❤️💛💚นัทสึมิเป็นแฟนคุณกิยู❤️💛💚

สอบแบบมิติใหม่ Open book ❌ Open resources ✅ พึ่งพา AI ตกระนาว มันมั่วเยอะ

อันนี้เตือน ในฐานะอาจารย์ เห็นมาหมดแล้ว แค้นเพื่อนที่เรียนดีกว่าตัวเอง ไปกดดรอปวิชา ดีที่อจ.เอะใจ ถามนศ.ว่าทำไมดรอปเยอะ แล้วเกรดเขาถึงเกียรตินิยมด้วย ติด W คือเสียเลยนะ ไปเจรจากะทะเบียน อยู่นาน ดังนั้น ห้ามให้พาสคนอื่นเป็นอันขาด ลงทะเบียนก็จัดการชีวิตตัวเองเถอะ คนเหี้ยมันเยอะ

อันนี้เตือน ในฐานะอาจารย์ เห็นมาหมดแล้ว แค้นเพื่อนที่เรียนดีกว่าตัวเอง ไปกดดรอปวิชา ดีที่อจ.เอะใจ ถามนศ.ว่าทำไมดรอปเยอะ แล้วเกรดเขาถึงเกียรตินิยมด้วย ติด W คือเสียเลยนะ ไปเจรจากะทะเบียน อยู่นาน ดังนั้น ห้ามให้พาสคนอื่นเป็นอันขาด ลงทะเบียนก็จัดการชีวิตตัวเองเถอะ คนเหี้ยมันเยอะ

เคยโดนเพื่อนเก่าที่เคยสนิทกันแอบเข้าระบบ นศ มาถอนวิชาหลักออก ตอนปี 4 ดีที่ก่อนเปิดเทอมได้เข้าไปเชคเลยแก้ทัน ส่วนเพื่อนอีก 2 คนโดนลบวิชา ลงไม่ทัน ต้องไปขอขึ้นทบ.ใหม่ ทำไมถึงเดาได้ว่าเป็นมันเพราะตั้งแต่ปี 1ที่รู้จักกันมา นางจะเสนอตัวเองเชควิชาเรียนให้เพื่อนๆในกลุ่มตลอด เลยไม่ได้เปลี่ยนรหัสกัน

พี่หญิงก็โดนชาเลนจ์มาตั้งแต่สมัยก่อนเลยนะ -เริ่มจากหนังสือพิมพ์ลงข่าวลูกสาวแม่น้อย โพธิ์งาม ลูกตลกจะมาร้องเพลง จะเป็นยังงัยนะ -ลูกตลกก็ต้องเป็นตลกหรือเปล่า -เป็นลูกเป็ดขี้เหร่ เพราะสมัยนั้นนักร้อง ป๊อบก็ต้องสวย การศัลยกรรมอะไรก็ไม่ได้แพร่หลาย แต่พี่หญิงก็ประสบความสำเร็จ จากการเป็นนักร้องตั้งแต่ตอนนั้นเลย #ทนายปีศาจ ทำให้เราได้รู้จัก ผู้หญิงคนนี้ขึ้นมากจริงๆ 😊

ใครมีวีรกรรมหรือประสบการณ์พีค ๆ ตอนไปหาหมอบ้าง มาแชร์กันหน่อยค่ะ

2️⃣8️⃣ 🗓️ 04.06.26 📚 God Emperor of Dune จบแว้วว 🥹 อ่านนานมากจริงๆ แต่รอบนี้รู้สึกว่าเข้าใจมากขึ้นเยอะ เทียบกับเล่มก่อนๆ ไม่แน่ใจว่าเพราะชินกับคำศัพท์+สไตล์การเขียนมากขึ้น หรือเพราะเล่มนี้ ตลคหลักๆไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ ยิ่งองค์หลังก็คือวนอยู่ไม่กี่คน เลยตามเรื่องได้ง่าย

ขอดูโมเม้นที่ทุกคนถูก appreciate โดยดารา/ศิลปินคนโปรดได้มั้ย อยากดูความเป็นเด็กดีของแต่ละคน🥺🥺

แล้วมันก็จะตะโกนบอกโลกใบนี้ว่า avoidant โดนเอาอารมณ์มาทุ่มใส่ตลอด มันเลยไม่ตอบ เล่นบทเหยื่อให้ดูเหมือนตัวเองรับบทถังขยะทางอารมณ์ทั้งๆ ที่กว่าจะถึงจุดที่พิมพ์หนักขวาแบบนี้ พวกกูลองทุกทางแล้วค่ะอีห่า นัดเจอเพื่อเข้าใจง่ายๆ ตอนคุย จะได้ไม่เข้าใจผิด ก็ไม่เอา ไม่เจอ ขอคอล คุยแค่ 5 นาที สาระปรับความเข้าใจเฉยๆ มันก็หนี พอพิมพ์สั้นๆ ว่าขอคุยได้มั้ยคะ มันดองจ้า แล้วไม่ได้ดองแค่ 2-3 ชม. มันดองไป 2-3 วันจ้า กว่าจะสไลด์ตัวโผล่หัวมาตอบแชทอีกรอบ พอเสร่อหน้ามาก็ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน พออีกฝ่ายอดทน ยอมให้โดนเปลี่ยนเรื่อง ยอมรับสภาพการต้องข้ามเรื่องที่ไม่เข้าใจกันไปแบบไม่ได้คุยปรับกันไปซ้ำๆ ยอมรอรอบที่แล้ว รอบที่เล่า เพื่อให้ได้คุยกับปัญหาล้านแปดที่โดนค้างเอาไว้จากการไม่เข้าใจกันเป็น 10 รอบเรื่อง พอเราเริ่มทนไม่ไหวละ มันก็จะยกมุขที่บีบให้เรารู้สึกผิดอย่าง ไม่สบายค่ะ / ทำงานค่ะ / เหนื่อยมากค่ะ / ไม่คุยได้มั้ยคะ / ที่บ้านมีเรื่องค่ะ / ยุ่งมากเลยค่ะ แล้วทุกอย่างก็วนลูป มันจะทำให้อีกฝ่ายมีอารมณ์ที่ทับถมไว้เยอะๆ จากการไม่ได้พูดคุยหาทางออกร่วมกัน เพราะมันไม่คุยและมันจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้บทสนทนานั้นเกิดขึ้นด้วยแล้วพออีกฝ่าย burn out เบรคแตกจากการเก็บกดมานานเพราะแบกปัญหาไว้คนเดียว จนตรงพิมพ์แชทระบายทุกอย่างในอกไปให้มันทราบว่า กูจะระเบิดกับมึงแล้วนะอีสัส หนักขวาตามภาพที่เห็น มันก็พลิกกระดานเล่นบทเหยื่อว่า พวกมึงๆ และมึงๆๆ จัดการ ครส. ตัวเองไม่เป็น ชอบเอาอารมณ์มาโยนใส่คนอื่น ทั้งๆ ที่ก่อนจะมีแชทยาวๆ แบบนี้ ทุกคนพยายามหมดทุกทางเพื่อให้ได้คุยแล้วจริงๆ แต่มึงก็เลี่ยงๆๆ บีบให้คนอื่นรู้สึกผิดๆๆๆๆ แล้วก็มีแต่ข้ออ้างๆๆ แล้วก็ขอเปลี่ยนเรื่องๆๆๆ pattern เดิมเหมือนออกมาจากโรงงานเดียวกัน เกิดมาเพื่อหนีปัญหาและ conflict อยู่ร่ำไปและไม่ต้องการแก้อะไรทั้งนั้น มึงจะทำทุกอย่างเพื่อหนีออกจากปัญหานั้นและทำให้ฝ่ายที่อยากหาทางออก อยากแก้ปัญหา รู้สึกเหมือนเป็นคนบ้าด้วยการทำให้เขารู้สึกผิดแค่เพราะเขาอยากจะคุยกับมึงแล้วแก้ปัญหา ความไม่เข้าใจตรงกันไปด้วยกัน manipulate ครส. เขาทุกทิศทางแล้วก็เล่นบทเหยื่อตบท้ายแต่ไม่ได้ดูเลยว่ามึงนั่นแหละที่เอาหนังยาดีดเขาเรื่อยๆ จนพอเขาไม่ไหวปรี๊ดแตกขึ้นมา มึงก็ตะโกนบอกคนทั้งโลกอีกว่า ทำไมต้องโกรธด้วยคะ!!!

พูดก็พูด นี่ว่าคนสมัยก่อนเก่งนะ สภาพสังคม เศรษฐกิจดีกว่าตอนนี้อีก แล้วสมัยก่อนเงินเดือน 8-9,000฿ แต่อาหารตามสั่งจานละ 20-30฿ ก๋วยเตี๋ยว 20฿ งี้อ่ะ

สำหรับเราเอง ก็ไม่แนะนำให้เรียนภาษาใน ป.ตรี เรามองว่า ภาษาเป็นทักษะที่พัฒนาและเรียนเสริมเอาเองได้ แต่จะแนะนำให้ไปเรียนวิชาที่เป็นความรู้เฉพาะทางไปเลยดีกว่า เพราะความรู้เฉพาะทางที่เป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน จะทำมาหากินกับมันได้ในระยะยาว และไปต่อยอดเส้นทางอื่น ๆ ได้ง่ายกว่า และคณะภาษา เรามองว่าเราแค่เข้าใจภาษาและวัฒนธรรมของชาตินั้น ๆ ตามภาษาที่เราเรียน แต่ท้ายที่สุด เราก็ต้องออกไปเจอกับคนจริง ๆ ของชาตินั้น ๆ อีกอยู่ดีเช่นกันเพื่อเรียนรู้ เพราะฉะนั้น มันก็ไม่ได้ขนาดถึงขั้นว่าเป็นศาสตร์ความเป็นมนุษย์อะไรขนาดนั้น เพราะมันก็เรียนแต่ตัวภาษา วรรณคดี วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ แล้วก็วิเคราะห์ตัวภาษา วน ๆ อยู่แค่นั้น กลับมาที่การหางานทำ พออายุสักประมาณหนึ่ง ตัวภาษาก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ต้องมีเป็นพื้นฐานไปแล้ว หรือมีติดตัวมาอยู่แล้ว ทีนี้ก็จะมาวัดกันที่ประสบการณ์และความรู้เฉพาะทางต่างหากว่ารู้เยอะมากพอแค่ไหน บริษัทเอกชนส่วนมากก็จะมองจากตรงนี้เป็นหลัก เพราะต่อให้ภาษาดี แต่ความรู้เฉพาะทางไม่เคยทำหรือไม่มีประสบการณ์มาก่อน หรือถ้ามีประสบการณ์ แต่น้อยเกินไป บริษัทก็ไม่เรียกสัมภาษณ์เหมือนกัน

ถ้าคุณกำลังเรียนเอกภาษาอยู่ คงแยกได้ไม่ยากหรอกครับ คุณสามารถใช้ความรู้ทางภาษาที่คุณมีวิเคราะห์เอาได้เลยนะครับ ทั้งนี้ คุณสามารถศึกษาจากตำราอื่น ๆ เพิ่ม เพื่อนำมาสนับสนุนทางความคิดหรือสมมติฐานได้เลยครับว่า ผมได้ใช้เอไอเขียนหรือไม่ จริง ๆ จะมีวิชาระเบียบวิธีวิจัย ไม่รู้ว่าน้องได้เรียนแล้วหรือยัง หากยังไม่ได้เรียน น้องอาจจะลองไปศึกษาเพิ่มนะครับ อาจจะทำให้น้องได้จุดประกายทางความคิดและได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างไปในตัวด้วย ด้วยความปรารถนาดีครับ