حرفه‌ای‌ترین روانی

تنها آرزوم در این لحظه اینه که بخوابم و دیگه بیدار نشم...

من هیچوقت نتونستم با خودم روبرو بشم و همیشه فرار کردم. اما دیگه راه فراری نیست...

پاییزم گذشت. مهر، آبان، وای از آذر کیرم تو زمستون

ریدم تو یلدا

چرا دایرکتا بگا رفته 😐

اومدم توییت کنم تا گردن تو گوهم، دقت کردم دیدیم خیلی وقته دارم گه تنفس میکنم...

ای فقيری تره عاذا بكوشن سر كوچه سر بهار ماه بكوشن  ای فقيری وشنی شکم بميری آرزو به دل كنای دم بميری

@notdecideddd یعنی در برابر این زندگی، کار دیگه‌ای ازم بر نمیاد

تنها کاری که از دستم برمیاد اینه که بمیرم.

خندیدی و خندیدم، تصویر تو را دیدم شمشیر به دست تو، گرداندی و چرخیدم دست تو و دست من، جان من و یک گردن یک حرکت و برّیدم، خوش بود چو درّیدم

تنها که می‌شوم، کسی از درون مرا می‌بلعد و بی هیچ هضمی، همه‌ام را دفع می‌کند. با خودم که می‌شوم هیچ برای عرضه ندارم. همه‌ی عمرم به بطالت گذشته و آینده‌ای جز امتداد همین خط باطل را متصور نیستم.

همون موقع تو ۱۲ سالگی که از زندگی بریدم و رفتم لبه چاه نشستم، باید میپریدم...

مغزم داره از فکر منفجر میشه

صبح بخیر!

این دیوونگی نیست... سبک زندگیمه

کاری از دستم بر نمیاد...

هر بار که دیر جواب میدی به این فکر میکنم که مردی و تمام...

صبر داشته باش یه کم دیگه میشیم خلاص

عجب شب کثافتیه!

از نقطه «دیگه توان ادامه دادن ندارم» دارم به نقطه «دیگه جرات ادامه دادن ندارم» میرسم...