Sadra

در رؤیای فرار از این رؤیاپردازیِ ممتدم.

یه شبی تو یه سالی، برق رفته بود و چیزی نداشتیم و به کبریت و شمعی سرگرم بودیم و آسمون برامون غم داشت، نقشه‌های شوم داشت، فاصله‌گرفتن‌ها داشت.

@snowyauthor مرسی. :) تولد خودت هم پیش‌پیش مبارک :))

@_Cinefils مبارک باشه پیش پیش🎂🍴

اولین باره که نزدیک به تولدم، دچار سامرتایم سدنس و اشکال متنوع افسردگی نیستم. با وجود اینکه شرایط به مراتب از همیشه بدتره.

@neeliche آره شاید واقعاً sadnessed out شده‌م. :))

سکوت آخرش باعث شد از هرجا که ذهنم بود برگرده و کامل به لحظۀ حاضر و آهنگ گوش کردن دقت کنه، مثل وقتی که آهنگی رو اولین بار می‌شنوی، اون هم به‌خاطر سکوت که به گوشم خیلی هم آشناست.

وقتی یه آهنگ تکراری رو می‌شنوی، انگار به گوشت آشناست و دیگه بهش دقت نمی‌کنی و تو لحظۀ شنیدنش حاضر نیستی و غرق فکر می‌شی. غالب آهنگ‌های ردیوهد برام همین شدن ولی الآن داشتم اینو گوش می‌کردم و... youtu.be/6ju8xO_Zvfo?si…

بعد از مدت‌ها از اون استخرها رفتم که شنام رو متر می‌کنم تا یادم باشه دفعۀ بعدی بیشتر شنا کنم.

@chichilaas توی زندگی بعدی‌مون شاید.

@chichilaas دوتا زندگی باشه که وسط‌های کتاب با هم مخلوط می‌شن. و کتابه رو بشه از هر دو طرف خوند و هر بار از یکی از زندگی‌ها وارد جهانش شد.

@chichilaas The double life of Negarita

رفتم باشگاه که این مسیر رو ادامه بدم، حالا وعده‌های روزانه‌ام از دوتایی که قبلاً بود شده چهارتا پروپیمون‌تر.

@HEL__HELi یهویی شروع کردم به مرتب کردن اتاق. الآن هم کمرم گرفته :(

@_Cinefils ما اعلام امادگی کرده بودیما

کاش دو نفر بودم. دو طرف این میز رو می‌گرفتیم و جابه‌جاش می‌کردیم و اتاق عوض می‌شد، ما عوض می‌شدیم. همه‌جا رو تمیز می‌کردیم و تکونی به این زندگی می‌دادیم.

@_h__ad عزیزُم 😍 مبارکه 🥰

آقا منم دو ماه پيش فارغ التحصيل شدم و خيلى دلم مى خواست عكسامو به اشتراك بذارم كه خب اوضاع خوب نبود... البته هنوزم خوب نيست ولى خب... همين ديگه تموم شد :) در غربت بدون اينكه بتونم اون لحظه با خانواده صحبت كنم فارغ التحصيل شدم :) cum 110 laude

@GayaMagus دستش درد نکنه. کاش من می‌تونستم به صورت فیزیکی به لوکیشن سرورش وصل شم. :(

به لطف و مرام و معرفت دینیث وصل شدم که بگم شاهد واپسین روزهای وحشت بزرگ در خاک پاک ایران هستیم. #جاویدشاه

سکوتِ شب‌های این خونه، شبیهِ سکوتِ معلق زیر آب بودنه. ولی نمی‌شه چشم‌ها رو ببندی و دست‌ها رو باز کنی و بالا بری تا برسی به هوا و همهمه و زندگی.

از وقتی که فهمیدم که ۱۰ کیلو اضافه کردم، یعنی یک ماه پیش، یه کیلو کم کردم.

چقدر عکس پاک کردم این مدت و چقدر عکس پاک کردن غم‌انگیزه!

تمام روز زیر بارون بودم و «غسل نیکو بود، اما آب پلیدیِ گناه را نمی‌شست و جانِ تشنه را سیراب نمی‌کرد و دل را از وحشت آزاد نمی‌ساخت.»

@neeliche ولی بعد از اون دیگه یه جوری تیره و تار می‌شه که ته نداره. که انگار نور و روشنی هیچوقت وجود نداشته. که انگار جز تاریکی چیزی وجود نداره.

غم و رنج به کنجِ اتاق می‌برم و فقط می‌تونم به سفیدیِ کاغذ معرفی‌شون کنم.