Aspa Theochari

Το αντίθετο του λευκού ποινικού μητρώου είναι το γαλάζιο

Η 5χρονη εγγονή μου, στο φάσμα του αυτισμού, είναι παιδί πανέξυπνο κ με φοβερή ενσυναίσθηση. Κ ναι, είμαι περήφανη γι' αυτή κ τη λατρεύω #Παγκόσμια_ημέρα_για_τον_αυτισμό

Δυστυχώς, το παραμύθι δεν είχε happy end. Τελείωσε με τραγωδία. Για εξήντα χρόνια πούλησαν στις γυναίκες το ψέμα: «Μην γίνεις νοικοκυρά. Πρώτα καριέρα, ελευθερία, ταξίδια. Παιδιά αργότερα – λίγα και όταν είσαι έτοιμη.» Στην Ελλάδα το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό: πρώτο παιδί στα 31, γονιμότητα 1.3, σχολεία που κλείνουν μαζικά και ένας λαός που σβήνει. Η βιολογία δεν διάβασε ποτέ Betty Friedan. Πολλές γυναίκες σήμερα, στα 38-45, ψιθυρίζουν με πίκρα: «Μας είπαν ψέματα. Περιμέναμε την ιδανική στιγμή… και η στιγμή δεν ήρθε ποτέ.» Και το πιο θλιβερό; Το ίδιο αφήγημα συνεχίζει να πουλιέται στις νεότερες γενιές, λες και δεν βλέπουμε τα αποτελέσματα μπροστά μας. Το ίδιο σύστημα που απαξίωσε τη μητρότητα, τώρα θέλει να φέρει μετανάστες για να καλύψει τα παιδιά που δεν γεννήθηκαν. Τι υποκρισία. Δεν χρειάζεται να γυρίσουμε στο 1960. Απλώς πρέπει να σταματήσουμε να προσποιούμαστε ότι η φύση, ο χρόνος και η ανάγκη για συνέχεια είναι «προκατάληψη». Το παραμύθι τελείωσε άσχημα. Η ερώτηση είναι: πότε θα αρχίσουμε να γράφουμε μια πιο ρεαλιστική – και πιο ελπιδοφόρα – ιστορία;

Ενα απο τα επικερδή επαγγέλματα στην Ελλάδα είναι να πολιτικοποιήσεις τον θάνατο του ίδιου σου του παιδιού για την κονόμα. Τι όχι;