🏴RustCole☯️🇮🇷

When Bitcoin is back at $20,000 that's still a lot of money to pay for nothing. Don't be fooled by meaningless benchmarks. 84% off a ridiculously high price is not a bargain.

پاکستان میگه ایران موافقت کرده بخشی از اورانیوم را به کشور ثالث منتقل کنه ، اگر صحت داشته باشه یعنی رسیدن به نوعی توافق امکان پذیر میشه ولی اینقدر این مدت همه چرند گفتن که احتمال درست بودنش به نظر زیاد نمیرسه

هر چقدر هم که برای نور پهلوی اکلیلی بشید و تبلیغ کنید، بازم نمیتونید بی دستاورد بودنش رو قایم کنید. اونم مثل پدرش فقط از موقعیت خانوادگیش سود برده و با پول مفت،گذران زندگی کرده. هر دو بی استعداد و بی کفایت. کاش برای اکلیلی شدن یه حداقل هایی بذارید آدم فکر نکنه شما هم پخمه اید.

عده‌ای معتقدن شاپور بختیار تنها فرصت تاریخی ما بود که از دست رفت! بعضی‌ها بنی‌صدر را چنین توصیف میکنند! یا دوران مصدق یا حتی عصر محمد خاتمی! اما اگر از من بپرسند که بزرگترین فرصت از دست رفته‌ی‌ ما چه بود خواهم گفت: حفظ احمدشاه قاجار! او می‌توانست و میخواست پادشاه مشروطه باشد!

هشدار سقوط اخلاقی: در مسیر مبارزه، شبیه به آنچه با آن می‌جنگیم نشویم یادداشتی از #سپیده_حجامی ​طبق عادت روزانه گوشی‌ام را برای مرور اخبار باز کردم، تصویر #مرجان_ساتراپی بارها در صفحه‌ام تکرار شد. در نگاه اول تصور کردم احتمالاً جایزه جدیدی کسب کرده است. راستش ابتدا توجه چندانی نکردم و کپشن‌ها را نخواندم؛ چرا که با برخی مواضع و مسیر هنر اعتراضی او زاویه داشتم و با نگاه سیاسی‌اش هم‌عقیده نبودم. اما چند صفحه پایین‌تر، با این تیتر درشت مواجه شدم: «مرجان ساتراپی درگذشت». ​خبر کوتاه بود و تلخ. فارغ از تمام تفاوت‌های فکری و خط‌مشی سیاسی، برای مرجان ساتراپی به عنوان یک زنِ هنرمند و مبارز احترام قائل بودم. او را همواره در قامت انسانی می‌دیدم که از حق آزادی بیان برای ابراز باورهایش بهره می‌برد؛ حتی اگر آن باورها با نگرش من فرسنگ‌ها فاصله داشت. چطور می‌توان فراموش کرد که او به خاطر ایران و در اعتراض به سیاست‌های سازش‌کارانه غرب، بالاترین نشان افتخار فرانسه "لژیون دونور" را رد کرد؟ او با همین یک اقدام نشان داد که فراتر از عناوین شخصی، دغدغه وطن و مردمش را دارد و همین نگاه او برای من ارزشمند و قابل احترام بود. ​اما آنچه امروز فراتر از خبر درگذشت او مرا شوکه و متأثر کرد، واکنش‌های بخشی از فضای سیاسی بود. عده‌ای بابت درگذشت او ابراز خوشحالی کردند. دردآورتر و هولناک‌تر این است که این افراد، از حامیان و وابستگان به بدنه عقیدتی جمهوری اسلامی نبودند؛ این‌ها کسانی بودند که خود را «مخالف» این حکومت می‌دانند، اما با باور و خواسته‌ای متفاوت از ساتراپی. ​این واکنش‌ها یک زنگ خطر جدی و بزرگ برای همه ماست. ما باید به شدت مراقب باشیم که در مسیر مبارزه با استبداد، آرام‌آرام شبیه به همان چیزی نشویم که با آن می‌جنگیم. ​شادی از مرگ یک انسان، آن هم صرفاً به دلیل اختلاف نظر و سلیقه سیاسی، دقیقاً همان راه، روش و منش جمهوری اسلامی و حامیان رادیکال آن است. حکومتی که خود عصاره تمام سیاهی‌ها و پلیدی‌های این جهان است، و جامعه را با همین شیوه "حذف، کینه و شادی از نابودی دگراندیشان" مسخ و آلوده کرده است. ​​اگر قرار باشد در فردای آزادی، با همان خشم کور و همان بی‌رحمی با هم‌سنگران و مخالفان فکری خود در جبهه اپوزیسیون، یعنی کسانی که مثل ما مخالف این حکومتند اما باور سیاسی متفاوتی دارند، مواجه شویم، عملاً شکست خورده‌ایم. بسیار مهم است که امروز آگاهانه، منصفانه و با پرنسیب اخلاقی قدم برداریم، مبادا روزی چشم باز کنیم و ببینیم خود به همان موجود پلیدی تبدیل شده‌ایم که با آن مبارزه می‌کنیم. . #رسانه_سپیده_دم

*IRAN'S ARMY SAYS IT FIRED WARNING SHOTS AT US NAVY IN OMAN SEA

ترامپ عین یک جراح نه‌چندان بلدِکار عمل کرد که با تکیه بر تجهیزات پزشکی پیشرفته و درحالیکه همه همکارانش از دست به تیغ شدن واهمه داشتند و می‌گفتن امیدی نیست، بگذارید بیمار کم‌کم «در آرامش» بمیره، جسارت این رو کرد که بخواد تومور سرطانی را دربیاره. عمل، موفقیت‌آمیز نبود ولی دستکم تلاش‌اش رو کرد. این امید را نداشته و ندارم که پس از کشتار دی‌ماه، حکومت آرام آرام به سمت اصلاح و بهبود (در بعد اجتماعی و اقتصادی) پیش می‌رفت و جنگ این روند را متوقف‌ کرد. این جنگ گرچه برای ما یک شکست بود (چون نه حکومت سرنگون شد، نه تغییر رفتار داد) و نتایج کوتاه‌مدت‌اش فقط اوضاع را بدتر کرد ولی اعتقاد دارم وقتی گرد و غبارها بخوابه، نتیجه بلندمدت‌اش چه از منظر براندازی و چه اصلاح رفتار حکومت، مفیدتر و تاثیرگذارتر از ادامه حرکت‌های خشونت‌پرهیز و مدنی خواهد بود و خیلی زودتر از آن به بار خواهد نشست. این جنگ مانند کشتار دی، برخی فرضیات و تئور‌ی‌ها و توهمات را رد کرد و هیبت ج.ا. را بهتر نشان داد. فیل هنوز فیل است ولی این دو شکست پرهزینه باعث شد از اتاق تاریک بیرون بیاد و شکل‌اش عیان شود. باطل شدن ایده‌های «میدان میلیونی»، «ریزش نیروهای مسلح» یا حتی «امکان تبدیل ج.ا. به دیکتاتوری نرمال» برای ما سنگین تمام شد ولی از آنطرف، در میان فرضیات رد شده، این ایده که «آمریکا هیچگاه به ج.ا. حمله نظامی گسترده نخواهد کرد» هم اشتباه ازآب درآمد. پس از جنگ دوازه روزه و این جنگ، جمله پائلو کوئلیو پررنگ‌تر خواهد شد که «چیزی که دوبار اتفاق بیافته، بی‌شک دفعه سومی هم خواهد داشت». اثر این «شمشیر داموکلس» در درازمدت برای مردمان ایران، مفید خواهد بود.