ยนแปลงเติมพลังงานทุกวัน รัฐบาลยืนยันว่าที่ดินในไลเซลันด์จะยังเป็นของผู้ครอบครอง ไม่มีใครโยกย้ายได้ พวกเขากำลังเร่งประชุมงบประมาณที่จะช่วยเหลือในการสร้างทวีปกลับมาใหม่ โชคดีที่การคลังของทวีปยังพอสนับสนุนได้ รวมไปถึง ตระกูลนาร์เฟอร์เทียที่ผู้นำหายตัวไปไม่รับผิดชอบ ยินดีสละสมบัติทั้งหมดที่มี ธุจกิจทั้งหลายของพวกเขาได้ถูกสภาเวทมนตร์ครอบครองหมดแล้ว จากการคาดเดาในปัจจุบัน ชาวไลเซลันด์จะได้รับเงินเยียวยาเบื้องต้นจำนวน 10,000 โกลด์ต่อครอบครัว เพื่อการตั้งรกรากขึ้นมาใหม่ (จะจ่ายให้ในช่วงกุมภาพันธ์ปี 838) ส่วนตอนนี้ทุกครอบครัวจะได้รับเงินเยียวยาสำหรับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ประมาณ 5,000 โกลด์ต่อครอบครัวไปก่อน ทันทีที่ออกจากสถานพยาบาล - ทวีปอื่นๆ ทั่วโลกยินดีต้อนรับชาวไลเซลันด์ให้เข้ามาสมัครงาน ลงทุนทางธุรกิจได้ - ปัจจุบันผู้ไร้บ้านที่ยังพักฟื้นอยู่ในสถานพยาบาล จะได้รับสถานที่พักผ่อนชั่วคราวบริเวณบลันธาเรียตอนใต้ (เมืองเบดูฟาน) ที่กำลังปรับปรุงใหม่ชั่วคราวให้รองรับประชาชนได้ - ผู้ที่ฝากทรัพย์สินเอาไว้ที่ธนาคารกลางบลันธาเรีย สามารถเบิกใช้งานได้ตามปกติ ทวีปไลเซลันด์ยังอยู่ในระหว่างการเก็บกวาดและปรับปรุงสภาพแวดล้อม ด้วยเวทมนตร์และเทคโนโลยีทำให้ตอนนี้เก็บกวาดเกือบเสร็จสมบูรณ์แล้ว เหลือการควบคุมสภาพอากาศ การปรับพื้นที่ภูมิศาสตร์ให้กลับมาเหมือนเดิม คาดว่าจะแล้วเสร็จในเดือนมกราคม ปี 838 การบูรณะสถาบันเอสเฟอเทียขึ้นมาใหม่ยังอยู่ในระหว่างการตัดสินใจ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต้องมีการปรับปรุงกระทรวงการศึกษาใหม่อีกครั้ง วาระการประชุมในครั้งนี้ต้องการเวลาพอสมควร จึงละเว้นให้เหล่านักเรียนในสถาบันได้ใบรับรองชั่วคราว 1 ปี ในการใช้สมัครงานได้ แต่ยังไม่ถือว่าจบการศึกษาอย่างเป็นทางการ ขณะนี้อนุญาตให้ประชาชนเข้าออกไลเซลันด์ได้ในเฉพาะเวลา 8.00 น. - 22.00 น. ยังไม่มีการอนุมัติให้ค้างคืนแต่อย่างใด เพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเอง ด้วยความเคารพอย่างสูง สำนักข่าวแห่งชาติเอสเฟอเทีย

#EMA_OnceDream [ระยะเวลา: ไม่จำกัด] ในบทสุดท้ายของคอมมู EMA SS2 มีการเปิดเผยถึงตัวตนในอดีตของทุกๆ คนก่อนการถูกนภาปลอมชักจูง เพื่อการอธิบายที่ง่ายดายขึ้น ทางเราจึงเตรียมเทมเพลตเอาไว้ให้ทุกคนได้ใช้เล่นกันค่ะ หากทำแล้วสามารถติดแท็กได้เลยนะคะ ใครจะเอาแค่ไกด์ข้อมูลไปแต่งอย่างอื่นเองก็ทำได้เลยค่ะ อิสระเลย ไม่จำกัดเวลาย้อนหลัง เล่นได้เสมอ สามารถแปะแท็กเพื่อเปิดรับคนโคกันก็ได้นะคะ canva.com/design/DAGXrNf…

#EMASS2 ความหมายของตราวัฎนภาคืออะไร? เนื่องจากในสตอรี่อีเว้นท์สุดท้ายนั้น ทางออฟฟิเชี่ยลได้เปิดเผยเรื่องราวเกี่ยวกับยุคสมัยสงครามออกมา มีความสับสนเกิดขึ้นมากมาย และทุกคนยังตัดสินใจไม่ถูกว่าตราวัฎนภามีไว้ทำไม ปลดแล้วได้อะไร เราจึงเขียนสรุปใจความโดยรวมมาให้ ขออภัยที่ลงช้าค่ะ bit.ly/EMAThetruth

สำหรับผู้ที่มีข้อสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลสตอรี่สุดท้าย สามารถส่งคำถามเข้ามาได้ ทางแม่งานจะเป็นคนตอบคำถามให้ค่ะ ส่งคำถาม: docs.google.com/forms/d/e/1FAI… ดูคำตอบ: docs.google.com/spreadsheets/d… ขอบคุณมากค่ะ 🙇‍♀️

#EMASS2 Last Event ประเภท: รีแอคชั่นและการแต่งเติมประวัติของตัวละคร (ตามใจอยาก) ในเรื่องราวสุดท้ายนี้ ทางเราได้เปิดเผยความจริงทั้งหมดของโลกยุคสงครามให้ทุกคนได้รับรู้ ซึ่งผู้ที่มีตราวัฎนภาทุกท่าน จะมองเห็น ‘อดีตชาติ’ ของพวกเขาเองในยุคสงคราม ว่าเกิดอะไร ทำอะไรไว้ และถูกใครสังหารมา ความทรงจำที่รุนแรงในสงครามทุกรูปแบบ สามารถเล่นได้หมด ไม่มีกฎเกณฑ์ ไม่มีข้อจำกัด **โปรดติด TW ทุกอย่างไว้ให้ชัดเจน ซ่อนภาพที่มีความรุนแรง หรือลงในเว็บไซด์เฉพาะทางเท่านั้น** ข้อมูลเบื้องต้นยุคสงคราม docs.google.com/document/d/1AF…

#EMA04 The Truth หอประชุมแห่งชาติ, บลันธาเรีย เวทีสำหรับจัดแถลงข่าวได้เตรียมพร้อมเรียบร้อย เมื่อผู้รายงานการแถลงวันนี้มาถึง เขาคือหัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการจากสภาเวทมนตร์ ทันทีที่ปรากฎตัว ผู้คนในหอประชุมต่างส่งเสียงฮือฮาเต็มไปหมด เพราะรูปลักษณ์ของเขาไม่มีคำว่าใกล้เคียงกับรูปแบบเดิมที่เห็นมานานกว่าร้อยปี เกิดอะไรขึ้นกับเคียรอน เดอ เมลูน่า? เขาสีแดงดำบนเรือนผมสีทอง นัยน์ตาพื้นสีดำตัดกับดวงตาสีแดงก่ำราวกับไม่ใช่เผ่าพันธุ์ใดบนโลกใบนี้ เขายังคงวางทีท่าสงบไม่ตื่นตระหนักอะไร ใบหน้างามประดับรอยยิ้ม ก่อนจะนั่งลงเตรียมแถลงข่าว “ก่อนเริ่มต้นการแถลงข่าวในวันนี้ ผมมีอะไรที่อยากจะบอกกับทุกคนก่อน ทุกคนคงจะสงสัยรูปลักษณ์ของผมใช่ไหมล่ะครับ?” เขาใช้เวทมนตร์ฉายภาพของบุคคลที่มีลักษณะเหมือนกับตนเองอีกสิบกว่าคนให้นักข่าวดู “พวกเขาคือเผ่าพันธุ์เอลฟ์รุ่นใหม่ครับ มีความสามารถในการใช้ธาตุมืดได้โดยไม่กลืนกินร่างกายของตนเอง และพวกเขาไม่มีขีดจำกัดที่เรียกว่า ‘ตราวัฎนภา’ ด้วยครับ” ผู้คนในหอประชุมเริ่มส่งเสียงประหลาดใจ สับสน ว่าตนนั้นกำลังได้ยินอะไรอยู่ เผ่าพันธุ์ใหม่? ความมืดไร้ขีดจำกัด? ตราวัฎนภา? เคียรอนเผยรอยยิ้ม ความสับสนมากมายนั้นไม่อาจตอบคำถามทีเดียวได้ เขารู้ จึงได้เตรียมการไว้แล้ว “จากเรื่องราวทั้งหมดที่ผ่านมา ทุกคนคงเริ่มสงสัยกันมานานแล้วว่าประวัติศาสตร์โลกในยุคสงครามเป็นอย่างไรกันแน่ ถ้าจะให้เล่าประวัตินับพันปีในเวลาแค่ไม่นานคงยากเกินไป” “ผมจึงเตรียมมาให้ทุกคนได้รับรู้ด้วยตนเอง แต่ก่อนอื่น ทุกคนรู้ไหมครับ ว่าสิ่งที่ท้องฟ้าเลือกสรร อย่างตราวัฎนภาที่อยากได้กันนักหนานั้น…แท้จริงแล้วคือ ‘คำสาป’” นักข่าวทุกคนต่างฮือฮา พยายามจะส่งเสียงถามกลับว่าหมายความว่าอะไร ห้องประชุมเริ่มเต็มไปด้วยความวุ่นวาย สุดท้ายเคียรอนก็ยกมือขึ้นมาห้าม เพื่อให้ทุกเสียงเงียบไป ขนาดในหอประชุมยังแตกตื่นขนาดนี้ พวกที่ดูทุกอย่างผ่านการถ่ายทอดสดจะร้อนรนแค่ไหนกันนะ? “เพื่อเป็นรางวัลและคำตอบให้กับทุกสิ่งที่พวกคุณสงสัย ผมขอประกาศว่าจากนี้ไป…” ครืน… จู่ๆ บนหัวของเอลฟ์ผมทองก็ปรากฎลักษณะของตราวัฎนภาขนาดใหญ่กลางโถงประชุม มุมปากของเขาวาดรอยยิ้มสนุกสนา แล้วจึงดีดนิ้วหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณ เปราะ! ชั่วพริบตาต่อมาตราวัฎนภาได้เริ่มแตกสลายพร้อมกัน…ทั่วโลก __________ ทุกคนบนโลกต่างส่งเสียงกรีดร้องและทรมานออกมา เมื่อตราวัฎนภาที่เปรียบดั่งคำสาประดับโลกได้พังทลายลงไป สัญชาตญาณเก่าของเหล่าสัตว์ร้ายถูกเปิดเผย พันธะสัญญาเชื่อฟังของบีสต์ถูกทำลาย พลังงานเวทมนตร์บางอย่างหลั่งไหลเข้ามากะทันหัน พาลให้ร่างกายที่อ่อนแอกว่าเริ่มรับมือไม่ทันกับ ‘พลังดั้งเดิม’ ที่พวกเขาควรมี! สัตว์ที่ไร้โซ่ตรวนล่าม มองเห็นภาพความทรงจำของอะไรบางอย่างที่คล้ายกับ ‘อดีตชาติ’ อันแสนยาวนาน ของวิญญาณพวกเขา ที่ต้องเกิดในกรงขังเดิมซ้ำๆ ไม่อาจเกิดใหม่เป็นใครอื่นได้ ภาชนะที่อ้างว่ารองรับเพียงตัวเรา แท้จริงแล้ว เป็นเพียงแค่การตีตราย้ำชัด ว่าโชคชะตาของทุกคนต่างถูกสาปด้วยคำว่านิรันดร์ เพื่อเป็นเครื่องสังเวยแด่ โลกมายาลวงแห่งความรื่นรมย์ (Esfurtia) ทันใด ภาพสงครามนับพันปีก็ไหลเข้าสู่ความทรงจำเท่าที่รับได้ ความรุนแรงและความโหดร้ายท่ามกลางซากศพที่นองไปด้วยทะเลเลือดเป็นอนันต์ กาลเวลาเคลื่อนผ่านคืนแล้วคืนเล่า ภาพของตัวเราในสงครามปรากฎแต่เราคือคนคนนั้นเสียเอง ตรงหน้าเป็นนักเวทอมตะเรือนผมสีม่วงสะบัดพร้อมสะบั้นอาวุธและเวทนับไม่ถ้วนลงสู่สงคราม ร่างที่ไร้วิญญาณล้มลงไม่เว้นนาที แต่ดวงตาของผู้ทำหาได้รู้สึกผิดไม่ ดวงตาแววโรจน์แดงฉานบ่งบอกความตั้งใจ การฆ่าล้างบางเผ่าพันธุ์ไม่ต่างจากนรกบนดิน การเข่นฆ่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า รักษา ก้าวสู่สนามรบ บาดเจ็บ ล้มตาย วนเวียนไม่รู้จบ . . ภาพเหล่านั้นกำลังแสดงให้เห็นถึงอดีตที่น่าอึดอัดใจ จนภายในปั่นป่วน ความทรมานก่อเกิดผ่านตราวัฎนภาบนร่างกาย เป็นคำสาปที่สาปลงซ้ำๆมาเนิ่นนาน และในวันนี้ ทุกคน...ได้เห็นความจริงอันโหดร้าย ของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้นำ และผู้สร้างโลกอันสงบสุข ภายใต้หน้ากากที่สร้างเอาไว้ จอมเวทแห่งเพลิงผลาญมหาสงครามให้ทุกชีวิตสิโรราบจำยอม เอนเดเลอัส นาร์เฟอร์เทีย

#EMA04 News! ข่าวด่วน! ในที่สุดทางรัฐบาลโลกและสภาเวทมนตร์ต่างก็ตอบรับคำตกลงที่จะยอมให้จัดการแถลงข่าวแล้ว! ครั้งนี้พวกเขาบอกว่าจะมาตอบคำถามทุกความจริงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใน การแถลงข่าวจะเริ่มขึ้น ณ หอประชุมแห่งชาติบลันธาเรีย เวลา 12.00 นาฬิกา ______________________ ขณะนี้ความวุ่นวายบนทวีปอื่นๆ ทั่วโลกกำลังได้รับการช่วยเหลืออย่างทั่วถึง มอนสเตอร์มากมายกำลังทยอยหายไป ด้วยความช่วยเหลือจากกลุ่มคนที่เรียกตนเองว่า 'เอลฟ์ยุคใหม่' กระจายตัวไปทั่ว เพื่อช่วยเหลือให้ทุกคนปลอดภัย คาดการณ์ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดจะกลับมาสงบภายในวันนี้ สำนักข่าวแห่งชาติ รายงาน

#EMA04 Before the end. ข่าวทั่วโลกกำลังวิเคราะห์และวิจารณ์เรื่องราวที่เกิดขึ้นในทวีปไลเซลันด์อย่างดุเดือด มีผู้คนมากมายสูญเสียคนสำคัญไปในเหตุการณ์นี้ การเรียกร้องให้ใครสักคนออกมารับผิดชอบต่อสงคราม ช่างเป็นการกระทำที่ดูไร้สาระที่สุดในสายตาเคียรอน ผู้แพ้ทำได้แต่ร้องไห้เท่านั้น +

#EMA04 End? แพะรับบาป ท้องนภาสาดสีแดงราวกับเผยธาตุแท้ของสงครามในครั้งนี้ ความรู้สึกเสียวสันหลังปรากฏขึ้น ในตอนที่ร่างกายของตนทรุดจนต้องใช้ดาบค้ำยันเอาไว้ " ... " ! ทันทีที่สภาเวทมนตร์ปรากฏตัวพร้อมผู้แปลกหน้า ร่างของคาร์ลอสก็ถูกสูบพลังออกไปจนหมด พร้อมโซ่ที่ลากตรึงร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้ “ อั่กก! ” โซ่นั้นทำหน้าที่ไม่ต่างจากกำไลระงับเวทมนตร์ มันระงับเวทมนตร์ทุกอย่างในกายของคาร์ลอส อุปกรณ์เวทมนตร์ต่างๆ ที่เขากระจายสู่นักเรียนนั้นเสื่อมสภาพลง เพราะคาร์ลอสไม่อาจใช้พลังเวทได้อีกต่อไปแล้ว " เคีย... " ร่างกายถูกยึดยากขยับ แม้แต่พูดยังทำไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธที่ตัวการปรากฎมาในตอนสุดท้าย เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อขยับให้หลุดออกจากโซ่ที่รัดแน่น แต่เมื่อยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ก็ยิ่งรัดเหมือนใยแมงมุมที่จับเหยื่อ ใบหน้าของเอลฟ์หัวหน้าหน่วยผู้ตรวจการเปลี่ยนไป ในยามนี้เขาไม่เหมือนเดิม แต่รอยยิ้มยังคงเหมือนเดิม "นึกว่าจะไม่ได้เจอคุณซะแล้วคาร์ลอส ดีใจจังเลยนะครับ" เคียรอนวาดรอยยิ้มทักทายให้กับสภาพแวมไพร์ที่บาดแผลไม่สู้ดีนัก " เก่งนะครับที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่สภาพแบบนี้คงไม่ขัดขืนอะไรแล้ว " รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้านั้นสมกับผู้ชนะในเกมกระดาน " ผมจะไม่พูดพล่ำทำเพลงอะไรเยอะมากมาย จงรู้เอาไว้ " ใบหน้าผู้ผยองในชัยชนะหันไปหาเหล่านักเรียนและประชาชนไลเซลันด์ " ทางสภาเวทมนตร์ขอจับกุม คาร์ลอส เบลค เฟเรซเต้ ในข้อหาผู้เสกคำสาปหายนะและเวทมนตร์โบราณ จนทำให้เกิดผลกระทบวงกว้างต่อไลเซลันด์ จนกว่าจะสอบสวนจนสิ้น บุคคลผู้นี้จะอยู่ในฐานะผู้ต้องโทษประหาร " รอยยิ้มสะใจปรากฏบนหน้าของผู้นำที่แท้จริงอย่างชัดเจน หลักฐานความผิดหลายประการถูกกระจายไปทั่วโลกตั้งแต่เมื่อวาน บุคคลที่ใช้เวทมนตร์โบราณสร้างคำสาประดับโลกขึ้นมา คนที่ทำให้ทุกคนในสนามรบโดนลูกหลงจนเสียชีวิตเพราะเวทโบราณ คดีของคาร์ลอสเรียงกันยาวเยียดเสียจนอ่านทีเดียวไม่หมด " ไม่... " ดวงตาเบิกโพลงกว้างในยามที่รู้สิ่งที่ตัวเองจะได้รับ กระจกอันเป็นภาพความทรงจำหลากหลายค่อยๆ แตกเป็นเสี่ยงๆจมดิ่งสู่ห้วงลึกของจิตใจ ร่างกายเย็นชาวาบไปทั่วผิวกาย มือกำหมัดแน่นเหมือนจะพยายามคว้าไปที่เคียรอนแต่มันก็ไม่เป็นผล ' ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ ' ' มันจบแล้วงั้นหรือ.... ' ดวงตาสีแดงทั้งสองข้างมองไปยังเคียรอน " พวกแกชนะแล้ว... " "หึ ขอบคุณที่ชมครับ" แวมไพร์ไม่แม้แต่จะพูดคำใดออกมาหลังจากนั้น เขาเลือกที่จะเงียบและยอมจำนนต่อชะตา ดวงตาไร้ชีวาหันไปมองตามเสียงเรียก ของเหล่าผู้ที่เอ่ยชื่อของตนออกมา แต่...มันก็มีเพียงรอยยิ้มบางที่ตอบรับ ราวกับว่านี่คือบทเรียนสุดท้าย ที่เขาอยากจะสอนและฝากมันเอาไว้ กับผู้รอดชีวิตทุกคน ' จงก้าวต่อไป ' ' และเข้มแข็งด้วยตัวเองให้ได้ ' ในทันใดร่างของคาร์ลอสก็ถูกสภาเวทมนตร์พาไป และหายไปพร้อมกับความมืดของรัตติกาล . . ทิ้งเอาไว้เพียงภาพสุดท้าย . . โดยที่ไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป

#EMA04 Hero? “ไม่จริง…” เสียงสิ้นหวังของชาวเมืองไลเซลันด์ต่างพึมพำออกมา เมื่อมองเห็นว่าฟากฟ้าที่พวกเขาดีใจได้ไม่ถึงเสี้ยววินาที กำลังแปรปวนไปเพราะพลังเวทสะสมมหาศาล ลอยวนอยู่กลางท้องฟ้า เตรียมพร้อมจะระเบิดทำลายทุกสิ่งบนดินแดนแห่งนี้! “ฮะ….ฮะ…” พวกเขาทุกคนไม่มีใครเหลือเรี่ยวแรงสำหรับต่อสู้อีกต่อไปแล้ว แค่การขยับตัวออกไปจากสนามรบยังยากเย็น ต่อให้ตอนนี้จะมีแรงเหลือพอ ใครจะสามารถหนีไปจากทวีปอันกว้างใหญ่นี้ได้ พอได้แล้ว พอสักที จบทุกอย่างได้แล้ว!! ไม่อยากสู้ต่อไปอีกแล้ว!!! “ไม่ใช่ว่าผู้นำของพวกคุณ เฝ้าสอนกันมาว่าไม่ให้ยอมแพ้เหรอครับ?” !!!? ท่ามกลางความสิ้นหวัง จู่ๆ กลุ่มคนร่างสูงสวมเครื่องแบบสีดำก็ปรากฎตัวออกมายืนอยู่หน้าชาวเมือง พวกเขาปรายดวงตาสีแดงดำสุดประหลาดหันกลับไปมอง ก่อนจะเผยรอยยิ้มอ่อนโยนที่ไร้ซึ่งความจริงใจ “น่าอนาถจังเลยน้า แต่อุตส่าห์ทำได้ขนาดนี้ก็ต้องให้รางวัลสักหน่อย จริงไหมล่ะ เนอะ?” “ทุกคนเก่งมากครับ เชิญพักผ่อนเถอะ” ชายผมแดงและหญิงสาวตัวเล็กเอ่ยบอก ก่อนที่พวกเขาจะหันไปเผชิญหน้ากับพลังงานเวทมนตร์ตรงหน้า ทั้งสี่คนร่ายเวทมนตร์ประหลาดออกมา มันเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังงานธาตุมืดบางอย่าง หนาแน่นเสียยิ่งกว่าความมืดที่แวมไพร์มี ต่อให้อยู่ใต้แสงตะวันพวกเขาก็ไม่หวั่นเกรง ครืน! ประตูมิติสีดำขนาดใหญ่ถูกเปิดออก! ลักษณะของมันไม่ต่างอะไรกับหลุมดำไร้ก้นบึ้ง ทันใดนั้นวินาทีต่อมา พลังงานจากมังกรทั้งหมดถูกสีดำกลืนกินไปในชั่วพริบตา!!!???? “นะ นี่มัน…” “อะไร…กัน” ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันจนไม่ทันได้ทำความเข้าใจ จู่ๆ พลังระเบิดจากซากมังกรที่จะทำลายทวีป กลับถูกกลืนหายไปด้วยมิติสีดำของคนสี่คน ท้องฟ้ากลับมาสว่างไสวอีกครั้งได้อย่างง่ายดาย ไม่มีเสียงแรงกระแทกใดๆ ไม่มีเสียงระเบิด ทุกอย่างหายไปราวกับว่าไม่เคยมีอยู่… “อืม~ขอบใจที่เลี้ยง รสชาติของมังกรก็ไม่ได้แย่เลยนะเนี่ย” หญิงสาวผมเขียวพูดออกมา ใบหน้าของนางแลดูเหมือนคนที่เพิ่งได้กินของอร่อยเข้าไป พวกเขาสี่คนหันกลับมามองชาวเมืองอีกครั้ง หนนี้ไร้ซึ่งแสงสะท้อนและแรงกดดันจากรอบข้าง ทำให้ทุกคนได้เห็นรูปลักษณ์แปลกตาของบุคคลที่เข้ามาช่วยเหลือ หูเอลฟ์…? ดวงตาสีดำแดง…? และ….เขา? ใครกัน???? “โปรดวางใจได้ พวกเรามาเพื่อช่วยเหลือทุกคน” เอลฟ์ผมทองตรงกลางเอ่ยบอกด้วยเวทกระจายเสียงเพื่อให้ได้ยินกันทั่วถึง “จากนี้ไป สภาเวทมนตร์จะรับผิดชอบเรื่องทุกอย่างเอง เชิญวางใจได้เลยครับ” สิ้นสุดคำพูดนั้น ทีมแพทย์จำนวนมากและนักเวทหลากหลายเผ่าพันธุ์ มีทั้งพวกตาสีดำที่ไม่เคยพบเห็น ทั้งเผ่าอื่นๆ เปิดประตูมิติเข้ามายังไลเซลันด์ เพื่อช่วยเหลือพวกเขาทุกคนให้ปลอดภัย สงครามจบลงแล้ว ความช่วยเหลือได้มาถึงทุกคนแล้ว สุดท้ายก็แฮปปี้เอนดิ้ง น่ายินดีจริงๆ นะว่าไหม….เอนเดเลอัส EMA04 THE END

#EMA04 ดินแดนแห่งเวทมนตร์ในฝันแปรผันกลายเป็นสนามรบ คลุกกลิ่นคาวเลือดและซากศพอย่างน่าสยดสยอง มอนสเตอร์จำนวนมากเดินเรียงรายเข้ามารุมล้อม มังกรที่ไม่ยอมพ่ายแพ้ ราวกับว่าพวกมันมีเจตจำนงอันแรงกล้าที่จะทำลายทวีปนี้มาเนิ่นนานแล้ว อดทน อดกลั้นเอาไว้ ต้องอยู่ภายใต้เงาของศัตรูผู้ไม่วันวางวาย เปรียบดั่งสัตว์ร้ายในกรงขัง ที่รอขยี้ขย้ำทุกคนให้ตายเพราะโกรธา ผู้นำกองทัพฝั่งสถาบันเอสเฟอเทียต่างล้มลุกคลุกคลาน หมดสภาพการต่อสู้ แม้จะพยายามทุ่มสุดตัวมากแค่ไหนพวกเขาก็ยังมี ‘ขีดจำกัด’ ที่ไม่อาจข้ามไปได้อยู่ แตกต่างจาก ‘พวกเรา’ “อุหวา สภาพย่ำแย่กันจังเลยนะ น่าสงสาร น่าสงสาร” “เอเวอลีน ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างที่ปากพูด ก็เงียบเถอะ” “อะไรกันยะ! ฉันสมเพชพวกนั้น ก็เหมือนกับความสงสารนั่นแหละ!” “อย่าเถียงสุภาพสตรีสิครับ คุณวาลัคส์” “ใช่แล้วๆๆ คนที่เถียงฉันได้น่ะ ไม่อนุญาตให้มีอยู่ จูโน่ยังเข้าใจเลยเห็นไหมล่ะ” เหล่าบุคคลไม่คุ้นหน้าคุ้นตายืนเถียงกันอยู่บนเนินเขาสูง ประกอบไปด้วยชายร่างใหญ่สวมหมวกเหล็กคุมหัว ชายร่างสูงผมสีแดงแลดูสุภาพ กับหญิงสาวตัวเล็กเจ้าของนามว่าเอเวอลีน พวกเขามีนิสัยแตกต่างกัน เหมือนกันก็แค่รูปลักษณ์บางส่วนเช่นสีตาและการมีชิ้นส่วนร่างกายประดับด้วยวัสดุเวทมนตร์เทคโนโลยีพิเศษ… แต่พวกเขา ต่างสวมเครื่องแบบสภาเวทมนตร์ทั้งนั้น “แม้แต่ผมก็ห้ามเถียงคุณเหรอครับ อิวี่?” “อะ…!” ใครบางคนเดินตามหลังเข้ามาพร้อมเอ่ยถามหยอกล้อหญิงสาว ใบหน้าคนถามยิ้มไม่บ่งบอกอารมณ์ แต่คนถูกถามกลับหน้าซีดเซียว “ไม่มีทางค่ะ! ถ้าเป็นเคียนี่ล่ะก็ พูดถูกหมดทุกอย่างนั่นแหละ~” “งั้นเหรอครับ ดีใจจังเลย” เอลฟ์ผมทองไร้ผ้าปิดตา เดินก้าวขึ้นมาหน้าสุดเพื่อมองดูสนามรบจากมุมนี้ สภาพของมันย่ำแย่มาก ดวงตาสีแดงดำปรายมองความเลวร้ายไร้ที่สิ้นสุด สลับกับสีหน้าสิ้นหวังของชาวบ้าน ที่เห็นจะยังดูไหวอยู่…คงมีแค่นักเรียนไม่กี่คนที่ไม่อยากยอมแพ้ อยากจะรอดกลับ เชื่อมั่นว่าถ้าเรื่องเลวร้ายตรงนี้จบลง ทุกคนจะสามารถกลับไปเล่นสนุกได้ด้วยกันเหมือนเดิม? การติดอยู่ในลูปของภาพมายานิรันดร์มานาน ส่งผลให้บางคนยังคงยึดมั่นว่าทุกสิ่งจะกลับมาสินะ นั่นก็ไม่เลว แต่นั่นไม่มีทางหรอกครับ เพราะบนโลกนี้ไร้ซึ่งดวงตะวันและจันทราที่โอบกอดพวกคุณไปแล้ว “พวกเราควรไปกันเลยไหมคะ? หรือรอให้เจ้าพวกนั้นตายหมดก่อน?” เอเวอลีนถามอีกครั้ง แต่หนนี้จูโน่กลับตอบให้แทน “ปล่อยให้ตายหมดไม่ได้หรอกครับ ต้องเหลือพวกใจกล้าเอาไว้จำนวนหนึ่ง ตอนที่โลกเปลี่ยนแปลงไปเพราะอะไร จะได้มีพยานสักหน่อย” “ถูกต้องแล้วครับ อำนาจที่ได้มาซึ่งการซื้อขายหรือยึดครอง มันไม่ถาวรหรอก” “...” “ต้องทำให้สิ้นหวังเสียก่อน แล้วปรากฎตัวในยามท้อแท้ นั่นแหละถึงจะเป็นอำนาจที่แท้จริง” เคียรอนแสยะยิ้ม เมื่อนึกถึงการควบคุมจิตใจคนที่ง่ายดายกว่าการใช้คำสาปหรือเวทมนตร์ แต่เขาก็รู้ว่าทุกอย่างไม่มีคำว่าตลอดไป หลังจากนี้พอเชื่อใจแล้วค่อยล่ามโซ่ใหม่ ทับอันเก่าไปก็ได้ “ไปกันเถอะครับ ตามที่ตกลงไว้ บุคลากรส่วนใหญ่ให้เข้าไปช่วยเหลือพวกเขารอดชีวิตกลับมา” “ครับ” “โอเค้!” “อืม” “ส่วนคาร์ลอส…จับเป็นเท่านั้นครับ เพราะเขายังมีประโยชน์อีกเยอะ” “ถ้ายังมีแรงขัดขืนล่ะครับ?” จูโน่เอ่ยถาม “อืม…ผมไม่ชอบตัวหมากที่ถูกตัดแขนขาซะด้วย งั้นควักลูกตาสักข้างก็ดีนะครับ ให้สาหัสนิดหน่อย แต่อย่าพิการเลย มันดูใช้งานได้ไม่คุ้ม” “รับทราบครับ ผมจะปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเป็นอย่างดี” “ได้เวลาแล้ว” พวกเขาทั้งสี่คนแสดงสีหน้าตื่นเต้นที่จะได้ออกมาบนโลกใบนี้อย่างเหมาะสมมาโดยตลอด ทันทีที่สะสมพลังเวทมาไว้ในร่างกาย เพื่อเตรียมพร้อมเข้าสู่สนามรบ บนใบหน้าของพวกเขาก็ปรากฎเขาดุจดั่งอสุราขึ้นมา… “ไปจบเรื่องนี้ในแบบที่พวกเราวาดฝันกันเถอะครับ” . . . . . สภาเวทมนตร์เข้าสู่สนามรบ