پرسه

خواب دیدم کودک خردسالی دارم. از بلندی افتاد. صدای خرد شدن استخوان‌هایش را شنیدم. درد او در وجود من پیچید. چشم‌هایم را بستم. از خواب پریدم. صبح شده بود.

@Ehsan9459911 «گربه روی شیروانی داغ و ۲۱ فیلم-قصهٔ دیگر»

@shabparseh کدوم

این کتاب، چهارصدوشصت‌وسه صفحه است.

چه می‌دونم… شاید باید به شرافت محکم‌تر چنگ زد.

@saramn7s ❤️❤️

@shabparseh 🫂

اگه یه‌روزی خودمو - همون که بودم - یادم اومد، برمی‌گردم. برمی‌گردم.

بستر و خلوت؟ مرداب، باتلاق. بیا

نایستید؛ ریشه‌های تبار از خاک درآمده است.

آخه چه حقارتی بالاتر از این که سرنوشتت بیفته دست کسایی به‌اندازهٔ خودت حقیر و از سر ناچاری برای پوشوندن این حقارت، بین یه‌سری کوتاه‌دست دیگه، دنبال مقصر بگردی؟

که چی؟ که وحشت بمونه؟

@mrdrnki2 عزیزی برام❤️❤️

دیگه صدای عموجان رو نمی‌شنوم… هیچ‌کس نمی‌شنوه. «خوبی عمو جان؟» قدش بلند بود؛ پیشونی‌مو می‌بوسید، یا روی موهام رو. دیگه نمی‌بوسه… دیگه نمی‌گه «خوبی عمو جان؟» دیگه صدای عموجان رو نمی‌شنوم.

@AminKermanshah باران از زمین به آسمان بارید.

@shabparseh آنجا هم خشکسالی است 🧐

تو ابرا سیر می‌کنین؛ بیایین پایین.

@Abteilung17 امیدِ سرراهی

@shabparseh Abandon All Hope

امید گریه کرد و من به چهل‌وچند سال پیش فکر کردم که پدر و مادرش تصمیم گرفتن اسم پسرشون رو بذارن «امید».

@Abteilung17 بدونِ هیچ.

@shabparseh Determined! it's a life without free will.

مفاهیم زیبا انسان آزاد خیالات موهوم

@zmahmodabadi چه‌قدر به گذشته محتاجم…

@shabparseh چه‌قدر این شعر من رو به گذشته‌ها پرتاب کرد… گذشته‌ دور، ماضی بعید…

«بُرد من؟ بُرد من وقتیه که، به تو می‌بازم…»

نمی‌تونم؛ نه می‌تونم، نه تحمل دارم.

@shashayaganah ❤️

با اکراه اومدم اینجا. حتی نمی خوام رفرش کنم. دلم میگیره. فقط خواستم بگم هستم.