InterUniversal

A very Pure and Intelligent idea of ​​a very Smart and Sharp Teacher, Dear #Mohammad_Ali_Taheri which is the way to get rid of the #Slavery and Captivity of us Humans @TaheriOfficial

کار ما آگاهی بخشی است حق کسی پیش من نیست، من وقتم را گذاشتم می‌گویم که هل من ناصر ینصرونی. من این فکرم است، کی هست که حاضر است من را حمایت بکند، به من کمک بکند ما برویم این کارها را پیاده کنیم؟ و یک چیزی برای خودم تعریف کردم که این خدمت را ارائه بدهم. حالا تشبیه جریان عرفان حلقه به نظام جمهوری اسلامی و اینکه من هم عین آن عمل می‌کنم و ما هم اصلاً، مجموعه ما مثل آن، در حالی که یک سیستم آموزشی است. حق کسی پیش من نیست که من خورده باشم، حالا بخواهند بیایند حقی را از من بگیرند. ما اگر می‌گوییم نظام برای اینکه ثروت ملی مان دست نظام است. می‌گوییم آقا ما ثروت ملیمان را می‌خواهیم، چرا دارد ثروت ملی ما حیف و میل می‌شود؟ محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری @TaheriOfficial #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد #جمهوری_رنسانسی #ثروت_ملی

اگر ملتی به این بلوغ برسد که خود را «صاحب کشور و ثروت ملی» خود بداند، دیگر به دنبال «فرد» یا «سایه خدا» و… نخواهد گشت. نیاز امروز ایران بیش از آنکه به یک «شخص» باشد، به یک میثاق ملی (قانون اساسی مدرن) است که حقوق فردی همه آحاد ملت را تضمین و قدرت را برای ملت حفظ کند. در غیر اینصورت این ملت همواره بیچاره و درمانده باقی خواهد ماند و اسیر دست هوا و هوس های مشتی انسان‌های عیاش، اهل ضیافت و تشریفات، به باد دهنده ثروت ملی، دزد و غارتگر و… #ثروت_ملی #قانون_اساسی_مدرن #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد

در استان آذربایجان غربی، کرد و آذری (ترک) قرن‌ها در کنار هم زندگی کرده‌اند؛ در شهرهایی مثل ارومیه، خوی، مهاباد و نقده، پیوند ما محصول سیاست روز نیست؛ ریشه در تاریخ، خاک، همسایگی و خون مشترک دارد. تهدید به شکاف قومی، بازی خطرناکی است. هر تهدیدی علیه کرد یا ترک در این منطقه، تهدیدی علیه همه ماست. و فراتر از آن، تهدیدی علیه تمام ملت ایران است. من ترکم. من کرد هستم. من ایرانیم. هویت‌ها قابل حذف نیستند، اما قابل تبدیل به سلاح سیاسی هم نیستند. نه پهلوی، نه جمهوری اسلامی، نه هیچ فرد یا جریان دیگری، حق ندارد پیوندهای هزارساله‌ی ما را دستمایه قدرت‌طلبی یا رقابت سیاسی کند. خانه‌ی ما ایران است. ایران ملک شخصی هیچ خاندان، ایدئولوژی یا رهبر خودخوانده‌ای نیست. این خانه با تنوعش زنده است، نه با یک‌صدایی تحمیلی. اگر کسی به نام «حفظ تمامیت» بخواهد از بالا نسخه بپیچد، یا به نام «قومیت» بخواهد شکاف بیندازد، هر دو روی یک سکه‌اند: تمرکز قدرت و حذف دیگران. ما نه تجزیه‌طلبیم، نه سلطنت‌طلب، نه ابزار بازی‌های هویتی. ما مردمی هستیم که یاد گرفته‌ایم کنار هم بمانیم با تفاوت، اما بدون دشمنی! #کردستان #اذربایجان #ایران #مانیفست_رنسانس_ایران_ازاد

دیدگاه رنسانس ایرانی: بر این باور است که باید از مرحله اتکا به«شخص» عبور کرد و به «قانون‌گرایی» و ملت سالاری رسید. در این نگاه، ایران به مدیریت تخصصی نیاز دارد، نه به جایگاه‌های ساخته و پرداخته شده تبلیغاتی افراد کاندید قبضه قدرت. #رنسانس_ایرانی #ملت_سالاری #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد

یکی از موانع رنسانس سیاسی در ایران، بازتولید الگوهای قدیمی در لباس جدید است. یعنی برخی افراد ناآگاه و یا منفعت طلب به دنبال جایگزین کردن یک «رهبر» با یک «رهبر» دیگر هستند. همچنین یک سیستم مادام العمری با یک نظام مادام العمری دیگر که چنین امری خیانتی آشکار در حق ملت می باشد. #جمهوری_رنسانسی #رنسانس_سیاسی #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری

بازداشت رشید مظاهری پس از خطاب مستقیم به رهبر جمهوری اسلامی؛ شجاعتی که او را به قهرمان واقعی بدل کرد رشید مظاهری پس از انتشار تصویری از علی خامنه‌ای و نوشتن جملاتی از جمله: «خامنه‌ای بدان که فرماندهی تو بر این خاک ایزدی به پایان رسیده است» بازداشت شد و این پست از اینستاگرام وی حذف شد. همسر او با اعلام خطر نسبت به وضعیت جانی‌اش تأکید کرده مسئولیت هر آسیبی مستقیماً بر عهده حکومت است. در چنین بستری، روشن است که علت بازداشت صرفاً یک جمله تند نیست. مسئله خطاب مستقیم بالاترین مقام قدرت در نظامی است که خود را فراتر از پاسخگویی می‌داند. به همین دلیل، از منظر نفی بردگی سیاسی و حق تعیین سرنوشت نسل‌ها، هیچ مقامی نمی‌تواند خود را خارج از دایره نظارت ملت بداند. واکنش فوری حکومت مادام العمر نظام نشان می‌دهد مسئله اصلی نه یک واژه، بلکه به چالش کشیدن همین مصونیت تثبیت ‌شده است؛ مصونیتی که با ترس، تهدید و هزینه‌سازی محافظت می‌شود. در همین فضاست که قهرمانی رشید مظاهری معنا پیدا می‌کند. با توجه به تهدیدها و فشارها طی سالیان اخیر، او می‌دانست اعتراض به بالاترین سطح قدرت چه پیامدی دارد و با این حال عقب ننشست. این تصمیم، انتخابی آگاهانه برای نپذیرفتن سکوتی بود که از او مطالبه می‌شد. قهرمانی او در همان لحظه‌ای شکل گرفت که حاضر نشد از موضع خود عقب‌نشینی کند. این همان نقطه‌ای است که شرافت و شجاعت به هم می‌رسند. با توجه به همین سابقه برخورد با منتقدان، نگرانی درباره جان او کاملاً جدی است و هرگونه آسیب به او مستقیماً متوجه حاکمیتی است که به جای پاسخ دادن، بازداشت را برگزیده است. در چنین شرایطی، سکوت به عادی‌شدن این الگو کمک می‌کند. از همین رو، همه اقشار، به‌ویژه ورزشکاران، باید خواهان آزادی فوری او باشند. واقعیت این است، تعداد قابل توجهی از چهره‌های ورزشی در برابر بازداشت‌ها، احکام سنگین و حتی خطر اعدام معترضین دیماه، ترجیح داده‌اند سکوت کنند و جایگاه خود را حفظ کنند. این سکوت چشم ‌پوشی از ظلم و ‌ظالم است؛ اکنون زمان آن است که این سکوت پایان یابد و حمایت علنی از همه زندانیان و بازداشت‌شدگان، از جمله رشید مظاهری، اعلام شود. وقتی انسانی به ‌دلیل بیان موضع خود بازداشت می‌شود، مسئولیت هر پیامدی متوجه همان قدرتی است که او را در حبس نگه داشته است. این وضعیت باید بی‌درنگ پایان یابد و رشید مظاهری فوری آزاد گردد. #رشید_مظاهری #IranRevolution2026 #IranMassacre

سیاستِ ارعاب با طناب دار؛ جان‌هایی که قربانی تثبیت اقتدار می‌شوند پس از اعتراضات و کشتار ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، موج احکام اعدام وارد مرحله‌ای شده که دامنه آن حتی کودکان و نوجوانان را نیز در بر گرفته است و این جنایت طی یک فرآیند قضایی نیست؛ حکم مرگ پیش‌تر در اتاقهای شکنجه، انفرادی و زیر فشار محرومیت از وکیل و اعتراف‌گیری اجباری نوشته می‌شود. محمد عباسی ۵۵ ساله بازداشت‌ شده در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، به اتهام مباشرت و همکاری با اسرائیل و آمریکا و قتل یک مامور نیروی انتظامی، به اعدام محکوم شده است، در حالیکه هیچ سندی دال بر این اتهامات وجود ندارد. در میان محکومان و افراد در معرض اجرای حکم، نام‌های صالح محمدی (۱۹ ساله)، شروین باقریان جبلی (۱۸ ساله)، امید آرا، محمدامین بیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، امیرحسین حاتمی، شاهین واحدپرست کلور، شهاب زهدی، یاسر رجایی‌فر و یعقوب کریم‌پور دیده می‌شود. همچنین ملیکا عزیزی (۱۸ ساله)، یاسین قاسمی (۱۷ ساله)، دانیال نیازی (۱۸ ساله) و دیانا طاهرآبادی (۱۶ ساله)، در کنار سینا شمس، جمال پورمندفر، حمیدرضا وطنی، بهروز باسره، بنیامین نقدی، محمدحسین خورشیدوند، جاسم ویشکایی، محمدرضا مجیدی، محمد کریم‌خانی، و نیز یاسین شه‌بخش، وحید ریگی و یونس ده‌مرده، سه شهروند بلوچ که با خطر صدور حکم اعدام مواجه هستند، با اتهامات سنگین امنیتی و خطر صدور یا اجرای احکام اعدام روبرو هستند. دادگاه اشکان مالکی و مهرداد محمدی‌نیا با اتهام «اقدام عملیاتی برای اسرائیل با قابلیت کشتار و ایجاد رعب» برگزار شده و احتمال صدور حکم اعدام برای آنان بسیار بالاست. آرمان معرفتی نیز با اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی محاکمه شده است. در میان بازداشت‌شدگان، آرمان کیانی‌وفا و رحمان کیانی‌وفا، دو برادر با خطر احکام سنگین روبرو هستند. همچنین محمدامین رهبر، نوجوان ۱۸ ساله بازداشت‌شده در منجیل و محبوس در زندان لاکان، در معرض صدور و اجرای حکم اعدام قرار دارد. آنچه از سال ۱۴۰۱ آغاز و در ۱۴۰۴ تشدید شده، حذف هدفمند نسل معترض از مسیر شکنجه و حکم مرگ است؛ اقدامی که با توجه به گستردگی آن می‌تواند در چارچوب «جنایت علیه بشریت» ارزیابی شود و مسئولیت مستقیم آن بر عهده جمهوری اسلامی است. هیچ حکومتی حق مالکیت بر جان انسانها را ندارد اما آنچه در جریان است، حذف معترضان و‌ گرفتن جانشان برای بقای قدرت میباشد؛ حذفی که بخشی آشکار و بخشی در سکوت تحمیلی بر خانواده‌ها پیش می‌رود و برخی احکام را در تاریکی اجرا می‌کند. این سیاستِ مرگ و جنایت بر عهده جمهوری اسلامی است و تنها با حاکمیت مردم و پایان قدرت‌های مادام‌العمر متوقف خواهد شد. ما خواهان توقف فوری تمامی احکام اعدام و آزادی بی‌قید و شرط همه بازداشت‌شدگان و زندانیان زیر حکم اعدام هستیم. هیچ ساختار مادام‌العمر و غیرپاسخگویی حق تعیین تکلیف برای جان شهروندان را ندارد. حاکمیتی که بقای خود را در حذف نسل معترض می‌جوید، مشروعیت اخلاقی و سیاسی خود را از دست داده است و پایان چنین چرخه‌ای نه با اصلاح درون آن، بلکه با پایان آن و استقرار حاکمیت مستقیم مردم و نفی هرگونه قدرت تک حزبی رقم خواهد خورد. @drmaisato #نه_به_اعدام #StopExecutionsInIran

فعالیت اعضای سازمان صلح طاهری با چاپ و پخش بروشور مانیفست رنسانس ایران آزاد در تهران، دزفول و اندیمشک - بهمن و اسفند ماه ۱۴۰۴ تفکر اینتریونیرورسالیزم، مانیفست رنسانس ایران آزاد را برای انسان آزاد ارائه داد. انسانی که آزاد است، مانیفست رنسانس ایران به دردش میخورد؛ انسانی که آزاد نیست می‌خواهد تحت بردگی باشد آیا واقعا کسی به خاطر عقیده‌اش میخواهد برده باشد؟ #سازمان_صلح_طاهری #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد #اینتریونیورسالیزم

ششمین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در لندن، دومین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در استکهلم و چهارمین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در اورنج‌کانتی به حمایت از اعتراضات بر حق مردم ایران اعضای سازمان صلح طاهری شنبه بیست و یکم فوریه ۲۰۲۶ در لندن انگلیس و یکشنبه بیست و دوم فوریه ۲۰۲۶ در استکهلم سوئد و اورنج‌کانتی آمریکا با برگزاری تجمعی اعتراضی، همبستگی قاطع خود را با اعتراضات بر حق و آزادیخواهانه مردم ایران اعلام کردند. ابراز همدردی می‌کنیم با خانواده‌هایی که در این روزها فرزندان و عزیزانشان را در اعتراضات از دست دادند. درد شما درد یک ملت است. مردم آگاه ایران و وجدان‌های بیدار در سراسر جهان ما امروز اینجا ایستاده‌ایم چون به اصل‌هایی بنیادین باور داریم. آینده ایران باید بر پایه حاکمیت مردم، توزیع قدرت و جلوگیری ساختاری از فساد ساخته شود. #سازمان_صلح_طاهری #مانیفست_رنسانس_ایران_ازاد #اعتراضات_سراسری

در ستایش وکلای مدافع عدالت و آزادی | به نام «کمپین آزادی وریشه مرادی»، هم‌زمان با ۷ اسفند، روز وکیل، بر خود لازم می‌دانیم از تلاش‌های بی‌دریغ حقوقی، مدنی و انسانی وکلای گرامی، آقایان مازیار طاطایی، امیر سجادی، کیوان عزیزی و مصطفی نیلی، صمیمانه قدردانی کنیم. این عزیزان در طول دو سال و نیم گذشته، در مراحل مختلف پرونده وریشه مرادی، هر یک به سهم خود نقش‌آفرینی کرده‌اند. هرچند این پرونده همچنان در جریان است، اما بی‌تردید بدون پیگیری‌ها و تلاش‌های مستمر حقوقی این وکلا، تغییر وضعیت پرونده امکان‌پذیر نبود. در ایران، ۷ اسفند به عنوان «روز وکلای مدافع» شناخته می‌شود. این تاریخ به مناسبت سالگرد تصویب «لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری» در سال ۱۳۳۱ و در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق نام‌گذاری شده است. در سال‌های گذشته، وکلای بسیاری در ایران به دلیل پذیرش مسئولیت دفاع از زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی و مدنی، متحمل فشارها و هزینه‌های سنگین شده‌اند. بسیاری از آنان در دوره‌های مختلف احضار، بازداشت، محکومیت و حتی زندان را تجربه کرده‌اند و شماری همچنان با احکام ناعادلانه روبه‌رو هستند. ما ضمن قدردانی از جامعه وکلای مستقل ایران، امیدواریم شرایطی فراهم شود که هیچ انسانی به دلیل فعالیت‌های مدنی و سیاسی محکوم نشود و هیچ وکیلی به سبب دفاع از حقوق موکلان خود، با تهدید و مجازات مواجه نگردد. کمپین آزادی وریشه مرادی، ۷ اسفند ۱۴۰۴ (۲۵ فوریه ۲۰۲۶) *کل متن به صورت اسلاید در کامنت‌ها #وریشه_مرادی #زندان_اوین #روز_وکیل

صف‌آرایی آگاهی در دانشگاه‌های ایران؛ کشور ملک شخصی حاکمان جمهوری اسلامی نیست در امتداد خیزش دیماه ۱۴۰۴، دانشگاه‌های کشور بار دیگر به کانون مطالبه‌گری تبدیل شده‌اند. تداوم اعتراضات و تجمعات دانشجویی در دانشگاه‌های تهران، صنعتی شریف، امیرکبیر (پلی‌تکنیک تهران)، شهید بهشتی، علم و صنعت، خواجه‌نصیرالدین طوسی، الزهرا، سوره، هنر و معماری پارس، تربیت مدرس، علوم اجتماعی تهران، فردوسی مشهد، سجاد مشهد، آزاد مشهد و صنعتی اصفهان نشان می‌دهد که فضای دانشگاه خاموش نشده و همچنان در کنار ملت ایستاده است. بازداشت برخی دانشجویان از جمله در دانشگاه آزاد مشهد و خواجه نصیر و اعلام مجازی شدن کلاسهای برخی دانشگاهها، نشانه ترس و نگرانی حاکمیت است. این ‌اعتراضات صرفاً واکنش به بازداشتها یا فشارهای امنیتی نیست، بلکه ادامه همان مطالبه‌گری است که در اعتراض به کشتار، سوءمدیریت، چپاول و غارت ثروت ملی و استمرار حکومت مادام‌العمری به نام جمهوری اسلامی شکل گرفته است. دانشگاه‌ها، مانند همیشه به کانون آگاهی سیاسی و انسجام مطالبه‌گری تبدیل شده‌اند؛ حضوری آگاهانه و مسئولانه که شایسته قدردانی است و نشان می‌دهد دانشجویان با شجاعت در مسیر تعیین سرنوشت کشور ایستاده‌اند، جایی که مفهوم «مستخدمین ملت» در برابر الگوی حاکمیت بر مردم قرار می‌گیرد و اصل نفی بردگی سیاسی و نفی تمرکز قدرت در دست افراد یا جریانات خاص، به‌صورت عملی مطالبه می‌شود. اعتراضات اخیر بیان روشن بازگشت به دموکراسی و جمهوریت است؛ بازگشتی که نه بر پایه ایدئولوژی و فردمحوری، بلکه بر محور حاکمیت مردم تعریف می‌شود. دانشگاه‌ها به بستر «صدای سوم» تبدیل شده‌اند؛ صدایی که هم حکومت مادام‌العمری را نفی می‌کند و هم تمرکز فردی قدرت را. پیام این ‌اعتراضات؛ آزادی زندانیان سیاسی، پایان سرکوب و پایان نظامی که با توسل به تهدید، امنیت سازی و تعطیلی کلاسها می‌کوشد صدای نسل جوان را خاموش کند. دانشجویان مدتهاست اعلام کرده‌اند که مشروعیت نظامی را که به جای پاسخگویی، به کشتار و سرکوب و تعلیق متوسل می‌شود، به رسمیت نمی‌شناسند، کشور ملک شخصی حاکمان جمهوری اسلامی نیست. آزادی فوری بازداشت‌ شدگان و تأمین امنیت جانی همه دانشجویان، مطالبه‌ای روشن و بدون اما و اگر است. یورش نیروهای بسیج و امنیتی، بازداشت، ضرب‌ و شتم و تهدید دانشجویان، هتک حرمت دانشگاه و سرکوب آگاهی است. دانشگاه میدان اندیشه و آزادی بیان است، نه صحنه خشونت و توحش عوامل خودفروخته نظام. #صدای_سوم #اعتراضات_دانشجویی #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری

تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صد و نهم در ۵۶ زندان کشور در حالیکه حکومت با برگزاری دادگاه‌های شتابزده، پرونده ‌سازیهای مجعول و محروم‌کردن بازداشت‌شدگان از حق وکیل انتخابی، زمینه صدور احکام اعدام بر پایه اتهام‌هایی چون محاربه را فراهم کرده و همزمان آمار اعدامها را در بهمن‌ماه به بیش از ۳۵۰ تن رسانده و تنها در روزهای آغازین اسفند نیز ۳۳ زندانی را به دار آویخته است، تداوم کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" با چهلم جانباختگان خیزش دیماه ۱۴۰۴، جلوه‌ای روشن از پیوند میان دادخواهی خانواده‌ها، ایستادگی دانشجویان دانشگاه‌های شریف، تهران، امیرکبیر، هنر، ملی و مشهد و مقاومت زندانیان در برابر ماشین اعدام است. متن بیانیه: «مراسم چهلم جان‌باختگان خیزش دیماه ۱۴۰۴ که در نقاط مختلف کشور برگزار شد، به نمادی از تداوم قیام و همبستگی عمومی تبدیل گردید. این گردهمایی‌ها که با شعار‌های ضد حکومتی و نفی دیکتاتوری همراه بود، نشان داد که یاد و نام قربانیان سرکوب، به نیرویی الهام‌بخش برای تحقق سرنگونی و بر کرسی نشستن عدالت، آزادی و برابری تبدیل شده‌است. ما اعضای کارزار #سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام در همراهی با مردم ایران و خانواده‌های کشته‌شدگان با آنان اعلام همبستگی می‌کنیم و به دانشجویان از دانشگاه‌ شریف، تهران، امیرکبیر، هنر و ملی تا دانشگاه مشهد درود می‌فرستیم. آنان که شجاعانه در مقابل سرکوبگران در دانشگاه‌ها ایستادگی می‌کنند و از عموم مردم می‌خواهیم با همراهی و حمایت از دانشجویان مبارز و انقلابی همچنان دانشگاه را به عنوان سنگر ایستادگی و مقاومت با هر نوع دیکتاتوری و بنیادگرایی حفظ نمایند و نسبت به سرکوب دانشجویان هشدار می‌دهیم. حکومت اعدامی در روزهای اخیر اقدام به برگزاری دادگاه‌های شتاب‌زده و پرونده‌سازی‌های مجعول برای بازداشت‌شدگان جنبش اخیر کرده است و در حالیکه آنان از حق تعیین وکیل انتخابی و دفاع از خود محروم بوده و زیر شکنجه های فوق طاقت انسانی قرار دارند، شماری از آنان با اتهام واهی "محاربه" در معرض حکم اعدام قرار داده است؛ از جمله می‌توان به محمدامین بیگلری ۱۹ ساله که توسط قاضی صلواتی در شعبه ۱۵ بیدادگاه رژیم در تهران و محمد عباسی ۵۵ ساله توسط همین شعبه به اعدام محکوم شده‌اند، اشاره نمود. علاوه بر این عبدالله پرکی که چند روز پیش توسط اطلاعات شهرستان مهرستان بازداشت شده بود در بازداشت‌گاه به طور مشکوکی جان باخت. در ادامه این سرکو‌بها حکم اعدام محراب عبدالله‌زاده از بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ در زندان ارومیه تایید شده و جانش در خطر است. حکومت مستبد «ولایت فقیه» در بهمن ماه‌ بیش از ۳۵۰ تن را اعدام کرده که در مقایسه با بهمن ماه سال گذشته آمار اعدام‌ها رشد پنج برابری را نشان می دهد. در روزهای آغازین اسفندماه تا کنون نیز ۳۳ زندانی اعدام شده اند. کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" از جوامع بین‌المللی و حقوق بشری و وجدان‌های بیدار انسانی می‌خواهد تا صدای اسیران در بند و مردم ایران باشند و اجازه ند‌هند که جان فرزندان این آب ‌و خاک به دست ستمگران جنایتکار گرفته شود. ما عموم خانواده‌های بازداشت‌شدگان را به اطلاع‌رسانی گسترده‌ در مورد وضعیت فرزندان زندانیشان فرا می‌خوانیم. صدایتان را بلند کنید این تنها راه مقابله با فشارهای این حاکمیت دیکتاتور است. کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" روز سه‌شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ در هفته صد و نهم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشد: زندان اوین (بند‌های زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیل‌آباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائم‌شهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام. هفته صد و نهم سه‌شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴» #اعتصاب_غذا #StopExecutionsInIran

آنچه ایران امروز به آن نیاز دارد نه بازگشت تاج و تخت بلکه استقرار نظامی مردمی پاسخگو و نظارت‌ پذیر است نظامی که در آن هیچ فردی فراتر از قانون و هیچ مقامی مادام‌العمر نباشد وملت هرگز دیگر نظامی تک حزبی را به خود نبیند #محمدعلی_طاهری #عرفان_حلقه #رنسانس_ایران_آزاد #از_دموکراسی_بگو

گوساله سامری؛ بردگی درونی تبدیل هر فردی به «گوساله‌ی سامری سیاسی» می‌تواند منجر شود به: •  تکرار استبداد با چهره‌ای جدید •  تعلیق آگاهی و مسئولیت اجتماعی •  قطبی‌سازی و فرسایش اعتماد ملی •  سرخوردگی عمیق‌تر در آینده ملتی که هنوز منتظر ناجی است، آماده‌ی آزادی نیست و آزادی بدون آگاهی، فقط تغییر زندان مملکت است که همه در آن زندانی هستند. #گوساله_سامری_سیاسی #نفی_برده‌داری_سیاسی

#Iran: Children among 30 people at risk of the death penalty amid expedited grossly unfair trials connected to uprising The Iranian authorities must immediately halt all plans to execute eight individuals sentenced to death after being convicted of committing offences during the January 2026 nationwide protests, Amnesty International said today.  The organization is urging authorities to quash their convictions and death sentences, and promptly put an end to expedited torture-tainted grossly unfair trials against at least 22 others in connection to the uprising. The organization has gathered information about at least 30 individuals facing the death penalty for alleged offences linked to the January 2026 protests. They include at least eight individuals convicted and sentenced to death in February within weeks of their arrests. They are #SalehMohammadi, aged 18, #MohammadAmiBiglari, aged 19, #AliFahim, #AbolfazlSalehiSiavashani, #AmirhosseinHatami, #ShahinVahedparastKolor, #ShaabZohdi and #YaserRajaifar. At least 22 others, including two 17-year-old children, are at risk of the death penalty as they undergo or await trial proceedings marred by torture-tainted “confessions” and other serious violations of the right to a fair trial, including denial of access to lawyers during the investigation phase, and refusal to recognize independent legal counsel appointed by families for trial. “The Iranian authorities are once again laying bare the depth of their disregard for the right to life and justice by threatening expedited executions and imposing death sentences in fast-tracked trials, only weeks after arrest. In weaponizing the death penalty, they are seeking to instill fear and crush the spirit of a population demanding fundamental change,” said Diana Eltahawy, Deputy Regional Director for the Middle East and North Africa at Amnesty International.   “Children and young adults form the bulk of those caught in the machinery of state repression following the January protests, denied access to effective legal representation and subjected to torture or other ill-treatment and incommunicado detention to extract forced ‘confessions’. The international community must take coordinated global action, pressuring the Iranian authorities to stop using the court system as a conveyor belt for executions.” Amnesty International believes the real number of those at risk of the death penalty is much higher as authorities systematically warn families against speaking out and subject those detained to incommunicado detention, enforced disappearance, torture and other ill-treatment to extract forced “confessions”. The international community must take coordinated global action, pressuring the Iranian authorities to stop using the court system as a conveyor belt for executions. Officials have arrested thousands of protesters and dissidents in connection to the January 2026 uprising, and repeatedly threatened to seek “the maximum punishment [meaning the death penalty] … without any delays… in the shortest possible time”. Amnesty International is calling on all UN member states as well as international and regional bodies to take urgent coordinated diplomatic action, demanding that the Iranian authorities: quash the convictions and death sentences; refrain from issuing further death sentences; and ensure that anyone charged with a recognizable criminal offence is tried in accordance with the right to a fair trial without recourse to the #DeathPenalty. All states must also press the Iranian authorities to grant UN Special Procedures and the UN Fact‑Finding Mission on Iran, as well as representatives of embassies in Iran, access to detention facilities and the ability to observe trials. Amnesty International has issued an Urgent Action urging global activism to stop the executions~@amnesty #StopExecutionsInIran

سومین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در کلن و هشتمین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در ونکوور و هفتمین تجمع اعتراضی اعضای سازمان صلح طاهری در منچستر به حمایت از اعتراضات بر حق مردم ایران اعضای سازمان صلح طاهری شنبه بیست و یکم فوریه ۲۰۲۶ در کلن آلمان، ونکوور کانادا و منچستر انگلیس با برگزاری تجمعی اعتراضی، همبستگی قاطع خود را با اعتراضات بر حق و آزادیخواهانه مردم ایران اعلام کردند. ۴۰ روز می‌گذرد، ۴۰ روز، از کلاس‌های بی‌معلم و نیمکت‌های خالی، ۴۰ روز از زخمی که بر دل یک ملت نشست می‌گذرد. جاوید نامانی که برای دفاع از حق خود به خیابان‌ها آمدند، جاوید نام امیر مهدی مرادی که اعتراضش در نظام فرد محور جمهوری اسلامی با گلوله پاسخ داده شد. جاوید نام مریم سرودشت که برای حق انتخاب آمده بود. رای ما جمهوری رنسانسی است چون طبق مانیفست رنسانس ایران آزاد همه افکار کهنه و پوسیده کنار گذاشته می‌شود. حق ما، حق ما، ایران آزاد ما ما مردمان آگاه ذلت نمی‌پذیرید #اعتراضات_سراسری #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد #نیمکتهای_خالی

دانشگاه در قامت یک ایستادگی تاریخی در دل بحران؛ میان سرکوب و تلاش برای مصادره اعتراض دوم و سوم اسفند ۱۴۰۴، با تداوم اعتراض‌های دانشجویی، بار دیگر روشن شد که دانشگاه همچنان در خط مقدم مبارزه ایستاده است. قدردانی از این نسل، تأکید بر مسئولیتی است که در سخت‌ترین شرایط بر دوش گرفته‌اند نسلی که با وجود کشتار بی سابقه دیماه و بازداشت‌های گسترده، همچنان در صحنه مانده است. ماندن در میدان پس از کشته‌ شدن همکلاسی‌ها و هم‌نسلان، سطح بالای جسارت در نسلی را نشان می‌دهد که شایسته قدردانی و ستایش است. این اعتراض‌ها و تحصن‌ها در دانشگاه تهران، صنعتی شریف، امیرکبیر، علامه طباطبایی، شهید بهشتی، هنر تهران، علم و صنعت ایران، خواجه نصیرالدین طوسی، تربیت مدرس، فردوسی مشهد، علوم پزشکی مشهد، دانشگاه سجاد مشهد و همچنین در مراکز دانشگاهی شیراز، اصفهان، تبریز و چند شهر دیگر برگزار شده است. در جریان این اعتراضات و در بسیاری از دانشگاه‌ها، بویژه دانشگاه تهران، شعارهایی چون «زن، زندگی، آزادی، جمهوری ایرانی»، «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشد چه رهبر» و «نه سلطنت، نه رهبری؛ آزادی و برابری» طنین‌انداز شد؛ شعارهایی که هم نفی استبداد موجود و هم رد هر شکل از بازتولید قدرت فردمحور را در بر دارد. این شعارها در فضایی سر داده شد که نیروهای امنیتی و بسیج در دانشگاه‌ها حضور داشتند و برخوردهای تند، توهین‌آمیز و همراه با ضرب ‌و شتم با دانشجویان رخ داد و برای متفرق کردن آنان از گاز اشک‌آور استفاده شد؛ شماری از دانشجویان نیز پس از خروج از دانشگاه بازداشت شدند و برخی به دلیل مشارکت در اعتراض‌ها از ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل محروم شده‌اند، با این حال، بسیاری از دانشجویان عقب ننشستند و در برابر صف نیروهای امنیتی و بسیج ایستادگی کردند. همزمان با این شعارها، در برخی تجمعات موضوعی متفاوت نیز دیده شد. سردادن شعارها و نمایش نمادهای سلطنت‌طلبانه توسط چند نفر در تجمعات دانشجویی مشاهده شد که تلاشی برای مصادره یک حرکت مستقل است؛ آن هم در حالیکه دانشگاه‌ها رسماً برائت خود را از حاکمیت موروثی اعلام کرده و بر جمهوری‌خواهی تأکید دارند. این مداخله بهانه سرکوب و پرونده‌سازی را تقویت می‌کند. هوشیاری دانشجویان و مردم ضروری است تا اعتراضات بار دیگر به سود قدرت‌طلبان مصادره نشود. در برابر حکومتی مادام‌العمر و غیرپاسخگو که بقای خود را در سرکوب و حذف صداهای منتقد جست‌وجو می‌کند، ایستادگی دانشجویان تأکید بر حق جامعه برای تعیین سرنوشت خویش و تجلی همان «صدای سوم» است؛ صدایی که نه به استبداد موجود تن می‌دهد و نه به بازتولید قدرت موروثی رضایت می‌دهد. آزادی فوری و بی‌قید و شرط تمامی دانشجویان بازداشت‌ شده و معترضان ۱۴۰۴، روشن‌ شدن وضعیت تمامی مفقودشدگان از جمله دانشجویان، و توقف استفاده از خشونت علیه دانشجویان و نخبگان کشور، حداقل مطالباتی است که در برابر این وضعیت مطرح است. مسئولیت هرگونه آسیب، فشار یا نقض حقوق دانشجویان مستقیماً متوجه جمهوری اسلامی و همچنین عواملی است که می‌کوشند اعتراضات دانشجویی را همچون اعتراضات مردمی دیماه به سود خود، حتی اگر به بهای جان معترضان تمام شود، مصادره کنند. #صدای_سوم #اتحاد_جمهوری_خواهان #از_بازداشتیها_بگو

This year’s International #MotherLanguageDay highlights the role of young people in shaping the future of multilingual education. Youth voices on multilingual education emphasizes that language is more than a means of communication: it is central to identity, learning, well-being and participation in society. The celebration underscores the importance of education systems that recognise and value every learner’s language to support inclusion and learning outcomes. @UNESCO believes in the importance of cultural and linguistic diversity for sustainable societies. It is within its mandate for peace that it works to preserve the differences in cultures and languages that foster tolerance and respect for others. Multilingual and multicultural societies exist through their languages which transmit and preserve traditional knowledge and cultures in a sustainable way. Linguistic diversity is increasingly threatened as more and more languages disappear. Globally 40 per cent of the population does not have access to an education in a language they speak or understand. Nevertheless, progress is being made in multilingual education with growing understanding of its importance, particularly in early schooling, and more commitment to its development in public life. "On this International Mother Language Day, UNESCO is calling for investment in language transmission by placing young people at the heart of the solutions involved. Because linguistic diversity is a pillar of peace, dignity and inclusion. And no voice should be missing from the story of our humanity."

از سوگ تا ایستادگی؛ چهلمی که معادلات ترس را برهم زد و ادامه راه مبارزه شد در تاریخ معاصر ایران، مراسم چهلم همواره ادامه سوگ درگذشتگان با آیینی آمیخته به اشک و ماتمی سنگین بوده است. اما آنچه در چهلم جانباختگان دیماه ۱۴۰۴ رخ داد، رخدادی بی‌سابقه و شکستن سنتی دیرینه بود. این رخداد نشان داد اندوه مردم عزادار ایران دیگر به خاموشی ختم نمی‌شود و فقدان عزیزانشان را به اعتراض و خشمی بدل کردند که این کشتار‌ها پایان راه نیست و راه آنان را ادامه میدهند. خانواده‌هایی که عمیق‌ترین داغ را بر دل داشتند، بر مزار عزیزان خود ایستادند و سنگین‌ترین اندوه را به جسورانه‌ترین شکل، با رقص و پایکوبی و حضوری گسترده و بی‌پروا، به ادامه همان اعتراض بدل کردند. این کنش مدنی بی‌سابقه انکار اندوه نبود؛ رنج به آگاهی تاریخی بدل شد و خانواده‌ها اجازه ندادند این فقدان توسط نظام تعریف شود و خود معنای این جان‌های از دست‌رفته را تعیین کردند. در نظام‌های مستبد مادام‌العمر، کشتار زمانی به کار گرفته می‌شود که مشروعیت فرو می‌ریزد و خشونت جای اقناع را می‌گیرد تا جامعه باور کند ایستادگی هزینه‌ای سنگین دارد. بقای این حکومت‌ها به ترس جامعه وابسته است. اکنون چهلم جاویدنامان اعتراضات دیماه، منطق تثبیت ترس را برهم زد. جامعه نپذیرفت که این قتل عام به ترفند سکوت همیشگی توسط نظام تبدیل شود. رقص بر مزار پیامی روشن داشت که این جامعه زنده است و از مرگ نمی‌ترسد. این رفتار نشان داد کشتار نتوانسته مردم را خاموش کند و ارعاب دیگر فرمان نمی‌دهد. راهبرد رژیم دیکتاتور آن بود که شوک کشتار به وحشتی پایدار بدل شود و هر امکان اعتراض را پیش از شکل‌گیری خاموش کند. اما حضور گسترده و شجاعت خانواده‌ها نشان داد این سیاست شکست خورد و جامعه وارد مرحله‌ای شده که دیگر با این جنایتها، مهار نمی‌شود. به همین دلیل، چهلم دیماه ۱۴۰۴ را باید نقطه عطفی دانست که ایران را وارد مرحله‌ای تازه از تاریخ اعتراضات خود کرد. این تحول نشانه دگرگونی عمیق در وضعیت روانی و سیاسی جامعه است؛ تغییری که بیان می‌کند مهمترین ابزار بقای حکومتهای تک‌حزبی و مادام‌العمر، یعنی ترسِ سازمان‌یافته، کارایی پیشین خود را از دست داده است. وقتی مردم از مرگ نترسند، قدرتی که بر ترس بنا شده فرو می‌ریزد. این همان نقطه‌ای است که جامعه از نگاه و اندیشه فرسوده فاصله می‌گیرد؛ نه بازگشت به سلطنت، نه تداوم رهبری مادام‌العمر، بلکه گامی به سوی صدای سوم؛ صدایی که حاکمیت مردم، جمهوریت و دموکراسی را مبنا قرار می‌دهد. این کنش فقط شکست ترس نبود؛ بازگرداندن شأن به جان‌های از دست‌ رفته، پس‌گرفتن میدان از قدرت و اعلام این پیام بود که با کشتار نمی‌توان ملتی را خاموش کرد و راه عزیزانشان ادامه دارد. #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری #از_دموکراسی_بگو #مانیفست_رنسانس_ایران_آزاد

ثروت ملی و حکومت مادام‌العمری ثروت ملی صاحب می‌خواهد، مردم آگاه می‌خواهد، معلوم است که هر کس بیاید این ثروت را خودش نبرد بچه‌هایش می‌برند. آقازاده‌هایش و دورقابچی‌هایش می‌برند، نبرند نوه هایش می‌برند. اینجور که می‌آیند و امروز هم که مد شده ریاست جمهوری‌ها هم می‌خواهند که بکنندش پادشاهی و مادام العمر. هر کس می‌آید اولین کاری که می‌کند چه جوری قانون این چند سال را به هم بزند بلکه مادام‌العمر بشود و موروثی بشود، بشود شاهنشاهی و بشود پادشاهی. #نه_به_حکومتهای_مادام‌العمری #ثروت_ملی #جمهوری_رنسانسی