Efe

Ötenazi hakkımı istiyorum. x.com/everymannnnnn/…

Our brains doesn’t care how old you are, it cares about what thoughts you repeat. scientists used to believe your brain was fixed, like your height! that after a certain age, it stopped developing. but in the 1990s, with tools like MRI and fMRI, we could finally observe the living brain in real time and everything changed. research showed that the brain is constantly adapting. repeated thoughts and behaviors strengthen neural connections, increasing efficiency in pathways that are used often. > this is neuroplasticity areas like the basal ganglia become more active as habits are formed, while the prefrontal cortex becomes less involved as behaviors turn automatic. this is based on hebb’s law: neurons that fire together, wire together. so your brain isn’t changing based on what you want. it’s changing based on what you repeat. what you practice, you become!

@mevzusaglik Sanırım çözüm harekete geçmek.

"2020 sonrası hiçbir şey eskisi gibi değil" diyenlerden misiniz? Sosyal izolasyon, beyin tarafından ciddi bir stres kaynağı ve biyolojik bir tehdit olarak algılanır. Beyindeki belirli bölgelerde dinorfin seviyelerini artırır. Dinorfinin etkileri nelerdir? ⚡️ Dinorfinler, dopamin salınımını baskılar. Bu durum, normalde keyif veren aktivitelerin artık zevk vermemesine yol açar. ⚡️ Dinorfinin KOR reseptörlerini aktive etmesi kaygı, depresif ruh hali ve genel bir tatminsizlik hissi yaratır. ⚡️Yüksek dinorfin seviyeleri, beyni strese karşı daha hassas hale getirir. İzole olmuş bir birey, küçük zorluklara bile çok daha şiddetli duygusal tepkiler verebilir. İzolasyonun yarattığı dinorfin artışı kişiyi daha 'huzursuz' yaptığı için, birey sosyal etkileşimlerden daha fazla kaçınmaya başlayabilir. Bu da izolasyonun derinleştiği bir kısır döngü yaratır.

:)

if you feel uninspired and bored, you should go as fast as possible on a new adventure. it is unexplainable how powerful a new environment is. it’s a complete reset and full of fun everyone should do it. do not hesitate

🚨BREAKING: 8 weeks of gratitude practice physically rebuilds the neural pathways between your memory and reward centers. Your brain physically rewires itself every time you feel grateful. Eight weeks of intentional gratitude practice creates measurable structural changes in the neural pathways connecting your hippocampus to your ventral tegmental area. The memory center starts talking to the reward center in a fundamentally different way. New synaptic connections form. Existing ones strengthen. The physical architecture of how you process positive experiences rebuilds itself. Most people approach gratitude like a mood they can choose to feel. A psychological vitamin they remember to take when life gets difficult. The neuroscience reveals something far more profound. Gratitude is a biological intervention that sculpts brain tissue. Researchers tracked participants practicing gratitude exercises for two months using brain scans. They watched new neural highways construct themselves in real time. The anterior cingulate cortex developed stronger connections to the medial prefrontal cortex. The brain learned to route positive emotional experiences through higher order thinking centers instead of storing them as fleeting feelings. Every positive experience you’ve ever had exists as a neural trace in your memory network. Most sit dormant, accessible only when something external triggers the specific sensory combination that originally encoded them. You smell coffee, suddenly remember a conversation from years ago. Random. Unreliable. Outside your control. Gratitude practice systematically rewires that retrieval system. After two months, participants could voluntarily access positive memories with increasing ease. Their brains had built stronger pathways between memory storage areas and emotional processing centers. They experienced deeper emotional resonance during memory retrieval. The quality of remembering itself had improved. The participants also started noticing positive details in their present environment they had previously filtered out. Their attention systems recalibrated. The same neural pathways pulling positive memories forward were scanning current experiences more thoroughly for elements worth encoding as positive memories. Their brains became biased toward collecting evidence that life contains meaningful moments. Most cognitive interventions try to change how you interpret negative experiences. Gratitude practice changes how thoroughly you notice positive ones. It teaches your visual and emotional processing systems to detect opportunities and pleasures that were always present but neurologically invisible. The timeline reveals something crucial about neural plasticity. Weeks one through three showed minimal structural changes. Participants felt slightly more positive, but brain scans looked identical to baseline. Weeks four through six showed the first measurable increases in gray matter density. Weeks seven and eight revealed entirely new neural network formation. Two months. Your nervous system can physically restructure itself with consistent practice. The method was almost embarrassingly simple. Participants wrote down three specific things they felt grateful for every evening, explaining why each mattered. No meditation apps. No guided visualizations. Just pen, paper, and the requirement to identify gratitude targets with enough detail that their brains had to actively search for positive elements. Specificity drives the neural development. General statements like “I’m grateful for my family” generate different brain activity than precise observations like “I’m grateful my daughter laughed at my terrible joke during dinner because it showed me she still finds me funny despite growing more independent.” The brain needs detailed targets to practice connecting memory specifics to emotional rewards. After eight weeks, participants developed a fundamentally different relationship with their attention and memory systems. Someone whose brain automatically scans for and emotionally amplifies aspects of experience that make existence feel worthwhile. The neural pathways remain permanent after practice ends. Gratitude carves lasting roads through consciousness.

@aoctg7 @Psikobilim_ Teşekkürler.

@efesemizz @Psikobilim_ d3k2 formunda almalısın, yağda çözünen bir vitamin olduğu için zeytinyağlı olanlar iyidir. ben erbatab markasından kullanıyorum. kullanım önerisi olarak ise sabah uyandıktan sonra ve her 10 kilo için 1000ui şeklinde yani 70 kiloysan 7000ui(7 damla) çok iyi olur.

-Türkiye genelinde her 10 kişiden 6'sında D vitamini eksikliği görülüyor. -Eksiklik, bebekler ve kadınlarda daha yaygın. -Giyim tarzı, mevsimsel şartlar ve yaşanılan bölge vitamin seviyelerini doğrudan etkiliyor.

25 yaşında "hiçbir şey yapamadım" hissini yaşayanlar için hem kötü haber hem iyi haber var. Kötü haber: Beyniniz henüz karar vermeye biyolojik olarak hazır değil. İyi haber: Bu durum tam olarak beklenen bir şey. Hatta uzun vadede avantajlı. Bunu söyleyen bir motivasyon konuşmacısı değil. Gelişimsel nörobilim, kariyer psikolojisi ve uzunlamasına çalışmaların ortak sonucu. Önce beyninizden başlayalım. 2004'te PNAS'ta yayınlanan bir çalışmada araştırmacılar 13 katılımcıyı çocukluktan yetişkinliğe kadar her iki yılda bir MRI ile taradı. Sonuç: Beynin karar verme merkezi olan ön frontal korteks (PFC) en son olgunlaşıyor. Diğer bölgeler çoktan tamamlanmışken, PFC 20 yaşında bile henüz tamamlanmamış. 2025'te Nature Communications'ta yayınlanan daha kapsamlı bir çalışma bu sınırı netleştirdi: 4.200'den fazla katılımcıyla, bebeklikten 90 yaşına kadar beyin ağını taradılar. Beyin ağının verimliliği yaklaşık 32 yaşına kadar gelişmeye devam ediyor. 32'den sonra yavaş yavaş azalmaya başlıyor. Yani "25 yaşında ne yapacağımı bilemiyorum" demek bir zayıflık değil. Beyniniz henüz tam kapasitesiyle çalışmıyor. Peki bu neden avantaj? Çünkü erken karar vermek aslında en büyük tuzak. 1966'da psikolog James Marcia, dört kimlik durumu tanımladı. Bunlardan en tehlikelisi "kimlik sabitlemesi": Alternatifleri keşfetmeden başkalarının beklentisine göre bir yola girmek. Robinson'un 2013 ve 2015'teki çalışmalarında bu sabitlenenlerin ileride ciddi kimlik krizleri yaşadığı doğrudan gözlemlendi. 2000'de Jeffrey Arnett, American Psychologist'te "gelişen yetişkinlik" kavramını ortaya koydu. 18-29 yaş arası, modern toplumda ayrı bir gelişim evresi. Bu dönemde insanlar iş, ilişki ve dünya görüşü alanlarında keşif yapıyor. Arnett'ın 20 yıllık çalışmaları gösteriyor ki, bu keşif dönemini tamamlamadan sabitlenenler, 30'larında daha ciddi krizler yaşıyor. Oliver Robinson, Journal of Adolescence'ta yayımlanan iki çalışmasında (2013, 2015) "çeyrek yaşam krizi" kavramını inceledi. 50 derinlemesine görüşme ve yapılandırılmış anketlerle buldu ki: Yetişkinlerin yaklaşık %80'i en az bir kriz yaşıyor. Ancak krizin sonucu şaşırtıcı: Çoğu kişi kriz sonrası daha net bir kimlik, daha güçlü motivasyon ve daha otantik bir kariyer yönü kazanıyor. Robinson'un modelinde kriz beş aşamadan geçiyor: Sabitlenme → Ayrılma → Mola → Keşif → Yeniden inşa. 25'lerde "karmaşa" gibi görünen şey, bu sürecin doğal bir parçası. Şimdi biraz daha somut veriye bakalım. Jones ve Weinberg, 2011'de PNAS'ta 525 Nobel ödüllü bilim insanının yaşını analiz etti. Sonuç: 1980'den sonra Nobel ödüllü çalışma yapılan ortalama yaş 48. "Genç dahi" imajı aslında sadece 20. yüzyıl başının fizikçilerine özgü. Günümüzde en büyük atılımlar, yılların birikimiyle geliyor. NBER'in 2023'te yayımladığı bir çalışma "geç çiçek açanları" inceledi: ABD nüfus verileri, 1926-1986 doğumlu kohortlar. Üniversite mezunlarının yaklaşık %20'si 30 yaşından sonra derece alıyor. Bu grup, 1960'tan bu yana toplam kolej büyümesinin %50'sinden fazlasını tek başına karşılıyor. Ayrıca cinsiyet ve ırk arasındaki eğitim farkını kapatmanın en büyük etkeni onlar. Yani sistem erken başarılara odaklanıyor, ama veriler farklı bir hikâye anlatıyor. Peki pratikte ne yapmalı? Mark Savickas, kariyer gelişimi alanında 260'tan fazla çalışmayı inceledi (2021). En güçlü uzun vadeli kariyer memnuniyeti göstergesi: Kariyer uyarlanabilirliği. Ve bu uyarlanabilirliğin dört temel boyutundan biri "merak" yani keşfetme. 20'li yaşlarda farklı alanları deneyenler, 30'larında daha sağlam kariyer yolları inşa ediyor. 2023'te Psychological Bulletin'te yayımlanan 105 çalışmanın meta-analizinde bu resim netleşiyor: İnsanlar küçük ama hemen elde edilecek ödülü, büyük ama ilerideki ödüle tercih ediyor buna "zaman indirimleme" diyorlar. Bu eğilim bir U eğrisi izliyor. En yüksek impulsivite 20'li yaşlarda, en düşük ise 50 civarında. Yani 20'li yaşlarda "hemen sonuç" arama dürtüsü biyolojik. Ancak bu dürtü, sabırlıysanız zamanla azalıyor. Özetle: 25 yaşında "geride kaldım" hissi, beyninizin henüz tamamlanmamış olmasının, kariyer sisteminin erken başarıya gereksiz biçimde odaklanmasının ve biyolojik impulsifitenizin birleşiminin sonucudur. Ama araştırma net: Keşif yapanlar, erken sabitlenenlerden uzun vadede daha iyi durumda. Siz 20'li yaşlarınız da neler yaptınız veya yapıyorsunuz? [Kaynak: [Gogtay et al. (2004), "Dynamic mapping of human cortical development", PNAS]- [Jones & Weinberg (2011), "Age dynamics in scientific creativity", PNAS]

Son gittiğimde de benim yaşlarda birine kestirdim ‘normal kes işte yanlar kısa’ dedim. Herif yanları kanzi/hırt saçı yapmış amk eve gelince öğrendik maalesef.

Yanları düzelttirmeye gitsem şu dalgayı biçip içine edeceği için gitmiyorum. Deneme tahtası olmayı bırakıp 8 aydır falan saldım. Berberler artık parayı hak edeyim derdinden mi yoksa daha fazla kesmek=tatmin olmak’tan mıdır kişi dinlemiyor, çok doğru.

Beynin der ki: "Ne istediğin umurumda değil.. Ben, tekrar ettiğin şeyleri büyütürüm."

To improve your writing, read more. To improve your thinking, write more.

Depresyonda olan insanların bağırsak bakterileri farelere aktarıldı. Sonuç olarak farelerde depresyon belirtileri (umutsuzluk, anhedoni, hareketsizlik) gelişti! Bu çalışma, bağırsak-beyin ekseninin gücünü kanıtlıyor. Mikrobiyota depresyonun sadece sonucu değil, katkıda bulunan bir etken olabilir. Gelecekte probiyotikler ve sağlıklı beslenme yeni tedavi yolu olabilir. 🧠🦠

@Rb66622 @umutaydin NSA çıktı 4.5G imiş demek ki.

@umutaydin İphoneler için *3001#12345# arama yapın. Gerçekten 5G bandına bağlı olup olmadığınızı öğrenin. Network Capabilities: SA yazıyorsa gerçekten 5G baz istasyonuna bağlısınız demektir. SA+NSA yazıyorsa 4.5G altyapısı ile 5G alıyorsunuz demek yani tam 5G teknolojisi değil sahte

5G ye geçenler bu post’un altına bulundukları bölge ve operatör ile test sonuçlarını yollasınlar bi bakalım durumlar nasıl.

@umutaydin Turkcell.

@efesemizz Hangi operator?

@umutaydin Ankara Sincan Yenikent bölgesi. 4.5G, download anlamında 5G’den daha iyi çıktı. Upload açısından ise 5G daha iyi çıktı.

@pusholder Ekran görüntüsü aldığımız da görünecek mi? Üstelik bu aboneliği alanlarda mavi tik mi olacak?

Instagram, yeni bir ücretli abonelik sistemini test etmeye başladı. Aboneler, başkalarının hikayelerini gizlice izleyebilecek ve hikayeleri birden fazla kez izleyenler görülebilecek.

-İstediğin bir beceriyi (dil öğrenmek, spor yapmak, yeni bir alışkanlık kazanmak) her gün tekrar edersen, beyin o alandaki bağlantıları artırır ve o işi daha kolay ve otomatik hale getirir. -İstemediğin şeyleri (kötü alışkanlıklar) tekrar edersen, beyin onları da güçlendirir. Bir şeyi ne kadar sık tekrar edersen, beyin o davranışı, beceriyi veya düşünceyi o kadar güçlendirir. Tekrar, beyindeki sinir bağlantılarını (sinapsları) güçlendirir ve yeni yollar oluşturur. Bu sayede beyin “yeniden kablolanır” (rewires).

Birinden uzaktan hoşlanmak güzel gibi. Tanıyıp/adım atıp o büyünün bozulmasındansa bir noktaya kadar romantize edebiliyorsun.

You need to act like the person you want to become and you'll be