ทวีตที่ปักหมุด

#20ปีของหมามอมกะพี่คนสวย
#EP2
ตอนอ่าน โปรดจินตนาการถึงเด็ก ม.ปลาย ในตอนนั้นหนัก 55 กก.นะฮะ ไว้ผมยาวแบบเด็กผญ.ปกติ 5555
จริงๆเรื่องมันก็เริ่มต้นมาดีใช่มั๊ยฮะ แต่ว่ามันก็ดีอยู่แบบนั้นไม่นานครับ ประมาณสัก 1 ปีผ่านไป บ้านของผมก็ล้มละลายครับ ผมต้องลาออกจากโรงเรียนเพราะไม่มีใครส่งเรียนต่อ ทุกอย่างเกิดขึ้นกระทันหันมากครับ ทรัพย์สินที่มีถูกขายออกไปเกือบหมด ผมต้องกลับไปอยู่บ้านก๋งกะยาย จากที่เคยเรียนที่เชียงใหม่ แถมยังถูกคุกคามจากคนงานของลุงในบ้านด้วย แต่มันยังไม่ได้มาแตะอะไร เพราะว่าเป็นผมเป็นคนระวังด้วยมาก ผมมักจะพกมีดพับติดตัวเสมอ เพราะบ้านมีคนงานผู้ชายหลายคน ที่จริงถ้ามันเข้ามาจับหรือแตะ ผมอาจจะได้ข้อหาแทงคนตายได้เลยเพราะโดยนิสัยมั่นใจว่ากล้าแทงแน่ พี่คนสวยรับรู้เรื่องนี้ตลอดครับ พอย้ายกลับบ้าน ตอนนั้นผมเหมือนคนผิดหวังมาก จากลูกคนมีเงินพอสมควร ทุกอย่างมันพังหมดเลย ทุกคืนที่นอนภาวนาทุกวันให้เรื่องนี้เป็นแค่ฝัน ในวัย 18 ปี มันคือความทุกข์ใจอย่างถึงที่สุด ผมเฝ้าแต่ถามว่าทำไมเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้นกับเรา ผมขังตัวเองไว้ในห้อง ไม่ติดต่อใครนอกจากพี่คนสวย มีแค่มือถือเก่าๆที่โทรเข้าโทรออกได้ และเก็บตัวในห้องอ่านหนังสือทั้งวัน ผมอยากตายมาก น่าจะเผลอพูดออกไปบ่อยๆ คงทำให้เธอทนไม่ไหว ทั้งที่บ้านเธอเองก็ไม่ได้ร่ำรวย แต่เธอเลือกนั่งรถมาหาผมทุกเย็น และตื่นตีสี่เพื่อนั่งรถเที่ยวเข้าที่สุดกลับไปเรียน ระยะทางไปกลับวันละ 120 กม. ต้องต่อรถ 2 ต่อ ลำบากมาก เข้าบ้านผมโดยการแอบปีนเข้าด้านหลังเพราะไม่มีใครรู้ว่าเราคบกัน เธอมาเพื่อดูให้แน่ใจว่าผมจะอยู่รอเธอ จะไม่ฆตต.อยู่ในห้องนั้น เธอมาอยู่แบบนี้เกือบปี ใช้เงินเก็บที่ได้รับทุนการศึกษามาเป็นค่ารถ ช่วงนั้นสิ่งเดียวที่ผมยึดเหนี่ยวคือเธอ เราอยู่ด้วยกันในห้อง อ่านหนังสือ ช่วยเธอทำการบ้าน โดยที่คนในบ้านผมไม่มีใครรู้เลยว่าเธอมาแบบนั้น จนครบปี ผมรู้สึกว่าผมสงสารพี่คนสวย ผลการเรียนเธอตกลงนิดหน่อย เธอต้องงดทำกิจกรรมทุกอย่าง เพราะเธอเอาเวลามาทุ่มเทให้ผมหมด ผมพังมากจริงๆ ปีนี้ปีเดียวน้ำหนักขึ้นมา 30 กก. แต่ผมจะจมอยู่แบบนี้ไม่ได้ ผมจะต้องพาตัวเองออกไปจากบ้าน และมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมให้ได้เพื่อตัวเองและเพื่อพี่คนสวยของผม ผมเลยตัดสินใจบอกก๋งกับยายว่าจะออกไปทำงานและไปอยู่กับเพื่อน จากนั้นผมก็ออกจากบ้านมาพร้อมเงิน 2,000 บาทที่รับสอนพิเศษเด็กแถวบ้าน มาอยู่กับพี่คนสวยครับ

ไทย





























