مبینآ

بابام میگفت حست به بعضی چیزها مثل لباس پشت ویترینه ، تا نپوشی ببینی بهت نمیاد نمیتونی فکرت رو آروم کنی !

یه کلاژ درست میکنم از عکس آدم های واقعی زندگیم از تولد امسالم تا سال بعد و میزارم بک گراند گوشی و لپ تاپم ،So let’s see who sneaks onto the list.

موضوع بر سر امید بود ، چیزی بسیار مقدس تر از زندگی.

وضعیت انرژی زنانه م‌ این روزها :

ایرانی کل زندگیش روی محور trust issue میگذره بعد تو میگی به کائنات و زمان اعتماد کن ؟!

همکلاسی فلسیطینیم خیلی جدی گفت : کاشکی جنگ شما زودتر تموم بشه آخه موشک هاش خورده اطراف خونه ما و تابلو افتاده شکسته :))))))))))

میخواستم امسال اون کسی که برام نون سنگک و سمنو و شیرینی نخودچی پیدا کنه رو با یه بله خوشبخت کنم ولی متاسفانه آقایون همگی کم سعادت بودن

اینقدر تو زندگیم موزیک های Kara sevda رو گوش دادم که قشنگ همینقدر درام داره میشه :))))

عادی شدن همیشه برام ترسناکه ! عادی شدن شمار کشته ها ، عادی شدن عدد روزهای جنگ ، عادی شدن تعداد روزهای غربت ، عادی شدن روزهای بی خوابی ، عادی شدن دوست داشتن …

سر خودم داد زدم : بسه ، یکم زندگی کن دختر ! همونو زدم زیر گریه !

بخش خرافی درون من و بابام که به انرژی مو اعتقاد داره اخیرا زیادی فعاله ، پس مجدد یه قیچی زدم !

چینی بست زده ام ، قشنگ‌منتطر تلنگرم که هر تیکه م پرت بشه یه طرف !

برای بیان خستگی‌ روحی ‌روانی اخیرم نیاز به اختراع یک زبان جدید دارم …

Soft morning area برای کسی که صبح به صبح قهوه و تست حلوا ارده ش رو کنار شبکه های خبری شروع میکنه یه شوخیه عزیزم .

از امروز یا به پای کبوتر نامه می بندم ببره برا مامان و بابام یا از رو پشت بوم دود میفرستم …

@maysommon 💕🧸🍪

@mobina777co 🫶🏽🙏🏽

در رویای امروزم ، خونه خودم رو دارم که تم بوهو با دیوار های مغز پسته ای و تابلو های نقاشی داره ، تیشرت سبک روشنم رو پوشیدم ، از بار کوچولوی خودم شراب مورد علاقم رو انتخاب میکنم ، چشمم به گلدون افتابگردون میخوره و اصلا یادم نمیاد این روزها رو !

@maysommon خیلی بیشتر ☁️🪄

@mobina777co چه خوب که رویای امروزت فراتر از آزادیه.

تنها ذوقم این بود که از پشت گوشی نتیجه امتحان رو به مامان و بابا بگم که دیگه همونم ندارم ! گمونم این بار نه تنها به مو رسیده ، که پاره هم شده.

مفهوم خستگی فرسایشی رو خیلی زود تر از سن اصلیش داریم زندگی می‌کنیم فقط شکلش برای هرکدوممون فرق داره !

شبیه لباس دم پهن کردن روی بند ، هر لحظه خودمو میچلونم تا آخرین ذره ی امیدم رو بکشم بیرون و برگردم به زندگی !