Figlar 🇵🇱☭⃠

694 posts

Figlar 🇵🇱☭⃠

Figlar 🇵🇱☭⃠

@FiglarPL

Powrót na Twitt... Xa po latach. Prywatne opinie o tym co mnie wkurza - ruski, ukry, politycy i pierdoleni komuniści.

Poznan, Poland Tham gia Nisan 2026
40 Đang theo dõi15 Người theo dõi
Імʼя
Імʼя@unknidx·
@FiglarPL Ти дивився Аватара? Там про твою реальну батьківщину є трохи… Про Пандору )))
Українська
1
0
0
10
Імʼя
Імʼя@unknidx·
Поляки, а для чого вам технології наших дронів, якщо ви кажете, що НАТО вас захистить?
Українська
722
52
1.3K
52.4K
Janusz Kowalski 🇵🇱
Janusz Kowalski 🇵🇱@JKowalski_posel·
Jeżeli rząd Donalda Tuska oslabił bezpieczeństwo Rzeczpospolitej Polskiej przekazując Ukrainie bez wiedzy Prezydenta RP i Sejmu RP arcydrogie pociski przechwytujące PAC-3 MSE do systemów Patriot to mamy do czynienia z niewyobrażalnym skandalem. Oczekuję komunikatu @MON_GOV_PL.
Polski
31
53
216
3.9K
Figlar 🇵🇱☭⃠ đã retweet
Figlar 🇵🇱☭⃠ đã retweet
Daniel Foubert 🇵🇱🇫🇷
Poland's reward for saving Ukraine: AMNESIA. The Ukrainians seem to have forgotten that without Polish pressure, the West — Scholz, Macron, Biden — would have let them down. Remember Scholz's 5,000 helmets, Macron's endless phone calls to Putin? Remember Biden's slow, hedged, incremental reaction, weapons systems approved only after months of Ukrainian pleading and battlefield necessity? Poland decisively changed all of this. It organized the reaction of the West when the West preferred to hesitate. The Poles were everywhere: opening their border to millions of refugees, turning Rzeszów into the logistical spine of Western military aid, pushing NATO to send tanks before Berlin would even discuss it, lobbying for fighter jets while others still calculated the risk of provoking Moscow. Poland did not calculate. It did everything it could. And in return, once the job of mobilizing the West was done, Ukraine decided that Poland was a second-rate player after all, not a partner worth attention, not a power worth sharing common interests with. It has always been only about Ukrainian interests, with Poland's own interests treated as an afterthought at best, an inconvenience at worst. German interests, French interests, American interests, however, were courted with real eagerness, real diplomatic tact, real willingness to compromise. Poland got gratitude in press releases and friction everywhere it mattered: the grain corridor dispute, where Ukrainian exports flooded Polish markets and undercut Polish farmers, met not with negotiation but with Kyiv's indignation that Warsaw would dare protect its own producers. The truckers' blockades that followed were framed by Ukrainian officials as Polish betrayal, not as the predictable consequence of a neighbor absorbing the costs of war with no reciprocal accommodation. Zelensky himself, standing at the UN, could imply that certain unnamed neighbors were playing into Moscow's hands, a remark that landed in Warsaw exactly as intended. Volhynia remains unaddressed. Seventy years of a massacre Poland has been extraordinarily patient in raising diplomatically, and still no Ukrainian government has been willing to treat it as the reckoning it deserves to be, because admitting Polish grievance has never seemed worth the political cost to Kyiv. When Poland finally asks for something in return, it is treated as an unreasonable demand from a junior partner who should simply be grateful to have been allowed to help. Ukraine was sure Poland's only interest was that Ukraine would fight Russia, and that Poland, having no interests of its own worth honoring, had nothing to be owed in exchange. Poland bled goodwill so Ukraine could bank it. That is the whole story, stripped of diplomatic phrasing. Every tank Warsaw sent before Berlin dared to. Every refugee absorbed without a single EU quota forcing the hand. Every border crossing turned into a supply artery running day and night while other capitals debated committees. Poland did not deliberate. Poland moved. And Ukraine watched, took the shipment, and kept its warmth for the countries that made it wait. Ask what Volhynia has earned in seventy years of Polish patience. Silence, mostly. Diplomatic silence dressed up as tact, because admitting a massacre costs Kyiv nothing with Berlin and everything with its own nationalist mythology. Ask what the grain corridor earned Polish farmers. Ruin, and then indignation from Kyiv that Warsaw dared object to its own ruin. Ask what four years of unconditional logistics earned Poland at the table where decisions are actually made. A folding chair, pulled up after France and Germany had already taken the good seats. There is a kind of contempt that only the rescued can show the rescuer, because gratitude implies debt, and no nation likes admitting it owes its survival to the neighbor it has spent a century looking down on. Poland was never the ally. Poland was the tool that worked, and tools do not get consulted, they get used and put back in the shed. Warsaw should remember that the next time Kyiv calls. There is a geography to Ukraine's gratitude, and it runs backward. The farther a capital sits from the Russian border, the more indulgence it receives, the more its hesitations are forgiven, the more its eventual help is treated as a gift rather than an obligation. Washington can arrive late and still be thanked first. Paris can phone Moscow throughout the war and still be received as a statesman. But Warsaw, Vilnius, Riga, Tallinn, the nations that actually share a fence line with the Russian threat, that live with the same fear pressing on their own borders, are expected to help simply because they exist next door. Their assistance is not a choice to be honored. It is a natural feature of the terrain, like weather. This is the logic Kyiv has never said aloud but has practiced consistently: if you fear Russia the way Ukraine fears Russia, if the threat sitting on your border is the same threat sitting on Ukraine's, then your help was never really a gift, it was self-interest wearing the costume of solidarity, and self-interest does not require gratitude. Only the distant, the safe, the countries who could have stayed comfortably uninvolved and chose otherwise, only they get treated as benefactors. Poland's proximity to Russia, the very thing that should have made its solidarity more credible, more urgent, more deserving of trust, became instead the reason that solidarity was assumed rather than earned. Nobody thanks the neighbor for putting out a fire that could have reached his own house next. And so the arrangement settles into something almost administrative. Poland's help gets taken, filed, consumed, and the relationship moves on without adjustment, without priority, without a single Ukrainian concession ever weighed against it. Ask for movement on Volhynia, and the answer is silence. Ask for consideration on the grain corridor, and the answer is indignation. Ask, simply, to be treated as a partner whose interests matter as much as Berlin's or Washington's, and the answer is a folding chair. Fear of Russia, it turns out, is not a currency Kyiv values in its neighbors. It is simply the price of admission, paid in advance, and never redeemed. There is a word for a relationship where proximity to power obligates assistance but confers no standing, where the neighbor's role is fixed in advance and cannot be renegotiated no matter what is given. That word is not alliance. It is empire, and empires have always organized their peripheries this way. This is, surprisingly and paradoxically, the shape of what Ukraine has constructed with Poland, whether or not Kyiv would ever use the word for it. Poland's tanks, Poland's border, Poland's logistics, Poland's political capital spent in Berlin and Brussels, none of it was received as the discretionary act of a sovereign equal choosing to stand with a friend. It was received as tribute, the expected offering of a smaller neighbor to the cause that mattered more, collected without negotiation and without the courtesy of treating the giver as someone whose own demands might now be owed a hearing in return. Tribute does not buy influence. That is precisely what distinguishes it from investment, from partnership, from any relationship between equals. What makes this arrangement particularly bitter is that Ukraine is not even the empire in the classical sense, it is itself the smaller power fighting for survival against one. And yet it has absorbed, perhaps unconsciously, the exact reflex of empire toward its own periphery: the assumption that those closest to the danger owe the most and are owed the least, that proximity is a debt rather than a claim, that the neighbor who cannot afford to look away has therefore already committed to helping regardless of how he is treated.
Daniel Foubert 🇵🇱🇫🇷 tweet media
English
48
345
1.3K
39.4K
jachcy🇵🇱
jachcy🇵🇱@jachcy·
Konflikt polsko-ukraiński został wywołany przez Karola Nawrockiego i jest to prezent dla reżimu putinowskiego🙃
Polski
505
46
463
21.4K
WarNewsPL
WarNewsPL@WarNewsPL1·
🇺🇦🇭🇺🇪🇺 Węgry, które jak dotąd zapowiadały, że będą blokować przyspieszenie negocjacji akcesyjnych z Ukrainą, zgodziły się na rozpoczęcie rozmów UE z Ukrainą w kolejnym klastrze negocjacyjnym – poinformowały w piątek źródła UE. Klaster szósty ma zostać otwarty 14 lipca.
Polski
22
5
183
62.5K
Patryk Słowik
Patryk Słowik@PatrykSlowik·
@GiertychRoman Panie Romanie, przecież wszyscy wiemy, że gdyby Rosja miała za chwilę zaatakować Polskę, pisałby pan z Włoch.
Polski
160
825
11.5K
122.8K
Roman Giertych
Roman Giertych@GiertychRoman·
Słuchajcie ostrzeżeń USA. Jesteśmy w przededniu ataku Rosji na Polskę. Tymczasem my zajmujemy się sprawami czwartorzędnymi. Na Ukrainie też nie wierzyli, że Rosja zaatakuje. Stało się jednak inaczej.
Polski
1.3K
680
3.5K
445.1K
Ashley Duffany 🇺🇸🇺🇦
Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! Give Ukraine Patriot missiles NOW! 🇺🇦🇺🇦🇺🇦
English
3.4K
2K
10.7K
211.8K
Figlar 🇵🇱☭⃠
Figlar 🇵🇱☭⃠@FiglarPL·
@spalinskipatryk Durnie straszą czwartym rozbiorem jak nie wejdą do unii. Oni nie potrafią długo egzystować bez nadzoru z zewnątrz...
Polski
0
0
16
819
Figlar 🇵🇱☭⃠
@16Guitarguy @WarNewsPL1 @wirtualnapolska @MON_GOV_PL Technologii nie mają. To czym latają to znane wszystkim prowizorki lub zachodnia technologia. Wykorzystanie dronów na polu walki to co innego - to jest ważne. x.com/i/status/20729…
Jarosław Wolski@wolski_jaros

MiG-29 dla Ukrainy - czyli przestarzałe maszyny w zamian za nieistniejącą technikę. TL:DR - Ukraina nie posiada żadnych konkretnych technologii dronowych które może dać w zamian. Za to ma unikalne w skali świata know-how i bazy danych i to o nie zabiegają wszyscy duzi gracze. Zaś nasze MiG-29 to przestarzała maszyn ale burza wokół niej ładnie przykryła inne dostawy uzbrojenia do SZU w tym rakiet PAC-3MSE. Będzie obrazoburczo - tak, MiG-29 są przestarzałe. Tak, ilość pilotów SZU którzy mogą na nich latać jest już bardzo mała. Czy jest to maszyna przydatna SZU? Zapewne tak. Czy jest to jednak jakaś super-technika? No nie. Natomiast przekazanie MiGów a w zasadzie ich kolejnej partii w zamian za "technologię dronową" było takim politycznym listkiem figowym żeby nikt nie zarzucił w Polsce że znów całkowicie za darmo jest oddawane uzbrojenie. O ironio - zimą 2025/26 Polska (i dwa inne kraje) przekazały za darmo SZU łącznie kilkadziesiąt rakiet PAC-3MSE które broniły w grudniu - styczniu Kijowa. Szkoda że jakoś ten fakt nie jest podnoszony na Ukrainie - "przestarzałe i mało warte MiG-29" są szeroko komentowanym argumentem ale już o PAC-3MSE od nas zapada cisza bo głupio przyznać że w momencie gdy wszystko szło na Bliski Wschód po wojnie z 2025 na skutek czego SZU zobaczyły "figę z makiem" a nie rakiety to właśnie znów Polska (i dwa inne kraje) dały to co mogły - bezcenne PAC-3MSE. I kolejna obrazoburca opinia: Ukraina nie ma żadnej dronowej wunderwaffe w sensie jednej - kilku technologii/techniki. Te wszystkie Flamingo, Łuty, Barsy i inne to jest po prostu prowizorka. Co niby ma być nęcącego dla SZ RP w np. Flamingu? Silnik z Albatrosa? Głowica w postaci bomby lotniczej żywcem wsadzonej w kadłub? Układ naprowadzania od naszych zachodnich sąsiadów? Przecież to jest gigantyczna prowizorka o RCS latającego kontenera na śmieci i widmie termalnym na miarę LiM-2. Swoją drogą - pieję z naszych geopolitycznych handlowców którzy w MONie organizowali spotkania na zlecenie i za kasę Fire Points żeby zachęcić do kupna w/w prowizorki SP które mają JASSM-ER. Paradne. Podobnie jest z innymi dronami ukraińskimi. Coś jak o dowcipie o radzieckim naukowcu który wynalazł rower. U Niemca na strychu w 1945. Wyroby grupy WB są milion razy bardziej zaawansowane, zaś to co samo @WBGroup_PL pokaże na MSPO w tym roku ładnie podkreśli dystans między rozdmuchaną medialną prowizorką czasu wojny a realnym systemem uzbrojenia. Inaczej rzecz biorąc: zdejmijmy w Polsce 90% kagańca prawnego czasu pokoju + wpompujmy w sektor pieniądze takie jak Ukraińcy i zobaczymy taki sam wysyp dronów dalekiego zasięgu i innych jak na Ukrainie. Tak samo prowizorycznych składaków z tego co da się kupić na zachodzie i z taką samą usterkowością rzędu kilkunastu-kilkudziesięciu procent. Natomiast Ukraina ma perłę w koronie. A w zasadzie dwie: - bazy danych - know-how Pierwsza kwestia to miliony jak nie miliardy godzin obrazów z nalotów własnych dronów którą są zarchiwizowane. Plus obraz celów z każdego możliwego kąta, pora dnia, roku, typu celu, typu środka obserwacji itp. Do tego dochodzą bazy sygnatur elektromagnetycznych, radarowych itp. To są dane na wagę złota i za te dane szereg krajów dostarcza Ukrainie komponenty do budowy dronów lub wprost kompletne systemy uzbrojenia. To jest prawdziwe "wiano" jakie może wnieść gdzieś Ukraina i to jest faktycznie unikat obecnie. Kolejna kwestia to know-how. Sposób w jaki SZU zorganizowały walkę wokół dronów, procedury i system szkolenia, struktury, ba - również to jak i z czego składać drony i jak szybko adaptować owe do pola walki - to też są naprawdę bezcenne i niewymierne doświadczenia. I tutaj smutna refleksja - SZ RP zaprosiły Madziara - tak TEGO Madziara - żeby opisał co i jak robi SZU. Oczywiście Madziar pojawił się i była ożywiona dyskusja. Efekt? Madziar stwierdził że bez pisemnego rozkazu Zełeńskiego więcej do nas nie pojedzie ponieważ natknął się na delikatniej rzecz ujmując niezrozumienie, sceptycyzm i przekonanie że "my to lepiej". Popełniono IMHO ciężki błąd ale to temat nie na internety. Po owe know-how na Ukrainę pielgrzymkują Niemcy, Francuzi, Amerykanie, Brytyjczycy, Szwedzi, itp. I płacą za to konkretnymi dostarczanymi podzespołami w zamian. To jest druga perła w koronie którą ma Ukraina. Czy Ukraińcy wymieniliby swoje "perły w koronie" i jedyne naprawdę unikalne (w skali świata) kwestie za przestarzałe MiG-29? No musieliby być chorzy psychicznie żeby to zrobić :-) Ale za PAC-3MSE? No tutaj już inaczej gadamy - prawda? Ale tego należało dopilnować wcześniej i co ważne - wcześniej (tak z 1,5 roku ponad) ustalić co potrzebujemy i co chcemy. I zrobić "machniom" w skali dostosowanej do przekazywanego uzbrojenia. Swoją drogą - inni tak robią. A Polak? A "Polak mądry po szkodzie". A może i gorzej. ps. nie, nie wyjeżdżajcie mi z "Deltą" bo z nią sprawa jest jeszcze zabawniejsza niż z dronami.

Polski
0
0
2
265
Pan Wiesio
Pan Wiesio@16Guitarguy·
@FiglarPL @WarNewsPL1 @wirtualnapolska @MON_GOV_PL "Ukraina nie ma technologii dronowej" XDDD Wcale nie ma. Wcale drony od sztilermana nie nękają ruskich rafinerii codziennie, FPV wcale nie zabijają kilku tysięcy ruskich tygodniowo. Nie, Ukraińcy nie mają technologii dronowej w ogóle. Xd
Polski
2
0
4
292
WarNewsPL
WarNewsPL@WarNewsPL1·
🇵🇱🇺🇦 Jak ustaliła @wirtualnapolska, @MON_GOV_PL zdecydował o losie polskich MiG-ów-29, które miały trafić do Ukrainy w zamian za technologię dronową. Umowa nie weszła w życie - samoloty będą teraz cyklicznie wycofywane ze służby.
Polski
30
11
711
93.4K
Tomek Czesio
Tomek Czesio@CzesiaRyman·
Jeżeli zaraz wyjdzie Donald i ogłosi dymisję minister zdrowia albo Pełczyńskiej to są w niewiarygodnej dupie. Czego? Badania przyszły... Lecą na łeb. Właśnie chwytają się brzytwy.
Polski
4
6
78
1.6K
Jarosław Wolski
Jarosław Wolski@wolski_jaros·
Oficjalny komunikat o MiG-29 podaje że mają one być WYCOFANE a nie "zniszczone". Nie wiem skąd po ukraińskich kontach idzie informacja o "niszczeniu". Nikt ich nie będzie niszczyć a zostaną wycofane i składowane. Trudno żebyśmy znów dali coś za za darmo a w zamian dostali Banderę w "panteonie bohaterów" :-) Swoją drogą - Ukraina nie ma "konkretnej technologii" żeby dać ową za MiG-29 (ma za to inne unikalne rzeczy) o czym napisałem niżej:
Jarosław Wolski@wolski_jaros

MiG-29 dla Ukrainy - czyli przestarzałe maszyny w zamian za nieistniejącą technikę. TL:DR - Ukraina nie posiada żadnych konkretnych technologii dronowych które może dać w zamian. Za to ma unikalne w skali świata know-how i bazy danych i to o nie zabiegają wszyscy duzi gracze. Zaś nasze MiG-29 to przestarzała maszyn ale burza wokół niej ładnie przykryła inne dostawy uzbrojenia do SZU w tym rakiet PAC-3MSE. Będzie obrazoburczo - tak, MiG-29 są przestarzałe. Tak, ilość pilotów SZU którzy mogą na nich latać jest już bardzo mała. Czy jest to maszyna przydatna SZU? Zapewne tak. Czy jest to jednak jakaś super-technika? No nie. Natomiast przekazanie MiGów a w zasadzie ich kolejnej partii w zamian za "technologię dronową" było takim politycznym listkiem figowym żeby nikt nie zarzucił w Polsce że znów całkowicie za darmo jest oddawane uzbrojenie. O ironio - zimą 2025/26 Polska (i dwa inne kraje) przekazały za darmo SZU łącznie kilkadziesiąt rakiet PAC-3MSE które broniły w grudniu - styczniu Kijowa. Szkoda że jakoś ten fakt nie jest podnoszony na Ukrainie - "przestarzałe i mało warte MiG-29" są szeroko komentowanym argumentem ale już o PAC-3MSE od nas zapada cisza bo głupio przyznać że w momencie gdy wszystko szło na Bliski Wschód po wojnie z 2025 na skutek czego SZU zobaczyły "figę z makiem" a nie rakiety to właśnie znów Polska (i dwa inne kraje) dały to co mogły - bezcenne PAC-3MSE. I kolejna obrazoburca opinia: Ukraina nie ma żadnej dronowej wunderwaffe w sensie jednej - kilku technologii/techniki. Te wszystkie Flamingo, Łuty, Barsy i inne to jest po prostu prowizorka. Co niby ma być nęcącego dla SZ RP w np. Flamingu? Silnik z Albatrosa? Głowica w postaci bomby lotniczej żywcem wsadzonej w kadłub? Układ naprowadzania od naszych zachodnich sąsiadów? Przecież to jest gigantyczna prowizorka o RCS latającego kontenera na śmieci i widmie termalnym na miarę LiM-2. Swoją drogą - pieję z naszych geopolitycznych handlowców którzy w MONie organizowali spotkania na zlecenie i za kasę Fire Points żeby zachęcić do kupna w/w prowizorki SP które mają JASSM-ER. Paradne. Podobnie jest z innymi dronami ukraińskimi. Coś jak o dowcipie o radzieckim naukowcu który wynalazł rower. U Niemca na strychu w 1945. Wyroby grupy WB są milion razy bardziej zaawansowane, zaś to co samo @WBGroup_PL pokaże na MSPO w tym roku ładnie podkreśli dystans między rozdmuchaną medialną prowizorką czasu wojny a realnym systemem uzbrojenia. Inaczej rzecz biorąc: zdejmijmy w Polsce 90% kagańca prawnego czasu pokoju + wpompujmy w sektor pieniądze takie jak Ukraińcy i zobaczymy taki sam wysyp dronów dalekiego zasięgu i innych jak na Ukrainie. Tak samo prowizorycznych składaków z tego co da się kupić na zachodzie i z taką samą usterkowością rzędu kilkunastu-kilkudziesięciu procent. Natomiast Ukraina ma perłę w koronie. A w zasadzie dwie: - bazy danych - know-how Pierwsza kwestia to miliony jak nie miliardy godzin obrazów z nalotów własnych dronów którą są zarchiwizowane. Plus obraz celów z każdego możliwego kąta, pora dnia, roku, typu celu, typu środka obserwacji itp. Do tego dochodzą bazy sygnatur elektromagnetycznych, radarowych itp. To są dane na wagę złota i za te dane szereg krajów dostarcza Ukrainie komponenty do budowy dronów lub wprost kompletne systemy uzbrojenia. To jest prawdziwe "wiano" jakie może wnieść gdzieś Ukraina i to jest faktycznie unikat obecnie. Kolejna kwestia to know-how. Sposób w jaki SZU zorganizowały walkę wokół dronów, procedury i system szkolenia, struktury, ba - również to jak i z czego składać drony i jak szybko adaptować owe do pola walki - to też są naprawdę bezcenne i niewymierne doświadczenia. I tutaj smutna refleksja - SZ RP zaprosiły Madziara - tak TEGO Madziara - żeby opisał co i jak robi SZU. Oczywiście Madziar pojawił się i była ożywiona dyskusja. Efekt? Madziar stwierdził że bez pisemnego rozkazu Zełeńskiego więcej do nas nie pojedzie ponieważ natknął się na delikatniej rzecz ujmując niezrozumienie, sceptycyzm i przekonanie że "my to lepiej". Popełniono IMHO ciężki błąd ale to temat nie na internety. Po owe know-how na Ukrainę pielgrzymkują Niemcy, Francuzi, Amerykanie, Brytyjczycy, Szwedzi, itp. I płacą za to konkretnymi dostarczanymi podzespołami w zamian. To jest druga perła w koronie którą ma Ukraina. Czy Ukraińcy wymieniliby swoje "perły w koronie" i jedyne naprawdę unikalne (w skali świata) kwestie za przestarzałe MiG-29? No musieliby być chorzy psychicznie żeby to zrobić :-) Ale za PAC-3MSE? No tutaj już inaczej gadamy - prawda? Ale tego należało dopilnować wcześniej i co ważne - wcześniej (tak z 1,5 roku ponad) ustalić co potrzebujemy i co chcemy. I zrobić "machniom" w skali dostosowanej do przekazywanego uzbrojenia. Swoją drogą - inni tak robią. A Polak? A "Polak mądry po szkodzie". A może i gorzej. ps. nie, nie wyjeżdżajcie mi z "Deltą" bo z nią sprawa jest jeszcze zabawniejsza niż z dronami.

Polski
113
109
1.7K
112.5K