پن کیا گیا ٹویٹ
چند وقت پیش بعد از اون مصاحبه کذایی گلشیفه با اون شبکه فرانسوی بان و اون صحبتهایکذایی پرستو فروهر و بغض تهوع اورش جلوی دوربین، اینو نوشتم، میخوام اینجا پستش کنم به یادگار برای فردای روز ازادی یادم بیاد اینا:
تحلیل بدهبستانهای ترامپ با عربستان و بازیهای ژئوپلیتیک شاید برای بعضیا روی کاغذ جذاب باشه، ولی برای مردمی که سالها فقط سرکوب، زندان و گلوله دیدن، این حرفا خیلی از واقعیت دوره. اگر امروز مردم ایران به فشار خارجی امید بستن، نه از سر سادگیه نه توهم؛ از سر بنبست مطلقه وقتی که همه راههای «داخلی» رو با گلوله و زندان بستن! ما همون مردم سادهای نبودیم که سال ۸۸ میگفتن اتوها رو ساعت ۸ شب بزنید به برق یا فلان کارو بکنید سیستمهاشون بخوابه! ماهای ساده هم اینا رو انجام می دادیم ! آیا حسین شنبهزاده برای یه «نقطه» ماهها زندان نکشید؟ اعتراضی سادهتر از یه کامنت یه نقطه سراغ دارید؟ اگر دارید بفرمایید! ما همه راهها رو رفتیم. مگر مردم ایران کم تلاش کردن؟ اعتراض نکردن؟ رأی ندادن؟ صبر نکردن؟ اصلاحطلبی رو امتحان نکردن؟ امیدشون به رنگ سبز و بنفش نبود؟ سکوت نکردن؟ فریاد نزدن؟ همه راهها رو رفتن و جواب همیشه یکی بود: سرکوب!
حالا سؤال سادهست: هیتلر با کمک قدرت خارجی سرکوب نشد؟ آمریکا از اون سر دنیا نیومد باهاش بجنگه؟ اون موقع کسی گفت آمریکا غلط کرد؟ چون ابرقدرته؟ چون منافع داشت؟ الان که میگید ترامپ دنبال منافع و نفته—انگار پول نفت رو صبح به صبح پسر شمخانی میزنه به حساب مردم ایران! معلومه که ترامپ دنبال منافعشه، ولی امید ما اینه که الان منافع ما و اون یعنی سرنگونی کثافت جمهوری اسلامی با هم یکی شده. این فرصته و نباید از دستش بدیم. چون اگه این رژیم به بمب هستهای برسه، دیگه هیچکس جلوش رو نمیتونه بگیره. با داشتن یه تفنگ ساده بیشتر از ۵۰ هزار نفرمونو رو کشتن ، با بمب هستهای قراره چی کار کنن! سالها گفتید انقلاب رهبر نداره؛ حالا که رضا پهلوی این مسئولیت سنگین رو قبول کرده، وقت تفرقه نیست. اگه واقعاً نجات ایران مهمه، باید ازش حمایت کنیم!
بس کنید این اداهای روشنفکرانه و چپیِ توخالی رو.مردم ایران دنبال شعار و ژست اخلاقی نیستن دنبال نجات ایرانن!
فارسی
