DR : rest

ก๊อกๆสำหรับผู้ติดตามใหม่ทุกคนค่ะ! ขอบคุณที่ชอบผลงานเรานะคะ😳 ปีนี้ว่าจะฝึกลงสีให้เก่งๆ วาดฉากได้สวยๆ มีผู้หญิงรักกันให้ดูได้ไม่เบื่อ!💪✨ . ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ!🥺🤟💓

ก.คมนาคมไม่มีปัญญาจ่ายค่าไฟทางสาธารณะเลยเอามาซุกไว้ตามบิลค่าไฟบ้านประชาชนมาเป็นสิบปีแล้วทั้งที่คมนาคมได้งบเยอะกว่าทุกกระทรวง ไม่จบแค่นั้น ล่าสุดค่าน้ำก็เอามายัดในบิลค่าไฟฟ้าป้าดบริหารประเทศโคตรแม่มันยังไงกันน้อลูกอีหน่อแตดดดดดดดดดดดดดด

お誕生日キャット🎉

เห็ดฟาง คือตัวแทนอธิปไตยของอาหารไทยมาก เพราะน่าจะเป็น 1 ในไม่กี่เห็ด ที่ไม่คุ้มค่าในการนำเข้าเห็ดจีนมาขายแทน . เจ้าสัวที่ Dominate ตลาดด้วยเห็ดจากจีน ทำราคาได้ มีส่วนทำให้เห็ดฟางในตลาดหายไป เพราะร้านอาหารสู้ราคาไม่ไหว ก็ใช้เห็ดอื่นแทนที่หาง่ายกว่าเก็บง่ายกว่า . การเรียกร้องให้ร้านอาหารใช้เห็ดฟาง ส่วนนึงผมว่ามันจะช่วยให้คนปลูกเห็ดมี Demand เพิ่มขึ้น ช่วยเกษตรกรไทยด้วย

メニューは見せんよ🐱

１００万回いいねされた猫、3Dモデル化🐱 3Dプリンターで印刷してみようかしら

ละคนไทยเป็นไรกับคนเก่ามากปะ 5555555555555555555

今日も頑張ってます🐱

身構える。

あんた… この街は初めてかい？ の貫禄を醸し出している。

คนไทยไม่ยอมหลายเรื่องมาก แต่คนไทยสงสัยว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง พูดไปก็เหมือนบั่นทอนกันเอง แต่ลงชื่อคัดค้านก็ไม่ฟัง เปิดเผยว่ามาจากบริษัทไหนก็โดนฟ้องปิดปาก ประท้วงก็เจอเจ้าหน้าที่ใช้กำลัง ใช้จนบาดเจ็บถึงเสียชีวิตก็เอาผิดเจ้าหน้าที่คนไหนไม่ได้ judicial system บ้านเราก็เถรตรงเหลือเกิน สวัสดิการรัฐก็ไม่ได้เอื้อพอที่จะให้คนหยุดงานสไตรค์ได้ตลอด ไม่นับว่าประเทศนี้ประชาชนยังแบ่งแยกกันเอง เป็นสลิ่มบ้าง เลียตีนนายทุนบ้าง อนุรักษ์นิยมล้าหลังสุดกู่บ้าง มองตรงไหนก็ปัญหาคนล้วน ๆ คือยอมใจคนที่ยอมสู้จนตัวตายจนตัวลำบาก เคารพพวกเขามากจริง ๆ แต่ถามว่าแล้วคนที่ทำได้แบบนั้นมันมีกันสักกี่คนเชียว

元祖書道係は6年ほど前、大怪我した尻尾で旧道場に現れ、保護した子です。 やがて自主的に、生徒が来る時間帯には教室に待機し、書道係を務めるようになりました。 『猫と人が共にある』当道場の在り方を確立してくれた、大切な相棒です。

ช่วยกันนะทุกคน รัฐบาลอนุทินจะเอาพื้นที่ 155,865ไร่ จะถูกเฉือนให้ ส.ป.ก.(แน่นอนไม่ใช่เพื่อผลประโยชน์ประชาชน) อย่าให้ข่าวเงียบนะคะ 🙏🏻 ไม่งัน เราจะไม่มีพื้นที่อุทยานป่าลานในประเทศไทยเหลืออีกเลย ➖ป่าทับลานถูกประกาศให้เป็น “ป่าไม้ถาวร” ตามมติ ครม. ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2506 และได้รับการประกาศให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ (ป่าสงวนแห่งชาติครบุรี) ในปี 2509 ➖มีเนื้อที่ประมาณ 1,387,375 ไร่ หรือ 2,235.80 ตารางกิโลเมตร นับเป็นอุทยานที่มีเนื้อที่ใหญ่เป็นอับดับ 2 ของเมืองไทย (รองจากอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน) และมีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคอีสาน ถือเป็น “ป่าลุ่มต่ำ” ที่มีความสมบูรณ์มาก มีการซ้อนทับกันระบบนิเวศของป่าภาคกลางและป่าภาคอีสาน ทั้งยังมี “ป่าลาน” ซึ่งเป็นป่าผลัดใบที่มีต้นลานขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก“ป่าลานขนาดใหญ่ผืนสุดท้ายของประเทศไทย” #saveทับลาน #โหนกระแส

This is currently my favorite thing on marketplace, a lady selling her stuff and her cat interrupting each picture

แอปเถื่อนทุนจีนบุกไทย? วิ่งส่งอาหารเย้ยกฎหมาย ไร้ป้ายทะเบียน! 📌 ลูกเพจตาดีส่งภาพนี้มาให้ดูครับ นี่คือแอปส่งอาหารชื่อ "Wukong" (หงอคง) ที่กำลังวิ่งกันเกลื่อนในย่านชุมชนคนจีน คำถามคือเรื่องนี้หน่วยงานรัฐปล่อยผ่านไปได้อย่างไร? ฝากถามไปถึงกระทรวง DE ของ“ลูกเนวิน”และกระทรวงพาณิชย์ของ “พี่แต๋ม ศุภจี”แอปพลิเคชันนี้จดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแพลตฟอร์มดิจิทัลในไทยหรือไม่? แอปพลิเคชันพวกนี้ให้ลูกค้าจ่ายเงินผ่านแพลตฟอร์มจีนอย่าง Alipay หรือ WeChat Pay โดยตรงหรือเปล่า? เม็ดเงินที่หมุนเวียนนี้เข้าระบบภาษีไทยไหม หรือไหลกลับจีนหมด 100% โดยที่คนไทยไม่ได้อะไรเลย? ⏩ CSILA

ねことおっさんフィギュア

A Japanese immunologist spent 20 years proving that the chemicals trees release into the air walk into your bloodstream, hunt down your stress hormones, and arm your immune system in ways no therapist or pharmaceutical has ever matched, and most of the data has been sitting in Japanese medical journals for two decades waiting to be translated. His name is Qing Li. He is a clinical professor at Nippon Medical School in Tokyo and the president of the Japanese Society of Forest Medicine. The Japanese government has been funding his research since 2004, and the body of work he has produced is the reason forest bathing is now an officially prescribed clinical therapy in Japan and Korea. The story actually starts in 1982, when the Japanese Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries coined the term shinrin-yoku to describe the practice of slow, mindful walking in a forest. They did it for a practical reason. Japan was urbanizing fast, stress-related illness was climbing, and the country had thousands of square kilometers of forest sitting unused. The idea was to give people a reason to walk into the trees... They had no idea what was actually happening to the human body during those walks until Qing Li ran the first proper experiment in 2005. He took twelve healthy adult men on a three-day, two-night trip to a forest park. They walked for a few hours each day. Nothing strenuous. No prescribed routes or breathing exercises. They simply walked slowly through the trees, breathing the air, looking at the forest. Li drew blood and urine samples before the trip, on the second day, on the third day, on day seven after returning home, and again on day thirty. The numbers that came back from the lab were not what anyone expected. The activity of a specific type of immune cell called the natural killer cell, which is the cell your body uses to hunt down cancer cells and virus-infected cells before they can spread, had jumped by roughly 50 percent during the forest trip. The actual number of natural killer cells circulating in the bloodstream had increased significantly. Three different anti-cancer proteins that those cells produce, called perforin, granzymes, and granulysin, had all risen sharply. And the effect did not disappear when the men went home. The immune boost was still measurable on day seven and was still partially present on day thirty. Two hours a day in a forest had upgraded the immune system for a full month. Li ran the same experiment with women a year later and found nearly identical results. Then he ran it with a control group who took a three-day trip through an urban area with the same amount of walking, the same hotel quality, and the same diet. The urban group showed no measurable change in natural killer cell activity at all. The forest was doing the work, not the vacation. The mechanism turned out to be a class of airborne molecules called phytoncides. Trees produce these compounds to defend themselves against insects, bacteria, and fungi. Pine, cedar, oak, and cypress trees release them in particularly large amounts, especially in warmer weather and after rainfall. When you walk through a forest, you are inhaling those molecules into your lungs and absorbing them through your skin, and once inside your body they appear to directly stimulate the production and activity of the very immune cells Li was measuring in his lab. Roughly 50 percent of the health benefit of a forest walk, according to Li's data, comes from the chemistry of the air itself. The other half comes from what the forest is doing to your nervous system. This is where it stops being only about the immune system and starts being about stress. A separate Japanese research team measured cortisol, the body's main stress hormone, in 84 participants across 35 different forest sites. They drew samples before and after a 30-minute walk in each forest and compared them to control walks in matched urban environments. The cortisol levels of the people who walked in the forest were lower than the cortisol levels of the people who walked in the city by a significant margin. Their heart rates were lower. Their blood pressure was lower. The activity of their parasympathetic nervous system, which is the part responsible for rest and recovery, had gone up. The activity of their sympathetic nervous system, which is the part that drives fight or flight, had gone down. Then a researcher at the University of Michigan named MaryCarol Hunter ran the cleanest version of this experiment ever done. She recruited participants from a city and told them to take a nature pill three times a week for eight weeks. They were free to choose the time, the place, and the duration of the nature experience, as long as it was outside, in daylight, and free of phones, conversations, and aerobic exercise. They sent her saliva samples before and after each session so she could measure cortisol changes accurately and rule out the normal daily drop in stress hormones that happens to everyone. The result was that participants experienced a 21.3 percent drop in cortisol per hour spent in nature, with the biggest payoff happening between minutes 20 and 30 of the walk. After that, the cortisol kept dropping, but more slowly. The threshold dose for measurable stress relief was just 20 minutes outside in something that looked and felt like nature. What none of this means is that nature is a substitute for therapy or for medication when someone genuinely needs them. Therapy treats different things than a walk does, and Li himself has been careful in interviews to call forest bathing a complementary intervention rather than a replacement for clinical care. But what the research has settled is that the human body has a physiological response to being among trees that operates on the same biological systems modern medicine is trying to reach with drugs and clinical protocols, and that response is fast, measurable, and free. The strangest part of Li's work is the implication he keeps repeating in interviews. The average person now spends more than 90 percent of their life indoors. Their cortisol stays elevated. Their natural killer cells stay sluggish. Their parasympathetic nervous system rarely gets a chance to take over. The system that was tuned by millions of years of life under a canopy of trees is being asked to run permanently inside a box made of drywall and screens. Your body has not forgotten what it is supposed to do in a forest. It is waiting for you to walk into one.

เราขับรถตกรางรถไฟ เพราะไม่ชินทาง ล้อขวาคาอยู่กลางราง สติแตกรีบลงจากรถเพราะกลัวรถไฟมา วิ่งไปหายามทางรถไฟให้เค้าประสานงานว่ารถไฟจะมาตรงนี้กี่โมงก็ช้ามาก ตอนนั้นคิดอย่างเดียวว่าไม่น่าทันถ้ารถมาไวยังไงก็ชนมีพี่วินแถวนั้นช่วยดันรถ2-3คนก็ไม่ขึ้น อยู่ๆมีคู่สามีภรรยาขับรถผ่านมาแล้วรีบหยิบสลิงในรถมาช่วยลากดึงขึ้นจากราง ซึ่งมันไม่ใช่ทุกคนที่จะพกสลิงอยู่ในรถ เราไหว้เค้าไม่หยุด ช่วยเสร็จเค้ายิ้มแล้วก็ขับรถไปเลย ขอเบอร์ไม่ทัน จากเหตุการณ์นั้น เราเลยมีสลิงติดรถตลอด เผื่อเจอคนมีปัญหาเราจะได้ช่วย

แบบนี้ก็ได้เหรอ มีตัวแทนบริษัทเอไอเจ้าหนึ่งในประเทศไทย มาเข้าประชุมเมื่อวานแล้วต้องการให้ปลัดดีอีชี้แจงที่เอาโลโก้ของบริษัทเขาไปใช้แบบไม่ได้รับอนุญาต เพราะเขาไม่ได้ตอบรับเข้าร่วมโครงการ แต่ปลัดบอกให้ไปฟ้องเอา? ห้ะ ถามจริง?

มาเรียน โดโนแวน คิดค้นแพมเพิส ในปี 1946 โดยประดิษฐ์จากผ้าม่านห้องน้ำเพราะเธอเหนื่อยจากการซักผ้าฉี่ลูกพอทดลองสำเร็จเลยไปเสนอนายทุนแต่นายทุนผชบอกไม่มีผญที่ไหนสนใจหรอกทุกคนพอใจที่ซักผ้าฉี่ลูก แต่เธอไม่ยอมแพ้ทำขายเองขายหมดถล่มทลาย2ปีต่อมาขายสิทธิบัตรได้1M usd กลายเป็นมหาเศรษฐีวัย34ปี