هدا یونسی🎒 (هُتیه)

دادگاه عالی لوس انجلس به نفع فیفا در منع حمل پرچم شیر و خورشید در مسابقات جام جهانی رای داد.

سرانجام جمهوری اسلامی توافق با آمریکا را پذیرفت. فقط ۱۰۸ روز بعد از کشته شدن دیکتاتور ایران، و همزمان با مراسم جشن تولد ۸۰ سالگی دونالد ترامپ! جمهوری اسلامی بعد از چند دهه مذاکرات بیهوده، تعهدنامه‌ای را امضا کرد که متن کامل آن را از ترس هوادارانش پنهان می‌کند. حکومتی که زبانِ آشنای مردمش را نفهمید سرانجام با تیغِ بیگانه رام شد. به قول حافظ شیراز: به صوتِ بُلبُل و قُمری اگر نَنوشی مِی، علاج کِی کُنَمَت؟ آخِر الدَوا اَلکِیْ [یعنی تیغ، آخرین داروست!] این تسلیم، دستاوردِ یک چنگِ ناگزیر است و آغاز یک دومینو. برای علاجِ یک نفرینِ ۴۷ ساله، حداقل ۴۷۰ روز باید صبوری کرد نه؟! این توافق حتی اگر باز هم بالا و پایین شود یک واقعیت تغییر نخواهد کرد: «دوران پسادیکتاتور با مختصات جدیدش آغاز شده است». پس بدون توجه به یقه‌درانی‌ها و رجزها و شعارهای بازماندگانِ دیکتاتور و ورشکستگانِ سیاسیِ آویزانش، تمام تمرکزها باید بر استفاده از این فرصت برای بازسازی معیشتِ بر باد رفته و دادخواهیِ جان‌های از دست رفته باشد. ایران باید برای رسیدن به پیروزیِ نهائی‌اش، نفس تازه بگیرد… «آنچه دائمی‌ست زندگی‌ست»!