Gönül ne bir Züleyha köleliğinde esirdir,
Ne sen Yusuf kadar kusursuzsun ne tenin günahtan beridir...
Bu yüzden ey sevgili, bende hüküm süren bu hissi,
Zamanı ve mekânı aşacak bir ebediyet efsanesi zannetme.
İnsan, varlığının ilk şefkat kaynağına döndüğünde, dünyanın tüm o yıpratıcı hengamesi bir anda hükmünü yitiriyor. Hafifliyorum... Sanki tüm evren, bendeki bu içsel huzuru tamamlamak için susmuş gibi