cremel 🍓 รีทวีตแล้ว
ขอหน่อยนะก่อนโดนจับอีกรอบ คือ รักครู ep8 ก็คิดนะว่าเออ ซีรีส์มันทำให้เห็นชัดมากว่าพบเมฆเหมือนต้องใช้ชีวิตแบบดูแลคนป่วยคนนึงจริง ๆ อะ แล้วมันไม่ได้ถูกเล่าให้ดูสวยมันเห็นเลยว่าการดูแลใครสักคนมันก็เหนื่อย รักมาก ๆ แหละ แต่ความเหนื่อยมันก็มีอยู่จริง
ชอบที่ซีรีส์ใส่ซีนที่พบเมฆบอกว่าเหนื่อยถึงจะไม่ได้พูดตรง ๆ กับโซลาร์ มันทำให้เห็นว่าพบเมฆไม่ได้ไม่รู้สึกนะ แต่แค่เลือกจะวางความรู้สึกนั้นในที่ที่มันไม่กระทบคนที่รักก่อน และชอบซีนโซลาร์เองก็เหมือนกัน ที่บอกกับพบเมฆที่ว่าไม่โอเค แต่ก็ยังเลือกจะบอกว่าโอเค ทำงี้ก็แค่เพราะไม่อยากให้อีกคนต้องแบกเพิ่มอะ
สองซีนนี้มันเลยโคตรมีน้ำหนักสำหรับชั้น เพราะมันไม่ใช่แค่พูดหรือไม่พูด แต่มันเหมือนการตัดสินใจของคนคนนึงที่กำลังกลัวว่าจะทำร้ายครส.อีกคน ดีที่ว่าคสพ. เมฆกับโซลาร์มันเป็นเซฟโซนให้กันจริง ๆ แบบคุยกันตรง ๆ เลยว่า ถ้าวันไหนไม่ไหวก็บอก มีอะไรก็พูดได้ ซึ่งแค่นี้มันก็ดีมากแล้วอะในชีวิตจริง แต่ความเก่งของซีรีส์คือ ถึงจะมีพื้นที่ให้พูดขนาดนั้น บางครส.มันก็ยังพูดไม่ออกอยู่ดี ต่างคนต่างก็พยายามปกป้องกันด้วยวิธีของตัวเอง ซึ่งบางทีมันก็คือการเก็บบางอย่างไว้ รส.ว่าซีรีส์มันเก่งตรงนี้แหละ สุดท้ายก็มนุษย์คนนึงอยู่ดี ที่เหนื่อยเป็น ลังเลเป็น แล้วก็อยากปกป้องครส.คนรัก มนุษย์(ชั้น)ก็วนอยู่แค่นี้จริง ๆ
และการแสดงของเพิร์ธแซนต้าดีมาก ๆ มันคือการแสดงที่ทำให้คนดู (ชั้น) รู้สึกตามได้จริง ๆ แบบไม่ต้องพยายามเลย ซึ่งมันไม่ง่ายเลยอะ อย่างของแซนต้าซีนแพนิคคือทำถึงมาก ไม่ใช่แค่ร้องไห้หรือหายใจแรงนะ มันดีเทลเยอะอย่างจังหวะการหายใจที่มันเหมือนคนกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้จริง ๆ รส.ถึงความกลัวความสบสนได้จากสิ่งที่แบกไว้ และซีนเพิร์ธร้องไห้แล้วพูดว่าเหนื่อย อันนั้นคือแบบ(แพ้น้ำตาเมะ) เพราะมันไม่ใช่การร้องไห้ออกมาอย่างเดียว แต่มันมีความกลั้น มีความพยายามจะเก็บ แต่สุดท้ายมันเอาไม่อยู่ เสียงมันสั่นแบบคนที่พยายามเข้มแข็งมาตลอดแล้วเพิ่งยอมหลุดออกมา ชั้นรักการแสดงของทั้งคู่จัง 🥺🥺♥️🌟
ไทย
